Αλλοίωση, "εν ανομίαις συνελήφθην"

"Ευμορφία", για όλους

Επαναγωγή, "εις το καθ΄ομοίωσιν επανάγαγε ..."

Τετάρτη, 30 Απριλίου 2014

Ησυχασμός και νάρκη


 Διαβάσαμε από αναθεωρητή του Μαρξισμού :

- Τι είπε όμως ο Μαρξ επί λέξει; «Η θρησκεία είναι ο ανασασμός της βασανιζόμενης ύπαρξής μας, η καρδιά ενός κόσμου χωρίς καρδιά, το πνεύμα της εποχής δίχως πνεύμα. Είναι το όπιο του λαού».

κυπριανός χ
Είτε με τον ένα είτε με τον άλλο τρόπο ερμηνεύσει ο αναγνώστης την ακροστιχίδα : "είναι το όπιο του λαού", δηλαδή ή το φάρμακο (ανακουφίζει) ή το δηλητήριο (ναρκώνει), γεγονός είναι ότι επικράτησε η γνώμη - κυρίως από τους αντίχριστους και τους εκκλησιομάχους - ότι η θρησκεία είναι ισοδύναμη της εξαρτησιογόνου, εθιστικής και φαρμακευτικά προκλητής νάρκης. Ήταν εντελώς άστοχος ο χαρακτηρισμός αυτός από τον Μαρξ, δικαιολογημένος όμως. Διότι ο Μαρξ ήταν ζυμωμένος με αιρετικές και αλλόθρησκες - αμιγώς ιουδαϊκές, ή έστω χριστιανικές πλην ιουδαΐζουσες - δοξασίες.

Το θέμα είναι ότι, αφού επικράτησε η άποψη : θρησκεία ίσον όπιο, γιατί κανείς δεν ανέτρεψε τον ισχυρισμό και στη θέση της θρησκείας να βάλει την πολιτική : Η πολιτική είναι το όπιο του λαού ; Διότι, μην μου πείτε ότι η πολιτική δεν ισοδυναμεί με πλήρη αποβλακωτική νάρκη ; Ουδείς σοβαρά σκεπτόμενος θα το αμφισβητούσε. Η πολιτική είναι αυτή που προκαλεί εγκεφαλική αποφλοίωση σε αντίθεση με την θρησκεία και το ησυχαστικό έθος των Μοναχών. Το οποίο κατασυκοφάντησαν οι Δυτικοί και το χαρακτήρισαν "ομφαλοσκοπία" ! Η νήψη όμως των Μοναχών - έστω, για τους κακεντρεχείς "νάρκη" - συνοδεύτηκε από όλα όσα σήμερα συγκροτούν την Ορθοδοξία, που δεν είναι άλλα από την, περί Θεού, αλήθεια και την πίστη που έχουμε οι Ορθόδοξοι.

Ποια σύγκριση, λοιπόν, μπορεί να γίνει μεταξύ της έξωθεν προκλητής και εθιστικής - από φάρμακα - νάρκης και αυτής των ησυχαζόντων Μοναχών ; Τι μας προσέφεραν οι μεν και τι οι δε ; Χρειάζεται μήπως πολλή σκέψη;

Δεν υπάρχουν σχόλια: