Αλλοίωση, "εν ανομίαις συνελήφθην"

"Ευμορφία", για όλους

Επαναγωγή, "εις το καθ΄ομοίωσιν επανάγαγε ..."

Κυριακή, 2 Σεπτεμβρίου 2012

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΤΑΞΑΣ «Τετράδιο Σκέψεων», 1940

Προλογικό σχόλιο

Αναδημοσίευση από άλλο ιστολόγιο (*) με την υπενθύμιση : Όποιος σήμερα αναφέρεται στον Ιωάννη Μεταξά είναι όργανο της δεξιάς νέας τάξης πραγμάτων, ενώ όποιος αναφέρεται στον Μαρξ και τη θεωρία, του είναι "αριστερός" με εισαγωγικά. Διότι υπηρετεί κι αυτός τη νέα τάξη πραγμάτων και τον Ιωάννη Μεταξά. Δηλαδή, είναι η αριστερή "μαϊμού" του δεξιού γορίλλα, που ονομάζεται Κεφάλαιο. Ο Μαρξ ήταν αντικαπιταλιστής, στη θέση του Κεφαλαίου τοποθέτησε το Κράτος, απέτυχε όμως στην εγκαθίδρυση του παγκοσμίου Κράτους. Δεν είχε τα απαραίτητα κεφάλαια να το κάνει όπως η σημερινή παγκόσμια σπείρα των τοκογλύφων. Την οποία εγκρίνουμε με τις δημοκρατικές διαδικασίες της ψήφου. Εντός των διαδικασιών ας βάλουμε και το ΚΚΕ, το οποίο συντηρεί την πάσης φύσεως αριστερή (μετά ή άνευ εισαγωγικών) συνθηματολογία προκειμένου να εδραιωθεί η παγκόσμια σπείρα των τοκογλύφων. Να σημειωθεί, τέλος, ότι ο Ιωάννης Μεταξάς δεν είχε το μεγαλεπίβολο όραμα να κάνει εξαγωγή (: να επιβάλλει σε άλλους με πόλεμο) την πολιτική φιλοσοφία του, δείγμα της οποίας ακολουθεί.

Έρευνα αναγνώστη :

«Αὐτή λοιπόν ἡ Δημοκρατία -η Democracy- είναι το παιδί του Καπιταλισμού. Είναι το όργανο με το οποίο ο Καπιταλισμός κυριαρχεί επάνω στη λαϊκή μάζα. Είναι το όργανο με το οποίο κατορθώνει ο Καπιταλισμός να παριστάνει τη θέλησή του ως τη λαϊκή θέληση. Αυτό το είδος της Δημοκρατίας χρειάζεται εκλογές καθολικής μυστικής ψηφοφορίας, άρα οργανωμένα κόμματα, και συνεπώς… μεγάλα κεφάλαια. Χρειάζεται για τον ίδιο λόγο εφημερίδες, άρα μεγάλα κεφάλαια. Χρειάζεται εκλογική οργάνωση κάθε φορά και εκλογικούς αγώνες, άρα χρήματα. Και τόσα άλλα που απαιτούν κεφάλαια. Επομένως, μόνον οι κάτοχοι του μεγάλου κεφαλαίου ή τα όργανά τους μπορούν να κάνουν τέτοιους αγώνες. Όταν δε έχει κανείς τις εφημερίδες τότε μορφώνει και την κοινή γνώμη όπως θέλει. Κι αν ακόμη υπερασπίζεται πράγματα που γυμνά θα τα απεστρέφετο ο λαός, τα σκεπάζει με τέτοια δημοσιογραφικά ρούχα ώστε να τα καταπίνει ο λαός. Ή και αν δεν τα καταπίνει, βάζει τις εφημερίδες να γράφουν πως τα κατάπιε. Και τότε ο καθένας πιστεύει ότι όλοι οι άλλοι τα κατάπιαν. Και υποτάσσεται και αυτός. Λοιπόν, η Δημοκρατία είναι το μονογενές και γνήσιον παιδί του Καπιταλισμού, και το όργανό του που επιβάλλει τη θέλησή του κάνοντάς την να φαίνεται ως η λαϊκή θέληση. Από την άλλη μεριά ο Καπιταλισμός, για να συσσωρεύσει τα κεφάλαια στα χέρια που τον εκπροσωπούν, και να κάνει όλον τον άλλο κόσμο σκλάβους του – μα σκλάβους που να νομίζουν πως είναι ελεύθεροι – έχει ανάγκη της ελευθερίας οικονομίας και του περιορισμού του Κράτους από κάθε επέμβαση εις την οικονομία. Και αν πάλι που και που χρειάζεται καμιά επεμβασούλα, πάλι πρέπει η μηχανή του κράτους να είναι στα χέρια του, ώστε η επέμβαση, πάντα όσον το δυνατόν μικρότερη, να είναι πάντα προς όφελός του…» (ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΤΑΞΑΣ «Τετράδιο Σκέψεων», 1940)

(*)  http://ksipnistere.blogspot.gr/2012/09/blog-post_1565.html

Δεν υπάρχουν σχόλια: