Αλλοίωση, "εν ανομίαις συνελήφθην"

"Ευμορφία", για όλους

Επαναγωγή, "εις το καθ΄ομοίωσιν επανάγαγε ..."

Σάββατο, 20 Αυγούστου 2011

"Μετοχή σε σχέση κοινωνίας" και η πολύπλαγκτη σχεσιολογία


Νεότερη επεξεργασία

Ένας δημοσιοσχεσίτης μάγειρας, που ξέρει να φτιάχνει καλά το χυλό ανακατεύοντας τη θεολογία με τη σχεσιολογία έγραψε :

"Την Εκκλησία τη γεννάει μια κλήση (το λέει η λέξη) για μετοχή σε σχέσεις κοινωνίας, συνύπαρξης. «Κλήση» και «σχέση» είναι περίπου ο ορισμός της ελευθερίας"(*)

Είναι, υποτίθεται, διδάσκων τα θεολογικά. Αλλά δεν είναι ούτε δάσκαλος, ούτε γνωρίζων τα θεολογικά. Είναι σχεσιολόγος.

Ο διαβιών εντός μιας κοινωνίας, μετέχει ούτως ή άλλως σε αυτή την κοινωνία και έχει σχέση, εκών άκων, με την κοινωνία αυτή. Είναι δηλαδή κοινωνός αυτής, το "μέτοχος" και η "σχέση" δεν χρειάζονται. Ή είσαι κοινωνός της κοινωνίας ή δεν είσαι. "Κλητοί και εκλεκτοί" είναι μόνο όσοι αποφασίζουν (όστις θέλει) να εισέλθουν τις πύλες της Ελλησίας για μια άλλου είδους Κοινωνία και όχι για την παρωδία της κοινωνίας των σχέσεων. Η κοινωνία των σχέσεων και των μετόχων - μετεχόντων ή μετοχών - χρεωκόπησε. Η ευθύνη είναι των σχεσιολόγων, διότι η κοινωνία των σχέσεων αποτελεί την πλαστογραφία της Κοινωνίας των κοινωνούντων. Ουδεμία η ομοιότητα σχέσης με αλληλοπεριχώρηση.

Τι μας λέει λοιπόν; Ότι την Εκκλησία τη γεννάει μια κλήση για μετοχή σε σχέσεις κοινωνίας και συνύπαρξης. Η Εκκλησία γεννήθηκε, με άλλα λόγια, όταν οι άνθρωποι καταλάβαμε ότι κληθήκαμε "για μετοχή σε σχέσεις κοινωνίας" κι έτσι φτιάξαμε την εκκλησία. Πρώτα είμαστε άρρωστοι με τη θρησκεία και τώρα γιατρευτήκαμε με την εκκλησία και τη σχεσιολογία.

Παρένθεση
Ο σχεσιολόγος αγνοεί ότι την Εκκλησία δεν την "γεννάει μια κλήση". Την γεννά η ανταπόκριση στην κλήση και όχι η κλήση αυτή καθ΄ εαυτή. Η ανταπόκριση του Πέτρου και των Μαθητών οικοδόμησε την Εκκλησία και όχι η κλήση.
Πολλοί οι κλητοί και ολίγοι οι εκλεκτοί. Οι εκλεκτοί είναι όσοι ανταποκρίνονται. Οι διαστροφείς σχεσιολόγοι ψεύδονται. Μπορεί να είναι κλητοί, αλλά και την κλήση παραποιούν και πλανούν τους κεκλημένους, που ανταποκρίνονται στην κλήση, και η παρένθεση κλείνει.

Προηγουμένως ο απ. Παύλος μας είχε πει ότι είμαστε "αλλήλων μέλη" : "Διό αποθέμενοι το ψεύδος λαλείτε αλήθειαν έκαστος μετά του πλησίον αυτού, ότι εσμέν αλλήλων μέλη". Συνυπάρχουμε εν Θεώ ως αλλήλων μέλη και επεξηγεί στη συνέχεια τον τρόπο με τον οποίο οι πιστοί μπορούν να το επιτύχουν αποφεύγοντας τα ψεύδη και άλλα τινα, όπως αυτά της σχεσιολογίας.

Σύμφωνα λοιπόν με αυτό τον συμβολισμό, ότι είμαστε μέλη αλλήλων, και αυτά που μας γράφει ο σχεσιολόγος, τα μέλη καλούνται "για μετοχή σε σχέσεις κοινωνίας" και :

Το πόδι καλείται για μετοχή σε σχέση κοινωνίας με το χέρι
Το χέρι καλείται για μετοχή σε σχέση κοινωνίας με το πόδι
Το ένα χέρι με το άλλο χέρι
Το ένα πόδι με το άλλο πόδι
και απλουστεύοντας, τα σχέση έχοντα δυο πόδια μπαίνουν σε ένα παπούτσι!

Αν, τώρα, διαστείλλουμε κάπως την "μετοχή σε σχέση κοινωνίας", πράγμα που εξυπακούεται λόγω της ποικιλότητας των σχέσεων, τότε έχουμε :

Το χέρι καλείται για μετοχή σε σχέση κοινωνίας με το στόμα
Το αυτί καλείται για μετοχή σε σχέση κοινωνίας με το μάτι
Το κεφάλι καλείται για μετοχή σε σχέση κοινωνίας με το υπόλοιπο σώμα.
Υπάρχει, τέλος, εκτός των συνδυασμών και η παράδοξη κλήση για "μετοχή σε σχέση κοινωνίας" ενός πνεύμονος ή μιας καρδιάς κλπ. με άλλο σώμα, από ένα άλλο που φεύγει και χάνεται, αλλά θα χρειαζόταν να επεκτείνουμε τη σύντομη διήγηση, υποπίπτοντες αθελήτως σε φλυαρία.

Όλα αυτά βέβαια δεν είναι θεολογία, είναι η διαστροφική και ψευδέστατη σχεσιολογία, όταν αγνοείται αυτό που μας γράφει ο απ. Παύλος.

Όταν το έγραφε δεν υπήρχε η "θεολογία της σχέσης". Υπήρχε η θεολογία της κοινωνίας , όπου τα μέλη δεν καλούνται "για μετοχή σε σχέση", διότι το χέρι, το πόδι, το στόμα, το μάτι, η κεφαλή και το σώμα είναι "μέλη εκ μέρους" :

"Αδελφοί, υμείς εστε σώμα Χριστού και μέλη εκ μέρους".
Τα μέλη βρίσκονται σε κοινωνία μετά του ενός σώματος, όχι σε σχέση, ούτε σε μετοχή : "Καθάπερ γαρ το σώμα έν εστι και μέλη έχει πολλά, πάντα δε τα μέλη του σώματος του ενός, πολλά όντα, έν εστι το σώμα, ούτω και ο Χριστός"

Όμως, η πολύπλαγκτη και αδολεσχούσα σχεσιολογία, για να παρακάμψει τα εμπόδια, μεταξύ των οποίων είναι και ο φραστικός πλεονασμός "μετοχή, σχέση, κοινωνία" (**), καταφεύγει στο "έμπλαστρο" της ελευθερίας με το επιστέγασμα : "Κλήση και σχέση, είναι περίπου ο ορισμός της ελευθερίας"! Για τον αναγνώστη της σχεσιολογίας συμπληρώνουμε εμείς, αφού η "κοινωνία" (από κάθε άποψη) πήγε περίπατο.

Κατά τα λοιπά, πληροφορηθήκαμε ότι η διαρκής ιερά σύνοδος συνήλθε για τρίτη φορά εντός του μηνός Αυγούστου και ασχολήθηκε με διοικητικής φύσεως θέματα. Αυτά την ενδιαφέρουν, διότι αυτά προέχουν.


(*) Χ. Γιανναρά "Η Μετα-φυσική ως αρρώστια και ως Γιορτή"
(**) Η κοινωνία προϋποθέτει μετοχή, οπότε και η σχέση δεν χρειάζεται.

3 σχόλια:

Κυπριανός Χριστοδουλίδης είπε...

Διαβάστε κι αυτό το κατόρθωμα της σχεσιολογίας :

"βλέπουν (σ.σ. βλέπουμε) στο πρόσωπο της Παναγιάς τη «Θεοτόκο»: τη γυναίκα που έδωσε σάρκα στην ελευθερία του Θεού από την ίδια τη θεότητά του, ελευθερία μανικού έρωτα για το πλάσμα του – να υπάρξει άνθρωπος ο Θεός χωρίς να καταλύεται το «όλως έτερον»"

ΚΧ :

Η γυναίκα που έδωσε σάρκα στην (άσαρκη και ανυπόστατη) ελευθερία του Θεού από την θεότητά του, ελευθερία μανικού έρωτα!
Ας γίνουμε λοιπόν όλοι μανικοί εραστές (έχουμε γίνει, ο σινεμάς και τα "άλλα" της Αισθητικής το επιβεβαιώνουν) για να βιώσουμε την τελειότερη ελευθερία του θεού από την θεότητά του, χωρίς όμως να καταλύσουμε το "όλως έτερον". Αλλά, φευ, καταλύομεν και εαυτούς και το έτερον. Όλα είναι σχέση, όλα είναι κατανάλωση.

Όσο για τη "γυναίκα που έδωσε σάρκα στην ελευθερία του Θεού από την ίδια τη θεότητά του" μένουμε κυριολεκτικά εμβρόντητοι, χαμένοι! Δεν ξέρουμε τι μας γίνεται. Η ταπείνωση του θεού έλαβε σάρκα, η ελευθερία, η αγάπη, η μανικότητα ή ο έρως; Τι απ΄ όλα αυτά; Από τι κενώθηκε ο άγιος θεός της δόξης και γέμισε τον νουν του σχεσιολόγου διδασκάλου;

Ανώνυμος είπε...

Σας παρακαλώ κε Χριστοδουλίδη!Τι είναι αυτά που γράφετε!Τολμήσατε και κριτικάρατε τον πρύτανη των νεοορθοδόξων;Άυτό αποτελεί έγκλημα καθοσιώσεως!Ποιοι πατέρες!Τώρα στο εκκλησιαστικό και θεολογικό στερ΄έωμα σελαγίζουν οι νεοπατέρες και οι μεταπατέρες!Αστέρες πολύφωτοι,μελίρρυτοι ποταμοί της σοφίας.Τώρα μάλιστα που ηγείται της Ελλαδικής Εκκλησίας ο άνθρωπος που μέσα στη ΔΙΣ το 1988 κι όταν ο μακαριστός Φλωρίνης Αυγουστίνος πρότεινε να καταδικασθεί η νεονικολαιτική θεωρία του κου Γιανναρά αντέδρασε υιοθετώντας παρελκυστική τακτική, ο γιανναρισμός έχει και επίσημη εκκλησιαστική κάλυψη.Έχει καταλάβει η εν λόγω βέβηλος κενοφωνία το Ραδιοσταθμό της Εκκλησίας της Ελλάδος με τα άισχροτράγουδα που εκπέμπει και με τη διαπραγμάτευση κατά τις συζητήσεις του θέματος της περιφήμου μείξεως που αναφέρατε,τα επίσημα εκκλησιαστικά περιοδικά ΕΚΚΛΗΣΙΑ,ΘΕΟΛΟΓΙΑ και ΕΦΗΜΕΡΙΟΣ,τα συνέδρια όπου κάποιοι Θερμοί και Αδαμάντινοι ψυχίατροι-θεολόγοι περιφέρουν και προσφέρουν πλέριο γιανναρισμό και πλείστες άλλες εκδηλώσεις της Εκκλησιαστικής Ζωής όχι μόνο της ημεδαπής αλλά και της αλλοδαπής όπως κατέδειξε η βράβευση του νεοορθόδοξου γκουρού απ τη Θεολογική Σχολή της Βοστώνης.Τον οποίο γκουρού τον πείραξε η φράση ο τας κλεις της Παρθένου μη λυμηνάμενος τω τόκω σου.Τον πείραξε η λέξη λυμηνάμενος γιατί δήθεν εκφράζει εχθρότητα προς το ανθρώπινο σώμα!Εκεί καταντήσαμε κε Χριστοδουλίδη μου!
ΥΓ.Το άλλο το μάθατε για τον ελέω αποχής εκλεγέντα Καμίνη που κατήργησε την πρωινή προσευχή και την έπαρση της σημαίας στις κατασκηνώσεις του Δήμου Αθηναίων;Είδατε μήπως καμία αντίδραση του επιχωρίου επισκόπου;΄
ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ ΝΑΝΗΣ

Κυπριανός Χριστοδουλίδης είπε...

Ναι, αγαπητέ κύριε Νάνη, έχει αλωθεί η ιερά σύνοδος εδώ και πολλά χρόνια. Τον (τους) έχουν αφήσει και είναι πλέον ανεξέλεγκτος(οι). Φοβούμαι το ίδιο συμβαίνει και στο άγιον Όρος. Έχουν ισχυρές πλάτες, Φανάρι και Διασπορά είναι οι σπόνσορες και προστάτες, όπως και οι εδώ κρατούντες.

Το γελοίο της υποθέσεως είναι ότι πριν μερικά χρόνια ο Αμερικής Δημήτριος στηλίτευσε ενώπιόν του τις κακοδοξίες του και μετά, του έδωσε και το βραβείο της σχεσιολογίας, όχι βέβαια θεολογίας.

Έμαθα και τα κατορθώματα Καμίνη, αλλά τι να πρωτογράψω και πού; Εδώ γίνεται χαμός, όλα τα έχουν διαφθείρει οι σχεσιολόγοι.