Αλλοίωση, "εν ανομίαις συνελήφθην"

"Ευμορφία", για όλους

Επαναγωγή, "εις το καθ΄ομοίωσιν επανάγαγε ..."

Τρίτη, 8 Μαρτίου 2011

"Για την ανθρωπιά του Θεού"


Έγραφα προηγουμένως "μή οι ποιμένες βόσκουσι εαυτούς;" και είπα να δώσω τη δική μου απάντηση, σε συνάρτηση με όσα διαβάσατε από το Ρεσάλτο : http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=5450.

Ας συνεχίσω λοιπόν.

Οι ποιμένες δεν "βόσκουσι εαυτούς", τουλάχιστον όλοι. Υπάρχουν και εκείνοι που ανιδιοτελώς αγωνίζονται. Δυό λαμπρά παραδείγματα αποτελούν ο πρωτοπρεσβύτερος π. Λάμπρος Φωτόπουλος και ο ομότιτλος αυτού π. Βασίλειος Βολουδάκης.

Στον τύπο (ή Τύπο ...) αντάλλαξαν επιστολές για μια σημαντική διαφωνία που έχουν ως προς την Κάρτα του Πολίτη. Διαφωνία που έχει έντονη πολιτική χροιά, αφού καλούνται οι πολίτες να την παραλάβουν. Οι οποίοι σημειωτέον είναι και ψηφοφόροι.

Οι θέσεις του π. Βασ. Βολουδάκη είναι γνωστές στο ζήτημα αυτό. Γνωστές επίσης και οι θεολογικές τοποθετήσεις του, ως προς το συσχετισμό που έχει η Κάρτα ( σημ. τον απορρίπτει) με τον Αντίχριστο. Από την άλλη, οι πολιτικές του τοποθετήσεις βρίσκονται στη προσπάθεια δημιουργίας ενός πολιτικού σχηματισμού από τον οποίο θα προκύψουν άνθρωποι ικανοί "να κυβερνήσουν την Ελλάδα, αληθινοί χριστιανοί, πνευματικοί άνθρωποι".

Οι θέσεις του π. Λάμπρου Φωτοπούλου είναι κι αυτές γνωστές. Θεωρεί άμεσο το συσχεστισμό της Κάρτας με τον Αντίχριστο ...

(σημ. Δεν προτίθεμαι να ασχοληθώ με όσα περί αυτού αναφέρει ο π. Βασίλειος : "Τα λειτουργικά βιβλία γράφουν για τον διάβολο και για την καταδυνάστευση του ανθρώπου από αυτόν, όχι, όμως λόγω μιας εξωτερικής κτιστής –δηλαδή τιποτένιας–σφραγίδος αλλά για τη διαστροφή της προαιρέσεως του ανθρώπου σε σατανόσχημη προσω­πικότητα". Το μόνο που θα συμπλήρωνα είναι : Η διαστροφή της προαίρεσης έχει, φευ, κτιστά αποτελέσματα. Ελπίζω, δεν διαφωνεί ο π. Βασίλειος)

... και οι πολιτικές προεκτάσεις του, παρομοιάζουν με σφοδρές πλαγιοκοπήσεις. Δεν παρεισφρύει πολιτικούς σχηματισμούς ή νέα κόμματα. Προτείνει ριζική αλλαγή του πολιτικού σκηνικού με έναν τρόπο που οπωσδήποτε δεν είναι συμβατικός.

Είναι εντελώς μάταιο να προσδοκά κανείς μέσα από το υπάρχον πολιτικό σκηνικό να προκύψουν "αληθινοί χριστιανοί, πνευματικοί άνθρωποι, να κυβερνήσουν την Ελλάδα". Η μόνη αισιόδοξη προοπτική είναι η ανάσχεση των πολιτικών ραδιούργων και των συστηματικών κακουργημάτων - αλλεπάλληλα διαπράττωνται σε βάρος του λαού - με την έμπρακτη και γενικευμένη απόρριψη του συστήματος που μας επιβάλλουν. Δηλαδή, τη δημοκρατική ψήφο.

Η αντισυμβατική πρόταση του π. Λάμπρου Φωτοπούλου μπορεί εκ πρώτης όψεως να κρίνεται αναποτελεσματική. Διότι το σύστημα αυτής της κίβδηλης δημοκρατίας, πέραν της δυνατότητας να σχηματίζει κυβέρνηση η στρατιά των εξαγορασμένων ψηφοφόρων, δίνει την ευχέρεια κυβερνητικού σχηματισμού ακόμη και με ελάχιστη συμμετοχή.

(Σημ. Υποθέτω, οι επ΄ αμοιβή ψηφοφόροι θα καταλάβουν ότι αυτά που τους δίνουν, μετά τους τα παίρνουν πίσω και με το παραπάνω.)

Τούτο όμως είναι το κυρίως ζητούμενο : Η δημιουργία κομμάτων μειοψηφίας και όχι αλγεβρικών εξισώσεων, όπου το 15 με 20% αίφνης γίνεται "αντιπροσωπευτική εκπροσώπηση του λαού". Όπως μας έγινε μάθημα το πάθημα του "λεφτά υπάρχουν", το ίδιο θα συμβεί όταν το 15 με 20% κληθεί να σχηματίσει κυβέρνηση. Ποσοτό που θα μειωθεί ακόμη περισσότερο (βλέπε την παραπάνω σημείωση) και ουδείς των εκπροσώπων θα τολμά να επικαλείται τη "βούληση του λαού".

Καθίσταται προφανές λοιπόν ότι η λύση αυτή, την οποία έμμεσα υποδεικνύει ο π. Λάμπρος, είναι αποτελεσματική ως προς το σκέλος τη πίεσης - προ αυτού του κινδύνου - που μπορεί ο ψηφοφόρος να ασκήσει προς τους επίδοξους κυβερνήτες του. Δεν ισχύει πλέον η συμμετοχή στο σύστημα υφαρπαγής (έστω και με το λευκό) του ελεύθερου δημοκρατικού δικαιώματος της ψήφου πότε από το ένα κόμμα και πότε από το άλλο ... απόκομμα του κόμματος.

Η άρνηση αυτού του πλαστού δικαιώματος, όπως η πείρα μας έχει διδάξει, είναι η μόνη κατάφαση και διέξοδος στο πολιτικό τέλμα που δημιούργησαν οι επαγγελματίες της πολιτικής, οι υποτελείς αχυράνθρωποι οθνείων συμφερόντων. Οι επιθυμίες και οι προτάσεις του π. Βασιλείου, δεν είναι κακές. Κακή είναι η συμπόρευση και η συμμετοχή σε ένα πλήρως αποτυχημένο πολιτικό σύστημα. Το οποίο δεν δίσταζε ποτέ (και δεν διστάζει) να δολοφονεί όποιον δεν ακολουθούσε τους αδιόρατους νόμους του.

Εκείνος που αγωνίζεται για την ανθρωπιά του Θεού - όχι του ανθρώπου - οφείλει να καταθέτει τη μαρτυρία ή ακόμη και το μαρτύριο της δικής του ζωής.Όχι συμμετέχοντας, αλλά απέχοντας από τη σημερινή κακουργία της πολιτικής. -

4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Θα συφωνήσω με τον πατέρα λάμπρο όμως θα ρωτήσω: ο ίδιος δεν "πολιτευόταν" επι μακρόν στον δήμο του πριν ιερωθεί;

Κυπριανός Χριστοδουλίδης είπε...

Αγαπητέ Σχολιαστή,

"Τα στερνά τιμούν τα πρώτα", όταν τα "στερνά" είναι ομολογία και μαρτυρία των "πρώτων". Και "πρώτο", μη το ξεχνάς, είναι το άγιον Βάπτισμα που όλοι δεχόμαστε.

Τώρα, αν θέλεις, μπορείς να σχολιάσεις το σχόλιό σου ή το δικό μου.

θυηπόλος είπε...

ΣΥΜΦΩΝΕΙΤΕ ΜΕ ΤΑ ΠΑΡΑΔΟΞΑ ΤΟΥ π. ΛΑΜΠΡΟΥ ΟΤΙ ΑΦ' ΕΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ 300 ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΚΑΙ ΑΦ' ΕΤΕΡΟΥ ΟΤΙ ΚΑΙ ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΔΕΝ ΘΑ ΑΛΛΑΖΕ ΤΗΝ ΑΠΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΕΝΗ ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ; ΤΕΛΙΚΑ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΑΠΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΑΝΕ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΄Η Η ΑΣΥΓΧΩΡΗΤΗ ΑΦΕΛΕΙΑ ΜΑΣ ΠΟΥ ΠΑΙΖΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΑΙΩΝΕΣ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΩΝ ΠΡΑΚΤΟΡΩΝ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ ΠΟΥ ΑΥΤΟΔΙΑΦΗΜΙΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ; Η ΒΑΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΤΟ ΝΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΖΕΤΑΙ ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ. ΑΝ ΔΕΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΘΗ ΤΡΕΙΣ ΚΥΡΙΑΚΕΣ ΑΦΟΡΙΖΕΤΑΙ, ΔΗΛΑΔΗ ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΑΒΑΠΤΙΣΤΟΣ.ΓΙΑ ΠΟΙΟΥΣ, ΛΟΙΠΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ ΜΙΛΑΜΕ;ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ Η ΠΡΩΤΗ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ. ΠΟΥ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΟΥΜΕ ΠΑΡΑΠΕΡΑ!

Κυπριανός Χριστοδουλίδης είπε...

"ΣΥΜΦΩΝΕΙΤΕ ΜΕ ΤΑ ΠΑΡΑΔΟΞΑ ΤΟΥ π. ΛΑΜΠΡΟΥ ΟΤΙ ΑΦ' ΕΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ 300 ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΚΑΙ ΑΦ' ΕΤΕΡΟΥ ΟΤΙ ΚΑΙ ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΔΕΝ ΘΑ ΑΛΛΑΖΕ ΤΗΝ ΑΠΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΕΝΗ ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ;"

Αγαπητέ μου,

Δεν έχει υποπέσει στην αντίληψή μου ο ισχυρισμός, "οι 300 της Βουλής είναι χριστιανοί", από τον π. Λάμπρο. Ότι μια "χριστιανική κυβέρνηση" δεν θα άλλαζε την αποχριστιανισμένη εποχή μας, με βρίσκει σύμφωνο.

Διότι πόσο "χριστιανική" μπορεί να είναι αυτή η κεβέρνηση, όταν ο επίδοξος νέος πολιτικός ανανεωτής κάνει τα στραβά μάτια και δεν πιάνει το νήμα της ιστορίας : Πώς φτάσαμε, εδώ που φτάσαμε (αποχριστιανισμένοι).

Ηλεκτροφόρο καλώδιο γυμνό είναι και προτιμά να μη το πλησιάζει. Το παραβλέπει, αν και είναι προ οφθαλμών, κάνοντας το άλμα, ας πούμε, προς τον Καποδίστρια. Πιό κοντά μας είναι άλλα, καλώδια ηλεκτροφόρα ... .

Όσο για τον Καποδίστρια, είχε κι αυτός την τύχη των Κέννεντυ και πολλών ακόμη. Φαγώθηκαν όλοι "από μέσα". Έξω δεν τόλμησε κανείς να βγεί. Αν το έκανε, τα πράγματα θα ήταν, ίσως, καλύτερα.

Λεπτομέρειες δεν γράφω άλλες. "Ο έχων νουν ψηφισάτω" - αλλά με διαφορετική σημασία.