Αλλοίωση, "εν ανομίαις συνελήφθην"

"Ευμορφία", για όλους

Επαναγωγή, "εις το καθ΄ομοίωσιν επανάγαγε ..."

Τετάρτη, 12 Ιανουαρίου 2011

Εις το : ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Επειδή μου το ζητήσατε :

Λοιπόν, ας κάνω πρώτα μια δική μου διόρθωση λέγοντας ότι το θέμα του διπλού, εντός του έτους εορτασμού, των Χριστουγέννων, των Φώτων, της Κοιμήσεως της Θεοτόκου κλπ. δεν είναι Ιεροκανονικό. Σημειώσατε λάθος. Είναι Εκκλησιολογικό και αφορά στην εκκλησιαστική τάξη. Η οποία ουδέποτε, πριν της ημερολογιακής μεταβολής, είχε διαταραχθεί. (Εξαίρεση αποτελεί η έρις των Κολλυβάδων).

Αποτελεί πρωτοφανές γεγονός στα χρονικά της Εκκλησίας, διότι παρά την κατά τους πρώτους χρόνους της Εκκλησίας ποικιλία ημερολογίων και το ακαθόριστο του εορτολογίου, ουδέποτε παρουσιάσθηκε χρονική διαφορά εορτασμού ενός και του αυτού γεγονότος και μάλιστα, δυό φορές μέσα στον ίδιο χρόνο, όπως συμβαίνει σήμερα.

Και επαναλαμβάνω τα προηγούμενα (τα έγραψα αλλού) :

"Σήμερον τά άνω τοίς κάτω συνεορτάζει, καί τά κάτω τοίς άνω συνομιλεί", για να επαναληφθεί αυτό μετά από 13 ημέρες. Προφανώς, διότι κάποιος εκ των άνω ή εκ των κάτω δεν άκουσε καλά τη συνομιλία.

Έπειτα : "Σήμερον ο Δεσπότης πρός τό βάπτισμα επείγεται, ίνα αναβιβάση πρός ύψος τό ανθρώπινον", αλλά μετά από 13 ημέρες κάποιος φαίνεται έμεινε πίσω και ο Δεσπότης πρέπει πάλι να κατεβεί "ίνα αναβιβάση προς ύψος το ανθρώπινον".

Αν αυτά είναι σοβαρά πράγματα και δεν είναι θείος εμπαιγμός, δεν ξέρω τι άλλο θα μπορούσε να ονομασθεί "εμπαιγμός".

Ως προς το "σύμπασα η ορθοδοξία μας εορτάζει κάθε 7 μέρες την Ανάσταση και το Πάσχα" - το ερώτημα μου ετέθη αλλού - θα μπορούσε κι εδώ - νομίζω απάντησα. Άλλο πράγμα η Κυριακή εορτή και άλλο η Κυριακή του Πάσχα. Αν νομίζουμε ότι είναι το ίδιο : Αναστάσιμο Ευαγγέλιο στον Όρθρο του Κυριακοδρομίου με τη Λειτουργία του Όρθρου του Μεγάλου Σαββάτου, τότε εγώ καταθέτω τα όπλα.

Καλό θα είναι να σκεφθούμε μήπως πρέπει να καταργήσουμε την Κυριακή του Πάσχα, αφού με τη λογική αυτή, τό κάνουμε κάθε εβδομάδα. Ας αναθεωρήσουμε λοιπόν τα Λειτουργικά μας βιβλία και ας φτιάξουμε νέα Εκκλησιολογία και νέα Λειτουργιολογία. Άλλωστε, ήδη προχωρούμε με τη "λειτουργική αναγέννηση". Έχουμε και τη "γενική ιεροσύνη" οπότε το άλμα θα είναι μεγαλύτερο - πάμε για ολυμπιακό ρεκόρ.

Πολλά ζητήματα εκ πρώτης όψεως δεν είναι δογματικά, όπως ισχυρίσθηκαν και αυτοί που πρότειναν την (ασήμαντη) αλλαγή της εορτολογικής τάξης. Συμβαίνει όμως στην πορεία να βλέπουμε ότι είναι βαθύτατα δογματικά επαληθεύοντα τον λόγο του αγίου Θεοδώρου Στουδίτου : "Εάν τις δογματίζη ή προτάσση ποιείν ημάς, παρ΄ ό παρελάβομεν, παρ΄ ό οι Κανόνες των κατά καιρούς Συνόδων, καθολικών τε και τοπικών ορίζουσι ... απαράδεκτον αυτόν έχειν και μηδένα λογίζεσθαι αυτόν εν κλήρω".

Κάθε εκκλησιαστικός χρόνος που επαναλαμβάνεται ανά 365 ημέρες, συμβολίζει τον ενιαίο παρόντα αιώνα. Σ΄ αυτόν δεν γεννάται, ούτε βαπτίζεται δις ο Κύριος. Μία η Σταύρωση, μία η Ανάσταση, μια η Ανάληψη, μία η Μεταμόρφωση. Δεν έγιναν αυτά δυο φορές.

Ως προς ημάς, μια η φυσική μας γέννηση στον κόσμο, ένα και το βάπτισμα. Με αυτά, και από αυτά, πορευόμαστε προς την εν Χριστώ, δια Πνεύματος Αγίου, υπέρ φύσιν ένωση και γέννηση κατά το "εάν μη τις γεννηθή άνωθεν, ου δύναται ιδείν την βασιλείαν του Θεού".


Ελπίζω να σας βοήθησα, όπως άλλοι βοήθησαν κι εμέ.

11 σχόλια:

Δημήτρης είπε...

Δεν είναι κοινός νούς αλλά παλαιοημερολογίτικος χαλασμένος απο υπερηφάνεια νους.
Όποιος εορτάζει δύο φορές επειδή τυχαίνει και πηγαίνει π.χ. στα Ιεροσόλυμα, αυτός απο ευλάβεια συμμετέχει στην εκκλησιαστική κοινότητα της περιοχής ενεργώντας απο διάκριση και εκκλησιαστικό πνεύμα.
Δεν σημαίνει ούτε ότι ξαναβαπτίζεται ο Χριστός ούτε ότι ξανασταυρώνεται.
Ο Χριστός σταυρώθηκε μια φορα και βαπτίστηκε μια φορά.
Όμως εμείς λαμβάνουμε Χάρη όσο απο ευλάβεια τιμούμε τα γεγονότα.
Και δεν είναι καθόλου ανευλαβές, να εορτάζει κάποιος, όχι επείτηδες, αλλά περιστασιακά επειδή μετέχει στον τόπο που πηγαίνει της εκκλησιαστικής κοινότητας της περιοχής.

Ο κοινός νους είναι διάφορος του χαλασμένου παλαιοημερολογίτικου που βλέπει κακά εκεί που δεν υπάρχουν. Ενω απο την άλλη αθωώνει χυδαιότητες και αισχρότητες γριών ή νέων και ποιεί την νήσσαν για να μην τον βρίσουν ή του φύγουν απο κοντά....

Κυπριανός Χριστοδουλίδης είπε...

Δημήτρης :
Δεν σημαίνει ούτε ότι ξαναβαπτίζεται ο Χριστός ούτε ότι ξανασταυρώνεται. Ο Χριστός σταυρώθηκε μια φορα και βαπτίστηκε μια φορά. Όμως εμείς λαμβάνουμε Χάρη όσο απο ευλάβεια τιμούμε τα γεγονότα"

Κυπριανός :
Εμείς όμως Τον ξαναβαπτίζουμε και Τον ξαναγεννούμε κάνοντας δυο φορές Χριστούγεννα και Θεοφάνεια μέσα στο χρόνο! Τι άλλο σημαίνει να τελούνται δυο φορές οι ευχαριστιακές: εκκλησιαστικές και λειτουργικές, συνάξεις;

Πέραν αυτού

Μην είσαι τόσο βέβαιος, σχεδόν απόλυτος, Δημήτρη, ότι ο κοινός νους είναι διάφορος του χαλασμένου παλαιοημερολογίτικου. 1924 χρόνια ο νούς αυτός δεν διανοήθηκε ποτέ να κάνει δυο φορές Χριστούγεννα και Φώτα μέσα χρόνο.

Τι μεσολάβησε για να τον αλλάξουμε; Η υπερβολική μας ευλάβεια; Είμαστε τόσο πολύ θεωμένοι και δεν το γνωρίζουμε;

Μην είσαι επίσης τόσο μεροληπτικός ρίχνοντας όλες τις χυδαιότητες και τις αισχρότητες νέων και γέρων στις πλάτες των παλαιών. Δεν γίνεται ανταγωνισμός μεταξύ αυτών και των νέων, για το ποιός είναι ο ηθικά συνεπέστερος ή ποιος κάνει τα στραβά μάτια και ποιος τα έχει ορθάνοιχτα στις χυδαότητες.

Δεν είναι εκεί το θέμα. Είναι άλλο και με λυπεί που η ευλάβεια, φθάνει στο σημείο να παραβλέπει τι γινόταν για 1920 χρόνια, ανακαλύπτει ότι υστερούσε και αποφασίζει να τιμά δις τα Χριστούγεννα, δυο φορές τα Φώτα, δυο φορές την Κοίμηση της Θεοτόκου τον ίδιο χρόνο. Θα πρέπει, μάλλον, οι ναοί να λειτουργούν επι 24ωρης βάσης πλέον από την υπερευλάβεια που αποκτήσαμε.

Ας το προχωρήσουμε λοιπόν και ας το κάνουμε τρις, τετράκις και πολλάκις, Ή ακόμη, ας συνεορτάζουμε μετά πάντων : Μωαμεθανών, Βουδιστών, Ινδουιστών και ό,τι άλλο υπάρχει. Είμαστε έτοιμοι και γι΄ αυτό. Η ευλάβειά μας γέμισε τον κόσμο όλο και πάντας τους θεούς των εθνών ευλαβούμαστε.

Κυπριανός Χριστοδουλίδης είπε...

Σε παρένθεση

Ένας υπέρ το δέον ανόητος με ιδιαζόντως προβληματική ικανότητα στην ανάγνωση έγραφε - αλλού και όχι εδώ - πόσο αποδεικτικό είναι, της διαστροφής από την οποία πάσχω, η επανόρθωση που έκανα ως προς το Ιεροκανονικό λάθος της διπλής εορτής των Χριστουγέννων.

Θεωρούσε σημαντικό λάθος μου να χαρακτηρίσω Ιεροκανονικό σφάλμα τη διπλή εορτή Φώτων και Χριστουγέννων και ασήμαντη την διόρθωση.

Αν όμως έκανε τον κόπο να ξαναδιαβάσει αυτό που γράφει ο αγ. Θεόδωρος Στουδίτης, θα έβλεπε ότι η διαφορά ανάμεσα σε Ιεροκανονικό και Εκκλησιολογικό δεν είναι τόσο μεγάλη, όσο νομίζει.

"Εάν τις δογματίζη ή ΠΡΟΤΑΣΣΗ ΠΟΙΕΙΝ ημάς, ΠΑΡ΄Ο ΠΑΡΕΛΑΒΟΜΕΝ, παρ΄ ό οι Κανόνες των κατά καιρούς Συνόδων, καθολικών τε και τοπικών ορίζουσι ... απαράδεκτον αυτόν έχειν ΚΑΙ ΜΗΔΕΝΑ ΛΟΓΙΖΕΣΘΑΙ ΑΥΤΟΝ ΕΝ ΚΛΗΡΩ".

Αυτό το "ΠΑΡ΄ Ο ΠΑΡΕΛΑΒΟΜΕΝ" δεν είναι μόνο οι Ιεροί Κανόνες και τα θεία ΔΟΓΜΑΤΑ. Είναι και το έθος, η Παράδοση, να μην τελούμε ποτέ δυο φορές το χρόνο τα άγια Θεοφάνεια, τα Χριστούγεννα, την Κοίμηση της Θεοτόκου και άλλες εορτές.

Αυτό κράτησε ευτυχώς(!) μόνο 1920 χρόνια. Μετά καταλάβαμε ότι υστερούσαμε σε ευλάβεια και ότι δεν είχε σχέση με τους Ιερούς Κανόνες.

Ανώνυμος είπε...

Κύριε Χριστοδουλίδη

Σας ευχαριστώ δια το ΑΨΟΓΟΝ και ΑΜΕΡΟΛΗΠΤΟΝ της ενημερώσεως.

Ανώνυμος είπε...

Ζητα συγγνώμη και ασε τις αρλούμπες.
Εντάξει;
Το προσπαθεις να δικαιολογηθείς αυτό δεν σε τιμα.

Κυπριανός Χριστοδουλίδης είπε...

"Ζητα συγγνώμη και ασε τις αρλούμπες.
Εντάξει;"

Από ποιον και διατί; Ποιες "οι αρλούμπες";

Ανώνυμος είπε...

Είμαστε καφρικός λαός κύριε Χριστοδουλίδη.
Όπως μιλάμε στη γυναίκα, στον άντρα , στα παιδιά και στη μάνα μας, μιλάμε και σε σένα.
Με το κάλυμμα της ανωνυμίας φερόμαστε και σε ΑΓΝΩΣΤΟΥς, ΠΡΟΣΒΛΗΤΙΚΑ ΚΑΙ ΘΡΑΔΥΔΕΙΛΑ...
Ζητάμε συγνώμη...

Κυπριανός Χριστοδουλίδης είπε...

Η αναίδεια και η παντελής έλλειψη σεβασμού είναι το κύριο χαρακτηριστικό της εποχής. Το δε θλιβερότερο είναι, όταν βλέπεις να παρουσιάζεται ανάγλυφη και με όλη της την επαίσχυντη μορφή, σε πρόσωπα που υποτίθεται αγωνίζονται για το πολυτίμητον σέβας : Την Ορθοδοξία.

Οι υπέρ αληθείας αγωνιζόμενοι άλλο λεξιλόγιο από αυτό της "πιάτσας" και του πεζοδρομίου δεν γνωρίζουν. Αυτή είναι και η δυσώδης "αλήθεια" την οποία στηρίζουν.

Η διαστροφή είναι πλέον ολοσχερής.

Κυπριανός Χριστοδουλίδης είπε...

Σχολιαστής Ανώνυμος με το γνώριμο επιθετικό και αγοραίο ύφος, μου ζητά να δημοσιεύσω το αμετροεπές σχόλιό του "εν ονόματι της αλήθειας".

Η αλήθεια, ο σεβασμός, η εντιμότης, η πίστη μας δεν διεκδικείται με τον τρόπο που, ως φαίνεται, είναι ο μόνος που καταλαβαίνει ο σχολιαστής.

Αν θέλει, ας ηρεμήσει πρώτα και όντας αμέθυστος, δηλαδή νηφάλιος, ας καταθέσει τα ερωτήματα που έχει.

Κυπριανός Χριστοδουλίδης είπε...

Ανώνυμος σχολιαστής και προστάτης της αλήθειας, που αποκαλείται και φίλος, αφού διέγνωσε το φανατισμό και τον εγωισμό που με διακατέχει, επανήλθε δριμύτερος από τον προηγούμενο.

Αυτός μου καταλογίζει "τύφλα και μεθύσι" από την ανθρωπολατρεία.

Τον πληροφορώ ότι αν θέλει να γίνει σύμμορφος και σύμφωνος του "και έσονται πάντες διδακτοί θεού" να αφήσει τους χαρακτηρισμούς, να μου αναφέρει από πού εξάγει τα συμπεράσμα από αυτά που έχει διαβάσει και τα οποία συνηγορούν στο : είμαι τυφλός και μεθυσμένος, και ανθρωπολάτρης, και φανατικός και εγωιστής, και τότε θα του απαντήσω.
Και για να τον διευκολύνω, ας τα πιάσει ένα-ένα ξεχωριστά, όχι όλα μαζί. Διότι διαφορετικά "μας βλέπω να χάνει η μάννα το παιδί και το παιδί τη μάννα".

Κυπριανός Χριστοδουλίδης είπε...

Και επειδή το λησμόνησα. Σχόλια "αγοραίου ύφους" δεν δημοσιεύονται. Δεν στοιχίζει τίποτα να ομορφαίνουμε λίγο τα γραπτά μας. Είναι δείγμα ότι σεβόμαστε πρώτα-πρώτα τα λόγια μας, τα δικά μας λόγια.