Αλλοίωση, "εν ανομίαις συνελήφθην"

"Ευμορφία", για όλους

Επαναγωγή, "εις το καθ΄ομοίωσιν επανάγαγε ..."

Τετάρτη, 30 Ιουνίου 2010

Αιρέσεις υπάρχουν, αιρετικοί δεν υπάρχουν

Η Φιλορθόδοξη Ένωση "Κοσμάς Φλαμιάτος" έστειλε ανοικτή επιστολή προς τον σεβ. Μητροπολίτη Ναυπάκτου Ιερόθεο (λεπτομέρειες εδώ). Του ζητά να λάβει ξεκάθαρη θέση κατά του οικουμενισμού, να κατονομάσει τους αιρετικούς συνεπισκόπους κλπ., για να γνωρίζουν οι πιστοί ποιοι είναι οι φορείς αυτής της παναίρεσης, όπως την αποκάλεσε ό πρόσφατα ανακηρυχθείς άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς.
Έχει απόλυτο δίκιο η Φιλορθόδοξη Ένωση. Διότι όπως πάνε τα πράγματα, συμβαίνει το πρωτοφανές για την Εκκλησία : Να έχουμε αίρεση, αλλά να μην ξέρουμε ποιοι είναι οι φορείς της!

Διερωτώμαι και λέω, τι απάντηση να δώσει ο πολυγραφώτατος, νηπτικός και ησυχαστικός, Μητροπολίτης Ναυπάκτου; Εδώ υπάρχουν πανεπιστημιακοί θεολόγοι που αμφισβητούν ακόμη και σήμερα αν ο παπισμός είναι αίρεση. Επίσημη Οικουμενική Σύνοδος, λένε, δεν πραγματοποιήθηκε. Το ίδιο θα πουν και για τον οικουμενισμό, το ίδιο είπαν και για τη μεταβολή του εκκλησιαστικού χρόνου : Δεν έχει συγκληθεί Σύνοδος οικουμενική! Άρα ...

Νομίζω ότι θα συμπεριφερθεί καθώς ορίζει το προσφιλές για την πολιτική αξίωμα, το οποίο εδώ και χρόνια διαμορφώνει "τρόπο ζωής" (!) και "στάση ζωής" (!!) της Ιεραρχίας και πάντων ημών. Ποιο είναι αυτό το αξίωμα; Ιδού :
Υπάρχουν πράγματα που γίνονται, αλλά δεν λέγονται, και υπάρχουν πράγματα που λέγονται, αλλά δεν γίνονται.

Έτσι λοιπόν ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου και η λοιπή ομήγυρις των επισκόπων : Συμμαχούν και καταγίνονται με τον οικουμενισμό, αλλά δεν μας το λένε, από την άλλη δε, μας λέγουν για την Ορθοδοξία, για την Εκκλησία (σημ. ποτέ για θρησκεία), για τους Πατέρες κλπ., αλλά τούτα δεν γίνονται πράξη. Εκτός βέβαια από τη συλλογή υπογραφών(!!!) κατά του οικουμενισμού. Όχι όμως και κατά των εκπροσώπων αυτού. Αν ζούσαν οι πατέρες της Εκκλησίας σήμερα αυτό θα έκαναν, υπογραφές θα μάζευαν και όλα θα τα σκέπαζε η ... αγιοπνευματικότητα. Αυτό όμως δεν το λένε. Με άλλα λόγια, σήμερα μπορούμε να στηλιτεύουμε την προδοσία, αλλά να αφήνουμε ανέγγιχτο τον προδότη. Τα ανθρώπινα δικαιώματα προηγούνται. Είναι κι αυτό (η προδοσία) μια διαφορετικότητα, μια ετερότητα. Έξοχα!

Όλα υπόκεινται πλέον στην αδήριτη νομοτέλεια της εξέλιξης και ο Δαρβίνος, προβλέπω, θα ανακηρυχθεί ο "Μωυσής" της νέας θρησκείας - δια τους ανιάτως πάσχοντας. Ή της νέας εκκλησίας δια τους ιαθέντας.

Αυτά τα ολίγα, ως προς την απάντηση που περιμένει η Φιλορθόδοξη Ένωση "Κοσμάς Φλαμιάτος".

Και για την υπογραφή
Ο νευροβιολογικά πάσχων ασθενής
Σχολιαστής Χι.

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Τώρα τι να πει κανείς στα ανωτέρω? Δεν ξέρω κύριε Χριστοδουλίδη εάν ακούσατε την ομιλία κάποιου αρχιερέα - δεν ξέρω ποιος ήταν - στον εορτασμό για τον απόστολο Παύλο χθες το βράδυ στην Αρχαία Αγορά - λόφο Φιλοπάππου. Είπε μεταξύ άλλων ο αρχιερέας αυτός ότι όλες οι κινήσεις - οικουμενισμός, συγκρητισμός κλπ. - και θρησκείες αποβλέπουν στον ίδιο στόχο - την αναζήτηση του Θεού. Δηλαδή όλες οι αιρέσεις είναι καλές? Και γινόταν συσχετισμός των σύγχρονων αιρετικών με τους αρχαίους Ελληνες - στους οποίους απευθύνθηκε ο απόστολος Παύλος. Με τον τρόπο αυτό 'ευλόγησαν τα γένια τους'? Δηλαδή οι συνομιλίες με τους παπικούς των σύγχρονων οικουμενιστών ορθοδόξων ταυτίστηκαν με τις προσπάθειες του αποστόλου Παύλου? Τι μοναδική χρήση - συνδυασμός γεγονότων για να παρουσιαστεί η προδοσία ως καθήκον!
Χαιρετισμούς,
Παναγιώτης, Αθήνα

Ανώνυμος είπε...

Ακουσα κι εγώ την ομιλία αυτή. Γιατί δεν μίλησαν για τη ζωή του Αποστόλου Παύλου, τις περιοδείες του και τα βασανιστήρια/ διωγμούς που υπέστη? Μιλούσαν για φιλοσοφίες και για την παγκοσμιοποίηση/ θρησκείες κλπ. - λες και η ορθοδοξία δεν είναι η αληθινή θρησκεία. Αυτά που λέγατε και σε προηγούμενα άρθρα σας.
Αντώνης, Αθήνα