Αλλοίωση, "εν ανομίαις συνελήφθην"

"Ευμορφία", για όλους

Επαναγωγή, "εις το καθ΄ομοίωσιν επανάγαγε ..."

Κυριακή, 17 Ιανουαρίου 2010

Περί σεβασμού ή οι επικοινωνιακές διδαχές ενός σύγχρονου Ιεράρχη

Θα διαβάσατε ασφαλώς τις διδαχές που μας απευθύνει ο
Μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος στη σημερινή ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (17/01/2010).

Λέει μεταξύ άλλων: "«Ζούμε σε μια διαπολιτισμική κοινωνία, όπου οι Εκκλησίες, και στον χώρο της Ευρώπης και εδώ στην πατρίδα μας, πρέπει να συμβάλουν σε αυτή τη διαλεκτική μεταξύ των ανθρώπων και, κυρίως, να διακηρύττουν τον σεβασμό στην ετερότητα.". Ομιλεί για σεβασμό, όταν αυτοί όλοι που διοικούν την Εκκλησία, όχι μόνο καταπατούν και διαστρέφουν κάθε έννοια σεβασμού, αλλά είναι αυτοί οι ίδιοι ασεβέστατοι. Μικρό παράδειγμα : Όλοι τους διατρανώνουν τη συγκατάθεσή τους στο νεολογισμό του εγκεφαλικού θανάτου και γίνονται τιμητές της δωρεάς οργάνων (σημ. δωρεά με κάμποσα εκατομμύρια στα ιατρικά ταμεία). Κι έχουν το θράσος να μιλούν για σεβασμό! Δεν υπάρχει λόγος να του πούμε πολλά. Ας ανατρέξει σε σημερινά δημοσιεύματα, αφού αρέσκεται στις δημοσιογραφικές συνεντεύξεις, κι εκεί θα μάθει πώς γλύτωσε μια γυναίκα εγκεφαλικά "νεκρή", με τη βούλα της επιστήμης σημειωτέον. Έγινε αγώνας δρόμου κυριολεκτικά να της υφαρπάξουν τα όργανα, αλλά ευτυχώς γλύτωσε. (Βλ. http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11424&subid=2&pubid=9528877)

Και λέει παρακάτω: "Η Εκκλησία από την ίδια τη φύση και την ταυτότητά της δεν μπορεί να εξαιρέσει κανέναν. Δεν κάνει κανένα διαχωρισμό, μεριμνά ώστε τα παιδιά κυρίως, αλλά και οι μεγάλοι, να βρουν αυτό που αναζητούν, έναν καλύτερο κόσμο εδώ στην πατρίδα μας.".

Ώστε δεν εξαιρεί κανένα και δεν κάνει διαχωρισμό η εκκλησία; Σοβαρά τώρα! Οι ετοιμοθάνατοι που ψυχορραγούν δεν είναι "μετανάστες της ζωής";  Είναι όλοι τους για πέταμα, αφού δεν έχουν "αρτίωση" των εγκεφαλικών λειτουργιών και συνείδηση. Έμψυχοι είναι, αλλά ανέκφραστοι παραμένουν, λένε, οπότε πάρτε τους για "ξεσκαρτάρισμα".

Θέλει, μας λεει, "να βρουν - οι λαθρομετανάστες - αυτό που αναζητούν, έναν καλύτερο κόσμο εδώ στην πατρίδα μας". Στην πατρίδα μας, ψελλίζουν τα χείλη του αγαπισμού και του διεθνισμού. Για ποια πατρίδα κάνει λόγο; Για  τη χαβούζα, όπως την κατάντησαν οι δήθεν διακριτοί ρόλοι πολιτικής και εκκλησιαστικής εξουσίας, που λέγεται Ελλάδα; Εδώ θα βρουν τον καλύτερο κόσμο; Αλλά για ποιο κόσμο μας λέει; Ο εγκληματίας Πάσαρης είχε σκοτώσει καμιά δεκαριά άτομα και παρέμενε ασύλληπτος επί έτος και περισσότερο. Πήγε στη Ρουμανία, σκότωσε έναν, την άλλη μέρα τον είχαν πιάσει. Ο άλλος δραπετεύει δυο φορές με ελικόπτερο μέσα από τις φυλακές, η Αθήνα και η Ελλάδα ολόκληρη καίγονται συστηματικά, σωρεία κλοπών και εγκλημάτων μπαίνουν στο συρτάρι και οι εκρηκτικοί μηχανισμοί της ελευθερίας έφτασαν  μέχρι τον Άγνωστο Στρατιώτη. Όσο για τη διαφθορά υψηλού επιπέδου ας πούμε μόνο ότι ανταγωνίζεται την "χαμηλών στρωμάτων".
Μόνο για τον αναρχικό των  Εξαρχείων, που πήγε από λάθος βόλι, ωρύονται οι δημοσιογράφοι μας. Κακά τα ψέματα, αυτή είναι η χώρα, ο καλύτερος κόσμος, που αναζητούν τα τάγματα εφόδου με τους αμειβόμενους λαθρομετανάστες. Ελλάδα δεν υπάρχει  ή αν υπάρχει, αυτό είναι πλέον στη κρίση  των διεθνών οικονομικών παραγόντων. Κάποτε συμφώνησαν στη ύπαρξή της, τώρα άλλαξαν γνώμη. Παράπονα δεν πρέπει να έχουμε. Έλληνες δεν είμαστε, μας έκαναν, λέει η νέα σύμβουλος και η παρέα της "δια βίου μάθησης".

Και μιλούν ύστερα για σεβασμό. Ποιο σεβασμό; Ποιος ξέρει τι θα πει σεβασμός; Αν ήξεραν, πέρα και πριν από όλα θα έπρεπε να είχαν οι ίδιοι μάθει, για να διδάξουν, το "αγίασον τους αγαπώντας την ευπρέπειαν του οίκου σου" . Οίκος όλων μας, κατά προέκταση της Εκκλησίας και του ιδίου μας σώματος, είναι ο χώρος και ο τόπος, όπου ο άγιος Θεός θέλησε να γεννηθούμε. Αλλά ποιος σήμερα "αγαπά την ευπρέπεια του οίκου του "; Κανείς, παρά μόνο στα λόγια. Ο "οίκος" του σώματος διαγράφηκε. Χάριν του πολυπολιτισμού και της ετερότητας διαγράψαμε και τον "οίκο" που λέγεται πατρίδα. Και μαζί με αυτά χάθηκε και η ευπρέπεια. Ας κάνει μια βόλτα στους δρόμους των Αθηνών και των προαστίων και εκεί θα δει πώς κατάντησε η ευπρέπεια. Δρόμοι άθλιοι και παμβρώμικοι, τοίχοι με απερίγραπτες λεκτικές και άλλου είδους "ζουγραφιές" και απίστευη ρυπαρότητα. Όσο για τον "οίκο" της εκκλησίας του Μητροπολίτη Μεσσηνίας αυτός θα γίνει σε λίγο οικητήριο πάντων. Η Νέα Παγκόσμια Αγία Γραφή των Μούν - Αγουρίδη μελετάται και συντάσσεται η νέα θεία λειτουργία. Δεν θα λείπει φυσικά το Βυζαντινό μέλος και κομμάτια από τον ιερό Χρυσόστομο.

Και έρχεται τώρα δια στηλών εφημερίδας, υποτίθεται, γνώμης - κατευθυνόμενης βέβαια - να μας κάνει μάθημα για σεβασμό. Είναι και πανεπιστημιακός δάσκαλος!

Ας σταματήσω εδώ, γιατί μου φαίνεται θα με πάρει η κάτω βόλτα. Για φανατικούς μας έχουν τους Ορθοδόξους. Ποιοι; Αυτοί που κολυμπούν μέσα στην πλάνη και την αίρεση εδώ και αιώνες. Η θρησκεία καλλιεργεί τις ακρότητες, λένε οι αιρετικοί και οι πλανημένοι. Κανείς ποτέ δεν τους έμαθε ότι η "ακραία" Ορθοδοξία, είναι η μόνη και η μοναδική μεσότης. Γι΄ αυτούς και για όλους τους άλλους, η λέξη "ορθόδοξος" και "ορθοδοξία" είναι συνώνυμη ακραίων αντιλήψεων ή και  μισαλλοδοξίας. Και πώς να μην είναι αφού δεν έχει σχέση με την αλήθεια (σημ. έχει σχέση μόνο με την ελευθερία); Η αίρεση και η πλάνη που τους γαλούχησε και τους γαλουχεί δεν γνωρίζει ούτε ποια είναι, ούτε τι είναι, η μεσότητα. Βρήκαν τώρα την αγάπη και την αγαπολογία, μα είναι κι αυτή πλανεμένη και ψεύτικη. Ανάμεσα στην υποκρισία και στο ψεύδος στέκει η αλήθεια. Αποκλείει και το ένα και το άλλο. Εκεί οφείλουν να την αναζητήσουν.

1 σχόλιο:

Κυπριανός Χριστοδουλίδης είπε...

Και δυο δικά μου σχόλια, που μπορούν να διευκολύνουν τον αναγνώστη:

Το πρώτο σχόλιο είναι αυτό, μετά την δημοσιοποίηση του σημαντικού γεγονότος - διάψευσης, της αλάνθαστης διάγνωσης του εγκεφαλικού "θανάτου" :

Λοιπόν, τι λέγαμε; Α, ναι, για το διαστημόπλοιο της NASA που μας φέρνει μήνυμα από τη συμπαντική σκόνη. Οι εγκεφαλικά "νεκροί" είναι οι χορηγοί της αγάπης. Το ίδιο μας λέει και ο Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικόλαος (σημ. κάποιοι τον θεωρούν μοιχεπιβάτη αλλά αυτό είναι άλλο θέμα). Δεν είναι σχολαστικός, μας λέει και μας κάνει ομιλίες περί νήψεως, νοεράς προσευχής και πολλά άλλα. Δεν τον ενδιαφέρει η στιγμή του θανάτου, αλλά η στιγμή της αγάπης. Η προθανάτια δωρεά των οργάνων είναι το μεγαλύτερο δείγμα αγάπης και προσφοράς ζωής.

Εντάξει. Ας πάει τότε να ρωτήσει αυτό το παρ΄ ολίγον θύμα - άγνωστον πόσα άλλα δεν γλύτωσαν - και όντας βέβαιος για το αλάθητο της επιστήμης και της θεολογίας την οποία διακονεί, ας έρθει μετά να μας κάνει μια ομιλία "περί ανεκφράστου αλλά εμψύχου ζωής" , νήψεως και νοεράς προσευχής. Αυτός ξέρει, οι άλλοι ποιά γνώση και ποιά εμπειρία μπορεί να έχουν γι΄ αυτά τα πράγματα; Θα πάμε λοιπόν να τον ακούσουμε χωρίς ποτέ να έχουμε ακούσει ή διαβάσει, αυτά που λένε οι ελάχιστοι άλλοι. Και θα υπογράψουμε την εκούσια δωρεά των οργάνων μας.

Και ένα δεύτερο σχόλιο, καθαρά επιστημονικού ενδιαφέροντος. Στην αναφορά του ιατρού κ. Κοφινά γίνεται λόγος για:

«Εξηγεί ότι "η παραμονή σε άπνοια" -μέρος της διαδικασίας ελέγχου της εγκεφαλικής δραστηριότητας- προκαλεί ατελεκτασίες οι οποίες προδιαθέτουν σε πνευμονίες, ενώ η άνοδος του διοξειδίου του άνθρακα μειώνει το pH του αίματος και προκαλεί οξέωση...».

Ιατρικού και επιστημονικού ενδιαφέροντος πληροφορίες, που αποσαφηνίζουν πλήρως το επικίνδυνο και αντιατρικό τέχνασμα της απνοϊκής διαδικασίας,περιγράφονται πλήρως στο μικρό "βιβλιδάριο" με τίτλο : "Μεταμοσχεύσεις : Λύση ή πρόβλημα". Το οποίο η ιατρική κοινότητα ούτε καν καταδέχτηκε να φυλλομετρήσει η δε εκκλησιαστική, αφού άκουσε μερικά πράγματα - μπορεί και να τα διάβασε - ακολούθησε τη γνωστή τακτική της στρουθοκαμήλου, περιμένοντας ίσως και μήνυμα "αγιοπνευματικόν"(!) από την συμπαντική σκόνη. Το πέταξε κι αυτή στα αχρηστα και ούτε καταδέχτηκε, για τυπικούς έστω λόγους, να πει το : "ακουσόμεθά σου πάλιν περί τούτου". Ο λόγος εδόθη σε άτομα ικανά να στρεβλώνουν και να παραπλανούν το λαό του Θεού δια τα επιστημονικώς συμβαίνοντα.

Ας μην υποκρίνεται η Ιεραρχία και ας μη δικαιολογείται ότι "δεν ήξερα". Γνωρίζει πλήρως, τουλάχιστον μερικοί εξ αυτής, άλλα όπως ο Νικόδημος του φαρισαϊκού ιερατείου, αυτοί οι μερικοί, φοβούνται πως θα χαρακτηρισθούν αποσυνάγωγοι. Ως προς την ιατρική κοινότητα, αυτή αλλού αρμενίζει.