Αλλοίωση, "εν ανομίαις συνελήφθην"

"Ευμορφία", για όλους

Επαναγωγή, "εις το καθ΄ομοίωσιν επανάγαγε ..."

Κυριακή, 24 Ιουνίου 2018

Εκ μεταφοράς ( 14 ) Προδοσία παρατεινόμενη σέ όλα

Εκ μεταφοράς ( 13 ) Η επανάληψη τής Ιστορίας



Οι Σαδδουκαίοι - Συριζανέλ καί τό "κακό συναπάντημα" τής μήτρας που τό γέννησε - έχουν τώρα το πάνω χέρι. Όταν θά πέσει αυτό, θά ανεβεί τό άλλο, τό χέρι τών Νουδιτών, που δέν διαφέρει σέ τίποτα από τούς Φαρισαίους μιάς άλλης εποχής. Η χρόνια διαμάχη δέν έχει τελειωμό. Η εξουσία μοιράζεται πάντα στά δύο, άν καί ουσιαστικά είναι μία. Τό όνομά της : ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ, ψευτιά καί απάτη μέ νόμιμο τρόπο.
Όπως καταλαβαίνετε, τό φαινόμενο δέν είναι «φρέσκο», οι ρίζες του πάνε βαθειά, τώρα μάλιστα που μάς προέκυψε τό "λίπασμα" τού «ένας θεός γιά όλους» καί μέ άλλο όνομα «Ιουδαιοχριστιανισμός». Έχει τό έγκυρο τής πανεπιστημιακής σφραγίδας καί γραφίδας ! Η Ιστορία επαναλαμβάνεται πάντα σάν τραγωδία καί όχι έτσι, όπως μάς τά είπε ο Μάρξ.

Εκ μεταφοράς ( 12 ) Εθνική προδοσία - Μακεδονία

(

Όταν προδίδεις τήν πίστη σου στό Θεό τών πατέρων σου, τά προδίδεις καί τά παραδίδεις όλα.

Εκ μεταφοράς (11 ) Θρησκευτική ορθότητα καί Αποτείχιση


Εκ μεταφοράς ( 10 ) Εθνική προδοσία - Μακεδονία


Εθνική προδοσία ( 9 ) Μνημόνια γεωγραφικά


Εθνική προδοσία ( 8 ) Παγκόσμια υπερήφανη πολιτική προστυχιά


Εθνική προδοσία ( 7 ) Πολιτική τυφλότητα


Εθνική προδοσία ( 6 ) Πολιτικοί Νταβέληδες


Εθνική προδοσία ( 5 ) Πολιτικά πρότυπα Πολιτειών


Εθνική προδοσία ( 4 ) Πολιτικοί Νταβέληδες


Εθνική προδοσία ( 3 ) Μνημόνια


Εκ μεταφοράς ( 2 ) Εθνική προδοσία - Μακεδονία


Εκ Μεταφοράς ( 1 ) Εθνική προδοσία - Μακεδονία


Παρασκευή, 1 Ιουνίου 2018

Ένα τραγούδι : Τά «χλωμά τού κόσμου» πού δέν καταλάβαμε

Οι ποιητές καί οι μουσικοσυνθέτες μάς ορμήνεψαν μέ τά τραγούδια τους, παρέχοντάς μας αισιοδοξία γιά τόν ολοκληρωτικό αφανισμό μας. Οι στίχοι έπονται, τό τραγούδι ακολουθεί καί τό σχόλιο κλείνει αυτή τήν δημοσίευση.

Σαν ηφαίστειο που ξυπνά
απ’ όνειρο βαθύ
κι ό,τι φτιάχνει τα βουνά
κλαίει να γεννηθεί
Σαν ηφαίστειο που ξυπνά
εφτά γενιές σβηστό
Λάβα μου, λάβα μου
αίμα μου ζεστό

Κάτι λίγοι συγγενείς
ξαδέρφια μακρινά
πες μου αν έμεινε κανείς
για μας τα πετεινά
Κάτι λίγοι συγγενείς
στα έγκατα του νου
Λάβα μου, λάβα μου
σώμα τ’ ουρανού

Εγώ το φως μετάλαβα
κι εκεί σε πάει η καρδιά συνήθως
Υπ’ όψιν μου δεν τα `λαβα
του κόσμου τα χλωμά
Κατάλαβα
Εγώ το φως μετάλαβα
κι αντέχω τη φωτιά στο στήθος
Υπ’ όψιν μου δεν τα `λαβα
του κόσμου τα χλωμά
κατάλαβα

Σαν ηφαίστειο που ξυπνά
απ’ όνειρο βαθύ
κι ό,τι φτιάχνει τα βουνά
κλαίει να γεννηθεί
Σαν ηφαίστειο που ξυπνά
εφτά γενιές σβηστό
Λάβα μου, λάβα μου
δάκρυ από Χριστό
Εγώ με λάβα τα `λαβα
αυτά που λέει κρυφά το πλήθος
κι ας μοιάζαν θεοπάλαβα
τα αχ των ζωντανών
κατάλαβα
( Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου - Μουσική: Νίκος Αντύπας )