Αλλοίωση, "εν ανομίαις συνελήφθην"

"Ευμορφία", για όλους

Επαναγωγή, "εις το καθ΄ομοίωσιν επανάγαγε ..."

Τετάρτη, 4 Απριλίου 2018

Οὐκ ἐγώ ὑμᾶς τούς δώδεκα ἐξελεξάμην ; καί ἐξ ὑμῶν εἷς διάβολός ἐστιν.

Οὐκ ἐγὼ ὑμᾶς τοὺς δώδεκα ἐξελεξάμην ; καὶ ἐξ ὑμῶν εἷς διάβολός ἐστιν.

  - p. Primo Mazzolari
«Όταν δέχθηκε τον ασπασμό της προδοσίας, στη Γεσθημανή, ο Κύριος του απάντησε μ’ εκείνα τα λόγια που δεν πρέπει να τα ξεχνούμε: «Φίλε, μ’ έναν ασπασμό προδίδεις τον Υιό του Ανθρώπου;».

(Σ.σ. Τό άρθρο τού p. Primo Mazzolari στόν επισυναπτόμενο σύνδεσμο. Βλέπε τέλος)



- Σχόλιο Κυπριανός Χ.
Φαίνεται, τούτες τίς μέρες κάποιοι θέλουν μαζί μέ τή Σταύρωση νά θυμούνται καί τόν απαγχονισμό - μέ τά ίδια του τά χέρια - τού Ιούδα, γράφοντας συγκινητικά (υποτίθεται θεολογικά) άρθρα.
Δέν θά ασχοληθώ μέ τό γλυκανάλατο άρθρο τού p. Primo Mazzolari. Θά περιοριστώ μόνο στήν κακοποίηση, τήν οποία κάνει γράφοντας ψευδώς ότι ο Κύριος αποκάλεσε φίλο τόν Ιούδα, όταν αυτός «φιλήματι» Τόν κατέδειξε στούς διώκτες .
Μόνο δύο Ευαγγελιστές καταγράφουν τό περιστατικό ως πρός τό τί ακριβώς είπε ο Κύριος στόν Ιούδα, όταν δέχθηκε τόν ασπασμό : Ο Ματθαίος καί ο Λουκάς
1) «Ὃν ἂν φιλήσω αὐτός ἐστι· κρατήσατε αὐτόν. 49 καὶ εὐθέως προσελθὼν τῷ Ἰησοῦ εἶπε· Χαῖρε, ῥαββί, καὶ κατεφίλησεν αὐτόν. 50 ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ· Ἑταῖρε, ἐφ' ὃ πάρει; » (Μτ. κς΄)
2) «Ἰούδας, εἷς τῶν δώδεκα, προῆγεν αὐτούς, καὶ ἤγγισε τῷ Ἰησοῦ φιλῆσαι αὐτόν· τοῦτο γὰρ σημεῖον δεδώκει αὐτοῖς· ὃν ἂν φιλήσω, αὐτός ἐστιν. 48 ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ· Ἰούδα, φιλήματι τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου παραδίδως; » (Λκ. κβ΄).
Όπως βλέπετε ο μέν Ευαγγελιστής Ματθαίος γράφει τήν λέξη « Ἑταῖρε, ἐφ' ὃ πάρει;», όπου μεταφραστικά θά λέγαμε "φίλε, πώς από δώ ;" μέ ό,τι αυτό σημαίνει, ο δέ Ευαγγελιστής Λουκάς γίνεται περισσότερο διευκρινιστικός τού Ματθαίου ως πρός τό «ἑταῖρε», αλλά καί ως πρός τό «ἐφ' ὃ πάρει ;» : «φιλήματι τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου παραδίδως ;»
Υπάρχει όμως ακόμη κάτι σημαντικότερο σχετικά μέ τόν «ἑταῖρο» Ιούδα, καί όχι "φίλο". Είναι αυτό : «68 ἀπεκρίθη οὖν αὐτῷ Σίμων Πέτρος· Κύριε, πρὸς τίνα ἀπελευσόμεθα; ῥήματα ζωῆς αἰωνίου ἔχεις· 69 καὶ ἡμεῖς πεπιστεύκαμεν καὶ ἐγνώκαμεν ὅτι σὺ εἶ ὁ Χριστὸς ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος. 70 ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· Οὐκ ἐγὼ ὑμᾶς τοὺς δώδεκα ἐξελεξάμην ; καὶ ἐξ ὑμῶν εἷς διάβολός ἐστιν. 71 ἔλεγε δὲ τὸν Ἰούδαν Σίμωνος Ἰσκαριώτην· οὗτος γὰρ ἔμελλεν αὐτόν παραδιδόναι, εἷς ὢν ἐκ τῶν δώδεκα.»
Οὐκ ἐγὼ ὑμᾶς τοὺς δώδεκα ἐξελεξάμην ; καὶ ἐξ ὑμῶν εἷς διάβολός ἐστιν. Οπότε, καλά θά κάνει ο p. Primo Mazzolari νά αφήσει στήν άκρη τά γλυκανάλατα επιδερμικά, που γράφει, καί νά περιοριστεί στόν ρόλο, ο οποίος τού έχει ανατεθεί καί τόν δέχεται ευχαρίστως . Τόν ρόλο τού «ἑταίρου» καί όχι τού εν πλαστογραφία "φίλου". Άς μάς αφήσει ήσυχους.

Δεν υπάρχουν σχόλια: