Αλλοίωση, "εν ανομίαις συνελήφθην"

"Ευμορφία", για όλους

Επαναγωγή, "εις το καθ΄ομοίωσιν επανάγαγε ..."

Τρίτη, 30 Μαΐου 2017

«Δεν έχω πιά χρόνο νά λογομαχώ μέ μετριότητες»

Αν έχετε χρόνο διαβάστε καί τα σχόλια ( Τετάρτη, 31 Μαΐου, 2017 )

Ο χρόνος των ώριμων ανθρώπων
 Mario de Andrade 1893 - 1945
Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα, ότι μου υπολείπεται λιγότερος χρόνος ζωής απ’ ότι έχω ζήσει έως τώρα.
Αισθάνομαι όπως αυτό το παιδάκι που κέρδισε μια σακούλα καραμέλες: τις πρώτες τις καταβρόχθισε με λαιμαργία αλλά όταν παρατήρησε ότι του απέμεναν λίγες, άρχισε να τις γεύεται με βαθιά απόλαυση.
Δεν έχω πια χρόνο για ατέρμονες συγκεντρώσεις όπου συζητούνται, καταστατικά, νόρμες, διαδικασίες και εσωτερικοί κανονισμοί, γνωρίζοντας ότι δεν θα καταλήξει κανείς πουθενά.
Δεν έχω πια χρόνο για να ανέχομαι παράλογους ανθρώπους που, παρά την χρονολογική τους ηλικία, δεν έχουν μεγαλώσει.
Δεν έχω πια χρόνο για να λογομαχώ με μετριότητες.
Δεν θέλω να βρίσκομαι σε συγκεντρώσεις όπου παρελαύνουν παραφουσκωμένοι εγωισμοί. Δεν ανέχομαι τους χειριστικούς και τους καιροσκόπους.
Με ενοχλεί η ζήλια και όσοι προσπαθούν να υποτιμήσουν τους ικανότερους για να οικειοποιηθούν την θέση τους, το ταλέντο τους και τα επιτεύγματα τους.
Μισώ να είμαι μάρτυρας των ελαττωμάτων που γεννά η μάχη για ένα μεγαλοπρεπές αξίωμα.
Οι άνθρωποι δεν συζητούν πια για το περιεχόμενο. – Συζητούν μετά κόπου για την επικεφαλίδα.
Ο χρόνος μου είναι λίγος για να συζητώ για τους τίτλους, τις επικεφαλίδες. Θέλω την ουσία, η ψυχή μου βιάζεται. Μου μένουν λίγες καραμέλες στη σακούλα.
Θέλω να ζήσω δίπλα σε πρόσωπα με ανθρώπινη υπόσταση:
Που μπορούν να γελούν με τα λάθη τους.
Που δεν επαίρονται για τον θρίαμβό τους.
Που δεν θεωρούν τον εαυτό τους εκλεκτό, πριν από την ώρα τους.
Που δεν αποφεύγουν τις ευθύνες τους.
Που υπερασπίζονται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και που το μόνο που επιθυμούν είναι να βαδίζουν μαζί με την αλήθεια και την ειλικρίνεια.
Το ουσιώδες είναι αυτό που αξίζει τον κόπο στην ζωή.
Θέλω να περιτριγυρίζομαι από πρόσωπα που ξέρουν να αγγίζουν την καρδιά των ανθρώπων.
Ανθρώπους τους οποίους τα σκληρά χτυπήματα της ζωής δίδαξαν το πώς μεγαλώνει κανείς με απαλά αγγίγματα στην ψυχή.
Ναι, βιάζομαι, αλλά μόνο για να ζήσω με την ένταση που μόνον η ωριμότητα μπορεί να σου χαρίσει.
Σκοπεύω να μην πάει χαμένη καμιά από τις καραμέλες που μου απομένουν.
Είμαι σίγουρος ότι ορισμένες θα είναι πιο νόστιμες απ’όσες έχω ήδη φάει.
Σκοπός μου είναι να φτάσω ως το τέλος ικανοποιημένος και σε ειρήνη με την συνείδησή μου και τους αγαπημένους μου.
Εύχομαι και ο δικός σου να είναι ο ίδιος γιατί με κάποιον τρόπο θα φτάσεις κι εσύ.”

Από ιστοσελίδα φέησμπουκ (π. Ηλίας Υφαντής)

1 σχόλιο:

Kyprianos Christodoulides είπε...

- Robin Edison
«- Τί σκέφτεστε ;
- Ότι δέν πρέπει νά σκέφτεστε»
Και να σκεφτεί κανείς, ότι υπάρχουν άνθρωποι που σε ολόκληρο το βίο τους αυτή.... είναι η μόνη τους σκέψη !

- Kyprianos Christodoulides
Οι πίθηκοι σκέφτονται μόνο ... τίς μπανάνες, οι εξελιγμένοι πίθηκοι σκέφτονται πώς θα κλέψουν καί πόσο έξυπνα θά σκοτώσουν τούς άλλους, γιά να μή τούς λείψουν ... οι μπανάνες.

- Robin Edison
Κανείς όμως από αυτές τις δύο κατηγορίες ζώων δεν δύναται να σκεφτεί, γιατί υπάρχουν οι μπανάνες.

- Μιχάλης Ριτσάτος
Robin Edison, Για να τους διαχωρίζουν ... προφανώς :)

- Kyprianos Christodoulides
«Και να σκεφτεί κανείς, ότι υπάρχουν άνθρωποι που σε ολόκληρο το βίο τους αυτή.... είναι η μόνη τους σκέψη !»

κχ : Ο ιατρικός όρος που περιγράφει αυτή τήν κατάσταση λέγεται «εγκεφαλική απομυελίνωση». Δηλαδή, έχουμε ανθρώπους πού σκέφτονται χωρίς σκέψη. Ενδεικτικό αυτών τών καταστάσεων είναι ότι ο ασθενής ευρίσκεται σέ μόνιμη καί διαρκή στύση !

Γι΄ αυτό οι παλαιοί έλεγαν - μάς τό έλεγε καί η συγχωρεμένη γιαγιά μου - "νά μήν σκέφτεσε παιδί μου μέ τό κάτω κεφάλι". Πόσο αξιοπρόσεκτη καί πόσο παιδαγωγική, ήταν αυτή η παρατήρηση ανθρώπων, χωρίς τά σημερινά φώτα των διαφωτισμένων καί πεφωτισμένων τής επιστήμης !