Αλλοίωση, "εν ανομίαις συνελήφθην"

"Ευμορφία", για όλους

Επαναγωγή, "εις το καθ΄ομοίωσιν επανάγαγε ..."

Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2016

Προσκαρτερούντες ...



Η Σύνοδος θα γίνει στην Κρήτη, όχι όμως από Κρητικούς. Περί Κρητών (γενικότερα ανθρώπων) και Κρήτης (ειδικότερα τόπου) τα κάτωθι, λαμβανομένων υπόψη :
α) "4 μὴ γένοιτο· γινέσθω δὲ ὁ Θεὸς ἀληθής, πᾶς δὲ ἄνθρωπος ψεύστης, καθὼς γέγραπται· ὅπως ἂν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις σου καὶ νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαί σε. " (Ρμ. γ΄) και
β) "Ἐπίστευσα, διὸ ἐλάλησα· ἐγὼ δὲ ἐταπεινώθην σφόδρα. ἐγὼ δὲ εἶπα ἐν τῇ ἐκστάσει μου· πᾶς ἄνθρωπος ψεύστης. τί ἀνταποδώσω τῷ Κυρίῳ περὶ πάντων, ὧν ἀνταπέδωκέ μοι;" (Ψ. 115) .

1) Περί Κρητών : "12 εἶπέ τις ἐξ αὐτῶν ἴδιος αὐτῶν προφήτης· Κρῆτες ἀεὶ ψεῦσται, κακὰ θηρία, γαστέρες ἀργαί. 13 ἡ μαρτυρία αὕτη ἐστὶν ἀληθής. δι' ἣν αἰτίαν ἔλεγχε αὐτοὺς ἀποτόμως, ἵνα ὑγιαίνωσιν ἐν τῇ πίστει, 14 μὴ προσέχοντες ᾿Ιουδαϊκοῖς μύθοις καὶ ἐντολαῖς ἀνθρώπων ἀποστρεφομένων τὴν ἀλήθειαν." (Ττ. α΄)

2) Περί Κρήτης : "17 καὶ ἐμετεωρίζετο τὴν διάνοιαν ὁ ᾿Αντίοχος, οὐ συνορῶν ὅτι διὰ τὰς ἁμαρτίας τῶν τὴν πόλιν οἰκούντων ἀπώργισται βραχέως ὁ Δεσπότης, διὸ γέγονε περὶ τὸν τόπον παρόρασις. (...) 19 ἀλλ᾿ οὐ διὰ τὸν τόπον τὸ ἔθνος, ἀλλὰ διὰ τὸ ἔθνος τὸν τόπον ὁ Κύριος ἐξελέξατο." (Β΄ Μακκαβαίων ε΄)

Σημείωση
Στο μη διασωθέν γραπτό "Περί Χρησμών" του ιερέα και προφήτη της Κνωσσού Επιμενίδη, 7ος πΧ αιώνας, αποδίδεται το "Κρήτες αεί ψεύσται". Σήμερα αυτό το σύγγραμμα έχει χαθεί, όμως αργότερα ο Καλλίμαχος χρησιμοποίησε τμήμα του στον ύμνο του προς τον Δία.
Βλέπε http://oodegr.co/neopaganismos

Πέμπτη, 28 Ιανουαρίου 2016

Μέγεθος υποκρισίας και "ανοιχτότητας"


Στο Μήνυμα του Υπουργού Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, Νίκου Φίλη, για την εορτή των τριών Ιεραρχών, 27/01/2016, διαβάσαμε μεταξύ άλλων τα ακόλουθα :

"... Αναζήτησαν τη γνώση και την αλήθεια με ανοιχτότητα, χωρίς αποκλεισμούς και περιορισμούς (...). Μολονότι και οι τρεις Ιεράρχες είχαν αναχωρητική και μοναχική διάθεση, θα αναλάβουν δράση, όταν κληθούν να το κάνουν. Δεν θα κλειστούν στο κελί τους, αλλά θα δώσουν, στον δημόσιο χώρο, μάχες για την αλήθεια και τη δικαιοσύνη, από πολύ υψηλές μάλιστα θέσεις ευθύνης. Θα ασκήσουν τα δημόσια καθήκοντά τους με ευθύνη, πνεύμα διακονίας, θάρρος και παρρησία, γεγονός που θα οδηγήσει, ως γνωστόν, τον Ιωάννη Χρυσόστομο σε ανοιχτή σύγκρουση με την αυτοκρατορική εξουσία  και συνακόλουθα στην εξορία."

Θα θέλαμε να μάθουμε κάτι περισσότερο για την "ανοιχτότητα" των Τριών Ιεραρχών και την "ανοιχτότητα" του σημερινού Υπουργού Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων. Τι είδους "ανοιχτότητα" είχαν οι Τρείς Ιεράρχες στην εποχή τους και τι είδους είναι η σημερινή "ανοιχτότητα" του κ. Φίλη και των συντρόφων του ; Διότι όπως σημειώνει, οι Τρείς Ιεράρχες αναζήτησαν τη γνώση και την αλήθεια και μάλιστα, από πολύ υψηλές θέσεις ευθύνης, έδωσαν μάχες για την αλήθεια και τη δικαιοσύνη !

Μήπως, ερωτούμε, είχαν οι αναφερόμενοι Ιεράρχες τις ίδιες αντιλήψεις με τους σημερινούς ως προς την αλήθεια και τη δικαιοσύνη ; Ήταν γι΄ αυτούς η αλήθεια και η δικαιοσύνη έννοιες υποκειμενικές, άρα και σχετικές ; Ο σχετικισμός χαρακτηρίζει το έργο τους ή το αδιαπραγμάτευτο της αλήθειας και της δικαιοσύνης ; Διότι βλέπουμε σήμερα, πέρα από έναν αναμφισβήτητο θεολογικό μινιμαλισμό, όπου μόνο οι ομοιότητες των ποικίλων δογμάτων και θρησκειών κινούν το ενδιαφέρον της  παγκόσμιας - δήθεν πολυκεντρικής αλλά ουσιαστικά μονοπολικής - Παιδείας, να μην υπάρχει αντίστοιχο ενδιαφέρον και ως προς την διαφορετικότητα (άλλοι το ονομάζουν ετερότητα) μεταξύ αυτών - εννοώ δογμάτων και θρησκειών.

Με άλλα λόγια, αυτή η δήθεν πολυκεντρική Παιδεία γιατί δεν ενδιαφέρεται να μάθει και να διδάξει τις μικρές  (σημ. δεν είναι καθόλου) αλλά μέγιστες διαφορές μεταξύ των ανα τον κόσμο πιστευμάτων ; Ποιο σημείο τις διαφοροποιεί, αν δεν είναι η αλήθεια και η δικαιοσύνη, ώστε να γίνονται, αν γίνονται, επικίνδυνες ; Ποιος είναι εκείνος που έχει δώσει αυτή την αυστηρή οδηγία και πώς αυτή συμβιβάζεται με την "ανοιχτότητα" του κ. Φίλη, με συνέπεια την πλήρη υποταγή του ; Διότι σύμφωνα με τα λεγόμενά του, ώφειλε να ακολουθήσει αυτός και οι ομόφρονες αυτού το παράδειγμα της ρήξης με την εξουσία, όπως διδάσκει το παράδειγμα του αγίου Ιωάννη Χρυσοστόμου, τον οποίο επικαλέστηκε. Αυτή όμως η ρήξη, η σύγκρουση με τους κρυπτόμενους όπισθεν της επί του παρόντος αόρατης - πλήν εγνωσμένης - παγκόσμιας εξουσίας, δεν του είναι επιθυμητή. Το βασικότερο, διότι δεν θέλει να τα βάλει με τον ίδιο του τον εαυτό, δηλαδή, την υποκρισία της "ανοιχτότητας" την οποία πιστεύει και υπηρετεί.

Προς πνευματικά αγενείς και διεστραμμένους κατά την πίστη



Στα χέρια των σχετικιστών ( : σιωνιστές, οικουμενιστές, προτεστάντες) η Χριστιανοσύνη υφίσταται τη χειρότερη κακοποίηση, που θα μπορούσε κανείς να φανταστεί. Το " πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη" επιβάλλεται δια νόμου και όλοι πρέπει να μαθητεύσουμε στους νόμους (νομικός πολιτισμός) των σχετικιστών (σιωνιστές, οικουμενιστές και προτεστάντες) αν θέλουμε να έχουμε "ήρεμον και ησύχιον βίον". Με άλλα λόγια, ο πέλεκυς του νόμου, αν δεν εφαρμόζουμε τα προταθέντα, βρίσκεται πάνω από τα κεφάλια μας.

Η κακοποίηση της Παραβολής του Καλού Σαμαρείτη γίνεται αφορμή να θεσπίζονται νόμοι απάνθρωποι και εξουθενωτικοί της κοινής των ανθρώπων λογικής. Ο εγκρατής των νόμων Νομικός, που ήθελε να δικαιώσει τον εαυτό του στη συζήτηση που είχε με τον Κύριο, δεν ήξερε ποιος είναι ο πλησίον και ζήτησε να μάθει. Αλλά δεν του δόθηκε η ευεθεία απάντηση, όπως στην περίπτωση του διαλόγου με την Σαμαρείτιδα.

Σήμερα, οι σχετικιστές φτιάχνουν νόμους για να προστατέψουν τους "πλησίον" πρόσφυγες, οι περισσότεροι - αν μη όλοι - των οποίων έχουν ως "πλησίον" τον God Αλλάχ (παραλλαγή του Γιαχβέ) και μετράνε πόσα κεφάλια θα κόψουν για να πάνε στον παράδεισο που τους υπόσχεται η πίστη τους. Ποιος από αυτούς στο πρόσωπο του πλησίον βλέπει τον θεάνθρωπο Χριστό Ιησού ; Ποιος εκ των σιωνιστών, οικουμενιστών και προτεσταντών, μαθητεύει τους πλησίον βαπτίζοντας "αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος" διδάσκοντας "αὐτοὺς τηρεῖν πάντα ὅσα ἐνετειλάμην ὑμῖν" ;

Όλα έχουν γίνει σχετικά, η μαθητεία γίνεται με τις προδιαγραφές νόμων πολυφυλετικών, πολυθρησκευτικών και αντιρατσιστικών - ανοχή στη διαφορετικότητα - και η διδασκαλία αρκείται μόνο στο βάπτισμα κατά τα πρότυπα των εντολέων σιωνιστών : Η βάπτιση των σιωνιστών σημαίνει την ενηλικίωση των βαπτιζομένων και αυτή οφείλει να γίνεται κατά το 18 έτος της ηλικίας.

Πέραν αυτού, όποιος εκδίδει προσκλητήρια γάμου ή βάπτισης - όθεν η προμήθεια πνευματικών αγαθών - και τα απευθύνει μόνο σε Χριστιανούς, θα διώκεται, αν η Πρόσκληση δεν έχει την ένδειξη : "Προς συγγενείς". Το ίδιο και προκειμένου για ίδρυση σχολείων με πνευματικό προσανατολισμό την Ορθοδοξία και την Ελλάδα. Δια του λόγου το ασφαλές διαβάστε :

Άρθρο 29
Μετά το άρθρο 361Α του Ποινικού Κώδικα προστίθεται άρθρο 361Β ως εξής: «Άρθρο 361Β 1. Όποιος προμηθεύει αγαθά ή προσφέρει υπηρεσίες ή αναγγέλλει με δημόσια πρόσκληση την παροχή ή προμήθεια αυτών αποκλείοντας από καταφρόνηση πρόσωπα λόγω των χαρακτηριστικών φυλής, χρώματος, εθνικής ή εθνοτικής καταγωγής, γενεαλογικών καταβολών, θρησκείας, αναπηρίας, σεξουαλικού προσανατολισμού, ταυτότητας ή χαρακτηριστικών φύλου τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών (3) μηνών και με χρηματική ποινή τουλάχιστον χιλίων πεντακοσίων (1.500) ευρώ. 2. Εάν στην πράξη της προηγούμενης παραγράφου συμμετείχαν δύο (2) ή περισσότεροι επιβάλλεται ποινή φυλάκισης τουλάχιστον έξι (6) μηνών και χρηματική ποινή πέντε χιλιάδων (5.000) έως είκοσι πέντε χιλιάδων (25.000) ευρώ.»

Τετάρτη, 27 Ιανουαρίου 2016

Άρθρο της πρώην προέδρου της Βουλής Ζωής Κωνσταντοπούλου στο επετειακό «έτος μηδέν»


Προλογικό σημείωμα για τον αναγνώστη από κυπριανός χ

Πιθανολογώ, η απάντηση που θα δώσουν οι σχετικιστές του Σύριζα, μετά των λοιπών - αδιακρίτως κόμματος - ομοφρόνων, θα είναι το "η αλήθεια είναι υποκειμενική", δηλαδή σχετική, όπως λένε για το Δίκαιο και τη δικαιοσύνη. Όποιος λοιπόν παίρνει την απόφαση να κάνει πράξη την αλήθεια, ας μη λησμονεί ποιος είναι η ενυπόστατη Αλήθεια. Ας μη λογαριάσει ακόμη και την ίδια του τη ζωή. Αυτή είναι η "προοπτική θέασης" των γραφομένων της κας. Ζωής Κωνσταντοπούλου από τον Διαχειριστή αυτής της ιστοσελίδας.

Άρθρο της Ζωής Κωνσταντοπούλου στον προσωπικό της δικτυακό τόπο, με τίτλο «Ένας χρόνος μετά»

«Πολλά ειπώθηκαν, πολλά θα ειπωθούν και πολλά θα φιλοτεχνηθούν. Πολλά θα έχουν σημασία κι άλλα τόσα καμμία.

Ένα χρόνο μετά την ψήφο ανατροπής του λαού, που θέλησε να σπάσει τα μνημονιακά δεσμά του, ο ίδιος λαός βρίσκεται δέσμιος μιας δράκας αδίστακτων προσώπων, που του υποσχέθηκαν απελευθέρωση και χειραφέτηση την ώρα που υπόγεια έσκαβαν τα θεμέλια της νεομνημονιακής φυλακής.

Το χειρότερο λάθος που έχει να κάνει αυτός ο λαός είναι να πιστέψει ότι είναι άξιος της μοίρας του, ότι αυτοί είναι οι εκπρόσωποι που του αναλογούν, να παραιτηθεί. Να δεχθεί ότι αξίζει να τιμωρηθεί επειδή πίστεψε κι εμπιστεύθηκε εκείνους που τον πρόδωσαν.

Αντίθετα, οφείλει να εγερθεί και να εξεγερθεί εναντίον των πολιτικών απατεώνων που προσπαθούν να ντύσουν με ιδεολογικό μανδύα την αδίστακτη ροπή τους προς την εξουσία, τους θώκους, τα προνόμια, εκείνων που εξευτέλισαν την έννοια και την ιστορία της Αριστεράς, παζαρεύοντας την τύχη της χώρας για την δική τους πολιτική αυτοσυντήρηση και οικονομική επιβίωση.

Είναι ώρα αυτοκριτικής και αυτοσυνειδησίας. Δεν δικαιωθήκαμε όσοι δώσαμε έμφαση στην αρχή της εμπιστοσύνης, της συντροφικότητας, της αλληλεγγύης, χωρίς να επιβεβαιώνονται αυτές οι αρχές από λογοδοσία των πεπραγμένων μιας ηγεσίας που γρήγορα απαξίωσε κάθε έννοια συλλογικότητας και εσωτερικής δημοκρατίας.

Κάναμε λάθος όσοι πιστέψαμε ότι με το παράδειγμά μας θα εμπνέαμε άλλους να εργασθούν ανιδιοτελώς, χωρίς να βλέπουμε ότι η εξουσία Τσίπρα και περιβάλλοντος τους εκμαύλιζε με οφίκια και ανταλλάγματα ή τους εκβίαζε με τον πιο κυνικό τρόπο.

Ποιος να το έλεγε;

Ο Αλέξης Τσίπρας, που εξελέγη Πρωθυπουργός για «να νικήσει το φόβο η ελπίδα», να εκφοβίζει και να τρομοκρατεί τους πολίτες και να τους απειλεί ότι δεν υπάρχει εναλλακτική. Να κρύβεται πίσω από διαρροές και φιλοτεχνημένα ρεπορτάζ και να μην τολμά να απαντήσει: πότε μας πούλησε όλους και με ποιο αντάλλαγμα; Πώς μπορεί να κοιτάζει τον εαυτό του στον καθρέφτη την ώρα που παραγγέλνει την πολιτική-μιντιακή δολοφονία εκείνων που αντιστέκονται; Και πώς τολμά να απευθύνει επετειακούς πανηγυρικούς λόγους όταν ο ίδιος ακύρωσε τη νίκη της 25ης Ιανουαρίου 2015; Ποιος ένας χρόνος αποτυπώνεται στη σημερινή κυβερνητική καρικατούρα, που δεν έχει καμμία σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ του περασμένου Γενάρη; Ποιος ένας χρόνος αποτυπώνεται σήμερα, όταν ο ίδιος εκτέλεσε την κοινοβουλευτική εκκαθάριση των εκλεγμένων απ’ το λαό βουλευτών για να σχηματίσει μια κοινοβουλευτική ομάδα δοτών, τοποθετημένων σε λίστες, που πολλοί ουδέποτε έχουν εκλεγεί με την ψήφο των πολιτών, προκειμένου να επικυρώνουν Μνημόνια;

Ο Προκόπης Παυλόπουλος, ο άνθρωπος που το 2014 δήλωσε ότι αντιλαμβάνεται ότι τον έχει απορρίψει ο λαός και δεν τόλμησε να είναι υποψήφιος στις εκλογές του Ιανουαρίου 2015, ο άνθρωπος που ψήφισε όλα τα Μνημόνια και όλες τις αντισυνταγματικές ρυθμίσεις και Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, αφού πρώτα ανέλυε ότι διαφωνεί, λόγω αντισυνταγματικότητας, ο άνθρωπος που η μόνη λαμπρή πολιτική στιγμή του ήταν η παραίτησή του μετά τη δολοφονία Γρηγορόπουλου, να ασκεί κυβερνητική πολιτική ως υπερπρωθυπουργός σε συνεργασία με δανειστές, Στουρνάρα, και ό,τι πιο διεφθαρμένο υπάρχει σε αυτόν τον τόπο και να εκτρέφει θλιβερά μιντιακά φερέφωνα μέσα στο Προεδρικό Μέγαρο.

Ο Νίκος Βούτσης, που η πιο επιτυχημένη του επαγγελματική ενασχόληση είναι η συγκρότηση εσωκομματικής φράξιας, ο άνθρωπος που διέλυσε την κοινοβουλευτική ομάδα όσο ήταν Γραμματέας της, την περίοδο 2012-2014, να γίνεται Πρόεδρος της Βουλής και να δέχεται τα συγχαρητήρια Παυλόπουλου που «ξαναέφτιαξε τη Βουλή που ξέρανε», να εξαπολύει κυνήγι μαγισσών εναντίον των πολιτικών αντιπάλων- όχι Ν.Δ. ή ΠΑΣΟΚ, αλίμονο, με αυτούς συνεννοείται, αλλά όσων υπερασπίζονται ακόμη τις θέσεις με τις οποίες εξελέγησαν το Γενάρη του 15. Σήμερα ο κ. Βούτσης τίμησε την 25η Γενάρη αποστέλλοντας 14μελή ομάδα κρούσης, με 3 τουλάχιστον αστυνομικούς, προκειμένου να προβεί σε κατάσχεση και καταλογογράφηση των προσωπικών αρχείων των μελών της Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους, χωρίς τη συναίνεσή τους και παρά τη ρητή αντίρρησή τους. Έστειλε μάλιστα και έγγραφο για να δηλώσει ότι «συναίνεση δεν απαιτείται». Συμπαραστάτης του και προεξάρχων των πολιτικών διώξεων πρώην συντρόφων και ο Γενικός Γραμματέας της Βουλής Κώστας Αθανασίου, που μεθοδικά λειτούργησε ως αριστερό άλλοθι και εξαργύρωσε αδρά τις υπηρεσίες του.

Αντιπρόεδροι της Βουλής ο Γιώργος Βαρεμένος και η Τασία Χριστοδουλοπούλου, που ουδέποτε έχει εκλεγεί με την ψήφο των πολιτών στο βουλευτικό αξίωμα, παρά τις αλλεπάλληλες συμμετοχές της σε εκλογές.

Υπουργός Ασφαλιστικής Γενοκτονίας ο Γιώργος Κατρούγκαλος.
Υπουργός ξεπουλήματος του ΟΛΠ ο επικεφαλής του λιμανιού της Αγωνίας, Θοδωρής Δρίτσας.
Υπουργός Παιδείας ο στερούμενος του αγαθού της Παιδείας Νίκος Φίλης, που έφθασε να αυτοσχεδιάζει για να αμφισβητήσει το ιστορικό γεγονός της γενοκτονίας των Ποντίων.

Στασίδι στους τηλεοπτικούς σταθμούς έχουν πιάσει διάφορες περσόνες, που διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους ότι δεν υπάρχει άλλη επιλογή, ακριβώς όπως έκαναν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. τα προηγούμενα χρόνια- πολλοί άλλωστε ήταν οι ίδιοι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ.

Και όσοι αντισταθήκαμε, κι όσοι πριν από εμάς ή και μαζί με εμάς αγωνίστηκαν, να αναρωτιόμαστε: για αυτούς δώσαμε την ψυχή μας;

Για αυτούς αρνηθήκαμε οικογένεια, προσωπική ζωή, επάγγελμα και πέσαμε στη φωτιά, δουλέψαμε νυχθημερόν, συγκρουστήκαμε, λοιδορηθήκαμε;

Η απάντηση έρχεται αβίαστη:
Όχι, δεν το κάναμε για αυτούς. Το κάναμε για να έχει μέλλον, προοπτική, ορίζοντα αυτή η πατρίδα, ο λαός της, οι νέες γενιές. Το κάναμε γιατί αυτό ήταν το καθήκον μας.

Και θα το ξανακάνουμε.
Με τη γνώση και την εμπειρία της προδοσίας και του τραύματος.
Με την επίγνωση ότι η μάχη μας είναι μάχη ζωής κι αξιοπρέπειας.
Και στη μάχη αυτή δεν χωρούν επαμφοτερίζοντες.
Χωρούν μόνο αποφασισμένοι.
Αποφασισμένοι να ορίσουν τη ζωή και τη μοίρα τους, να πάρουν πίσω το μέλλον τους.

Στις χθεσινές αθλιότητες του Αλέξη Τσίπρα, που προσπάθησε να ξαναγράψει την ιστορία, να μηδενίσει τη χρονολογία (ιστορικά, δεν είναι ο πρώτος…) και να παραστήσει τον εκπρόσωπο των φτωχών και κατατρεγμένων, που ο ίδιος με την πολιτική του αποτελειώνει, θα υπάρξει απάντηση. Δημόσια, όπως επιβάλλεται, και σε σύντομο χρόνο.

Μείζον ατόπημα να προσπαθεί να καρπωθεί την δράση και τους αγώνες όσων πιστεύαμε πραγματικά στις δεσμεύσεις με τις οποίες εκλεγήκαμε τον περασμένο Γενάρη. Μείζον ατόπημα να προσπαθεί να φορτώσει στον λαό το 3ο Μνημόνιο, ισχυριζόμενος ότι δήθεν ο λαός το νομιμοποίησε τον Σεπτέμβρη. Οι εκλογές του Σεπτέμβρη ήταν αντισυνταγματικές, μεθοδευμένες με τους δανειστές και σε αυτές δεν ψήφισε σχεδόν το 50% των εκλογέων. Ο ίδιος στην πραγματικότητα κυβερνά με το 18%, που έχει ήδη φυλλορροήσει και που ψήφισε έναν ψευδεπίγραφο ΣΥΡΙΖΑ, ξένο προς την πορεία και την ιστορία του ΣΥΡΙΖΑ που ο Τσίπρας διέλυσε.

Μείζον ατόπημα και ένδειξη μιας αμετανόητης θρασύτητας να αποκαλεί «ανόητες ηρωικές φωνές» όσους στάθηκαν συνεπείς και, φυσικά, ουδέποτε εισηγήθηκαν «τυφλή σύγκρουση», αλλά αντίθετα υπέβαλαν συγκεκριμένες προτάσεις και συγκροτημένες στρατηγικές, στις οποίες ο ίδιος ουδέποτε απάντησε ευθέως, αλλά εξαπολύοντας τα σκυλιά της συκοφαντίας και της λασπολογίας.

Για τα ατοπήματά τους, οι νεομνημονιακοί φωστήρες και ο αρχηγός τους θα κριθούν από την ιστορία. Για τα εγκλήματα, από τη Δικαιοσύνη. Για την προδοσία, από το λαό. Πιο σκληρά όμως θα κριθούν από τις νέες και τις επόμενες γενιές, που τις κερνούν φόρους, εισφορές, αδιέξοδα και τους φορτώνουν κι άλλο χρέος. Ιστορικά, Αλέξη, ο Εφιάλτης καταγράφηκε ως προδότης και ο Λεωνίδας δεν λοιδορήθηκε ως ανόητος. Μπορείς, βέβαια, πάντοτε να παραγγείλεις στον κ. Φίλη νέα βιβλία ιστορίας, με χορηγία της Αυγής, που επαγγελματικά πλέον εκτελεί κυβερνητικά συμβόλαια. Θα σε συμβούλευα στην περίπτωση αυτή να κηρύξεις το "έτος υπό το μηδέν".»

Ἐγκύκλιος ἐνημερωτικὴ καὶ παραινετικὴ 1/26/2016


ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ
Ἀριθμός Πρωτ. 2303
Ἐν Ἀθήναις, 12 / 25 - 1 - 2016

Ἐνηµερωτικὴ καὶ Παραινετικὴ
Πρὸς τὸ Χριστεπώνυµον Πλήρωµα τῆς Ἐκκλησίας µας
Τὸ νέον «Σύµφωνο Συµβίωσης» ἀνεξαρτήτως φύλου, τὸ ὁποῖο ἐψηφίσθη τὴν 10ην/23ην Δεκεµβρίου 2015

Ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῷ Ἀδελφοὶ καὶ Συλλειτουργοί· Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητὰ καὶ πεφιληµένα·

Μὲ τὴν ψυχὴν καὶ τὴν καρδίαν µας βαθύτατα λυπηµένας καὶ ἀγωνιώσας, ἐπιθυµοῦµεν νὰ ἀπευθύνωµεν εἰς τὴν Ἀγάπην Σας λόγον Παραµυθίας, λόγον Ἐνισχύσεως, λόγον Ἐλπίδος, λόγον Μετανοίας.

Ἅπαντες γνωρίζοµεν τὴν καθοδικὴν καὶ θεοµάχον πορείαν τοῦ Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, τὸ ὁποῖον ἤδη ἔχει ἔλθει εἰς πλήρη ρῆξιν µὲ τὸν Εὐαγγελικὸν Νόµον, µὲ τὰ Εὐλογηµένα Ἤθη τῆς Ἑλληνορθοδόξου Παραδόσεώς µας, µὲ τὸ ἐλπιδοφόρον Ὅραµα τῆς Θεώσεως τοῦ Ἀνθρώπου, µὲ αὐτὴν τὴν Ἀνθρωπίνην Φύσιν, µὲ αὐτὸ τοῦτο τὸ Κατ᾿ Εἰκόνα καὶ Καθ᾿ Ὁµοίωσιν τοῦ Θεοῦ, βάσει τοῦ ὁποίου ἐπλάσθη ὁ Ἄνθρωπος ὡς ἄρσεν καὶ θῆλυ, µὲ τὸν Νοµικὸν Πολιτισµόν µας, ὁ ὁποῖος ἀνέκαθεν ἐχαρακτήριζε τὴν ὁµοφυλοφιλίαν ὡς ἔγκληµα, καὶ ὡς ἀπαξίωσιν τῶν κατὰ φύσιν διαπροσωπικῶν σχέσεων (Ποινικὸς Κῶδιξ, Ἄρθρον 347).

Πάντα ταῦτα ἤδη εἶχαν εὐτελισθῆ καὶ ἐκχυδαϊσθῆ µὲ τὸν Ν.3719/ 26.11.2008, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπετρέπετο «ἡ συµφωνία δύο ἐνήλικων ἑτερόφυλων προσώπων, µὲ τὴν ὁποία ὀργανώνουν τὴν συµβίωσή τους (σύµφωνο συµβίωσης)», καὶ ἡ ὁποία «καταρτίζεται αὐτοπροσώπως µὲ συµβολαιο-γραφικὸ ἔγγραφο» (Ἄρθρο 1, Σύσταση).

Εἰς τὴν πλήρη ἐκκοσµίκευσιν, ἐκθεµελίωσιν καὶ ἀποϊεροποίησιν τοῦ θεοϊδρύτου Γάµου, ὁ ὁποῖος κινεῖται εἰς τὰ εὐλογηµένα ὅρια τοῦ ὑγιοῦς κοινωνικοῦ τριπτύχου: Ἀνὴρ-Γυνὴ-Τέκνα, συµβάλλει πλέον ἡ «συµβίωση», ὄχι µόνον τῶν «ἑτερόφυλων προσώπων», ἄνευ Ἱερολογίας, ἀλλὰ καὶ τῶν «ἐνήλικων προσώπων, ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὸ φύλο τους», ὅπως προβλέπει τὸ «Νέον Σύµφωνον», ὡς ἐπέκτασις τοῦ προηγουµένου (2008), ἀλλ᾿ ὄχι καὶ ὡς ὁλοκλήρωσις αὐτοῦ, διότι –εἶναι βέβαιον– ὅτι θὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ νοµιµοποίησις τοῦ «γάµου» τῶν ὁμοφύλων, ὡς καὶ ἡ δυνατότης «υἱοθεσίας», ἢ «τεκνοθεσίας», ὅπως ὡραιοποιεῖται ἡ ἀθλιότης καὶ ὁ εὐτελισµός.

Οὕτως ἢ ἄλλως, αἱ περισσότεραι διατάξεις τοῦ Νόµου περὶ «Συµβιώσεως», ἑτεροφύλου καὶ ὁµοφύλου, ἐξισώνουν τὸ «Σύµφωνο» µὲ τὸν καθιερωµένον Γάµον καὶ µάλιστα εὐτελίζεται περαιτέρω αὐτὴ ἡ ἰδία ἡ Πολιτεία, ἡ Ὁποία καταγράφει πλέον τὰ «Σύµφωνα» εἰς τὰ Ληξιαρχεῖα σὲ διαφορετικὰ Βιβλία («ἄνοιγµα ληξιαρχικῶν µερίδων»).

Πατέρες καὶ Ἀδελφοί·

Ἡ ἐλευθέρα συµβίωσις εἶχε ἤδη ἀλλοιώσει τὴν κανονικὴν-φυσικὴν εἰκόνα τῶν διαπροσωπικῶν σχέσεων. Καὶ τώρα, µὲ κρατικὴν ἐπικύρωσιν ἑνὸς θεοµάχου Κοινοβουλίου, καὶ παρὰ τὸν Καταστατικὸν Χάρτην, ἤτοι τὸ Σύνταγµα τῆς Ἑλλάδος, διὰ τοῦ Ὁποίου ἡ Χώρα µας κυβερνᾶται «εἰς τὸ Ὄνοµα τῆς Ἁγίας Τριάδος», ἐν ὀνόµατι δὲ τῶν κοµµατικῶν καὶ ὑπαρξιακῶν ἰδεοληψιῶν, «ἰδεολογικοπολιτικῶν δογµατισµῶν σὲ σχέση µὲ τὴν κοινωνικὴ συγκρότηση», αἱ σχέσεις αὐταὶ ὑποβαθµίζονται, ἀνατρέπονται καὶ µεταβάλλονται εἰς ἀπροσώπους διασωµατικὰς σχέσεις.

Αἱ παρὰ φύσιν σχέσεις τῶν θεοµάχων «Συµφώνων» ὁδηγοῦν τὸν Ἄνθρωπον εἰς ἕνα µεταλλαγµένον ὄν, ἄνευ τῆς γνησίας φύσεως αὐτοῦ, ἄνευ τοῦ Ὁράµατος καὶ τοῦ θυσιαστικοῦ ἀθλήµατος τῆς ἑνώσεως Προσώπων ἐν Κοινωνίᾳ Ἀγάπης, ἐντὸς τῆς Ὁποίας –µακρὰν τῆς φιλαυτίας καὶ τοῦ ἐγωκεντρισµοῦ– γεννῶνται, ὡς ὑγιὴς καρπός, τὰ τέκνα καὶ ὁλοκληρώνεται ἡ Κοινωνία κατ᾿ εἰκόνα τῆς Ἁγίας Τριάδος, µὲ προοπτικὴν ἐσχατολογικὴν-µεταϊστορικήν.

Ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων δὲν ἦτο ὑποχρεωµένη, οὔτε εἶχε ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν Λαὸν τὴν ἐξουσιοδότησιν νὰ ἀντι-νοµοθετῆ ἔναντι τοῦ Φυσικοῦ καὶ Θεϊκοῦ Νόµου καὶ νὰ νοµιµοποιῆ ἐναλλακτικὰς µορφὰς οἰκογενείας, ἐν ὀνόµατι δῆθεν τῶν Ἀνθρωπίνων Δικαιωµάτων, ἐφ᾿ ὅσον εἰς τὴν Ἑλληνορθόδοξον Παράδοσίν µας δὲν ὑφίσταται δικαίωµα εἰς τὸ παρὰ φύσιν, ἀλλὰ µόνον ἐλευθερία ἀτοµικὴ-προσωπικὴ εἰς τὴν ἐκλογὴν τοῦ παρὰ φύσιν-τοῦ κατὰ φύσιν-τοῦ ὑπὲρ φύσιν.

Τὸ Δικαίωµα καὶ ἡ Ἐλευθερία δὲν ταυτίζονται ἐν προκειµένῳ οὔτε περιβάλλονται µὲ Νόµους Πολιτειακούς, οἱ ὁποῖοι ἐξισώνουν τὸ Ἀνθρώπινον µὲ τὸ ζωῶδες, τὸ Φῶς µὲ τὸ σκότος, τὴν Ἀλήθειαν µὲ τὸ ψεῦδος, τὸ Γνήσιον µὲ τὸ νόθον, τὸ Ἱερὸν µὲ τὸ βέβηλον, τὸ Ἅγιον µὲ τὸ ἀνίερον καὶ τὸ ἱερόσυλον.

Ἀδελφοὶ καὶ Τέκνα ἐν Κυρίῳ·

Ἡ θεοµάχος αὐτὴ Νοµοθεσία τοῦ Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου, ἡ ὁποία ἐπεσφραγίσθη µὲ τὴν κατάπτυστον δήλωσιν, ὅτι «κλείνει ἕνας κύκλος ὀπισθοδρόµησης καὶ ντροπῆς γιὰ τὸ ἑλληνικὸ κράτος», καὶ µάλιστα κατὰ τὰς παραµονὰς τῆς Γεννήσεως τοῦ Σωτῆρος µας Χριστοῦ καὶ µὲ τὴν µορφὴν τοῦ κατεπείγοντος, ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἀποτελεῖ µίαν ἀνοικτὴν καὶ βιαίαν πρόκλησιν εἰς τὴν Χριστιανικὴν καὶ Ἐθνικήν µας ταυτότητα, ἀναδεικνύει τὴν βαθεῖαν πνευµατικὴν καὶ κοινωνικὴν κρίσιν, τὴν ὁποίαν διέρχεται ἡ εὐλογηµένη Πατρίδα µας καὶ ἡ ὁποία ἤδη κορυφώνεται εἰς τὰ ὅρια τῆς Ἀποστασίας.

Τὰ ἀντι-ευαγγελικὰ καὶ σαφῶς ἀντι-ανθρώπινα «Σύµφωνα Συµβιώσεως», οἱ ἐπονείδιστοι Νόµοι 3719/2008 καὶ 4356/2015, βεβαίως δὲ ὄχι µόνον αὐτοί, ἀλλὰ κυρίως αὐτοί, καταρρακώνουν τὴν Ἀνθρωπίνην Ἀξιοπρέπειαν, νοµιµοποιοῦν τὴν Ἀνευθυνότητα, ἀρνοῦνται τὴν Ἱερότητα τῆς Ζωῆς, ἀποτελοῦν ὡρολογιακὴν βόµβαν εἰς τὰ θεµέλια τῆς Πατρίδος καὶ τοῦ Γένους µας καὶ ἐν τέλει µεταβάλλουν τὸν ῾Αγιοτόκον καὶ ῾Ηρωοτόκον καὶ Αἱµατόβρεκτον Τόπον µας ἀπὸ Χώραν Ἰδανικῶν, εἰς χώραν ὄχι µόνο πλέον δανεικῶν, ἀλλὰ καὶ χώραν Σοδοµιτῶν.

Εἶχαν προηγηθῆ αἱ θεοµάχοι καὶ λίαν προκλητικαὶ παρελάσεις «ὑπερηφάνιας» τῶν ἀκολουθούντων ἢ ὑποστηριζόντων τὰς τοιούτου εἴδους παρεκκλίσεις, µὲ τὴν καταφανῆ καὶ διακηρυχθεῖσαν στήριξιν τῶν Τοπικῶν Ἀρχόντων καὶ Πολιτικῶν, ὡς καὶ τὴν ἄµεσον καὶ ὁµολογηθεῖσαν ἐµπλοκήν, ἠθικὴν καὶ οἰκονοµικήν, τῶν Δυτικῶν Ξένων Κέντρων Ἀποφάσεων, εἰς τὴν προοπτικὴν νὰ µεταβληθῆ ὁ Λαός µας εἰς χειραγωγήσιµον ἀγέλην χοίρων βοσκοµένην, ἐν ὀνόµατι µιᾶς δῆθεν Ἀνοικτῆς Κοινωνίας, εἰς τὴν ὁποίαν τὰ πάντα εἶναι ὄχι ἁπλῶς ἀνεκτά, ἀλλὰ τὰ πάντα εἶναι ἰσοπεδωτικὰ ἴσα, νόµιµα καὶ ἠθικά, πᾶς δὲ διαφωνῶν πρέπει νὰ διώκεται ὡς δῆθεν καλλιεργῶν τὸ ρατσιστικὸν µῖσος καὶ ὡς δῆθεν ἀρνούµενος τὸ δικαίωµα εἰς τὴν διαφορετικότητα.

Εἶναι ἐνδεικτικὸν τῆς κορυφουµένης Ἀποστασίας ὅσα µαρτυρεῖ πρόσφατος δηµοσκόπησις, εἰδικῶς ἐπὶ τῶν θεµάτων ἀφορώντων τὸν θεοµάχον Νόµον τοῦ «Συµφώνου Συµβίωσης», ἐφ᾿ ὅσον ὁριακὰ πλέον τὸ 50,5% τάσσεται κατὰ τοῦ γάµου τῶν ὁµοφύλων, τὸ 65,6% εἶναι τῆς ἀπόψεως, ὅτι «ἡ ὁµοφυλοφιλία εἶναι ἕνας τρόπος ζωῆς, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ γίνῃ ἀποδεκτὸς ἀπὸ τὴν κοινωνίαν», τὸ δὲ 82,3% τάσσεται ὑπὲρ τοῦ λεγοµένου πολιτικοῦ γάµου.

Καὶ βεβαίως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ µὴ θεωρηθῇ ὡς σηµεῖον τῶν καιρῶν καὶ νὰ µὴ προκαλῇ βαθυτάτην ὀδύνην ἡ ἀπροκάλυπτος ἀποστατικὴ διαµαρτυρία τῶν ὁµοφυλοφίλων, ψηφιζοµένου τοῦ «Συµφώνου», καὶ τῶν ὑποστηρικτῶν αὐτῶν, πρὸ τῆς Μητροπόλεως Ἀθηνῶν, οἱ ὁποῖοι ἠσέβησαν βαρύτατα µὲ ἕνα ἦθος βαθύτατα ἀντι-εκκλησιαστικὸν καὶ ἀντι-κληρικαλικόν.

Τὸ ἀποστατικὸν αὐτὸ κλῖµα ἑρµηνεύει ἀφ᾿ ἑαυτοῦ τὸ διατί –ἐκτὸς τῆς παρατεινοµένης οἰκονοµικῆς κρίσεως– «οἱ µισοὶ Ἕλληνες πάσχουν ἀπὸ κατάθλιψη», ὅπως ἔδειξεν ἔρευνα τῆς Ἐθνικῆς Σχολῆς Δηµοσίας ῾Υγείας, δηµοσιευθεῖσα πρὸ ὀλίγων ἡµέρων, τὴν 14.12.2015· ἐπίσης δέ, τὸ διατί –ὅπως διαπιστώνει τὰς ἡµέρας αὐτὰς τὸ Παρατηρητήριον Κοινωνικοπολιτικῶν Ἀλλαγῶν– εἶναι «χωρὶς αἰσιοδοξία οἱ Ἕλληνες», καὶ ἐκτιµοῦν, ὅτι «ἡ κρίσις εἶναι στὴν ἀρχή της».

Πατέρες, Ποιµένες, Ἀδελφοὶ καὶ Τέκνα ἐν Κυρίῳ·

Ὁ σταδιακὸς ἀποχριστιανισµὸς τῆς εὐλογηµένης Πατρίδος µας εἶναι πλέον ὄχι µόνον ὁρατός, ἀλλὰ καὶ ὀδυνηρὰ ψηλαφητὸς καὶ διακηρυσσόµενος ἀπρεπῶς ἀπὸ τὸ ὑψηλὸν βῆµα τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων, ὅπως δὲ εἶναι ἀναµενόµενον ἀπὸ µίαν Πολιτικὴν Ἐξουσίαν ἀρνουµένην νὰ ὁρκισθῇ εἰς τὰ Ἱερὰ καὶ τὰ Ὅσια τοῦ Γένους µας, ἡ ἱερόσυλος αὐτὴ διαδικασία θὰ συνεχισθῇ καὶ θὰ ἀποκορυφωθῇ.

Τοῦτο δὲν πρέπει νὰ προκαλῇ εἰς τὰ ζῶντα καὶ ἐνεργὰ Μέλη τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας µας πανικὸν καὶ κατάθλιψιν καὶ ἀκραίας ἀντικοινωνικὰς ἐκδηλώσεις, ἐφ᾿ ὅσον ἀποτελοῦµεν τὴν ὄντως Ἀνοικτὴν Κοινωνίαν, ἡ Ὁποία βιώνει τὸ Μέγα Μυστήριον τῆς Ἀγάπης, διὰ τοῦ Ὁποίου µέσα εἰς τὸ δέος καὶ τὴν πραγµατικὴν Χαράν, ὑπὸ τὸ Φῶς καὶ τὴν Χάριν τῆς Ἁγίας Τριάδος, ἑνώνονται τὸ Ἄκτιστον µὲ τὸ Κτιστόν, τὸ Θεῖον µὲ τὸ Ἀνθρώπινον, ὥστε νὰ µεταµορφώνεται καὶ νὰ µεταστοιχειώνεται ὁ Ἄνθρωπος καὶ νὰ πραγµατώνεται ὁ σκοπὸς τῆς ὑπάρξεώς Του.

Ἡ ἐντολὴ τοῦ Κυρίου µας «Πορευθέντες...» εἶναι σήµερα ἄκρως ἐπίκαιρος καὶ ἡ εὐθύνη µας ἰλιγγιώδης διὰ µίαν συνεπῆ, ἔργῳ καὶ λόγῳ, Ζωντανὴν Μαρτυρίαν Πίστεως καὶ Ζωῆς, µακρὰν ἀπὸ τὴν ραθυµίαν, τὴν ἀνευθυνότητα, τὸν συµβιβασµόν, τὸν ἐφησυχασµὸν εἰς τὸν ἀστικοποιηµένον καὶ τυποποιηµένον χριστιανισµόν µας καὶ τὴν ἀδιαφορίαν.

Τὰ Ἐνοριακὰ Κέντρα µας ὀφείλουν νὰ παραµείνουν καὶ νὰ εἶναι Ἑστίες Ζωῆς, Ἐλπίδος καὶ Πνευµατικῆς Ἀντιστάσεως εἰς τὴν παντοειδῆ παρακµήν, ἀλλὰ καὶ Πανδοχεῖα Ἀγάπης καὶ Ἁγιότητος, τὰ µόνα αὐτὰ ψυχικὰ ἀντιβιοτικὰ εἰς τὴν πανοῦκλαν τοῦ ὑλισµοῦ, τοῦ ἡδονισµοῦ, τοῦ ἐκχυδαϊσµοῦ καὶ τῆς ἀνέλπιδος ἐνδοκοσµικότητος.

Ἡ Μετάνοιά µας, προσωπικὴ καὶ συλλογική, ἂς εἶναι ἡ διαρκὴς µέριµνά µας, ἀναλογιζόµενοι τὴν εὐθύνην µας καὶ τὴν συνειδητὴν ἢ ἀσυνείδητον ἢ παθητικὴν συµµετοχήν µας εἰς τὴν πρόοδον τῆς Ἀποστασίας, αὐτοανακρινόµενοι καὶ αὐτοµεµφόµενοι καὶ λαµβάνοντες γενναίας ἀποφάσεις διὰ µίαν ριζικὴν ἀλλαγὴν εἰς προσωπικόν, οἰκογενειακὸν καὶ ἐκκλησιαστικὸν ἐπίπεδον.

Ὀφείλοµεν εἰς τὸν κόσµον τὴν µεγάλην δωρεὰν τοῦ Κυρίου µας πρὸς ἡµᾶς, δηλαδὴ τὸ Σταυρο-Αναστάσιµον Ἐκκλησιαστικὸν Ἦθος «ἐν λόγῳ, ἐν ἀναστροφῇ, ἐν ἀγάπῃ, ἐν πνεύµατι, ἐν πίστει, ἐν ἁγνείᾳ» (Α’ Τιµοθ. δ’ 12).

Εἴθε µὲ τὰς σκέψεις καὶ τὰ αἰσθήµατα αὐτὰ νὰ προσκυνήσωµεν δοξολογικὰ καὶ εὐχαριστιακὰ τὸν Σωτῆρα µας Χριστόν, τὸν συνάψαντα µὲ τὴν Σάρκωσίν Του τὰ Οὐράνια καὶ τὰ Ἐπίγεια, τὸν συντρίψαντα καὶ συντρίβοντα ὅλα τὰ εἴδωλα τῶν ἐχθίστων παθῶν, τὰ ὁποῖα µεταβάλλουν εἰς δαιµονικὸν αὐτοείδωλον τὸ ὕψιστον Δηµιούργηµά Του, τὸν ῎Ανθρωπον.
Μετὰ πατρικῶν εὐχῶν καὶ εὐλογιῶν

Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ

Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος

† Ὁ Ἀθηνῶν ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ
Τὰ Μέλη

† Ὁ Ἀττικῆς καὶ Διαυλείας ΑΚΑΚΙΟΣ
† Ὁ Λαρίσης καί Πλαταμῶνος ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ
† Ὁ Εὐρίπου καὶ Εὐβοίας ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ
† Ὁ Πειραιῶς καὶ Σαλαμῖνος ΓΕΡΟΝΤΙΟΣ
† Ὁ Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
† Ὁ Θεσσαλονίκης ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ
† Ὁ Δημητριάδος ΦΩΤΙΟΣ
† Ὁ Τορόντο ΜΩΫΣΗΣ
† Ὁ Ἀµερικῆς ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
† Ὁ Ὠρωποῦ καὶ Φυλῆς ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ
† Ὁ Φιλίππων ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
† Ὁ Μεθώνης ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
† Ὁ Νόρα ΜΙΧΑΗΛ
† Ὁ Λούνης ΣΙΛΟΥΑΝΟΣ
† Ὁ Γαρδικίου ΚΛΗΜΗΣ
† Ὁ Ἔτνα καὶ Πόρτλαντ ΑΥΞΕΝΤΙΟΣ
† Ὁ Βρεσθένης ΘΕΟΔΟΣΙΟΣ
† Ὁ Θεουπόλεως ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ

ΑΚΡΙΒΕΣ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ

​Ὁ Ἀρχιγραμματεὺς † Ὁ Δημητριάδος Φώτιος

Τρίτη, 26 Ιανουαρίου 2016

Μάθημα Θρησκευτικών, Διάλογοι εκκλησιών και προκαταρκτικά Πανορθόδοξης Συνόδου

Ετοιμαζόμαστε για την "αγία" και Μεγάλη Πανορθόδοξη Σύνοδο. Παράλληλα, εντείνονται οι Διάλογοι μεταξυ Ορθόδοξης και Καθολικής εκκλησίας, έχουμε όμως και το Μάθημα Θρησκευτικών (I belive in love). Δεν ξέρουμε ακόμη πού θα γίνει η Πανορθόδοξη "αγία" Σύνοδος (creo en el amor). Η γνώμη μου είναι ότι, μάλλον, αυτή πρέπει να συγκληθεί στο Νταβός της Ελβετίας. Ένα προκαταρκτικό Eurogroup δεν θα ήταν άσκοπο.

Κυριακή, 24 Ιανουαρίου 2016

Γιατί με βάπτισες χωρίς να με ρωτήσεις ;

Ένα δικό μου σχόλιο

Έχει επικρατήσει η (κατά τη γνώμη μου) εσφαλμένη αντίληψη ή πεποίθηση, ότι ο άγιος Θεός χρόνους και ημέρες δεν κυττάζει. Ούτε αν καταργήσουμε τη θρησκεία και στη θέση της βάλουμε την εκκλησία, ούτε απαγορεύει τους διαλόγους, ούτε θα ενδιαφερθεί - αργότερα θα το ακούσουμε κι αυτό - αν βαπτιζόμαστε νήπιοι ή ενήλικοι. Μπορούμε να κάνουμε τον οποιοδήποτε νεωτερισμό, όπως με το Εορτολόγιο της Εκκλησίας, αρκεί να βαδίζουμε το δρόμο που χάραξε η πατερικότητα.
Η "παραδοσιακότητα", και αρκετά άλλα σε -οτητα, δεν αποτελεί δέσμευση.

Κατ΄ αυτό τον τρόπο, γίναμε δέκτες της φροϊδικής αρχής της ηδονής, της υπαρξιακής φιλοσοφίας, και με την θεολογία της σχέσης αποκτήσαμε το νέο μας αλφαβητάρι της πίστης, το οποίο σημειωτέον δεν αποκλείει να προερχόμαστε από τους πιθήκους. Διότι, σε κάποια φάση της εξελικτικής διαδικασίας, ο θεός παρενέβη και έκανε τον πίθηκο άνθρωπο, βεβαίως, μετά το είπε και εγένετο η μεγάλη έκρηξη (μπιγκ μπανγκ). Μνείας άξιον, η παπική εκκλησία άργησε μεν, αναγνώρισε δε τη Δαρβινική θεωρία. Εμείς εδώ παραπαίουμε.

Σύμφωνα λοιπόν με το νέο μας αλφαβητάρι, το μόνο που έκανε ο θεός ήταν η μεγάλη έκρηξη, όσο για τα άλλα, ας κάνουμε την παραχώρηση να δεχτούμε ότι, σαν είδε την εξέλιξη να σταματά στους πιθήκους, τότε αποφάσισε να "βάλει το χεράκι του". Τα υπόλοιπα είναι φαντασιακά και ιδεοληπτικά πρόσθετα ανθρώπων ευφυών ή, έστω, βαθύτατα φιλοσοφημένων.

Έτσι, παραμένουμε ορθόδοξοι, πάντα εντός εκκλησίας, σεβόμενοι όσα μας λέει η επιστήμη και οι νόμοι για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Τώρα, μάλιστα, απέκτησαν τα βρέφη και τα νήπια τα δικαιώματά τους. Και τα διεκδικούν, όταν φτάσουν σε μια ηλικία, ώστε να στέλνουν τους γονείς στα δικαστήρια, επειδή βαπτίστηκαν κατά παράβαση και παραβίαση των δικαιωμάτων τους. "Ποιός με ρώτησε εμένα, λένε, αν ήθελα να βαπτιστώ ;".

Μου έθεσαν κι εμένα κάποτε αυτό το ερώτημα και απάντησα με μια ερώτηση. Πες μου, είπα, τι θα προτιμούσες ; Πρώτα ήσουν ένα τίποτα, ανύπαρκτος, τώρα είσαι κάτι με ένα όνομα. Τι διαλέγεις ; Δεν πήρα απάντηση.

Ίσως, τώρα, να πει ένας : "Εντάξει, αλλά γιατί να μην έχω το δικαίωμα να γνωρίζω τι λένε και οι άλλες θρησκείες ;". Απαντώ. Να πάνε και να ερωτήσουν εκείνους, που πρώτα κάνουν περιτομή (στις επτά ημέρες από τη γέννηση) και μετά, στην ενηλικίωση, βαπτίζονται. Γιατί δεν ισχύει γι΄  αυτούς το δικαίωμα, πρώτα να μάθουν και αργότερα να κάνουν την περιτομή ;

Σάββατο, 23 Ιανουαρίου 2016

Η άλλη όψη του συγκρητισμού είναι το παράλογο του σχετικισμού


Η θρησκειολογική εκτροπή του μαθήματος των Θρησκευτικών

Οι σχετικιστές του Σύριζα δεν πρόκειται να αναθεωρήσουν. Το πολιτικό τους ιδεολόγημα - δεν είναι μόνο αυτοί - είναι ο σχετικισμός. Η πολιτιστική επίθεση της Δύσης που δεχόμαστε, όθεν δίνονται οι εντολές και εκτελούνται εδώ, θα παραμείνει ως έχει. Μέχρι της καθολικής παραφροσύνης.

Δεν θα αλλάξει τίποτα ως προς το μάθημα των Θρησκευτικών - εννοώ την θρησκειολογική εκτροπή. Προέκταση της πολιτιστικής επίθεσης είναι οι διαχριστιανικοί εκκλησιαστικοί διάλογοι με την γενίκευση των διαθρησκειακών. Σε θρησκευτικό επίπεδο, ο συγκρηστισμός είναι η άλλη όψη - πολιτική συνιστώσα - του σχετικισμού. Ένα το νόμισμα, η βρετανική χρυσή λίρα και το δολάριο "in god we trust".

"So help me God" και God save the Queen ! Ο Βασιλιάς είναι τώρα γυναίκα, γένους θηλυκού ο θεός, όπως και η Δημοκρατία. Αυτά περί θεού και βασιλέων. Για τις μάζες ισχύουν άλλα. Το φύλο αντικαθιστά η λέξη "άνθρωπος" και τα ευκόλως εννοούμενα - human rights, γάμοι LOAT, σε λιγο θάχουμε και τους polyamory - παραλείπονται. Αφελής όποιος περιμένει την Διοικούσα Ιεραρχία να σταθεί στο ύψος της.

Παραλειπόμενο, χαρακτηριστικό του σχετικισμού
Ο πρώην υπουργός Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων, στην προ Δημοψηφίσματος Κυβέρνηση Τσίπρα, κ. Αριστείδης Μπαλτάς έλεγε το 1999 : "Αν µιλάς για αλήθεια βρίσκεσαι υπό την αλήθεια. ∆εσµεύεσαι από αυτήν. ∆εν έχεις το δικαίωµα να πεις 2+2=5. Από την άλλη µεριά είναι η ελευθερία της έκφρασης. Γιατί να είναι κανείς δέσµιος της φυλακής της γλώσσας, της φυλακής της επιστήµης; Η αντιπαλότητα αλήθειας και ελευθερίας εκτείνεται από την πρακτική της πολιτικής µέχρι το χώρο της θεωρίας." ( “Αλήθεια ή ελευθερία;”, Ο Πολίτης 65 (1999) 22-28 )

Ο άνθρωπος δεν ξέρει τι του γίνεται. Αλήθεια και ελευθερία είναι αντίπαλοι, η ελευθερία αφορά στη σφαίρα της θεωρίας, η αλήθεια στην πρακτική της πολιτικής ! Αν ήξερε, θα είχε αντιληφθεί ότι με τον επιχειρούμενο πολιτιστικό σχετικισμό (σημ. ένας άλλος είχε πει "η αλήθεια είναι υποκειμενική") ζητούν συγγνώμη για τον βιασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων !! Τα οποία προστατεύουν !!!

Και ένα δεύτερο παράδειγμα.
Αντιγράφω από την Εισήγηση της ΠΕΘ στην ειδική συνεδρίαση της Δ.Ι.Σ. για το μάθημα των Θρησκευτικών. Οι συντάκτες του νέου Προγράματος Σπουδών (ΠΣ), σχετικιστές όλοι τους, "λόγω της συνεξέτασης του Χριστιανισμού με τις θρησκείες, στρεβλώνουν θέματα με εντελώς διαφορετική θεολογία, προκειμένου να συνυπάρξουν και να συνδυαστούν σε ένα απαράδεκτο και ακατάλληλο πολτοποιημένο διδακτικό σχήμα για μικρά παιδιά: Π.χ. το ορθόδοξο βάπτισμα, ως αντίστοιχο των τελετών ενηλικίωσης των εβραίων και των μουσουλμάνων".

Δηλαδή, το ορθόδοξο Βάπτισμα είναι μια παραλλαγή του "βαπτίσματος ενηλικίωσης" των Εβραίων και των Μουσουλμάνων. Όλα είναι σχετικά και η αλήθεια πάντα υποκειμενική, οι ομοιότητες μας ενώνουν. Οι σχετικιστές του νέου ΠΣ αποσκοπούν να κάνουν και σε μας, αυτό που κάνουν οι Μουσουλμάνοι και οι Εβραίοι - γενικότερα Σιωνιστές - να βάπτιζόμαστε κατά την ενηλικίωση, όπως συχνά ακούμε και διαβάζουμε από θεολογικά άσχετους ή εντεταλμένα όργανα ξένων κέντρων.

Αρχή της ηδονής και ... ας πάνε στα κομμάτια

Στο πρώτο από τα δυο μέρη - θα υπάρξει συνέχεια - αναπτύσσεται η σχέση μεταξύ της αρχής της ηδονής, εισηγητής της οποίας ήταν ο Φρόιντ, με τα ακραία σπορ. Στο δεύτερο μέρος, θα δούμε ποια η σχέση της αρχής αυτής με τη θεολογία της εποχής μας και εννοώ, βέβαια, την ακαδημαϊκή θεολογία της "φιλοκαλικής αισθητικής" η οποία διδάσκεται από τα Πανεπιστήμια και όχι μόνο.


Η συνέχεια
Με την αισθητική της ηδονής χωρίς την οδύνη

Και μετά τα ακραία σπορ βλέπουμε την αρχή της ηδονής να συμπορεύεται με τη θεολογία της νεο-ορθόδοξης αισθητικής, ήγουν, της δογματικής, συμβολικής, φιλόκαλης "ορθοδοξίας" - με εισαγωγικά για τον γράφοντα.

Ο πανεπιστημιακός καθηγητής κ. Σταμούλης διαζωγραφίζει λεκτικά τον ποιητή σαν ένα "δια Χριστόν σαλό" και μας πληροφορεί ότι "έχει την αίσθηση, πως ο ποιητής, είναι γνώστης της εκκλησιαστικής εμπειρίας της καθ’ ημάς Ανατολής και μέτοχος μιας ασκητικής ευαισθησίας".

Κι εμείς τί να κάνουμε ; Να αποκτήσουμε την αίσθηση (sic) των ερημίτών, των ασκητών, των νηπτικών και ησυχαστών, τάχα διότι ήταν μέτοχοι παρόμοιων εμπειριών ; Έβλεπαν γυναίκες με μαγιό να μπαίνουν στις σκήτες και δεν διέκοπταν την ιερή θυσία ; Τέτοιων εμπειριών ήταν μέτοχοι ; Ή μήπως, επειδή τα μέσα μας έγιναν έξω μας και τα εκτός επί τα εντός, πρέπει όλοι να ξεγυμνωθούμε προκειμένου "να δυναμιτίσουμε τη βεβαιότητα του εκκλησιαστικού σώματος, δηλαδή, τη συστηματοποιημένη ηθική, που αδυνατεί να δεχτεί πως κέντρο του συνολικού τρόπου, το μόνο κέντρο του εκκλησιαστικού ανθρώπου, δεν μπορεί παρά να είναι το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας" κατα καθηγητή Σταμούλη ;

Ομολογώ δεν το γνωρίζω. Εκείνος όμως, καθότι πανεπιστημιακός, φαίνεται, γνωρίζει περισσότερα . Καλύτερα όμως από αυτόν τα ήξεραν οι Γνωστικοί, γι΄ αυτό και ταύτιζαν τη γνώση με τον έρωτα. Το σεξ τους ήταν άγνωστο, άγνωστος τους ήταν και ο Φρόιντ.

Οι άνθωποι είμαστε παράγωγα της ηδονής, λεει τώρα ο Φρόιντ, την οποία απέκτησαν τα έμψυχα από προϋπάρχοντα άψυχα. Δεν ξέρουμε όμως με ποιο τρόπο τα πρώην άψυχα, ύστερα έγιαν έμψυχα και επί πλέον, το ευαγγέλιο της λυτρώσεως του ανθρώπου από το αναπόφευκτο τέλος του θανάτου συνέβη με λίαν επώδυνο τρόπο. Οπότε ....

Οπότε, αν τα έμψυχα οδηγούνται σε ένα βέβαιο και αδυσώπητο τέλος, όπου μαζί με αυτό επέρχεται και το τέλος της ηδονής, η οδύνη του θανάτου είναι αυτή, που μας οδηγεί στο μαρτύριο και την μαρτυρία της εμπειρίας των ασκητών, των νηπτικών, των ησυχαστών ή ακόμη και αυτή των δια Χριστό σαλών. Την εμπειρία αυτή δεν μου φαίνεται να την κομίζει το "κορίτσι με το μαγιό" και οπωσδήποτε, ούτε και ο καθηγητής της δογματικής και συμβολικής και φιλόκαλης αισθητικής θεολογίας κ. Σταμούλης. Του λείπει εντελώς η αίσθηση της οδύνης.

Πέμπτη, 21 Ιανουαρίου 2016

Ας πάνε στα κομμάτια


Η μικτή Μονή στο Έσσεξ και η θεολογική έκπτωση των Νεορθοδόξων

Δεν είναι τυχαία η ονομασία της Πατριαρχικής Μονής Τιμίου Προδρόμου στο Essex (1). Αναφέρουν το όνομα του Τιμίου Προδρόμου και θυμίζω τι έλεγε : 7 ῎Ελεγεν οὖν τοῖς ἐκπορευομένοις ὄχλοις βαπτισθῆναι ὑπ᾿ αὐτοῦ· γεννήματα ἐχιδνῶν, τίς ὑπέδειξεν ὑμῖν φυγεῖν ἀπὸ τῆς μελλούσης ὀργῆς; 8 ποιήσατε οὖν καρποὺς ἀξίους τῆς μετανοίας, καὶ μὴ ἄρξησθε λέγειν ἐν ἑαυτοῖς, πατέρα ἔχομεν τὸν ᾿Αβραάμ· λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι δύναται ὁ Θεὸς ἐκ τῶν λίθων τούτων ἐγεῖραι τέκνα τῷ ᾿Αβραάμ.

 Οι Αγγλικανοί βοηθούμενοι - ίσως και διδασκόμενοι - από τους νεορθόδοξους στην κακοποίηση της Αγίας Γραφής έκαναν πράξη τον λόγο του Τιμίου Προδρόμου. Ανέστησαν τέκνα του Αβραάμ από τους λίθους και έφτιαξαν τη μικτή μονή του Έσσεξ. Αυτό, υποτίθεται, είναι εις εφαρμογήν του "8 ποιήσατε οὖν καρποὺς ἀξίους τῆς μετανοίας". Και αν τώρα θα θέλατε να δείτε και άλλους "άξιους καρπούς μετανοίας" δείτε σας παρακαλώ και αυτό, που υπογράφει ο κ. Χρυσόστομος Σταμούλης (2).

Στο βιογραφικό του διαβάζουμε : Ο Χρυσόστομος Σταμούλης γεννήθηκε το 1964 στην Άφυτο Χαλκιδικής. Σπούδασε θεολογία στα πανεπιστήμια της Θεσσαλονίκης, του Βελιγραδίου και του Ντάραμ Αγγλίας. Το 1989 αναγορεύτηκε διδάκτορας Θεολογίας στο Τμήμα Θεολογίας του Α.Π.Θ. Σήμερα είναι καθηγητής στο Τμήμα Θεολογίας του Α.Π.Θ. και διδάσκει τα μαθήματα της Δογματικής και Συμβολικής Θεολογίας και της Φιλόκαλης Αισθητικής της Ορθοδοξίας.

 Τι μας έγραψε λοιπόν ο κ. Σταμούλης ; Ότι "Ένα κορίτσι με μαγιό / μπήκε στην εκκλησία" και αφορά σε ποίημα του Κυριάκου Χαραλαμπίδη που παραπέμπει, κατά Σταμούλη, στην ουσία της θεολογίας. Με έξοχη τεχνο-λογική γραφή (παρένθεση, χαῖρε, τεχνολόγους ἀλόγους ἐλέγχουσα) μας πληροφορεί ότι, κατά την γραφή του ποιητή,
«Ένα κορίτσι με μαγιό / μπήκε στην εκκλησία / πλην όμως δεν διέκοψε / την ιεράν θυσίαν», εννοείται ο παπάς.
 Και συμπληρώνει ο κ. Σταμούλης : «Έχω την αίσθηση, πως ο ποιητής, γνώστης της εκκλησιαστικής εμπειρίας της καθ’ ημάς Ανατολής, μέτοχος μιας ασκητικής ευαισθησίας, επιχειρεί με τούτο του το ποίημα, ως άλλος δια Χριστόν σαλός, να δυναμιτίσει τη βεβαιότητα του εκκλησιαστικού σώματος, εκείνη τη συστηματοποιημένη ηθική, που αδυνατεί να δεχτεί πως κέντρο του συνολικού τρόπου, το μόνο κέντρο του εκκλησιαστικού ανθρώπου, δεν μπορεί παρά να είναι το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, τουτέστιν ο χώρος και ο τρόπος της ιεράς θυσίας».

Τα υπόλοιπα ευκόλως εννοούνται με τη νεορθόδοξη (και έξοχη τεχνο-λογική) σάλτσα, για να καταλήξει, πάλι, στη γραφή του ποιητή :
 «Ο νιος παπάς αντίθετα / της χάιδεψε τα μάτια, / της γλυκοχαμογέλασε / κι ας πάει στα κομμάτια» με τη θεολογική κατά Σταμούλη συμπλήρωση :
«Το "όσοι εις Χριστόν εβαπτίσθητε Χριστόν ενεδύσασθε" δείχνει με μιας το βάπτισμα της πρόσληψης, όχι απλά και μόνο της αποδοχής, το βάπτισμα της ολοκληρωτικής αγάπης, τη μαρτυρία και το μαρτύριο της απόλυτης συσσωμάτωσης, που δεν μπορεί παρά να προϋποθέτει την αγάπη, την ερωτική αγάπη του συνανθρώπου όσο και του Θεού εντός της ιεράς θυσίας. Εξάπαντος όχι εκτός. Γιατί εν Χριστώ τα μέσα μας γίνανε εκτός και τα εκτός μας μέσα, γιατί εν Χριστώ «τα πάντα και εν πάσι Χριστός». Πράγμα που δικαιώνει τον ποιητή, γράφω τώρα εγώ, για τη μανική προσκόλλησή του στην αποκάλυψη της ενότητας της ουσίας των πραγμάτων, στην υπαινικτική και ταυτόχρονα σαφή διαπίστωση πως "μια είναι η ουσία"», όπως διαβάζουμε παρακάτω :
«Εκείνη - ακούστε τούτο δω / γιατί έχει σημασία- / του πρόσφερε τριαντάφυλλο∙ / μια είναι η ουσία». 

Ο γράφων κυπριανός χι δεν είναι ούτε ποιητής ούτε θεολόγος. Δεν μπορεί όμως να μη δει τον άθλιο εκπεσμό της σύγχρονης θεολογίας των νεορθοδόξων. Ο άψογος λεκτικός εκτραχηλισμός τους δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από άρτιες τεχνικά φωτογραφίες, όπου βλέπει κανείς μια γυμνή γυναίκα επάνω στην αγία τράπεζα - ευτυχώς, όχι ακόμη δικού μας ναού και φωτογραφία δικού μας καλλιτέχνη. Το μόνο που σαρκαστικά μπορεί να προσθέσει είναι το ρεφρέν λαϊκού ασματίου :
 "Μια είναι η ουσία / δεν υπάρχει αθανασία". (3)

Για τον ποιητή Χαραλαμπίδη και τον θεολόγο Σταμούλη είναι άλλη, είναι «το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, τουτέστιν ο χώρος και ο τρόπος της ιεράς θυσίας» με μαγιό, το οποίο μάλλον θα φορά και ο παπάς, όχι μόνο το κορίτσι, αμφότεροι καταλλήλως γνωριζόμενοι πάνω στην αγία τράπεζα.

Παραπομπές
1)  http://opaidagogos.blogspot.gr/2016/01/blog-post_21.html
2) https://antidosis.wordpress.com/2012/11/03/%CF%87%CF%81%CF%85%CF%83%CF%8C%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BC%CE%BF%CF%82-%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%BC%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%B7%CF%82-%CE%AD%CE%BD%CE%B1-%CE%BA%CE%BF%CF%81%CE%AF%CF%84%CF%83%CE%B9-%CE%BC/

3)  http://opaidagogos.blogspot.gr/2016/01/blog-post_17.html

Τετάρτη, 20 Ιανουαρίου 2016

Σύμφωνα με ανακοίνωση της Eλληνικής Ορθόδοξης Κοινότητας Νορβηγίας


«Aναβιώνει φέτος, μετά από πολλά χρόνια, η παλιά παράδοση της συμμετοχής της Ενορίας μας στην ετήσια περιπλάνηση στις εκκλησίες της περιοχής μας (Hammersborg Torg).
Η εκδήλωση αυτή γίνεται στα πλαίσια της εβδομάδας προσευχής για την χριστιανική ενότητα (18-25 Ιανουαρίου) που οργανώνεται για πολλά χρόνια υπό την αιγίδα του Παγκοσμίου Συμβουλίου των Εκκλησιών.

Οι Ενορίες λοιπόν που βρισκόμαστε στο κέντρο του Όσλο θα συμμετάσχουμε την Πέμπτη 21 Ιανουαρίου 2016 και ώρα 19.00-21.00 σε προσευχητική λιτανεία από εκκλησία σε εκκλησία, με σκοπό την γνωριμία όλων αφ’ενός και τη διάθεση για συνεργασία αφ’ ετέρου. Στην κάθε εκκλησία όπου θα σταματά η πομπή, ο κάθε εφημέριος, κατά την δική του θεολογική και δογματική διδασκαλία θα τελεί και μια μικρή ακολουθία. Το σημείο εκκίνησης είναι η Αγγλικανική Εκκλησία του Αγίου ΄Εντμουντ και το σημείο λήξης η Καθολική Εκκλησία του Αγίου Όλαβ.

Στην Εκκλησία μας η πομπή θα βρίσκεται περίπου στις 19.30.
Μετά τη λήξη της περιπλάνησης θα λάβει χώρα μια απλή δεξίωση με καφέ στο ενοριακό κέντρο της Καθολικής Εκκλησίας του Αγίου Όλαβ.

Οι ενορίες που συμμετέχουν είναι οι παρακάτω: Latvian Lutheran Church, The Finnish Lutheran Church, Church of Norway, St. Edmund’s Anglican Church, St. Olav’s Catholic Church, American Lutheran Church, Church of Sweden in Norway, The Greek Orthodox Church of the Announciation.

Σας καλούμε λοιπόν να συμμετάσχετε στην εκδήλωση και σας περιμένουμε στην Αγγλικανική εκκλησία του Αγίου Έντμουντστην οδό Møllergata 30, στις 21 Ιανουαρίου, ώρα 19:00. »

Αρχιμανδρίτης Αλέξανδρος Λουκάτος

Σχόλιο κχ
Το σημείο εκκίνησης είναι η Αγγλικανική Εκκλησία !
Δεν είναι τυχαία η επιλογή. Η Κοινωνία των Εθνών ξεκίνησε από τους Αγγλικανούς και συνεχίζεται σήμερα με την φροντίδα των Σιωνιστών, ελέω υπερδύναμης (USA). To United Kingdom έσβησε, το United Democracy ανέτειλε. Όποιος διαφωνεί, αλλά και για να μην υπάρξουν διαφωνίες, θα πρέπει να σκεφτεί τα δανεικά που χρωστά.

- Το καταλάβατε καλά μου παιδιά ή να φωνάξω τον κηδεμόνα σας ;
- Long Live The Queen, Long Live The Queen !
- Εύγε ! Μπράβο καλά μου παιδάκια !! Παίρνετε όλα άριστα !!!

Σύναξις Ἁγίου Ἰωάννου Προδρόμου



"Σύναξις Ἁγίου Ἰωάννου Προδρόμου καὶ ἡ μετένεξις τῆς Ἁγίας αὐτοῦ Χειρὸς εἰς Κωνσταντινούπολη". Σύμφωνα με το εκκλησιαστικό Εορτολόγιο είναι στις 7 Ιανουαρίου, μετά την εορτή των Θεοφανείων. Αλλά ανήκομεν εις την Δύσιν και η σημερινή εορτή παρήλθε. Το ημερολόγιο δείχνει 20 Ιανουαρίου. Τα αρχαία παρήλθαν, ιδού καινά έγιναν πάντα. Και εξακολουθούν να γίνονται. Ο θεός είναι άχρονος, η εκκλησία άκτιστη. Τον ακριβή χρόνο από κτίσεως κόσμου προσδιόρισε η άκτιστη πρεσβυτέρα Ρώμη.

Το Ισλάμ και οι πιστοί του Αλλάχ


Το θέμα δεν είναι αν πρόκειται περί ενός φαινομένου-δείγματος ακραίας θρησκευτικής συμπεριφοράς και αντίληψης. Είναι δείγμα του πόσο στραβά αντιλαμβάνεται το συγκεκριμένο θρήσκευμα την πίστη και πόσο στρεβλά την μεταδίδουν στους πιστούς οι υπεύθυνοι ιεροδιδάσκαλοι.

Φυσικά, με κανένα λόγο δεν βγάζω το καπέλο στον μαέστρο, που έκρινε τη συγκεκριμένη στιγμή κατάλληλη, για να δώσει ένα αυτοσχέδιο ρεσιτάλ (κάνει μάθημα) υπέρ του Ισλάμ. Μπορούσε να πει, απλά και μόνο, ότι αφιερώνει το (ή τα) κομμάτι που θα διευθύνει στο θεό που πιστεύει και τίποτα άλλο. Όχι να κάνει κήρυγμα ομολογίας εκτός τόπου και χρόνου. Δεν του ζητήθηκε από κανένα να ομολογήσει ενώπιον των ανθρώπων την πίστη του, παρένθεση, για να αναστηθεί στην άλλη ζωή από το θεό του, τον Αλλάχ.

Αυτή είναι η από μέρους του γράφοντος ερμηνεία μιας εντελώς στρεβλής πίστης, που αναπόφευκτα οδηγεί σε ακραίες συμπεριφορές τύπου Βιβλικού Σαμψών. Ας είμαστε, λοιπόν, προσεκτικοί στην κρίση μας και ας αφήσουμε στην άκρη τις θεωρίες συνομωσίας, δηλαδή, αν ήταν φτιαχτό αυτό που έγινε, γιατί απεχώρησε η ορχήστρα κλπ.

Αν αυτά τα ήξεραν οι Ολλανδοί και οι λοιποί Ευρωπαίοι - το ίδιο ισχύει και για μας - τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά. Αλλά τι να περιμένουμε από ανθρώπους, που είναι βουτηγμένοι στην αίρεση και στην αθεΐα (παρένθεση, ευπρεπώς αυτοχαρακτηρίζονται σκεπτικιστές) εδώ και αιώνες. Δεν είναι σε θέση να καταλάβουν ότι ίδιοι είναι κι αυτοί.

Περισσότερα σχόλια βλέπε http://opaidagogos.blogspot.gr/2016/01/blog-post_30.html

26. Γέροντος Αλυπίου : Κυριακή προ των Φώτων



Χειρόγραφη απομαγνητοφώνηση +Ιερομονάχου Θεοδώρητου Αγιορείτου από τον Καψαλιώτη Γέροντα Αλύπιο.
Η συζήτηση που ακολουθεί έγινε μεταξύ του γράφοντος και ενός σχολιαστή. Κατά δήλωσιν, ο σχολιαστής ανέφερε ότι είναι νεοπλατωνιστής και ορθόδοξος με δικό του "σύμβολο" πίστεως. Δηλαδή, δέχεται ή πιστεύει τα ανφερόμενα στην Καινή Διαθήκη. Όσον δε αφορά στην Π. Διαθήκη, με πληροφόρησε ότι δέχεται μέρος από αυτή διότι μέσα εκεί βρίσκει κανείς "σταγονίδια όξους". Κάτι το οποίο δεν υπάρχει στην Κ. Διαθήκη. Ιδού ο διάλογος (*) και να σημειωθεί, τίθεται προς κρίσιν υπό των θεολόγων. Ο γράφων δεν θεολογεί. Λόγον πίστεως καταθέτει και μπορεί να σφάλλει. Ευπρόσδεκτη οποιαδήποτε διόρθωση προς αναίρεση πλάνης του γράφοντος.
https://drive.google.com/file/d/0B10nRQ2KXoC_TDg0c3VzWDVjaXZiUmR2ZzQzNzJwOWxMQ0hz/view?usp=sharing

- Σχολιαστής : Δεν είμαι "πνεύμα αντιλογίας", απλά σέβομαι τη γνώμη μου για το τί είνε Ορθόδοξο, και είμαι πάντα εντός μαθητείας. Πιστεύω ότι, για την όντως γνήσια Ορθοδοξία, «στον άπειρο ωκεανό της θεοπνευστίας της Παλαιάς Διαθήκης υπάρχουν ελαχιστότατα σταγονίδια όξους μη θεόπνευστα», πράγμα που δεν συμβαίνει στην Καινή Διαθήκη. Συνακόλουθα επίσης πιστεύω ότι ο σιωνισμός κάνει ο,τι μπορεί για να νομίζουν οι Ορθόδόξοι Χριστιανοί ότι τέτοια σταγονίδια στην Παλαιά Διαθήκη δεν υπάρχουν και ότι όποιος δεν θέλει τη δημοσίευσι τέτοιων απόψεων είναι ένας χρήσιμος για τον σιωνισμό ηλίθιος. Kάνετε λάθος λέγοντας ότι έχουν θεόπνευστη μόνο την Πεντάτευχο. Για τον Ιουδαϊσμό-σιωνσμό η Πεντάτευχος (Τοράχ στα εβραϊκά) δεν είναι μόνο θεόπνευστη, αλλά και εγράφη καθ' υπαγόρευσι από τον Θεό. Επίσης ισχύει γι' αυτόν όλη η υπόλοιπη Παλαιά Διαθήκη (συνολικά έχουν 39 βιβλία,τα 5 της Πεντατεύχου και άλλα 34) είναι θεόπνευστη, αν και δεν εγράφη καθ' υπαγόρευσι απ' τον Θεόν, μη υπάρχοντος ουδενός μη θεοπνεύστου σταγονιδίου.

- Kyprianos Christodoulides : Θα παρακαλούσα να μας δώσετε επεξηγηματικά τί εννοείται γράφοντας "σταγονίδια όξους". Αν με αυτό θέλετε να μας πειτε, ή αφήνεται να εννοηθεί, ότι αναιρείται ό "ωκεανός θεοπνευστίας" της Παλαιάς Διαθήκης, ο γράφων είναι σε θέση να καταθέσει όχι σταγονίδιο, αλλά ωκεανό υδροκυανίου (ύδωρ+κυάνιο, εκ του χημικού τύπου CN, που συγγενεύει με το ocean = ωκεανός). Τούτο, όμως, παρότι τρανταχτό επιχείρημα, καθιστά έτι περισσότερο θεόπνευστη την Παλαιά Διαθήκη και όχι το αντίθετο.

Δεν είναι άλλο από το ότι ο Μωϋσής, ο ευρών χάριν παρά του Κυρίου, δεν αξιώθηκε να εισέλθη στη γη της επαγγελίας. Την είδε από το βουνό και πέθανε, όπως και ο αδελφός του ο Ααρών, «διότι παρέβητε τὸ ῥῆμά μου ἐν τῇ ἐρήμῳ Σὶν ἐν τῷ ἀντιπίπτειν τὴν συναγωγὴν ἁγιάσαι με· οὐχ ἡγιάσατέ με ἐπὶ τῷ ὕδατι ἔναντι αὐτῶν - τοῦτ᾿ ἔστι τὸ ὕδωρ ἀντιλογίας ἐν Κάδης ἐν τῇ ἐρήμῳ Σίν». ( Αρ. ΚΖ΄ 14). Τί λογής θεόπνευστα είναι όλα αυτά που συνέγραψε (σημ. την Πεντάτευχο) και πώς να εξηγήσει κανείς την εκλογή του από τον Κύριο ; Διότι γράφει : ἐν τῷ ἀντιπίπτειν τὴν συναγωγὴν ἁγιάσαι με· οὐχ ἡγιάσατέ με ἐπὶ τῷ ὕδατι ἔναντι αὐτῶν.

Μη μου ζητήσετε, βέβαια, να σας εξηγήσω, με ποιο τρόπο τούτο ενισχύει και αναδεικνύει τη θεοπνευστία της Αγίας Γραφής, και δεν γράφω μόνο "της Παλαιάς Διαθήκης". Ωστόσο, απαραίτητο αυτό, επειδή μπορεί να υπάρξουν οι κακόβουλοι και κακόγνωμοι, που πάντα υπάρχουν, γράφω τα κατωτέρω.

Διευκρινιστικό του "Μη μου ζητήσετε, βέβαια, να σας εξηγήσω, με ποιο τρόπο αυτό ενισχύει και αναδεικνύει τη θεοπνευστία της Αγίας Γραφής, και δεν γράφω μόνο της Παλαιάς Διαθήκης". Ιδού η λύση της απορίας.

"23 Καὶ ἐλθόντι αὐτῷ εἰς τὸ ἱερὸν προσῆλθον αὐτῷ διδάσκοντι οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι τοῦ λαοῦ λέγοντες· ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιεῖς, καὶ τίς σοι ἔδωκε τὴν ἐξουσίαν ταύτην; 24 ἀποκριθεὶς δὲ ὁ ᾿Ιησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· ἐρωτήσω ὑμᾶς κἀγὼ λόγον ἕνα, ὃν ἐὰν εἴπητέ μοι, κἀγὼ ὑμῖν ἐρῶ ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιῶ. 25 τὸ βάπτισμα ᾿Ιωάννου πόθεν ἦν, ἐξ οὐρανοῦ ἢ ἐξ ἀνθρώπων; οἱ δὲ διελογίζοντο παρ᾿ ἑαυτοῖς λέγοντες· ἐὰν εἴπωμεν, ἐξ οὐρανοῦ, ἐρεῖ ἡμῖν, διατί οὖν οὐκ ἐπιστεύσατε αὐτῷ· 26 ἐὰν δὲ εἴπωμεν, ἐξ ἀνθρώπων, φοβούμεθα τὸν ὄχλον, πάντες γὰρ ἔχουσι τὸν ᾿Ιωάννην ὡς προφήτην. 27 καὶ ἀποκριθέντες τῷ ᾿Ιησοῦ εἶπον· οὐκ οἴδαμεν. ἔφη αὐτοῖς καὶ αὐτός· οὐδὲ ἐγὼ λέγω ὑμῖν ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιῶ." (Μτ. κα΄).

Ό,τι δεν έκανε ο Μωϋσής, τοῦτ᾿ ἔστι τὸ ὕδωρ ἀντιλογίας ἐν Κάδης ἐν τῇ ἐρήμῳ Σίν, το έκανε ο άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος, ο Προφήτης και Βαπτιστής του Κυρίου ! Τον οποίο αποκεφάλισαν !!

2 ἐπ᾿ ἀρχιερέως ῎Αννα καὶ Καϊάφα, ἐγένετο ρῆμα Θεοῦ ἐπὶ ᾿Ιωάννην τὸν Ζαχαρίου υἱὸν ἐν τῇ ἐρήμῳ, 3 καὶ ἦλθεν εἰς πᾶσαν τὴν περίχωρον τοῦ ᾿Ιορδάνου κηρύσσων βάπτισμα μετανοίας εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν, ( ... ) 7 ῎Ελεγεν οὖν τοῖς ἐκπορευομένοις ὄχλοις βαπτισθῆναι ὑπ᾿ αὐτοῦ· γεννήματα ἐχιδνῶν, τίς ὑπέδειξεν ὑμῖν φυγεῖν ἀπὸ τῆς μελλούσης ὀργῆς; 8 ποιήσατε οὖν καρποὺς ἀξίους τῆς μετανοίας, καὶ μὴ ἄρξησθε λέγειν ἐν ἑαυτοῖς, πατέρα ἔχομεν τὸν ᾿Αβραάμ· λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι δύναται ὁ Θεὸς ἐκ τῶν λίθων τούτων ἐγεῖραι τέκνα τῷ ᾿Αβραάμ. (Σημ. το 2, 3 και 7 εκ του Λκ. γ΄).

"Αιρετικόν άνθρωπο μετά πρώτην και δευτέραν νουθεσίαν παραιτού". Όπως διευκρινίζει ο άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής, η πρώτη και η δεύτερη νουθεσία είναι η Παλαιά και η Καινή Διαθήκη. Παγιωθείσες αιρέσεις και "παγιωθέντες" αιρετικοί δεν αλλάζουν. Μεμονωμένα περιστατικά συμβαίνουν, αλλά οι εξαιρέσεις δεν κάνουν τον κανόνα.

(*)  http://kyprianoscy.blogspot.gr/2015/11/blog-post_22.html

Δευτέρα, 18 Ιανουαρίου 2016

Παγκόσμια ερωτική οικογένεια

Ανέβηκε στις 18 Ιαν 2016

Στη Συναγωγή της Ρώμης ο πάπας Φραγκίσκος είπε ότι είμαστε μια οικογένεια με τους Εβραίους, "είσαστε τα μεγαλύτερα αδέλφια μας", είπε χαρακτηριστικά. Από την άλλη, έχουμε τον Μητροπολίτη Ιερόθεο Βλάχο της Ναυπάκτου, να προτείνει την αγιοκατάταξη του Σωφρονίου Σαχάρωφ, ιδρυτή της μοναδικής στον χριστιανικό κόσμο ανδρώας και γυναικείας Μονής - μικτό δηλαδή Μοναστήρι - στο Έσσεξ της Αγγλίας. Το δίχως άλλο, θα διδάσκεται εκεί η θεία μέθεξη, ο θείος έρως και η θεια ερωτική έκσταση. Καθόλου απίθανο αργότερα, να δούμε κι εδώ να ιδρύεται ένα παράρτημα της Μονής αυτής. Πού αλλού ; Μα, φυσικά, στο άγιον Όρος.

Τόσο άχρηστοι, τόσο επικίνδυνοι και τόσο φθοροποιοί έχουν γίνει οι της κρατούσης και επίσημης Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Εκείνοι που δίδαξαν αυτά τα πράγματα, έζησαν θείες εμπειρίες και λόγον εποίησαν περί αυτών, πέρασαν όλα τους τα χρόνια στις ερημιές, άφησαν τον κόσμο, κλείστηκαν σε Μοναστήρια και σε σπηλιές. Και τότε έμαθαν. Ύστερα μας έρχονται οι σημερινοί, ζώντας μέσα στον περισπασμό του κόσμου, να καταπιαστούν με αυτά τα πράγματα. Να διδάξουν σε ανθρώπους, που καλά-καλά δεν ξέρουν να κάνουν το σταυρό τους, να πουν το Πιστεύω ή το Πάτερ ημών, έρχονται λοιπόν αυτοί να διδάξουν την κάθαρση, τον φωτισμό, την θέωση !

Τι να τους πει κανείς ; Έχουν αφήσει το λαό του Θεού ακατήχητο και του λένε για θέωση ερωτική, για το πρόσωπο, γιαι τον έρωτα, για το ήθος και την ελευθερία. Άφησαν στην άκρη την αλήθεια και έπιασαν την ελευθερία. Κι εδώ όμως τα χάλασαν, τα ψεύτισαν. "ἐν ἀρετῇ γενήσεται πᾶν τὸ ἐλεύθερον", γράφει ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης, και η αρετή, η σημερινή αήθης αρετή, θεσπίζει νόμο για την ερωτική συμβίωση των ομόφυλων ζευγαριών και αλλού, όχι ακόμη εδώ, τον γάμο μεταξύ τους και τις υιοθεσίες τέκνων.
Το μικτό Μοναστήρι του Έσσεξ θα γίνει το διδασκαλείο - κάτι σαν το Καίμπριτζ ή την Οξφόρδη - της νέας παγκόσμιας ερωτικής οικογένειας.

«Δόξα τῇ μακροθυμίᾳ σου, Κύριε, δόξα σοι»!

Σάββατο, 16 Ιανουαρίου 2016

Γέροντος Αλυπίου : Πάντα επίκαιρος ο Μέγας Βασίλειος

«Ὁμολογία Πίστεως Γνησίου Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»


Υπό τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Δημητριάδος κ. Φωτίου 
[Ὁμιλία ἐκφωνηθεῖσα στὴν Ἱερὰ Σύναξη Κληρικῶν Νοτίου Ἑλλάδος τῆς Εκκλησίας Γ.Ο.Χ. Ἑλλάδος, στὶς 18-11/1-12-2015, εἰς τὸν Ἱερὸν Καθεδρικὸν Ναὸν Κοιμήσεως Θεοτόκου Πειραιῶς].

Μακαριώτατε,
Σεβασμιώτατοι καὶ Θεοφιλέστατοι Ἀρχιερεῖς,
Πανοσιώτατοι καὶ Αἰδεσιμώτατοι Πατέρες,

Ἡ Ἐκκλησία τῶν Γ.Ο.Χ. τῆς Ἑλλάδος, τὴν 4/17.12.2014, ἐνέκρινε ἕνα κείμενο «Ὁμολογίας Πίστεως». Πολλοὶ θὰ ἀναρωτήθηκαν, γιὰ ποιὸ λόγο ἔγινε αὐτό; Δὲν εἴχαμε πρὶν Ὁμολογία Πίστεως; Ποιὸς ὁ σκοπὸς αὐτῆς τῆς ἀποφάσεως; Γιὰ νὰ λύσουμε αὐτὲς τὶς ἀπορίες καὶ νὰ ἀναφερθοῦμε στὸ περιεχόμενο τῆς Ὁμολογίας αὐτῆς γίνεται ἡ παροῦσα Εἰσήγηση.

Ἡ ἀφορμὴ γιὰ τὴν σύνταξη καὶ ἔγκριση αὐτῆς τῆς Ὁμολογίας μᾶς δώθηκε ἀπὸ τὸν Νόμο περὶ Θρησκευτικῶν Κοινοτήτων, ποὺ ἐνέκρινε πέρυσι ἡ Ἑλληνικὴ Βουλή. Μεταξὺ τῶν ἐγγράφων, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ συνυποβάλει στὸ Πρωτοδικεῖο μία Θρησευτικὴ Κοινότητα γιὰ νὰ ἀναγνωρισθεῖ ὡς Νομικὸ Πρόσωπο, εἶναι καὶ ἡ Ὁμολογία Πίστεως, ὅπου θὰ περιγράφει τὶ πρεσβεύει. Καὶ ἐμεῖς λοιπόν, σύμφωνα μὲ τὸ παράγγελμα τοῦ Ἀποστόλου Πέτρου πρὸς ὅλους τοὺς Χριστιανοὺς νὰ εἶναι «ἕτοιμοι δὲ ἀεὶ πρὸς ἀπολογίαν παντὶ τῷ αἰτοῦντι ὑμᾶς λόγον περὶ τῆς ἐν ὑμῖν ἐλπίδος» (Α΄ Πετρ. γ΄ 15), ὀφείλαμε νὰ ἀνταποκριθοῦμε, ὄχι δημιουργῶντας κάτι νέο ποὺ δὲν ὑπῆρχε πρίν, ἀλλὰ καταγράφοντας αὐτὸ ποὺ πάντα φρονούσαμε καὶ πιστεύαμε.

Πρότυπό μας γιὰ αὐτὴν τὴν Ὁμολογία, ὑπῆρξε ἡ Ὁμολογία ποὺ ἀπαγγέλλει ὁ πρὸς χειροτονίαν Ἐπίσκοπος, ἡ ὁποία ὑπάρχει στὸ Μέγα Εὐχολόγιο. Ἀπό αὐτὴν κρατήσαμε τὰ πλέον οὐσιώδη, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν ὅλους τοὺς Πιστούς καί –μὲ κάποιες μικρὲς γλωσσικὲς προσαρμογὲς ἐπὶ τὸ ἁπλούστερον- προσθέσαμε ἀκόμη λίγα, κυρίως τὰ σχετικὰ μὲ τὴν ἀντίθεσή μας πρὸς τὸν Οἰκουμενισμό. Ἔτσι διαμορφώθηκε ἡ Ὁμολογία Πίστεως, στὴν ὁποία ἀναφερόμαστε. Κατεβλήθη προσπάθεια νὰ εἶναι συνοπτικὴ καὶ περιεκτική.

Ἂς τὴν δοῦμε κατ’ ἄρθρον.

Μέρος Α΄

α. «Πιστεύω εἰς ἕνα Θεὸν Πατέρα Παντοκράτορα...»

Ἡ Ὁμολογία Πίστεως ξεκινᾶ, ἀκριβῶς ὅπως καὶ στὸ Εὐχολόγιο, μὲ τὸ Σύμβολον τῆς Πίστεως. Ἀλλὰ ἐπειδὴ καὶ πολλοὶ αἱρετικοὶ διατηροῦν τὸ ἴδιο Σύμβολο τῆς Πίστεως (οἱ Δυτικοὶ, συνήθως μὲ τὴν προσθήκη τοῦ «Filioque»), κάποιος γιὰ νὰ ἀποδείξει τὸ Ὀρθόδοξό του φρόνημα, ἔπρεπε -ὅπως καὶ ὁ πρὸς χειροτονίαν Ἐπίσκοπος- νὰ ἐκθέσει ἀναλυτικώτερα τὸ φρόνημά του.

β. «Πρὸς δὲ τούτοις, στέργω καὶ ἀποδέχομαι τὰς Ἁγίας Ἑπτὰ Οἰκουμενικὰς Συνόδους, καὶ τὰς Τοπικάς, ἃς Ἐκεῖναι ἀποδεξάμεναι ἐκύρωσαν, ἐπὶ φυλακῇ τῶν Ὀρθοδόξων τῆς Ἐκκλησίας Δογμάτων ἀθροισθεῖσαι».

Αὐτὴ ἡ παράγραφος εἶναι αὐτούσια ἀπὸ τὴν ὁμολογία τοῦ ὑποψηφίου Ἐπισκόπου, ὅπως εἶναι στὸ Εὐχολόγιο.

γ. «Ἐνστερνίζομαι πάντας τοὺς ὑπὸ τῶν Ἁγίων Πατέρων, ὡς ὑπὸ φωτιστικῆς Χάριτος τοῦ Παναγίου Πνεύματος ὁδηγουμένων, ἐκτεθέντας ῞Ορους τῆς Ὀρθῆς Πίστεως, ὡς καὶ τοὺς Ἱεροὺς Κανόνας, οὓς οἱ μακάριοι Ἐκεῖνοι πρὸς τὴν τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας διακόσμησιν καὶ τῶν ἠθῶν εὐταξίαν, κατὰ τὰς Ἀποστολικὰς Παραδόσεις καὶ τὴν διάνοιαν τῆς Εὐαγγελικῆς Θείας Διδασκαλίας συντάξαντες, παρέδωκαν τῇ Ἐκκλησίᾳ».

Καὶ αὐτὴ ἡ παράγραφος εἶναι σχεδὸν αὐτούσια ἀπὸ τὴν ὁμολογία τοῦ ὑποψηφίου Ἐπισκόπου, ὅπως εἶναι στὸ Εὐχολόγιο. Ἐδῶ ὁμολογοῦμε τὴν προσήλωσή μας στὶς ἀποφάσεις τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων, τοὺς Ὅρους καὶ τοὺς Ἱ. Κανόνες, ποὺ οἱ Ἅγιοι Πατέρες συνέταξαν. Στὸ Εὐχολόγιο ὑπάρχει καὶ συνέχεια σὲ αὐτὴν τὴν παράγραφο, ἡ ὁποία ἀφορᾶ μόνον τοὺς Ἐπισκόπους γι’ αὐτὸ καὶ ἀφαιρέθηκε. Ἀναφέρεται στὴν ὑποχρέωση τοῦ Ἐπισκόπου νὰ ποιμαίνει τὸ ποίμνιό του σύμφωνα μὲ τοὺς Κανόνες. Δηλαδή, ἐκεῖ ἀναφέρει: «καὶ κατ’ αὐτοὺς (τοὺς Ἱ. Κανόνες), ἰθύνειν ἐπιμελήσομαι τὴν Θείῳ βουλήματι κληρωθεῖσάν μοι διακονίαν καὶ κατ’ αὐτοὺς διατελέσω διδάσκων πάντα τὸν τῇ πνευματικῇ μοι ποιμαντορία πεπιστευμένον Ἱερὸν Κλῆρον καὶ τὸν περιούσιον Λαὸν τοῦ Κυρίου». Αὐτὸ τὸ τμῆμα ἀφαιρέθηκε, διότι ἡ Ὁμολογία ποὺ θέλαμε ἔπρεπε νὰ ἀφορᾶ ὅλους τοὺς Χριστιανοὺς καὶ ὄχι μόνον τοὺς Ἐπισκόπους.

δ. «Πάντα μὲν ὅσα ἡ Μία, Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία τῶν Ὀρθοδόξων πρεσβεύουσα δογματίζει, ταῦτα πρεσβεύω κἀγὼ καὶ πιστεύω, μηδὲν προστιθείς, μηδὲν ἀφαιρῶν, μηδὲν μεταβάλλων, μήτε τῶν Δογμάτων μήτε τῶν Παραδόσεων, ἀλλὰ τούτοις ἐμμένων καὶ ταῦτα μετὰ φόβου Θεοῦ καὶ ἀγαθῆς συνειδήσεως ἀποδεχόμενος· πάντα δὲ ὅσα Ἐκείνη, κατακρίνουσα ὡς ἑτεροδιδασκαλίας ἀποδοκιμάζει, ταῦτα κἀγὼ κατακρίνω καὶ ἀποδοκιμάζω διὰ παντός».

Ὁμοίως καὶ αὐτὴ ἡ παράγραφος εἶναι σχεδὸν αὐτούσια ἀπὸ τὴν ὁμολογία τοῦ ὑποψηφίου Ἐπισκόπου, ὅπως εἶναι στὸ Εὐχολόγιο. Σὲ συνέχεια ἀπὸ τὰ προηγούμενα, ἡ Ὁμολογία τοῦ Μ. Εὐχολογίου ἀναφέρει ἀκριβῶς αὐτὰ προτάσσοντας τὴν φράση: «Προὐργιαίτατα δέ μοι ὁμολογεῖται, ἵνα τηρῶ τὴν ἑνότητα τῆς Πίστεως ἐν τῷ συνδέσμῳ τῆς εἰρήνης...». Αὐτὴ ἡ ἔκφραση ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἦταν δυσνόητη στοὺς πολλούς, ἀναφέρεται πάλι κυρίως στὸ καθῆκον τοῦ Ἐπισκόπου γιὰ τὴν τήρηση τῆς ἑνότητος.

ε. «Πείθομαι προθύμως ἐν τοῖς Ἐκκλησιαστικοῖς καὶ τῇ Ἱερᾷ Συνόδῳ, ὡς Ἀνωτάτῃ Ἀρχῇ τῆς Ἐκκλησίας τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν τῆς Ἑλλάδος, ἥτις ἀποτελεῖ τὴν συνέχειαν τῆς Μίας, Ἁγίας Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας ἐν Ἑλλάδι, καὶ τοῖς ὑπ’ Αὐτὴν κανονικοῖς Ἐπισκόποις καὶ Πρεσβυτέροις».

Καὶ αὐτὴ ἡ παράγραφος ὑπάρχει στὸ Μ. Εὐχολόγιο καὶ ἐδῶ τροποποιήθηκε τὸ ὄνομα τῆς Συνόδου, γιὰ νὰ γίνει συγκεκριμένη. Δὲν ἀναφερόμαστε σὲ ὁποιαδήποτε Σύνοδο, ἀλλὰ στὴν Ἱερὰ Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν τῆς Ἑλλάδος καὶ προσετέθη τὸ β΄ τμῆμα τῆς παραγράφου «ἥτις (δηλαδὴ ἡ Ἐκκλησία τῶν ΓΟΧ) ἀποτελεῖ τὴν συνέχειαν τῆς Μίας, Ἁγίας Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας ἐν Ἑλλάδι», πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὴν πεποίθησίν μας. Ἐμεῖς καὶ ὄχι οἱ Καινοτόμοι, οὔτε οἱ Παρασυνάγωγοι, εἴμαστε ἡ συνέχεια τῆς Μίας, Ἁγίας Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας στὸν Ἑλλαδικό χῶρο. Αὐτὸ εἶναι ἕνα πολὺ σημαντικὸ στοιχεῖο τῆς Ὁμολογίας μας.

Ἡ φράση ποὺ ἀκολουθεῖ «καὶ τοῖς ὑπ’ Αὐτὴν κανονικοῖς Ἐπισκόποις καὶ Πρεσβυτέροις», προσετέθη διότι ἡ Ὑπακοή μόνον στὴν Σύνοδο ἀποτελεῖ ὑποχρέωση τοῦ Ἐπισκόπου. Ὑπάρχει ὅμως μία ἀλληλουχία στὴν ὑπακοή. Ὁ πιστὸς ὀφείλει ὑπακοὴ ὄχι μόνον στὴν Σύνοδο, ἀλλὰ καὶ στοὺς κανονικοὺς Ἐπισκόπους καὶ Πρεσβυτέρους. Ὁ Πρεσβύτερος πάλιν ὀφείλει ὑπακοὴ στοὺς κανονικοὺς Ἐπισκόπους καὶ τὴν κανονικὴ Σύνοδο.

Μέχρι ἐδῶ εἶναι ἡ ἀντιστοιχία μὲ τὴν Ὁμολογία τοῦ Μ. Εὐχολογίου στὴν Τάξη ἐπὶ χειροτονίᾳ Ἐπισκόπου. Ἐκεῖ ἡ ὁμολογία στρέφεται κυρίως κατὰ τῶν αἱρέσεων τοῦ Νεστοριανισμοῦ καὶ τοῦ Μονοφυσιτισμοῦ, ἐμεῖς θέλαμε νὰ τονίσουμε τὴν ἀντίθεσή μας στὸν Οἰκουμενισμό. Γιαυτό συνεχίζουμε μὲ τὴν ὁμολογία περὶ τῆς θείας προελεύσεως τῆς Ὀρθοδόξου ἡμῶν Πίστεως:

Ϛ. «Πιστεύω καὶ ὁμολογῶ, ὅτι ἡ Ὀρθοδόξος Πίστις οὔκ ἐστιν ἐξ ἀνθρώπων, ἀλλὰ ἐξ ἀποκαλύψεως Ἰησοῦ Χριστοῦ, κηρυχθείσης ὑπὸ τῶν θείων Ἀποστόλων, βεβαιωθείσης ὑπὸ τῶν Ἁγίων Οἰκουμενικῶν Συνόδων, παραδοθείσης ὑπὸ τῶν σοφωτάτων Διδασκάλων τῆς Οἰκουμένης, κυρωθείσης δὲ τῷ αἵματι τῶν Ἁγίων Μαρτύρων».

Καὶ συνεχίζουμε μὲ τὴν ἀποδοχὴ τῶν Συνόδων, ποὺ διστάζουν νὰ ἀναγνωρίσουν οἱ Οἰκουμενιστὲς (γιὰ τοὺς λόγους ποὺ ἀκούσαμε ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντες):

ζ. «Ἀποδέχομαι, σὺν ταῖς Ἀποφάσεσι τῶν Ἁγίων Ἑπτὰ Οἰκουμενικῶν Συνόδων, καὶ τὰς τοιαύτας τῆς Πρωτοδευτέρας Ἁγίας Συνόδου τῆς ἐν ἔτει 861ῳ· πρὸς δὲ τούτοις, ἀσπάζομαι ἀπαρεγκλίτως καὶ τὰς Ἀποφάσεις τῆς ὑπὸ τοῦ Ἁγίου Φωτίου συγκληθείσης Ἁγίας Συνόδου ἐν Κωνσταντινουπόλει ἐν ἔτει 879ῳ/880ῳ, ὡς καὶ τὸν Συνοδικὸν Τόμον τῆς ἐν Βλαχέρναις Ἁγίας Συνόδου ἐν Κωνσταντινουπόλει ἐν ἔτει 1351ῳ ἐπὶ Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ καὶ Πατριάρχου Ἁγίου Καλλίστου Α’, πεποιθὼς ὅτι αἱ Σύνοδοι αὗται ἔχουσιν οἰκουμενικὴν καὶ καθολικὴν ἰσχὺν καὶ αὐθεντίαν ἐν τῇ Ὀρθοδόξῳ Ἐκκλησίᾳ».

Ἡ ΑΒ΄ Σύνοδος εἶναι ἰδιαιτέρως σημαντικὴ γιὰ ἐμᾶς, διότι στὸν ΙΕ΄ Κανόνα της στηρίζεται ὁ Ἱερὸς ἡμῶν Ἀγῶνας. Οἱ ἄλλες δύο εἶναι ἡ Η΄ καὶ ἡ Θ΄Οἰκουμενικές, στὶς ὁποῖες ἀνεφέρθησαν οἱ προλαλήσαντες Ἀρχιερεῖς καὶ κατεδίκασαν πτυχὲς τοῦ Παπισμοῦ. Ἐμεῖς φυσικὰ καὶ τὶς ἀναγνωρίζουμε.

Ἔπειτα ἀναφερόμαστε στὶς τρεῖς Πανορθόδοξες Συνόδους.

η. «Ἐπὶ δὲ τούτοις, στέργω καὶ πείθομαι εἰς τὰς Ἀποφάσεις τῶν Ἁγίων Πανορθοδόξων Συνόδων, συγκληθεισῶν ἐν ἔτεσι 1583ῳ, 1587ῳ καὶ 1593ῳ, αἵτινες ἀπέστερξαν καὶ κατεδίκασαν τὴν εἰσδοχὴν εἰς τὴν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν τοῦ λεγομένου Γρηγοριανοῦ-Φραγκικοῦ-Νέου Ἡμερολογίου, θεσπισθέντος ὑπὸ τοῦ πάπα Γρηγορίου ΙΓ’ ἐν ἔτει 1582ῳ».

Καὶ αὐτὸ τὸ στοιχεῖο εἶναι σημαντικό. Στὶς ἀποφάσεις αὐτῶν τῶν Πανορθοδόξων Συνόδων βασίζεται ἡ ἀντίθεσή μας στὴν ἑορτολογικὴ μεταβολή.

θ. «Ἐπὶ πλέον, ἀποδέχομαι καὶ ἀναγνωρίζω ὡς Οἰκουμενικὰ καὶ Καθολικὰ Μνημεῖα τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως τόν τε Πατριαρχικὸν Τόμον τοῦ 1756 περὶ τοῦ Βαπτίσματος τῶν Ἑτεροδόξων, καὶ τὸ Συνοδικὸν Σιγγίλιον τοῦ 1848 τῶν Ἁγιωτάτων Πατριαρχῶν τῆς Ἀνατολῆς, ὡς καὶ τὸ Συνοδικὸν Σιγγίλιον τοῦ 1872 ἐπὶ καταδίκῃ τοῦ Ἐθνοφυλετισμοῦ».

Αὐτὲς οἱ Συνοδικὲς ἀποφάσεις δὲν εἶναι καὶ τόσο γνωστές. Τὸ 1756 ἡ Σύνοδος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἔλαβε τὴν ἀπόφαση νὰ βαπτίζωνται οἱ αἱρετικοὶ Λατῖνοι, Διαμαρτυρόμενοι κ.λπ.. Τὸ 1848 ἔγινε Πανορθόδοξη Σύνοδος ποὺ τόνισε τὴν προσήλωση στὶς Παραδόσεις τῆς Ὀρθοδοξίας. Τὸ 1872 ἔγινε Μεγάλη Σύνοδος ποὺ καταδίκασε τὸν Ἐθνοφυλετισμὸ καὶ τὸ Ἐξαρχικὸ ἐκκλησιαστικὸ μόρφωμα τῶν Βουλγάρων, ποὺ εἶχε ὡς βάση τὸ κριτήριο τοῦ ἐθνοφυλετισμοῦ.

Μέρος Β΄

Τώρα εἰσερχόμεθα κυρίως στὰ ζητήματα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

α. «Θεωρῶ τὸν Οἰκουμενισμὸν ὡς συγκρητιστικὴν παναίρεσιν, τὴν δὲ συμμετοχὴν εἰς τὴν λεγομένην Οἰκουμενικὴν Κίνησιν, ἀρξαμένην εἰς τὰς ἀρχὰς τοῦ Κ’ αἰῶνος, ὡς ἄρνησιν τῆς γνησίας Καθολικότητος καὶ Μοναδικότητος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, πεποιθὼς ὅτι ὁ ἀποδεχόμενος καὶ συμμετέχων εἰς τὴν αἵρεσιν ταύτην εἶναι πεπτωκὼς περὶ τὴν Πίστιν καὶ ἐκκλησιαστικῶς ἀκοινώνητος».

Αὐτὴ ἡ Ὁμολογία μᾶς διακρίνει οὐσιωδῶς ἀπὸ τοὺς Καινοτόμους. Ίδίως οἱ τελευταῖες λέξεις μᾶς διακρίνουν καὶ ἀπὸ τοὺς λεγομένους Ἀντι-οἰκουμενιστὲς τῶν λεγομένων ἐπισήμων ὀρθοδόξων ἐκκλησιῶν.

β. «Ὡσαύτως, ἀπορρίπτω καὶ οὐδόλως ἀποδέχομαι τὸ ἐν ἔτει 1920ῳ Διάγγελμα τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως «Πρὸς τὰς ἁπανταχοῦ Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ», ὡς περιέχον ἓν πλῆρες Σχέδιον πρὸς ἐφαρμογὴν ἐν τῇ πράξει τῆς αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ προβλέπον τὴν Ἡμερολογιακὴν-Ἑορτολογικὴν Μεταρρύθμισιν, προετοιμασθεῖσαν ὑπὸ τοῦ οὕτως ἀποκληθέντος Πανορθοδόξου Συνεδρίου τοῦ 1923 καὶ ἐφαρμοσθεῖσαν ἐν Ἑλλάδι ἐν ἔτει 1924ῳ, τοιουτοτρόπως δὲ παραβιάσασαν τὰς Ἀποφάσεις τῶν τριῶν Πανορθοδόξων Συνόδων τοῦ ΙΣΤ’ αἰῶνος».

Ὅλος ὁ Ἱερὸς ἡμῶν Ἀγῶνας ἐστράφη ἐξ ἀρχῆς ἐναντίων αὐτῶν τῶν παρανόμων ἀποφάσεων.

γ. «Ἐν συνεπείᾳ πρὸς τὰ ἀνωτέρω, θεωρῶ ἐπίσης ὡς πεπτωκότας περὶ τὴν Πίστιν τοὺς ἐξ Ὀρθοδόξων συμμετασχόντας εἰς τὴν ἵδρυσιν τοῦ «Παγκοσμίου Συμβουλίου τῶν Ἐκκλησιῶν» ἐν ἔτει 1948ῳ καὶ ἀποτελοῦντας ἔκτοτε ἐνεργὰ - ὀργανικὰ μέλη αὐτοῦ, καλλιεργοῦντας οὕτω τὸν λεγόμενον Διαχριστιανικὸν καὶ Διαθρησκειακὸν Οἰκουμενισμόν».

Οἱ Γ.Ο.Χ. θεωροῦσαν ἐξ ἀρχῆς ἔκπτωσιν πίστεως τὴν συμμετοχὴ στὸ Π.Σ.Ε. καὶ οὐδέποτε ἀπεδέχθησαν τὴν λεγόμενη «ἄρσιν τῶν ἀναθεμάτων».

δ. «Τέλος, ἀρνοῦμαι καὶ δὲν ἀποδέχομαι τὰς λεγομένας Πανορθοδόξους Διασκέψεις (1961 κ.ἑ.), αἵτινες προετοίμασαν τὴν κατακριτέαν, ἄκυρον καὶ ἀνυπόστατον «ἄρσιν τῶν Ἀναθεμάτων Ἀνατολικῆς καὶ Δυτικῆς Ἐκκλησίας» ἐν ἔτει 1965ῳ, ἔκτοτε δὲ αὗται καλλιεργοῦσιν ἐν οἰκουμενιστικῇ προοπτικῇ τὸ ἔδαφος διὰ τὴν σύγκλησιν τῆς οὕτω καλουμένης Μεγάλης Πανορθοδόξου Συνόδου, πρὸς τελικὴν ἀποδοχήν, καθιέρωσιν καὶ δογματοποίησιν τῆς συγκρητιστικῆς αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ». Πράγματι, οἱ Οἰκουμενιστὲς ἑτοιμάζονται νὰ ἐπισφραγίσουν τὶς Καινοτομίες τους καὶ μὲ Συνοδικὴ δῆθεν ἀπόφαση. Ἐμεῖς δὲν ἀναγνωρίζουμε κανένα κῦρος σε αὐτὴν τὴν ἑτοιμαζόμενη ληστρικὴ Μεγάλη Σύνοδο.

Ἀναλύθηκε καὶ κατ’ἄρθρον τὸ περιεχόμενο τῆς «Ὁμολογίας Πίστεως». Ἐναπόκειται καὶ σὲ ἐσᾶς, τὸν Ἱερὸ Κλῆρο, νὰ γνωρίζετε τὸ περιεχόμενό της καὶ τὴν σημασία της, ὥστε καὶ ἐσεῖς νὰ μπορεῖτε νὰ ἐπιλύετε τὶς ἀπορίες τῶν πιστῶν ἐπ’ αὐτοῦ καὶ νὰ τὴν χρησιμοποιεῖτε ὡς διδακτικὸ μέσον. Διότι ὅποιος ἀποδέχεται αὐτὲς τὶς ἀρχές, μπορεῖ νὰ γίνει πιστὸς τῆς Ἐκκλησίας μας ἐντασσόμενος σὲ Αὐτὴν μὲ τὴν πρέπουσα τάξη.

Σᾶς εὐχαριστῶ.

Πέμπτη, 14 Ιανουαρίου 2016

Τι προηγείται, η θρησκεία ή μήπως η εκκλησία ;

Δημοσιεύτηκε στις 14 Ιαν 2016

Πρώτα μας είπαν ότι ο θεός είναι άχρονος και δεν τον ενδιαφέρει, αν θα "πηδήξουμε" κάτι ημέρες. Και αλλάξαμε το ημερολόγιο.

Μετά, μας πληροφόρησαν ότι ο χριστιανισμός δεν είναι θρησκεία, είναι εκκλησία και έγραψαν βιβλία "ενάντια στη θρησκεία".
Από κοντά και κάποιοι άλλοι, που μας είπαν ότι η εκκλησία είναι άκτιστη, δεν είναι κτιστή, γι΄ αυτό μας θεραπεύει.

Έπειτα, άρχισε ένας πόλεμος για το μάθημα των θρησκευτικών. Έπρεπε να ξεκαθαρίσουμε τί από τα δυο είναι, ή πρέπει να είναι, το μάθημα αυτό : Ομολογιακό (σημ. αυτό αφήνει υπονοούμενο το μαρτύριο) ή Κατηχητικό (σημ. εδώ το μυαλό πηγαίνει στον προσηλυτισμό).

Σκέφθηκαν και αποφάσισαν. Ανέθεσαν σε ιεράρχη, που ανατριχιάζει όταν ακούει τη λέξη "θρησκεία", να δώσει τη λύση, να δώσει την απάντηση εκ μέρους της "αυτοσυνειδησίας της εκκλησίας". Η απάντηση κρίθηκε ικανοποιητική.

Θα περιμένουμε να δούμε τα αποτελέσματα και πολλοί φοβούνται ότι θα γίνει, αυτό που δεν το θέλει κανείς, το δε χειρότερο, είναι ότι δεν θα το καταλάβουμε.

Η διολίσθηση θα γίνει αργά και σταθερά, θα γίνουμε πρώτα πολίτες του κόσμου και ύστερα θα έχουμε το μάθημα θρησκευτικών για τους πολίτες του πλανήτη γη. Προς αυτούς απευθύνθηκε και ο Πάπας Φραγκίσκος με την ευκαιρία του "έτους ελέους" για το 2016. Θρησκείες, εκκλησίες, κάθε τι σχετικό θα τελειώσουν όλα, για να μείνει μόνο το creo en el amor διαλόγων.

Ερώτημα και απορία είναι, ποια τα θέματα και ποιοι θα κάθονται στους διαλόγους τύπου creo en el amor. Το πιθανότερο είναι οι άνθρωποι των Τραπεζών. Έχουν βαλθεί να καταργήσουν τη θρησκεία και κοντά σ΄ αυτό, θα σβήσει και η εκκλησία.

Υστερόγραφο
Ευχαριστώ το ιστολόγιο ΑΚΤΙΝΕΣ, όπου και τα σχόλια εκεί
1. http://aktines.blogspot.gr/2016/01/blog-post_55.html  και εδώ
2. http://kyprianoscy.blogspot.gr/2016/01/blog-post_43.html

Τετάρτη, 13 Ιανουαρίου 2016

Η άλογη γνώση της Εκκλησίας


Δημοσιεύτηκε στις 13 Ιαν 2016

- Όταν βλέπουμε τον πάπα Φραγκίσκο να απευθύνεται σε Εβραίους, Μουσουλμάνους, Βουδιστές και Χριστιανούς (προτεστάντες, καθολικούς, ορθόδοξους) και να ζητά να προσευχηθούμε (Creo en el amor) για να καρπίσει το δέντρο των διαλόγων και φρούτα ειρήνης και δικαιοσύνης να μας δώσει,
- Όταν διαβάζουμε ότι ο Χριστός ήταν πρόσφυγας,
- Όταν μας ανακοινώνουν ότι οι μεταμοσχεύσεις είναι σαν τη θεία Μετάληψη,
- Όταν μας λένε ότι η Θρησκεία είναι αρρώστια,
- Όταν το μάθημα θρησκευτικών το κάνουν άθυρμα βουλήσης πολιτικών
- Όταν η έλλογη γνώση της Θρησκείας γίνεται παρανοϊκό συμπίλημμα πολιτισμών ;
- Όταν μικτοί γάμοι θεσπίζουν νέους κανόνες της Εκκλησίας και άμικτες μίξις νέους νόμους της Πολιτείας

Τότε είναι προτιμότερο να γυρίσουμε στις κατακόμβες. Αυτή η Εκκλησία δεν είναι ο παρατεινόμενος Χριστός εις τους αιώνες. Η θεολογία τους δεν είναι η Θεολογία μας, οι νόμοι τους δεν είναι Νόμοι μας. Είναι η μαύρη τρύπα του Σύμπαντος, είναι η άλογη γνώση της Εκκλησίας. Μοιραία, είναι και ο θάνατος της ανθρωπιάς του Θεού.

Διόρθωση ημαρτημένου σχετικά με το "ανήρ δίψυχος". Από την Καθολική Επιστολή Ιακώβου, κεφ. α΄ : "8 ἀνὴρ δίψυχος ἀκατάστατος ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ."


Ο ασυνείδητος ρύπος



Συνέχεια στο Θέμα "Το μάθημα των Θρησκευτικών να γίνει μάθημα των Εκκλησιαστικών"

Σ. Ιερόθεος Β :"Από την φύση του το μάθημα αυτό (των Θρησκευτικών) είναι γνωσιολογικό, εξ ού και χαρακτηρίζεται «μάθημα», και μάλιστα «θρησκευτικών», που σημαίνει ότι δεν αναφέρεται στην κατήχηση της Εκκλησίας"

κχ
Για να γίνει σαφέστερη η σύγχυση του ανδρός ταύτα.
Η γνωσιολογία είναι φύσεως γενικής ή ειδικής. Προκειμένου, δε, περί της λογικής γνώσεως των Θρησκευτικών ζητημάτων (θρησκευτική γνωσιολογία), όπου πλέον πρόκειται περί ειδικής φύσεως θέματος, επειδή δεν γράφεται και δεν λέγεται ποτέ (αν και δεν αποκλείεται να το δούμε) η λέξη "γνωσιολογικότητα", έχουμε τη λέξη "κατήχηση". Συνεπώς, η λέξη "κατήχηση" αφορά στην θρησκευτική γνωσιολογία των μαθητών, περιφραστικά δε στην "έλλογη γνώση της Θρησκείας"

Βλέπουμε λοιπόν ότι ο "άγιος" Ναυπάκτου, μένεα πνέων κατά της Θρησκείας, αποκλείει την θρησκευτική κατήχηση των μαθητών (η θρησκεία μας αρρωσταίνει) και κρίνει μόνη κατάλληλη την εκκλησιαστική κατήχηση (η εκκλησία μας γιατρεύει). Δεν θα αργήσει να πρωτοτυπήσει και εδώ, μετά από την ποθούμενη γι΄ αυτόν αγιοκατάταξη του +π.Σωφρονίου Σαχάρωφ. Θα τον ακούσουμε, ή μάλλον θα τον διαβάσουμε, να προτείνει στους Ψυχιάτρους, όπως πάψουν του λοιπού να αναφέρονται σε "θρησκευτικό συναίσθημα". Λάθος ! Σφάλμα μέγα !! Μόνο εκκλησιαστικό συναίσθημα υπάρχει και ουδέν άλλο.

Το ερώτημα που καλείται να απαντήσει είναι απλό : Η Εκκλησία προηγείται της Θρησκείας ή μήπως συμβαίνει το αντίθετο ; Και ναι μεν η Θρησκεία μπορεί να οδηγεί σε δεισιδαιμονία, όπως συνέβαινε με τους προγόνους μας και με άλλους, τούτο όμως φανερώνει την έμφυτη θρησκευτική τάση των ανθρώπων.

«εὕροις δ’ ἄν ἐπιών καί πόλεις ἀτειχίστους, ἀγραμμάτους, ἀβασιλεύτους, ἀοίκους, ἀχρημάτους, νομίσματος μή δεομένας, ἀπείρους θεάτρων καί γυμνασίων· ἀνιέρου δέ πόλεως καί ἀθέου, μή χρωμένης εὐχαῖς μηδέ ὅρκοις, μηδέ μαντείαις, μηδέ θυσίαις ἐπ’ άγαθοῖς οὐδείς ἐστιν, οὐδ’ ἔσται θεατής. Ἀλλά πόλις ἄν μοι δοκῇ μᾶλλον ἐδάφους χωρίς, ἤ πολιτεία τῆς περί Θεοῦ δόξης ἀναιρεθείσης παντάπασι σύστασιν λαβεῖν ἤ λαβοῦσα τηρῆσαι». (Προς Κολώτην Επικούρειον § 31)

«οὕτως ὁ ἐκ Θεοῦ λόγος καί πᾶσι σύμφυτος καί πρῶτος ἐν ἡμῖν νόμος καί πᾶσι συνημμένος, ἐπί Θεόν ἡμᾶς ἀνήγαγεν» (άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος)

Αν ο άνθρωπος δεν καθαρίσει τον συσσωρευμένο ρύπο επί της εκ Θεού δημιουργίας, την αμαύρωση του κατ΄ εικόνα με άλλες λέξεις, πώς τούτο θα μπορέσει να γίνει καταργώντας τη Θρησκεία εν ονόματι της Εκκλησίας ; Διότι το ασυνείδητο της Θρησκείας είναι αυτό που γίνεται συνειδητό με την Εκκλησία. Αν δεν υπάρχει το ασυνείδητο - ας το γράψουμε μη συνειδητό - τότε τι είδους "είδηση" μας παρέχει η Εκκλησία ; Και, επιτέλους, τι θέλει να μας πει ο ιερός Ψαλμωδός γράφοντας : 7 ἰδοὺ γὰρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην, καὶ ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησέ με ἡ μήτηρ μου ; Είναι αυτό γραφή ενός ευφάνταστου τεχνολόγου (: ποιητή) ή μήπως η αλήθεια της ζωής μας ;

Το μάθημα των Θρησκευτικών να γίνει μάθημα των Εκκλησιαστικών



Όταν, ξεκινώντας από ένα λάθος, προσπαθείς να λύσεις συσσωρευμένα λάθη του παρελθόντος, τότε, είναι αναμενόμενο να καταλήγεις πάλι σε λάθος. Για την εποχή του, το "ανήκουμε στη Δύση" δεν ήταν λάθος. Τρίτος δρόμος δεν υπήρχε. Σήμερα όμως το "τοπίο" έχει καθαρίσει και ο στόχος για μια παγκόσμια αυτοκρατορία - ουσιαστικά της μιας Τράπεζας - είναι οφθαλμοφανής. Σε αυτό βοηθά η τρομοκρατία, αφού δεν είναι εύκολο, πλέον, να φτιάχνεις ηγέτες τύπου Χίτλερ και Μουσολίνι. Ο φασισμός-ναζισμός είναι συλλογική προσπάθεια, όπως ακριβώς συμβαίνει σήμερα με τη Δημοκρατία και το πρόταγμα της ελευθερίας. Ο φασισμός-ναζισμός πάνω σ΄ αυτά τα πόδια στέκεται και ακάθεκτος προχωρεί.

Ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου Ιερόθεος Βλάχος κλήθηκε και έκανε μια Εισήγηση-Πρόταση για το Μάθημα των Θρησκευτικών στην Μέση Εκπαίδευση, ενώπιον της Ιεράς Συνόδου της κρατικής Εκκλησίας ( http://aktines.blogspot.gr/2016/01/blog-post_55.html ). Υπάρχουν τόσα πολλά εκεί μέσα, ώστε θα χρειαζόταν να γράψει κανείς ένα ολόκληρο βιβλίο, προκειμένου ο αναγνώστης να καταλάβει τι θέλει ο συντάκτης να μας πει. Ο γράφων θα αρκεστεί σε ένα μόνο σχόλιο. Έχει τίτλο : "Κατὰ τούς ἡγουμένους τῆς πόλεως πάντες οἱ κατοικοῦντες"

Σ. Ιερόθεος Βλάχος : "Εισαγωγικά πρέπει να επισημανθή ότι χαρακτηρίζεται «μάθημα Θρησκευτικών» και όχι «μάθημα Εκκλησιαστικών». Από την φύση του το μάθημα αυτό είναι γνωσιολογικό, εξ ού και χαρακτηρίζεται «μάθημα», και μάλιστα «θρησκευτικών», που σημαίνει ότι δεν αναφέρεται στην κατήχηση της Εκκλησίας. Το λέγω αυτό, γιατί εμείς οι θεολόγοι γνωρίζουμε ότι υφίσταται διαφορά μεταξύ θρησκείας και Εκκλησίας. Η Εκκλησία δεν μπορεί να ταυτισθή με τον όρο θρησκεία, γιατί έχει διαφορετικούς σκοπούς, ενδιαφέροντα και μεθοδολογία. Επομένως, όπως διδάσκεται σήμερα το μάθημα των Θρησκευτικών, δεν είναι κατήχηση της Εκκλησίας, δεν ταυτίζεται με ένα κατηχητικό μάθημα, χωρίς όμως να αποδεσμεύεται από την ζωή της Εκκλησίας."

κχ
Ιδού η πλάνη των νεοορθοδόξων. Γιατί ; Διότι "η θρησκεία είναι νευροβιολογική ασθένεια", όπως μας διαβεβαίωσε η οξύτατη θεολογική διάνοια του +π. Ιωάννη Ρωμανίδη. Αλλά εδώ, γράφουν τα ιατρικά βιβλία, τα οποία ακολουθώ και καταθέτω, υπάρχει ένα σοβαρότατο και σημαντικότατο λάθος. Είτε εξ αγνοίας ή μάλλον σκόπιμο. Δεν θα εξηγήσω εδώ τους λόγους για το "σκόπιμο", έχουν αναλυτικά εκτεθεί. Πληροφοριακά τούτο μόνο :

" ... Το ιατρικό λάθος έγκειται στο ότι οι νευροβιολογικές παθήσεις κατατάσσονται στα λεγόμενα "οργανικά ψυχοσύνδρομα". Δηλαδή, εκεί όπου η ψυχική αποδιοργάνωση έχει βάση ανατομικές βλάβες του εγκεφάλου (εκφυλιστικά νοσήματα, επίδραση τοξικών ουσιών, επιληψία, όγκοι). Η οφειλόμενη όμως διαταραχή του ψυχισμού των πασχόντων από την ασθένεια της θρησκείας, όπως την θέλει ο π. Ρωμανίδης και περί αυτής γράφουν οι συνεχιστές του έργου κατάργησης της θρησκείας, δεν οφείλεται σε ανατομική (σημ. εννοώ παθολογοανατομική) βλάβη. Οφείλεται σε αιρετικές διδασκαλίες μια των οποίων είναι η προσπάθεια αποθρησκειοποίησης της χριστιανοσύνης προς όφελος της εκκλησιαστικοποίησης."

Επομένως, ο ιατρικός όρος που έπρεπε να χρησιμοποιήσει ήταν και είναι "ψυχοπαθολογική ασθένεια". Δεν το έκανε, προτίμησε το "νευροβιολογική", επειδή η Νευροβιολογία άπτεται της εξελικτικής θεωρίας, ενώ αντίθετα η Ψυχοπαθολογία μας πηγαίνει άμεσα στην Διήγηση της Αγίας Γραφής, στην εκ Θεού πλάση του ανθρώπου και την έκπτωση λόγω προπατορικού αμαρτήματος.

Και αλλού έχω αναφέρει : Αν υπήρχαν Ορθόδοξα αναστήματα ικανά να εκφέρουν τον λόγο της καθ΄ ημάς Εκκλησίας και Θεολογίας, ώφειλαν να προειδοποιήσουν τον π. Ιερόθεο Βλάχο να ανακαλέσει αυτό το ολέθριο λάθος περί νευροβιολογικής ασθένειας της Θρησκείας με τις αιρετικές (θεολογικές) και καταστροφικές (ιατρικές) συνέπειες που επιφέρει στον άνθρωπο. Δεν το έκαναν και τώρα γίνονται διαβουλεύσεις, με πρωτοβουλία του ειρημένου Μητροπολίτη, προκειμένου να ενταχθεί στο αγιολόγιο της Εκκλησίας ο + π.Σωφρόνιος Σαχάρωφ - ιδρυτής της ανδρώας και γυναικείας Μονής του Έσσεξ.

Ποιος είπε ότι ο Βαλαάμ δεν συνεχίζει το έργο του, ποιος αντιλέγει ότι ο Νικολαϊτισμός - πρώτος διδάξας ήταν ο Βαλαάμ - δεν θριαμβεύει επί των ημερών μας και ποιος, τέλος, αμφισβητεί την συμβολή σε όλα αυτά ενός νέο "αλφαβητάριου πίστης", που μας τρώει τα σωθικά εδώ και χρόνια ; Κατὰ τούς ἡγουμένους τῆς πόλεως πάντες οἱ κατοικοῦντες

"1 Κριτής σοφὸς παιδεύσει τὸν λαὸν αὐτοῦ, καὶ ἡγεμονία συνετοῦ τεταγμένη ἔσται. 2 κατὰ τὸν κριτὴν τοῦ λαοῦ αὐτοῦ οὕτως καὶ οἱ λειτουργοὶ αὐτοῦ, καὶ κατὰ τὸν ἡγούμενον τῆς πόλεως πάντες οἱ κατοικοῦντες αὐτήν." (Σφ.Σρ. Ι΄)

Δευτέρα, 11 Ιανουαρίου 2016

Η μόλυνση

Ο Χριστός πρόσφυγας

Ο Σύλλογος Ορθοδόξου Ιεραποστολικής Δράσεως "Μέγας Βασίλειος" θέλοντας να συνδράμει τους πρόσφυγες, που κατακλύζουν την Ελλάδα, προέβη σε έκκληση συλλογής διαφόρων ειδών ρουχισμού, τροφής, φαρμάκων κλπ. Προς τούτο έφτιαξε και μια αφίσα, την οποία βλέπετε στη φωτογραφία. Είναι από το ιστολόγιο http://opaidagogos.blogspot.gr/2016/01/blog-post_10.html  και γράφω :

Ειλικρινά, λυπάμαι που ένα σύνθημα, σαν αυτό που εξέπεμψε ο του Φαναρίου οικουμενικός κ. Βαρθολομαίος, λόγω των σημερινών προσφύγων, έγινε "σημαία ευκαιρίας" από την αδελφότητα του Μεγάλου Βασιλείου.
Τι είδους πρόσφυγας ήταν ο Κύριος, αλλά τι είδους πρόσφυγας ήταν και ο Αβραάμ ; Διότι και αυτός, ο Αβραάμ, κατά κάποιο τρόπο ήταν πρόσφυγας. Με εντολή του Κυρίου έφυγε ο μνήστωρ Ιωσήφ για την Αίγυπτο, με εντολή του Κυρίου, πάλι, έφυγε και ο Αβραάμ από την Ούρ. Μπορεί ποτέ να γίνει σύγκριση μεταξύ εκείνων και του σημερινού ισλαμικού "τσουνάμι" προσφύγων, που κατακλύζει τον τόπο μας και την Ευρώπη ; Σε εντολή του αγίου Θεού υπακούουν οι σημερινοί πρόσφυγες ή σε δόλια τεχνάσματα σκοτεινών (οικονομικών) εγκεφάλων ;

Μη ξεχάσουμε βέβαια και τον Λώτ.

Αλλά τι να πει κανείς και τι να γράψει ; Όταν "η λατρευτική ζωή της Εκκλησίας μας στηρίζεται σε μια μεταμόσχευση θείου Σώματος και σε μια μετάγγιση θείου Αίματος" (σημ. Εγκύκλιος της Ιεράς Συνόδου 2819, έτους 2005), ήταν δυνατό να εξαιρεθούν οι πρόσφυγες των μουσουλμανικών χωρών ; Την προς τον πλησίον αγάπη επικαλούνται τα πρυτανεία της Ιατρικής, το ίδιο οι ιεροί Άμβωνες της επίσημης κρατικής μας εκκλησίας. Ακριβώς, όπως εντέλλεται ο διεθνής Σιωνισμός με τους βραχίονες του παπισμού και του τεκτονισμού. Μέσα κι εμείς με τον οικουμενικό του Φαναρίου κ. Βαρθολομαίο..

"2 διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος ἐπὶ τοὺς ποιμαίνοντας τὸν λαόν μου· ...
21 οὐκ ἀπέστελλον τοὺς προφήτας, καὶ αὐτοὶ ἔτρεχον· οὐδὲ ἐλάλησα πρὸς αὐτούς, καὶ αὐτοὶ ἐπροφήτευον. (Δεν έστειλα εγώ τους ψευδοπροφήτας· και όμως αυτοί έτρεχαν προς εκείνους. Δεν ωμίλησα εγώ προς αύτους· και όμως αυτοί εδίδασκον εξ ονόματός μου.)
22 καὶ εἰ ἔστησαν ἐν τῇ ὑποστάσει μου καὶ εἰ ἤκουσαν τῶν λόγων μου, καὶ τὸν λαόν μου ἂν ἀπέστρεφον αὐτοὺς ἀπὸ τῶν πονηρῶν ἐπιτηδευμάτων αὐτῶν. (Εάν αυτοί είχαν σταθή ἐν τῇ ὑποστάσει μου και εάν είχαν ακούσει τους λόγους μου, θα απεμάκρυναν τον λαόν μου ἀπὸ τῶν πονηρῶν ἐπιτηδευμάτων αὐτῶν.)
23 Θεὸς ἐγγίζων ἐγώ εἰμι, λέγει Κύριος, καὶ οὐχὶ Θεὸς πόῤῥωθεν. (Εγώ είμαι ο Θεός, που ἐγγίζω τους ανθρώπους, στέκομαι κοντά των, λέγει ο Κυριος. Δεν είμαι Θεός, ο οποίος ευρίσκομαι μακράν και παρακολουθώ με αδιαφορίαν.)" Ιερεμίας, Κεφ. 23.

Ο άγιος Θεός που μας αγγίζει, που είναι πλησιέστερα παντός άλλου, είναι ο Θεάνθρωπος, ο σαρκωθείς Υιός και Λόγος του Θεού. Είναι Θεός και άνθρωπος. Ποιος από τους ελεήμονες Σιωνιστές - ελευθεροτέκτονες ή άλλους - έχει μέσα του αυτό τον Θεό και ποιος από τους έξωθεν - διωκόμενους και προσερχόμενους - έχει μέσα του τον ίδιο Θεό με εμάς ; Αυτοί που τους έφτιαξαν πρόσφυγες, αυτοί που τους διώχνουν, αυτοί που κλέβουν τις περιουσίες τους, τι θεό προσκυνούν ; Τον ίδιο με το δικό μας ; Ή μήπως χάριν του συναισθήματος, του εν Χριστώ Ιησού δικού μας ορθόδοξου συναισθήματος, προκαλούν την προσφυγιά των άλλων, για να γίνουμε στο τέλος εμείς πρόσφυγες ή μάλλον οι σκλάβοι της ελεημοσύνης τους ; Διότι σε χώρα λεηλατημένη έρχονται, σε ανθρώπους που καταληστεύονται λόγω δανείων και Μνημονίων. Και επί πλέον, το χειρότερο, με νέα δανεισμό καλούνται να περιθάλψουν τους κατατρεγμένους.

Τέλος, επειδή υποψιάζομαι κάποιοι θα αντιδράσουν. Προς αυτούς λέω, ότι οι ρυπαροί κατά την καρδία βρήκαν τώρα νέα μέθοδο να μολύνουν ακόμη περισσότερο το συναίσθημα. Θα μου υπενθυμίσουν το " 44 ᾿Εγὼ δὲ λέγω ὑμῖν, ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν" (Μτ. ε΄). Με τη σειρά μου θα επικαλεστώ το "2 ῞Οταν οὖν ποιῇς ἐλεημοσύνην, μὴ σαλπίσῃς ἔμπροσθέν σου, ὥσπερ οἱ ὑποκριταὶ ποιοῦσιν ἐν ταῖς συναγωγαῖς καὶ ἐν ταῖς ρύμαις, ὅπως δοξασθῶσιν ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων" (Μτ. ς΄). Και ακόμη, θα τους πω ότι αντικειμενικά αποδείξαμε την αγάπη προς τους εχθρούς μας : Όταν καιόμενοι φωτίζαμε τους δρόμους της Ρώμης, όταν τους διασκεδάζαμε, βλέποντας να μας τρώνε τα θηρία, όταν λαδώναμε με αίμα τους τροχούς των βασανιστηρίων, όταν μας τηγάνιζαν, όταν μας έκοβαν χέρια, πόδια, γλώσσες, κεφάλια. Δώσαμε τη ζωή μας, το είναι και το έχειν. Να τους δώσουμε περισσότερα, ό,τι μας έχει μείνει από το συναίσθημα, που εδώ και χρόνια το μολύνουν και το πλανεύουν, δεν χρειάζεται. Τους μάθαμε, δεν αλλάζουν.

"20 λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι ἐὰν μὴ περισσεύσῃ ἡ δικαιοσύνη ὑμῶν πλεῖον τῶν γραμματέων καὶ Φαρισαίων, οὐ μὴ εἰσέλθητε εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν." (Μτ. ε΄)

Μετά από αυτά, ποιος μπορεί να μας κατηγορήσει ότι η δικαιοσύνη μας δεν έχει περισσεύσει των γραμματέων και Φαρισαίων ;

Κυριακή, 10 Ιανουαρίου 2016

Με την Ελλάδα στα χέρια


Το εκλογικό ντόπινγκ συνεχίζεται σήμερα, Κυριακή 16/01/2016. Βαρεθήκαμε, μας έπιασε "ανία" - ακηδία την λένε οι Μοναχοί - μετά τις τελευταίες εκλογές και τις τρείς ψηφοφορίες εντός 2015. Με αυτές τις Νουδού για πρόεδρο έγιναν τέσσερεις ! Καιρός να ξαναγυρίσουμε στην κάλπη και στην ψήφο. Το 2016 αρχίζει με καλούς οιωνούς.

Σήμερα, νέα ψηφοφορία για εκλογή προέδρου της Νουδού και ο τέως πρόεδρος Αντώνης Σαμαράς, δήλωσε : "Από αύριο η ΝΔ πρέπει να πάρει την Ελλάδα στα χέρια της". Τότε, όταν ήταν εκείνος στην Αντιπολίτευση, αλλά και όταν έγινε πρωθυπουργός, είχε πάρει την Ελλάδα στις πλάτες του. "Βάζουμε πλάτες", είχε πει, στηρίζοντας τον Γεώργιο, του Ανδρέα, Παπανδρέου.

Ακολούθησαν τα Μνημόνια, οι πλάτες κουράστηκαν, έλυωσαν από το βάρος της Ελλάδας.

Τώρα θα αναλάβουν τα χέρια. Μόνο που αυτά είναι "προσθετικά μέλη". Κινούνται με τηλεκοντρόλ και αυτό το κρατάνε στα χέρια τους άλλοι.

25. Γέροντος Αλυπίου : Κυριακή μετά τα Χριστούγεννα

Ευαγγέλιο Κυριακής: Μτ. β΄ 13-23

Ἀναχωρησάντων τῶν μάγων ἰδοὺ ἄγγελος Κυρίου φαίνεται κατ᾿ ὄναρ τῷ Ἰωσὴφ λέγων· ἐγερθεὶς παράλαβε τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ καὶ φεῦγε εἰς Αἴγυπτον, καὶ ἴσθι ἐκεῖ ἕως ἂν εἴπω σοι· μέλλει γὰρ Ἡρῴδης ζητεῖν τὸ παιδίον τοῦ ἀπολέσαι αὐτό. 14 Ὁ δὲ ἐγερθεὶς παρέλαβε τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ νυκτὸς καὶ ἀνεχώρησεν εἰς Αἴγυπτον, 15 καὶ ἦν ἐκεῖ ἕως τῆς τελευτῆς Ἡρῴδου, ἵνα πληρωθῇ τὸ ρηθὲν ὑπὸ τοῦ Κυρίου διὰ τοῦ προφήτου λέγοντος· ἐξ Αἰγύπτου ἐκάλεσα τὸν υἱόν μου. 16 Τότε Ἡρῴδης ἰδὼν ὅτι ἐνεπαίχθη ὑπὸ τῶν μάγων, ἐθυμώθη λίαν, καὶ ἀποστείλας ἀνεῖλε πάντας τοὺς παῖδας τοὺς ἐν Βηθλεὲμ καὶ ἐν πᾶσι τοῖς ὁρίοις αὐτῆς ἀπὸ διετοῦς καὶ κατωτέρω, κατὰ τὸν χρόνον ὃν ἠκρίβωσε παρὰ τῶν μάγων. 17 τότε ἐπληρώθη τὸ ρηθὲν ὑπὸ Ἱερεμίου τοῦ προφήτου λέγοντος· 18 Φωνὴ ἐν Ραμᾷ ἠκούσθη, θρῆνος καὶ κλαυθμὸς καὶ ὀδυρμὸς πολύς· Ραχὴλ κλαίουσα τὰ τέκνα αὐτῆς, καὶ οὐκ ἤθελε παρακληθῆναι, ὅτι οὐκ εἰσίν. 19 Τελευτήσαντος δὲ τοῦ Ἡρῴδου ἰδοὺ ἄγγελος Κυρίου κατ᾿ ὄναρ φαίνεται τῷ Ἰωσὴφ ἐν Αἰγύπτῳ 20 λέγων· ἐγερθεὶς παράλαβε τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ καὶ πορεύου εἰς γῆν Ἰσραήλ· τεθνήκασι γὰρ οἱ ζητοῦντες τὴν ψυχὴν τοῦ παιδίου. 21 ὁ δὲ ἐγερθεὶς παρέλαβε τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ καὶ ἦλθεν εἰς γῆν Ἰσραήλ. 22 ἀκούσας δὲ ὅτι Ἀρχέλαος βασιλεύει ἐπὶ τῆς Ἰουδαίας ἀντὶ Ἡρῴδου τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, ἐφοβήθη ἐκεῖ ἀπελθεῖν· χρηματισθεὶς δὲ κατ᾿ ὄναρ ἀνεχώρησεν εἰς τὰ μέρη τῆς Γαλιλαίας, 23 καὶ ἐλθὼν κατῴκησεν εἰς πόλιν λεγομένην Ναζαρέτ, ὅπως πληρωθῇ τὸ ρηθὲν διὰ τῶν προφητῶν ὅτι Ναζωραῖος κληθήσεται.

https://drive.google.com/file/d/0B10nRQ2KXoC_cXJVVDdvQTFJTHk2UzZsLVpCLUdaOFlzRUdz/view?usp=sharing

Χειρόγραφη απομαγνητοφώνηση ομιλίας +Ιερομονάχου Θεοδώρητου υπό Γέροντος Αλυπίου, Καψάλα, Άγιον Όρος, 26 Δεκ. 2015

Σάββατο, 9 Ιανουαρίου 2016

Οι τρομοκράτες του "έτους ελέους"

Ανέβηκε στις 9 Ιαν 2016

Το 2016 ονομάστηκε από την παπική εκκλησία σαν "έτος ελέους". Οι διάλογοι της αγάπης μεταξύ των διαφορετικών χριστιανικών δογμάτων, αλλά και των άλλων θρησκειών, προβλέπεται να συνεχισθούν και να ενταθούν. Προς τούτο πρέπει και οι πιστοί να αρχίσουν να προσεύχονται, να ενώσουν τις προσευχές τους με αυτές του πάπα Φραγκίσκου, έτσι, ώστε να προκύψουν οι καρποί - τα φρούτα - από αυτούς τους διαλόγους. Τα οποία θα είναι η ειρήνη και η δικαιοσύνη. Φυσικά, η αλήθεια απουσιάζει από τις προσευχές του πάπα Φραγκίσκου και όλων των άλλων, συμπεριλαμβανομένων των Ορθοδόξων του Φαναρίου και των "πάσης Ελλάδος".

Πιθανολογώ, παρόμοιες προσευχές θα γίνονταν στις αρχές του περασμένου αιώνα, όταν με πρωτοβουλία των Αγγλικανών - ήταν η Πίστη και Τάξη - άρχισε να τίθεται σε εφαρμογή το πρόγραμμα, που έφερε το όνομα "Κοινωνία των Εθνών". Ναυάγησε όμως η προσπάθεια, όπως ναυάγησε (σύμπτωση !) και ο "Τιτανικός".

Έφτιαξαν τον Χίτλερ τότε, σήμερα η διπλωματία της νέας αυτοκρατορίας, και διάβαζε της μίας Παγκόσμιας Τράπεζας, μας φτιάχνει τους τρομοκράτες. Δεν ξέρω αν αυτοί του ISIS, που ακολουθεί τα βήματα της ναζιστικής - φασιστικής συνταγής, θα τους είναι αρκετοί. Ίσως χρειάζονται και άλλους. Θα φροντίσουν γι΄ αυτό, όσοι ψάχνουν και διαρκώς ανακαλύπτουν καινούρια ανθρώπινα δικαιώματα. Οι νομικοί είναι ειδικοί στον τομέα αυτό και, μάλλον, δεν θα αργήσουν κάτι νέο να μας φέρουν.

Μειοψηφίες πάντα θα υπάρχουν. Δεδομένου δε ότι οι μειοψηφίες είναι προοδευτικές και διαμορφώνουν τα πολιτικώς δρώμενα - δεν είναι άλλο από την ψήφο - θα δούμε κάποιο νέο δικαίωμα να θεσπίζεται. Αν δεν το γνωρίζεται λέγεται "πολυσυντροφικότητα" - polyamory στα Αγγλικά. Περισσότερα, για να μην σας πούν αδιάβαστους, δείτε στο δεσμό που σας δίνω, ώστε να ξέρετε τι πρόκειται να ακολουθήσει https://polysyntrofikotita.wordpress.com/

Οι αποκεφαλιστές του ISIS δεν τους αρκούν, τους χρειάζονται και άλλοι, των άλλων θρησκευτικών δογμάτων. Δεν αποκλείεται να βρεθούν, θα είναι τρομοκράτες με χαρτί, μολύβι και ψηφιακό τυπογραφείο. Οι παραγωγοί φανταστικών σεναρίων ξέρουν πως να τους αντιμετωπίσουν. Έχουν πάρει τα μέτρα τους με ισοδύναμα φορολογικά μέτρα. Τα πνευματικά δικαιώματα οφείλουν κι αυτά να φορολογούνται, ανεξάρτητα αν είναι άμισθος ο δημιουργός τους. Οι τρομοκράτες, που ακυρώνουν το ψευδές και παραπλανητικό "έτος ελέους", ενοχλούν και πρέπει να σιωπήσουν.

Παρασκευή, 8 Ιανουαρίου 2016

Οι Άγγλοι αγόρασαν την Κύπρο από τους Τούρκους, οι Γερμανοί αγοράζουν την Ελλάδα από τους Έλληνες

The deal ist … „ παραχωρούνται„ 24+2 νησιά του Αιγαίου για 149 χρόνια, έναντι 156,45 δις. € (χρέους) ....!
www.nea-filiki-eteria.blogspot.com

Στην κατεχόμενη Ελλάδα οι συμπεριφορές των τροϊκανών τα τελευταία έξι χρόνια οφείλοντο απλά και μόνο στην μακροοικονομική προκατάληψη που διακατέχει κάθε Ναζί ή και Σιωνιστή τοκογλύφο, χάριν της οποίας, η λύση, που τελικά θα «προταθεί» στον ολοκληρωτικά „τελειωμένο“ λαό, σχετικά με την οριστική αντιμετώπιση του αέναου χρέους του, θα είναι τόσο μοναδική, εξεφτελιστική και ταπεινωτική που δεν θα έχει άλλη δυνατότητα από το να την επικυρώσει δια της συγκατάθεσής του!

«Κύπρο της Ιβηρικής χερσονήσου» ονομάζει η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας λ.χ. το πρότζεκτ «Ανδαλουσία», όπου εξ αρχής, μαζί με τις γερμανικές κρατικές υπηρεσίες συμμετέχουν και 570 εταιρείες του ιδιωτικού τομέα, έχοντας μόνο ένα και μοναδικό στόχο. Την ανεξαρτοποίηση του κράτους της Ανδαλουσίας και την «κοσοβοποίηση» δύο νέων περιοχών της Ισπανίας.

«Χόνγκ Κόνγκ του Αιγαίου» ονομάζεται το νέο πρότζεκτ της Γερμανικής κυβέρνησης, όπου ενεργά συμμετέχει μόνο η ελίτ της Γερμανικής οικονομίας, Βertelsmann, Axel Springer, Siemens, EON, DHL, Lufthansa, Commerzbank, Bayer, RWE, Dt. Post, Allianz, Münchener Rück, Roland Berger και άλλοι.

Η διατεταγμένη σφαγή στην φορολόγηση, στο κόστος ζωής, στα μέσα εισοδήματα, στον τουρισμό, στην κοινωνική συνοχή, στην πρόνοια, στην παιδεία, στην υγεία, στην αστυνόμευση και η επιμελής καταστροφή των υποδομών στις συγκοινωνίες, στην παραγωγή, στις δημοτικές εγκαταστάσεις, στις υπηρεσίες, μαζί με τον καθημερινά στοχευμένο βομβαρδισμό συγκεκριμένων νήσων με μιλιούνια προσφύγων και λαθρομεταναστών δεν συνέβησαν τυχαία αλλά ήταν προ πολλού σχεδιασμένα και πάντα εν γνώση του καθεστώτος των Αθηνών. ( .... γι αυτό αντιπροτάθηκε πρόσφατα η μετατροπή της Καρπάθου σε βάση ....!).

Τα γερμανικά ΜΜΕ πλάθουν πάνω στην εικόνα μιας «χώρας των 1000 νήσων», δίχως να αναφέρονται σε αυτήν με τ’ όνομά της. Μια απρόσωπη φωνή (Alexander Kluge ) συνομιλεί με έναν δήθεν, κατ’ όνομα, «Έλληνα» ( Dr. Ioannis Zelepos …. γέννημα θρέμμα Γερμαναράς του κερατά ) που παρουσιάζεται ως «νεογραικολόγος» και «βυζαντινολόγος». Αυτός είναι ο «Έλληνας», ο made in Hamburg, που λέει τα πράγματα με τ’ όνομά τους, ακριβώς όπως θέλει να τ’ ακούσει ο κάθε μέσος Γερμανός αναγνώστης της Bild Zeitung μαζί με την κάθε Ρεπούση ή τον κάθε Φίλη και τους λοιπούς διεθνιστές ή Τουρκολάγνους που ηδονίζονται όταν βλέπουν την Ελλάδα πεσμένη στα τέσσερα.

Καταργήθηκαν τα Ελληνικά τοπωνύμια, μαζί με το Δίστομο, τα Καλάβρυτα και την τοπογραφία του τρόμου και αντικαταστάθηκαν μονομιάς από τα αντίστοιχα γερμανοειδή γκρίκλις. Μόνο επί τουρκοκρατίας έζησε λ.χ. η Τριπολιτσά τις δόξες της ή .... μάταια προσπάθησαν οι Βαυαροί να εισάγουν τον πολιτισμό στην χώρα ενώ .... Έλληνας δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένας «μπάσταρδος» των ρωμαίων, των σλάβων, των αλβανών και των τούρκων που δεν χάνει ευκαιρία χωρίς να προσπαθήσει να ιδιωποιηθεί την ιστορία, την δόξα και τους κόπους των «άλλων», όπως λ.χ. των «Μακεδόνων», των «Χριστιανών» και των «Βυζαντινών». Ο Έλληνας υπήρξε πάντα τέλειος ως δούλος, συνεχίζει ακάθεκτος ο Δρ. Ζελεπός, του Ρωμαίου, του Βυζαντινού, του Αλβανού, του Σλάβου, του Τούρκου ή του Ενετού αφέντη του. Έρχεται ένας «¨Ελληνας» από το Αμβούργο λοιπόν, που σαν καλός Γερμανός, πρώτα υπηρετεί την θητεία του στην Bundeswehr πριν καν σπουδάσει νεογραικολόγος /βυζαντινολόγος, ώστε να διαθέτει το άλλοθι για να δώσει το φιλί της ζωής στην πιο πρόστυχη θεωρία που έγινε ποτέ από «επιστήμονα», στις θέσεις του Jakob Phillip Fallmerayer σχετικά με την εθνογένεση και την ίδρυση του Νεοελληνικού κράτους, μετά την επανάσταση του 1821.

Ο «¨Ελληνας» εξ Αμβούργου, που είναι πλήρως εναρμονισμένος με τις θέσεις της Ομοσπονδιακής κυβέρνησης αλλά και μ’ αυτές της αντίστοιχης βαυαρικής, δηλώνει στην καταγωγή Ικαριώτης, τονίζει μεν με έμφαση ότι το νησί είναι από το 1912 ανεξάρτητο κράτος, ξεχνά όμως να πληροφορήσει το κοινό του ότι η Ικαρία ανήκει στην Ελλάδα. Tην τελική ερώτηση δε, .... ποια συγκεκριμένη περιοχή θα μπορούσαν να αναλάβουν ως ενέχυρο, σε βάθος χρόνου και από κοινού, Ευρωπαϊκή Ένωση και δανειστές μαζί, ο «Έλληνας» Dr. Ioannis Zelepos , φάνηκε πολύ διαβασμένος, απαντώντας εν ριπή οφθαλμού:

« Είναι τα νησιά του Αιγαίου που εμφανίζονται στους ναυτικούς χάρτες των τελευταίων 2.100 χρόνων που έχουν να επιδείξουν μόλις λίγες δεκαετίες υπό Ελληνική διακυβέρνηση. Είναι η Λέσβος, η Χίος και οι Κυκλάδες. Οι Κυκλάδες ήταν πάνω από 300 χρόνια υπό Ενετική και πάνω από 400 υπό Τουρκική κατοχή. Η Ε.Ε. θα είναι σε θέση να κάνει θαύματα στην περιοχή, αφότου αναλάβει την διακυβέρνησή της. Οι κάτοικοί των νήσων αυτών αναμένεται να αντιμετωπίσουν θετικά μια αλλαγή στην διακυβέρνηση του «τόπου» τους».

Τη γνώμη του Γερμανού Δρ. Ζελεπού συμμερίζονται απόλυτα οι Γερμανοί, δεν το κρύβουν και όπως πάει, θα είναι ικανοί να την υλοποιήσουν στο εγγύς μέλλον εφόσον εμείς, που δηλώνουμε γεννηθέντες εν Ελλάδι, δεν αποφασίζουμε επιτέλους να τους κάνουμε την ζωή «δύσκολη», τα δε σχέδια επί τούτου και την δουλειά που ακολουθεί, μαντάρα.

Λαός και χώρα είναι υπό γερμανική κατοχή.