Αλλοίωση, "εν ανομίαις συνελήφθην"

"Ευμορφία", για όλους

Επαναγωγή, "εις το καθ΄ομοίωσιν επανάγαγε ..."

Τρίτη, 17 Νοεμβρίου 2015

Η απορία του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου


Το σχόλιο κατατίθεται και εδώ, επειδή συμβαίνει - όχι και τόσο συχνά - από λάθος τού συντάκτη του ή άλλη αιτία, τα αποστελλόμενα να χάνονται στη διαδρομή.
Βλέπε ιστολόγιο  http://thriskeftika.blogspot.gr/2015/11/blog-post_82.html

Ερώτηση :
Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος : "Λες ότι είσαι αριστερός, είσαι μαρξιστής … λοιπόν, σε θαυμάζω και σε καμαρώνω για τις γνώσεις σου, αλλά μπορεί ένας μαρξιστής να ορίζει τη ζωή της εκκλησίας ;"

Απάντηση :
κυπριανός χ :  Ασφαλώς και μπορεί. Τι γινόταν επί Σοβιετικής Ένωσης 70 χρόνια ; Το πολίτμπιρο των Σοβιέτ (Политбюро ЦК КПСС) δεν ήταν εκείνο, που έδινε εντολή ποια γραμμή να ακολουθήσει η ρωσική Εκκλησία ;

Αλλά και τι γίνεται σήμερα εδώ ; Απλούστατα, το σιωνιστικό πολίτμπιρο με τους εδώ υπαλλήλους του δίνει τις εντολές, που πρέπει να ακολουθήσει η ελληνική Εκκλησία.

Δεν γίνεται αυτό τώρα. Γίνεται εδώ και χρόνια, μόνο που τότε, είχαμε τον άθεο κομμουνισμό, από τη μια πλευρά, και την ένθεη αθεΐα (αιρετικό χριστιανισμό της Δύσης) με τον οικουμενισμό, από την άλλη. Είναι έτσι, ή δεν είναι ;

Υστερόγραφο
Η γραμμή του Πρεζίντιουμ της ΕΣΣΔ ήταν να υπάρχει ο θεσμός της εκκλησίας. Προφανής λόγος, η δικαίωση της διαλεκτικής του ιστορικού υλισμού. Θέση ήταν η πολιτική, αντίθεση η θρησκεία, τελική σύνθεση ο κομμουνισμός. Η εκκλησία, ναι μεν υπήρχε κατά τη διάρκεια του άθεου σοβιετικού καθεστώτος, όσοι, δε, εκ των πιστών εκκλησιάζοντο, είχαν λίαν δυσάρεστες συνέπειες.

Το ίδιο συμβαίνει σήμερα - και παλαιότερα - στον λεγόμενο Δυτικό κόσμο με την ένθεη αθεΐα των σιωνιστών. Αιρετικό χριστιανισμό για να είμαστε ακριβείς. Σήμερα, αλλά και παλαιότερα, οι εγχώριοι διαμορφωτές (ακαδημαϊκοί κλπ.) των εκκλησιαστικών ή θρησκευτικών μας πραγμάτων, ακολουθούν τις έξωθεν εντολές της σιωνιστικοκρατούμενης οικουμενιστικής Δύσης. Οι όψιμοι αντιοικουμενιστές - και πάντως εντός εκκλησίας παραμένοντες - αντιμετωπίζονται με συμπάθεια, αλλά τίθενται στο περιθώριο, με το υπέρ αυτών πλεονέκτημα να μην χαρακτηρίζονται σχισματικοί, φανατικοί ή "ημερολάτρες", όπως οι παλαιοημερολογίτες.

2 σχόλια:

ntranga ntrounga είπε...

Γιατρέ χαίρετε εν Κυρίω.
Κάτι διαβάζουμε στον κάτωθι σύνδεσμο,για καμπανάκια,καμπαναριά,παγκόσμιες κρίσεις,συναγερμούς,και λοιπές κυνδινολογίες.κάπου είχα διαβάσει παλαιότερα ότι ο
Παστέρ είχε πει το εξής κυνδινολογικό.....τα μικρόβια δεν είναι τίποτα,το οικοσύστημα
είναι το πάν......επίσης αυτό που κάνει εντύπωση πραγματικά είναι ότι το 64%,σύμφωνα πάντα με την έρευνα,πιστεύουν οτι οι ΕΙΔΙΚΟΙ ιατροί,θα τους κάμουν καλά με άλλη φαρμακευτική αγωγή,πριν εξελιχθεί το νόσημα σε κάτι πάαααααρα πολύ σοβαρό.
για να καταλήξω...οι ψηφοφόροι είναι όλοι ασθενείς,ή οι ασθενείς είναι όλοι τους ψηφοφόροι;;;;;
ο σύνδεσμος
http://www.defencenet.gr/defence/20151118/health/%CF%85%CE%B3%CE%B5%CE%B9%CE%B1/%CF%84%CE%BF-%CE%BA%CE%B1%CE%BC%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CE%BA%CE%B9-%CE%AD%CE%B3%CE%B9%CE%BD%CE%B5-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%B1%CE%B3%CE%B5%CF%81%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B1-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%B2%CE%B9%CE%BF%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%E2%80%93-%CE%BA%CE%AF%CE%BD%CE%B4%CF%85%CE%BD%CE%BF%CF%82-%CF%80%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%B9%CE%B1%CF%82-%CE%BA%CF%81%CE%AF%CF%83%CE%B7%CF%82
έρρωσθε.
με εν Χριστώ αγάπη
χαράλαμπος

Kyprianos Christodoulides είπε...

Αγαπητέ Χαράλαμπε,
Σε ευχαριστώ για την επίσκεψη και το σχόλιο. Το ζήτημα της κατάχρησης αντιβιοτικών, τα οποία συνιστούν οι γιατροί και κάποτε μόνοι τους τα προμηθεύονατι οι ασθενείς, είναι σοβαρό. Έχει όμως και τις σκοτεινές πλευρές του. Μια από αυτές είναι ότι οι γιατροί συνταγογραφούν ακριβά αντιβιοτικά (σημ. οι φαρμακοβιομηχανίες φροντίζουν επαρκώς όσους τα προωθούν) εκεί όπου αλλά φθηνότερα θα ήταν εξίσου αποτελεσματικά.

Η χρήση των αντιβιοτικών στις ιώσεις γίνεται για ένα και μόνο λόγο. Για την καταπολέμηση δευτερογενών ή επιγενών λοιμώξεων από κοινά μικρόβια, τα οποία βρίσκουν την ευκαιρία να αναπτυχθούν, όταν κύρια αιτία είναι η ίωση. Να ληφθεί υπόψη η ηλικία του ασθενούς, όπως και τυχόν συνυπάρχουσα χρονία πάθηση.
Όπως είναι γνωστό, οι λεγόμενες ιώσεις δεν ανταποκρίνονται στη χρήση αντιβιοτικών, παραδείγματος χάριν, στο κοινό κρυολόγημα ή στις περιπτώσεις αποδεδειγμένης ίωσης με ιό (ιούς) γρίπης.

Πέρα όμως από αυτό, έχουμε και τις ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις από ανθεκτικά μικρόβια, ίσως και ιούς. Εδώ το πρόβλημα είναι μεγάλο, αλλά και αμφιλεγόμενο. Διότι οι θεωρίες συνομωσίας παντα υπάρχουν και μερικές από αυτές λένε, ότι σκόπιμα οι φαρμακευτικές εταιρίες μειώνουν τη δραστική ουσία του (ή των) φαρμάκου καθιστώντας αναγκαία την αντικατάσταση από άλλο δραστικότερο, ακριβότερο και φυσικά, έτοιμο προς χρήση.

Γενικά, το ζήτημα με τα φάρμακα είναι ακανθώδες, τεράστιο και πολύ δύσκολα μπορεί να ερευνηθεί.

Τώρα για το άλλο θέμα, το θέμα των ανθεκτικών μικροβίων ή των ιών, θα έλεγα ότι είναι κι αυτό αλληλένδετο με τα φάρμακα και γενικότερα με την Ιατρική, όπως αυτή έχει πάρει τη σημερινή μορφή. Έγινε χώρος επενδύσεων και καταλαβαίνει κανείς τι αυτό σημαίνει.

Έτσι, μπορεί μεν οι ιοί να μεταλλάσσονται από κατάχρηση αντιβιοτικών, μπορεί όμως και να φτιάχνονται στα ερευνητικά εργαστήρια, έχοντας έτοιμο το ακριβό φάρμακο προς αντιμετώπιση των επακόλουθων νοσογόνων προβλημάτων. Τα πράγματα όμως δεν είναι όπως το θέλουν η έρευνα και οι ερευνητές και λυπάμαι, που δεν μπορώ να γίνω αναλυτικότερος. Θα γράψω απλά ότι παλαιότερα, για να δοθεί η άδεια κυκλοφορίας ενός νέου φαρμάκου, η άλλοτε περίφημη και μοναδική στον κόσμο αμερικανική FDA (Food and Drag Administration) απαιτούσε τριετή ή πενταετή πειραματική εφαρμογή για να δώσει την έγκριση. Σήμερα αυτό δεν γίνεται ή τουλάχιστον, οι αυστηροί κανόνες μέσο και μάκρο πρόθεσμης πειραματικής εφαρμογής δεν είναι όπως πρώτα.

Μετά από αυτά και λαμβανομένου υπόψη ότι η Ιατρική ασκείται πλέον για την απόσβεση των επενδύσεων στον τομέα της υγείας, δηλαδή για το κέρδος, θα έλεγα, ότι δεν είμαι καθόλου αισιόδοξος για το μέλλον. Πολύ φοβάμαι, με όλα όσα γίνονται, θα βρεθούμε προ νέων, εντελώς άγνωστων και δυσίατων νοσημάτων. Δύσκολη θα είναι επίσης και η διάγνωσή τους.