Αλλοίωση, "εν ανομίαις συνελήφθην"

"Ευμορφία", για όλους

Επαναγωγή, "εις το καθ΄ομοίωσιν επανάγαγε ..."

Σάββατο, 28 Νοεμβρίου 2015

24. Γέροντος Αλυπίου : Κυριακή Η΄ Λουκά





Χειρόγραφη απομαγνητοφώνηση ομιλίας Ιερομονάχου + Θεοδώρητου αγιορείτη του παλαιού Εορτολογίου

https://drive.google.com/file/d/0B10nRQ2KXoC_Mjcxb0hXRnA2UExUenFNR05mWC1FQ0FnaDZN/view?usp=sharing

25 Καὶ ἰδοὺ νομικός τις ἀνέστη ἐκπειράζων αὐτὸν καὶ λέγων· διδάσκαλε, τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω; 26 ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτόν· ἐν τῷ νόμῳ τί γέγραπται; πῶς ἀναγινώσκεις; 27 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν· ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου, καὶ τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν· 28 εἶπε δὲ αὐτῷ· ὀρθῶς ἀπεκρίθης· τοῦτο ποίει καὶ ζήσῃ. 29 ὁ δὲ θέλων δικαιοῦν ἑαυτὸν εἶπε πρὸς τὸν ᾿Ιησοῦν· καὶ τίς ἐστί μου πλησίον; 30 ῾Υπολαβὼν δὲ ὁ ᾿Ιησοῦς εἶπεν· ἄνθρωπός τις κατέβαινεν ἀπὸ ῾Ιερουσαλὴμ εἰς ῾Ιεριχώ, καὶ λῃσταῖς περιέπεσεν· οἳ καὶ ἐκδύσαντες αὐτὸν καὶ πληγὰς ἐπιθέντες ἀπῆλθον ἀφέντες ἡμιθανῆ τυγχάνοντα. 31 κατὰ συγκυρίαν δὲ ἱερεύς τις κατέβαινεν ἐν τῇ ὁδῷ ἐκείνῃ, καὶ ἰδὼν αὐτὸν ἀντιπαρῆλθεν. 32 ὁμοίως δὲ καὶ Λευΐτης γενόμενος κατὰ τὸν τόπον, ἐλθὼν καὶ ἰδὼν ἀντιπαρῆλθε. 33 Σαμαρείτης δέ τις ὁδεύων ἦλθε κατ᾿ αὐτόν, καὶ ἰδὼν αὐτὸν ἐσπλαγχνίσθη, 34 καὶ προσελθὼν κατέδησε τὰ τραύματα αὐτοῦ ἐπιχέων ἔλαιον καὶ οἶνον, ἐπιβιβάσας δὲ αὐτὸν ἐπὶ τὸ ἴδιον κτῆνος ἤγαγεν αὐτὸν εἰς πανδοχεῖον καὶ ἐπεμελήθη αὐτοῦ· 35 καὶ ἐπὶ τὴν αὔριον ἐξελθών, ἐκβαλὼν δύο δηνάρια ἔδωκε τῷ πανδοχεῖ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἐπιμελήθητι αὐτοῦ, καὶ ὅτι ἂν προσδαπανήσῃς, ἐγὼ ἐν τῷ ἐπανέρχεσθαί με ἀποδώσω σοι. 36 τίς οὖν τούτων τῶν τριῶν πλησίον δοκεῖ σοι γεγονέναι τοῦ ἐμπεσόντος εἰς τοὺς λῃστάς; 37 ὁ δὲ εἶπεν· ὁ ποιήσας τὸ ἔλεος μετ᾿ αὐτοῦ. εἶπεν οὖν αὐτῷ ὁ ᾿Ιησοῦς· πορεύου καὶ σὺ ποίει ὁμοίως.

Σχόλιο
Εγγύτερα και πλησιέστερα παντός άλλου ( : 23 Θεὸς ἐγγίζων ἐγώ εἰμι, λέγει Κύριος, καὶ οὐχὶ Θεὸς πόρρωθεν, γράφει στο Ιερεμίας κγ΄  ) είναι ο θεάνθρωπος Κύριος. Αν Αυτόν και αυτό δεν το συναισθανθούμε, ο πλησίον άνθρωπος είναι απλά ένας άνθρωπος, που θα διακαιολογεί την "ανθρωπιά του ανθρώπου", όπως συνηθίζεται να λέγουν οι ανθρωπιστές. Δηλαδή, ο "άνθρωπος για τον άνθρωπο" και ουδέποτε ο άνθρωπος για την ανθρωπιά του ενανθρωπήσαντος Υιού και Λόγου του Θεού, ο άνθρωπος για την ανθρωπιά του Θεού .
Για τον νομικό, τον θέλοντα δικαιοῦν ἑαυτὸν, ο Κύριος δεν ήταν ο πλησίον. Συνομιλούσε ο νομικός με έναν άνθρωπο, ο οποίος είχε κυριολεκτικά συγκλονίσει τον θρησκευτικό περίγυρο τού νομικού και του λοιπού φαρισαϊκού ιερατείου, χωρίς να έχουν (και έχει) καταλάβει τίποτα, εκτός από τον κίνδυνο να γίνουν η χλεύη του κόσμου. Ήθελε, μάλιστα, να φανεί ανώτερος !

Δικαίως λοιπόν έλαβε την απάντηση με την Παραβολή του Καλού Σαμαρείτη και την κατάληξη : "πορεύου καὶ σὺ ποίει ὁμοίως".

Δεν υπάρχουν σχόλια: