Αλλοίωση, "εν ανομίαις συνελήφθην"

"Ευμορφία", για όλους

Επαναγωγή, "εις το καθ΄ομοίωσιν επανάγαγε ..."

Κυριακή, 18 Οκτωβρίου 2015

Το χρέος επί Μεταξά και η Ελλάδα του σήμερα


Διαβάστε πρώτα αυτό στο ιστολόγιο "Αβέρωφ"
« ... Μὲ αὐτὰ τὰ ἐπιχειρήματα, λοιπόν, τὸ Διεθνὲς δικαστήριο δικαίωσε τὴν Ἑλλάδα ( … ) καὶ ὁ νοῶν νοήτω …»

Σχόλιο

Και ο νοών εννοεί αυτά που του λένε και όχι εκείνα που δεν επιτρέπεται - λόγω πολιτικών σκοπιμοτήτων - να του πουν. Διότι δεν μας λένε, δεν λέγεται συγκεκριμένα, ότι η Ελλάδα είχε προσυμφωνημένη την ένταξή της στις δυνάμεις του free world των Δυτικών κατά των δυνάμεων του (Δυτικού κι αυτού) Άξονα.

Ο εθνικοσοσιαλισμός του Άξονα αυτού ήταν η άλλη όψη του διεθνιστικού (ερυθράς χροιάς) μπολσεβικισμού. Κι αυτός σοσιαλιστικός ήταν. Ήταν όμως, παράλληλα, και κεφαλαιοκρατικός, με τη διαφορά ότι το λαϊκό κεφάλαιο, το διαχειριζόταν το πολιτικό γραφείο (πολίτμπιρο) του συστήματος. Δηλαδή, μια κάστα εκλεκτών με σύνθημα «προλετάριοι όλου του κόσμου ενωθείτε». Τώρα το σύνθημα έγινε «ιδιώτες όλου του κόσμου ενωθείτε», υπό την εποπτεία και τις οδηγίες των - δυο κατά βάσιν - Τραπεζών. Είναι αυτές που καταργούν τα Συντάγματα των εθνών-κρατών με τους εφαρμοστικούς Νόμους των πράξεων νομοθετικού περιεχομένου και τα επακόλουθα ισοδύναμα.

Προηγήθηκαν τα μη βιώσιμα χρέη με σκοπό να γίνουμε πολίτες του κόσμου. Ένα από αυτά, όχι τα χρέη, τα ισοδύναμα, βρίσκεται στα «σκαριά» και φέρει το όνομα «εθνικό συνταξιολόγιο», όπως κάποτε ήταν το «εθνικό συνταγολόγιο». Ποια θα είναι τώρα η «εθνική» σύνταξη - μας δουλεύουν με το εθνικός / η / ο - μας το είπε ο απελθών τροϊκανός Πολ Τόμσεν : «Συντάξεις € 300, μισθοί € 400», και η πρώτη φορά αριστερά τον έστειλε από εκεί που ήρθε. Επειδή αυτός δεν ήταν θεσμός. Σήμερα, τα πράγματα άλλαξαν. Αυτό το λένε οι «θεσμοί» και όχι κάποιος Πολ Τόμσεν.

Και για να επανέλθουμε. Το επί Μεταξά δάνειο έμεινε ανεξόφλητο, οι σύμμαχοι δέχθηκαν να μη το πληρώσουμε, έναντι του τιμήματος της εμπλοκής της Ελλάδος στο πόλεμο κατά του Άξονα. Γι΄ αυτό και οι πολεμικές αποζημιώσεις της Γερμανίας δεν δόθηκαν, ούτε και πρόκειται να δοθούν, στην Ελλάδα. Τόσο ικανούς πολιτικούς είχαμε, ώστε αφού τέλειωσε ο Παγκόσμιος Πόλεμος, εμείς τον συνεχίσαμε τρώγοντας ο ένας τον άλλο. Μας είχε βάλει πλάτες ο Στάλιν. Στην πραγματικότητα όμως, κάτι είχε συμφωνηθεί πέρα εκεί στη Γιάλτα μεταξύ Στάλιν και Τσώρτσιλ. Αλλά, ούτε κι αυτό δεν επιτρέπεται να λεχθεί, έστω και ως υπόθεση εργασίας, όπως λένε.

Να, λοιπόν, που η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα σε ανάλογη θέση. Ο free world του ΝΑΤΟ σφίγγει τον κλοιό στο υπογάστριο της Ρωσσίας και η Ελλάδα θα κληθεί να επιλέξει μεταξύ δυο προκείμενων δεινών : Τη συνεργασία με τον free world κατά της Ρωσσίας ή την διαιώνιση του χρέους ; Ποια, νομίζετε, θα είναι η επιλογή των αχυρανθρώπων μας ; Την απάντηση έχει ήδη δώσει ο «ένας θεός για όλους», ο θεός του οικουμενικού, πλέον, ψεύδους, ότι ἐκεῖνος ἀνθρωποκτόνος ἦν ἀπ’ ἀρχῆς.

44 ὑμεῖς ἐκ τοῦ πατρὸς τοῦ διαβόλου ἐστέ, καὶ τὰς ἐπιθυμίας τοῦ πατρὸς ὑμῶν θέλετε ποιεῖν. ἐκεῖνος ἀνθρωποκτόνος ἦν ἀπ’ ἀρχῆς καὶ ἐν τῇ ἀληθείᾳ οὐχ ἕστηκεν, ὅτι οὐκ ἔστιν ἀλήθεια ἐν αὐτῷ· ὅταν λαλῇ τὸ ψεῦδος, ἐκ τῶν ἰδίων λαλεῖ, ὅτι ψεύστης ἐστὶ καὶ ὁ πατὴρ αὐτοῦ.

3 σχόλια:

Erato Bellou είπε...

Αγαπητέ Κυπριανέ Χριστοδουλίδη,
Πιστεύω ότι αν μια μεταμόσχευση πραγματικά
χρειάζεται να γίνει,πρέπει να γίνεται.
Συμφωνείτε ;;;

Kyprianos Christodoulides είπε...

Έπί του θέματος έχω γράψει αρκετά. Βρίσκονται όλα καταχωρημένα στην ετικέτα με τίτλο "Μεταμοσχεύσεις". Επιγραμματικά σας γράφω :

Η Διοικούσα την Εκκλησία ιεραρχία σε συνεργασία με τον Νομοθέτη οφείλουν να θεσπίσουν νέο Νόμο, ο οποίος θα άρει την αφαίρεση οργάνων μόνο από ασθενείς με βαρύτατο τραυματικό επεισόδιο κατά τον εγκέφαλο, συνοδευόμενο και από νωτιαία καταπληξία. Τούτο διότι, σύμφωνα με Εγκύκλιο της Διοικούσας Συνόδου της ιεραρχίας - δημοσιεύθηκε το 2005, αριθμ. Εγκυκλίου 2819 - "η λατρευτική ζωή της Εκκλησίας μας στηρίζεται σε μια μεταμόσχευση Θείου σώματος και σε μια μετάγγιση Θείου Αίματος εις πάντας αρμούς, εις νεφρούς, εις καρδίαν". (*)

Όσοι, λοιπόν, εκ των συνανθρώπων μας επιθυμούν να κάνουν πράξη "τη λατρευτική ζωή της εκκλησίας μας", που δεν είναι άλλη από τον επί του Σταυρού θάνατο του Κυρίου, οφείλουν να ακολουθήσουν το παράδειγμα αυτό. Με επίγνωση και καθαρότητα συνείδησης, οφείλουν να προσέρχονται και να προσφέρουν τα όργανά τους για την σωτηρία ασθενούντων. Κάνουν και αυτοί ακριβώς το ίδιο και μάλιστα, χωρίς να έχουν προηγηθεί μαστιγώσεις, ραπίσματα, χλευασμοί και ύβρεις.
Σημειωτέον, εννέα ή και περισσότεροι ασθενείς μπορούν να βελτιώσουν τη σοβαρή κατάσταση της υγείας τους με το αναπόφευκτο, σε μήνες ή έτος και πλέον, βασανιστικό τέλος. Να σημειωθεί ακόμη, ότι δεν είναι απαραίτητο να φρονεί κάποιος αυτά που γράφει η η Εγκύκλιος της Εκκλησίας, καθόσον οι πολίτες του κόσμου, που σε λίγο όλοι θα γίνουμε, έχουν διαφορετικές πεποιθήσεις και πάντως, όλες συγκλίνουν στον ηρωικό και φιλάνθρωπο θάνατο ενός ανθρώπου, ενός βαθύτατα φιλοσοφημένου ανθρώπου, χάριν των πολλών.

Φυσικά, το ζήτημα που ανακύπτει είναι σοβαρό. Διότι αυτός που θυσιάστηκε για τους πολλούς, κατηγορήθηκε με ψευδομαρτυρίες και επί χρήμασι προδόθηκε από ένα μαθητή και συνεργάτη του. Καταδικάστηκε σε θάνατο από την πολιτική εξουσία, επειδή οι κατήγοροι υποστήριζαν ότι υποκινούσε επανάσταση κατά της αρχής, νοσφιζόμενος τον πολιτικό τίτλο του "βασιλέως". Στην περίπτωση των Μεταμοσχεύσεων και της "λατρευτικής ζωής της Εκκλησίας", κατόπιν της δωρεάς οργάνων, τίθεται το βασικό ερώτημα : Ποιοι είναι οι ψευδομάρτυρες, ποια η προδοσία τους, ποιος υποκινεί επανάσταση και τέλος, ποιος οικειοποιείται έναν τίτλο, που δεν του ανήκει, ώστε να καταδικαστεί σε θάνατο ; Δεν γνωρίζω τί απάντηση μπορεί να δώσει επ΄ αυτού η κοσμική - Πολιτική Φιλοσοφία - ηγεσία των πολιτών του κόσμου, όπως και η αντίστοιχη αυτής - Ψυχοθεολογία Μεταφυσική - εκκλησιαστική ή θρησκευτική.

Kyprianos Christodoulides είπε...

(*) http://kyprianoscy.blogspot.gr/2013/10/blog-post.html