Αλλοίωση, "εν ανομίαις συνελήφθην"

"Ευμορφία", για όλους

Επαναγωγή, "εις το καθ΄ομοίωσιν επανάγαγε ..."

Τετάρτη, 16 Σεπτεμβρίου 2015

Ποιος θα μας απαντήσει ;

Η συστημική επικύρωση της δημοκρατίας μετά της
 συναφούς εκλογικής αναμέτρησης / απάτης / διαδικασίας 

Το άρθρο από το ιστολόγιο "Ας μιλήσουμε επιτέλους" σας συνιστώ να το διαβάσετε. Το σχόλιο που ακολουθεί, κατατίθεται και εδώ. Επειδή πολλά σχόλια - όχι στο συγκεκριμένο ιστολόγιο - πάντα με φιλοξενεί ως σχολιαστή και ευχαριστώ - που γράφω χάνονται, όπως παλαιότερα χάνονταν κάτι "Γράμματα Αναγνωστών", που έγραφα.

κχ
Υποθετικό και ίσως ουτοπικό το ερώτημα, στο εξαιρετικό σας άρθρο. Αν όμως το ποσοστό αποχής (σημ. όχι λευκό, που σημαίνει αποδοχή της εκλογικής αναμέτρησης / απάτης / διαδικασίας) ήταν τέτοιο, ώστε να δικαιώνει ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ το Δημοψήφισμα του 61% ΟΧΙ, ερωτώ, θα ίσχυε αυτό που γράφει ο αρθρογράφος ;

"Η αποχή, σύμφωνα με τον εκλογικό νόμο, είναι ψήφος και μάλιστα η πιο δυνατή και πιο ύπουλη ολιγαρχική ψήφος, γιατί ενώ “πουλάει” δήθεν αντίσταση και απόρριψη όλων των κομμάτων, είναι αυτή που δίνει τη μεγαλύτερη δύναμη στα ολιγαρχικά κόμματα και κυρίως στα κόμματα εξουσίας. Ο απέχων, για τους αρχιερείς της διαπλοκής, της απάτης και της διαφθοράς είναι το μεγαλύτερο κορόιδο, γιατί ενώ αισθάνεται ότι δήθεν απορρίπτει τους πάντες, στην ουσία με την πράξη του αυτή τους ενισχύει και τους δίνει τη δυνατότητα να τον εξουσιάσουν περισσότερο, ακόμα και από αυτόν που έχει ρίξει έγκυρη ψήφο υπέρ αυτών." (Βλ. άρθρο)

Σημαίνει, δηλαδή, ότι το 61% των απεχόντων της εκλογικής αναμέτρησης / απάτης / διαδικασίας συμφωνεί να τον κυβερνά το 39% ; Αυτό σημαίνει η αποχή ; Αν, ναι, τότε μάλλον η λέξη και η έννοια της δημοκρατίας ... πηγαίνει περίπατο και δεν υπάρχει κανένας λόγος το εκλεκτορικό σώμα (κοινωνία ή λαός) να συμμετέχει. Ακόμη και το 3 με 5 τοις εκατό να βρεθούν να ψηφίσουν, τούτο θα δηλώνει - με τη στρεβλή και διάστροφη λογική ερμηνεία, που μόλις ερωτηματικά ανέφερα - ότι το 95% συμφωνεί να τον κυβερνά το 5%.

Με άλλα λόγια, η διάταξη του Συντάγματος που γράφει : "Η πλειοψηφία κυβερνά και η μειοψηφία ελέγχει" - μη με παρεξηγήσετε που ελαφρά το τροποποίησα - πρέπει να αλλάξει σε "η μειοψηφία κυβερνά και η πλειοψηφία ελέγχει". Παραλείπω το αυτονόητο, ότι τίποτα δεν ελέγχει. Ποιος την ακούει, ποιος τη λαμβάνει υπόψη ; Τούτο, όμως, είναι το πραγματικό - και παρανοϊκό - αναποδογύρισμα και μάλιστα με αντικειμενικώς αδιαμφισβήτητο μέτρο στατιστικής : 61 όχι, 39 ναι, επί τοις εκατό.

Νομίζω, μια απάντηση είναι επιβεβλημένη στο εξαιρετικό, κατά τα άλλα, άρθρο σας.

2 σχόλια:

Kyprianos Christodoulides είπε...

Ανώνυμος16 Σεπτεμβρίου 2015 - 11:31 π.μ.
Απάντηση προς το σχόλιο του κου. Kyprianos Christodoulides …
Αγαπητέ φίλε… Θα έπρεπε να είναι όπως τα λέτε, αλλά στην Ελλάδα δεν έχουμε δημοκρατία, ούτε ουσιαστικές ελευθερίες στην καθημερινότητα, το δικαίωμα στην περιουσία και την μικροεπιχείρηση, ακόμη και στοιχειώδεις οικονομικές ελευθερίες… Η μόνη χώρα στο ευρώ με «repressive» ετικέτα στον παγκόσμιο οικονομικό δείκτη ελευθερίας “economic freedom index”… πίσω από αφρικανικές χώρες δηλαδή! Και όλοι το βλέπουμε, και χειροτερεύει με γοργούς ρυθμούς…
Ο νόμος από το 2005 και μετά, δεν προβλέπει την αποχή σαν κάτι με εκλογική συνέπεια.. μόνο σαν στατιστικό εύρημα… Παράξενο, και όμως αληθινό. Μόνο σε περίπτωση δημοψηφίσματος η αποχή μετρά για την εγκυρότητα… Σε εκλογές, όχι…
Για αυτό καλό είναι να ψηφήσουμε ένα αντιμνημονικό κόμμα… όπως παροτρύνει και το εξαιρετικό, συνοπτικό της κατάστασης, αυτό άρθρο…

Kyprianos Christodoulides16 Σεπτεμβρίου 2015 - 12:26 μ.μ.
Αγαπητέ κύριε,
Σας ευχαριστώ για την απάντηση.

Μολονότι η "διασπάθιση" της ψήφου λειτουργεί ευνοϊκά για τους δυο διεκδικητές της πλειοψηφίας - θα έχουμε πάλι διπλές, τριπλές, πολλαπλές συσκευασίες σε ένα - θα συμφωνούσα, ότι όσο μεγαλύτερα ποσοστά πάρουν τα μη συστημικά και εν πολλοίς άγνωστα κόμματα (σημ. συντημικό κόμμα είναι και το κουκουέ, που λειτουργεί ως συνθηματοδότης αριστερής πολιτικής με δεξιά εργαλεία) τόσο καλύτερα για εμάς και όχι γι΄ αυτούς.

Να αλλάξει τίποτα δεν το βλέπω πιθανό και το σχόλιο που έγραψα - είναι και άλλα - αφορά σε ριζική "αναδιάρθρωση", για να είμαστε μέσα στην τρέχουσα ορολογία, των πολιτικών μας πραγμάτων. Θεωρητικό είναι το 61% ΑΠΟΧΉ, αλλά πείτε μου, αν οι εκλογές επαναλαμβάνονταν και πάλι, λόγω μη σχηματισμού κυβέρνησης, και το νέο αποτέλεσμα ήταν πάλι το ίδιο : 61% ΑΠΟΧΗ, τότε τι θα γινόταν ; Δεν θα ήταν αυτός ένας σαφής δείκτης ότι κάτι πρέπει να αλλάξει ;

Αν με τις γνωστές συνταγματικές τρικλοποδιές κατάφερνε το σύστημα να σταθεί στα πόδια του, η παγκόσμια διαπόμπευση - πέρα από αυτή που ήδη έχουμε - θα ήταν τρομακτική και παταγώδης.

Θα μου απαντήσετε, ίσως, ότι αυτό δύσκολο να γίνει και θα συμφωνήσω. Σκεφθείτε όμως αν άνθρωποι κύρους, όπως οι κ.κ. Κασιμάτης, Κοντογιώργης και αρκετοί άλλοι, που δεν τους γνωρίζω, αποφάσιζαν οργανωτικά και μεθοδικά να ενημερώσουν τον κόσμο, δεν θα αργούσε να φανεί το αναμενόμενο "φως στην άκρη του τούνελ" και το σάπιο πολιτικό κατεστημένο, να πάρει την άγουσα για το σκουπιδοτενεκέ της Ιστορίας. Επιτέλους, πρέπει να μας γίνει βίωμα το "θέλει αρετή και τόλμη η αλήθεια". Με αυτό το σκοπό και γι΄ αυτό το σκοπό, δίνουμε ακόμη - αν χρειαστεί θυσιαστικά - και την ελευθερία μας.

Kyprianos Christodoulides είπε...

ΜΑΡΙΟΣ16 Σεπτεμβρίου 2015 - 3:31 μ.μ.
ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΕΥΡΩ ΛΕΕΙ ΚΑΙ Η Χρυσή Αυγή ... ΣΤΟ ΚΟΛΠΟ ΟΛΟΙ ...

Kyprianos Christodoulides16 Σεπτεμβρίου 2015 - 6:18 μ.μ.
Εθνικό και πατριωτικό φρόνημα με ξένο νόμισμα είναι ασυμβίβαστα πράγματα. Κοινό νόμισμα, σημαίνει κοινή Πατρίδα με κοινούς Νόμους και αυτά, μαζί με άλλα, σημαίνουν παγκοσμιοποίηση. Σημαίνουν πατρίδα μας η γη. Με την Ιστορία παύουμε να έχουμε πάρε-δώσε και μια νέα Θρησκεία προκύπτει εξ ανάγκης. Ταραμοσαλάτα χωρίς ταραμά δεν γίνεται και πολιτική χωρίς το "So Help me God" δεν τρώγεται. Επειδή ο Gott της πολιτικής αυτής τρέφεται με σάρκες ανθρώπων.

Gott ist tot κατά την γερμανικήν, αλλά κατά την αμερικανικήν, για να μην πεθάνει ο God, πρέπει να τρώει ανθρώπους. Και τρώει. Οι μάγειροι του Σιωνισμού φροντίζουν γι΄ αυτόν. Μην πει λοιπόν κανείς ότι είχε άδικο ο ειπών στους Φαρισαίους ότι πατέρα τους έχουν τον διάβολο : "ὑμεῖς ἐκ τοῦ πατρὸς τοῦ διαβόλου ἐστὲ, καὶ τὰς ἐπιθυμίας τοῦ πατρὸς ὑμῶν θέλετε ποιεῖν. ἐκεῖνος ἀνθρωποκτόνος ἦν ἀπ’ ἀρχῆς".