Αλλοίωση, "εν ανομίαις συνελήφθην"

"Ευμορφία", για όλους

Επαναγωγή, "εις το καθ΄ομοίωσιν επανάγαγε ..."

Τετάρτη, 18 Μαρτίου 2015

Επαίτες της αγάπης ή "μιας ευκαιρίας ακόμη"


«Δεν συνεχίζω να ζητώ χρήματα. Ζητώ μια πιο ορθολογική αναβάθμιση του μακροοικονομικού προγράμματος όλης της Ευρώπης και ιδίως της Ελλάδας. Τα χρήματα, ασφαλώς, είναι μέρος του αιτήματος αυτού, αλλά δεν είναι το παν. Όπως τραγουδούσαν οι Μπιτλς "το χρήμα δεν μπορεί να μου αγοράσει την αγάπη"» ήταν η απάντηση του κ. Βαρουφάκη στην εκπομπή Di Martedi του ιταλικού ιδιωτικού καναλιού La7 χρησιμοποιώντας το τραγούδι του Τζον Λένον και του Πολ ΜακΚάρτνεϊ. (Εφημερίδα "Πρώτο Θέμα", 17/03/2015)

κχ : Καλώς κάνει ο κ. Βαρουφάκης και διαπραγματεύεται (χρεωκοπία Ελλάδος) με στίχους των Μπήτλς : «Δεν μπορείς να μου αγοράσεις την αγάπη». Παρόμοια ήταν και αυτά που μας είπε ο κ. Δραγασάκης. Αυτός άφησε στην άκρη τους συναισθηματισμούς. Σε συνεργασία με τους κ.κ. Βαρουφάκη και Τσακαλώτο έγραψε άρθρο, ζητώντας "ίση μεταχείριση" από τους εταίρους, προς διευκρίνιση της "μιας ακόμη ευκαιρίας" για τα δάνεια που μας πνίγουν.
Αλλά οι τραγουδοποιοί αυτοί, όπως και πολλοί άλλοι, που έγραψαν τραγουδιστικά για την αγάπη, αν έγιναν διάσημοι, ήταν διότι έφερναν μπόλικο χρήμα σε αυτούς που "παράγουν" το χρήμα. Δηλαδή, στις Τράπεζες - ουσιαστικά είναι μία - δυο ή τριών κυρίαρχων τραπεζιτών, που τυπώνουν ανεξέλεγκτα όσο χαρτονόμισμα θέλουν, δανείζουν όπου θέλουν και όσο θέλουν, αργότερα όμως έρχονται τα δυσάρεστα.

Λένε : Δεν μπορείτε να μας δώσετε τα δανεικά ; Ε, τότε σας παίρνουμε - ή μας ενοικιάζεται - αυτό που έχετε, την πατρίδα σας, τον τόπο που ζείτε και ό,τι λεφτά έχετε στα εκεί υποκαταστήματα των Τραπεζών μας.
Τα λεφτά σας ήταν λεφτά μας, δεν ήταν δικά σας. Από εμάς δανειζόσαστε για να πληρώνεστε και διαρκώς να απεργείτε για αυξήσεις. Τόσο βλάκες είσαστε. Ποτέ δεν μάθατε πώς, και πότε, πουλήθηκε η Κύπρος.

Αυτά μας λένε, χωρίς καθόλου να ενδιαφέρονται για τους Μπήτλς και το "can' t buy my love". Όταν κι εγώ τα έλεγα στους συναδέλφους μου, τότε που είμαστε παγκόσμιοι πρωτοπόροι στις απεργίες - δεκαετία του ΄80 - με έλεγαν φασίστα, επειδή ποτέ μου δεν απήργησα, με κίνδυνο, πολλές φορές, τη σωματική μου ακεραιότητα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: