Αλλοίωση, "εν ανομίαις συνελήφθην"

"Ευμορφία", για όλους

Επαναγωγή, "εις το καθ΄ομοίωσιν επανάγαγε ..."

Πέμπτη, 14 Αυγούστου 2014

" Οὐδεὶς δὲ ἐπιβάλλει ἐπίβλημα ῥάκους ἀγνάφου ἐπὶ ἱματίῳ παλαιῷ "


Στο ιστολόγιο "ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ" δημοσιεύθηκε άρθρο το οποίο επιγράφεται "Οι καιροί απαιτούν μετάνοια και ενότητα εναντίον της παναίρεσης του οικουμενισμού" (*) . Ωστόσο, δεν παύουν να υπάρχουν εκείνοι που εκτιμούν τους "ημερολάτρες", άλλως και παλαιοημερολογίτες, ανεπίδεκτους μετάνοιας και εκτός ενότητος . Συμμετείχα - πάντα ως σχολιαστής - στην πρωτοβουλία αυτή, που εδώ και αρκετό καιρό έχει αναλάβει το εν λόγω ιστολόγιο, μάλιστα δε, ο αγώνας του επιτάθηκε με την ευκαιρία δεδηλωμένης αποτείχισης του Ιερομόναχου π. Ευθυμίου Χαραλαμπίδη, "ὁ ὁποῖος διέκοψε τὸ Μνημόσυνο τοῦ αἱρετίζοντος Μητροπολίτη Σύρου κ. Δωρόθεου Πολυκανδριώτη", όπως αναφέρει.

Ένας σχολιαστής με όνομα Νεκτάριος Τόμπρος, αφού διάβασε την εδώ ανάρτηση "Η Ελάδα Δούρειος Ίππος των αμαθών σήμερα Νεοελλήνων" (**) και το σχόλιο "περί των Μυστηρίων του ν. ημερολογίου", έκανε την παρατήρηση γράφοντας ότι "ο μεταπατερικος ρασιοναλισμος του Κυπριανού καλα κρατεί !!!", έτερος δε έθεσε το ερώτημα "τι σχέση έχουν οι ημερολάτρες με την Μία Αγία Ορθόδοξη Εκκλησία του Χριστού;".

Γνωρίζοντας εκ προοιμίου το μάταιο της απάντησης, είπα να δώσω μερικές εξηγήσεις διευκρινιστικού και όχι προσηλυτιστικού τύπου. Ήταν οι ακόλουθες :

1) Προς τον κύριο Νεκτάριο Τόμπρο

Ο κ. Νεκτάριος Τόμπρος είπε λίγα αλλά πολλά . Ένα όμως δεν είπε : Είναι σχισματικοί και αιρετικοί οι - συλλήβδην λεγόμενοι - παλαιοημερολογίτες ; Και αν ναι, γιατί ; Επειδή δεν δέχτηκαν την έξωθεν επιβεβλημένη, και υπό τοπικών Συνόδων καταδικασμένη, Γρηγοριανή μεταρρύθμιση ; Την οποία μεταρρύθμιση εξακολουθεί να εγκρίνει ο π. Ευθύμιος Τρικαμηνάς ! Είναι ημερολάτρης (sic) όποιος διαφωνεί ;

 Ο πάπας ήξερε καλά τη δουλειά του. Μπάλωσε το Εορτολόγιο - είχε κάνει ήδη την υπέρβαση με την εκπόρευση του Αγίου Πνεύματος - και μας έδωσε το ἐπίβλημα ῥάκους ἀγνάφου ἐπὶ ἱματίῳ παλαιῷ. 

Ω, ναι ! Παλαιό το Εορτολόγιο. Μάλιστα, είπαν, το είχε φτιάξει - το ημερολόγιο, για να μην παρεξηγηθώ - ένας ειδωλολάτρης. Δεν μας είπαν όμως, ότι μέσα στο καζάνι της ειδωλολατρείας ἐτέχθη ὑμῖν σήμερον Σωτήρ. Τί το ήθελε αυτό το "σήμερον" ο Ευαγγελιστής Λουκάς; Και τί τον ήθελαν τον καθορισμό του Πάσχα (21 Μαρτίου - 23 Απριλίου) οι Θεοφώτιστοι πατέρες, αφού δεν είχαν τις γνώσεις της αστρονομίας, όπως εκείνες των παπικών μελετητών των άστρων ;

 Να το προχωρήσουμε λίγο ακόμη ; Και τι θέλουμε την Γένεση, όταν η επιστήμη μας βεβαιώνει ότι είμαστε είδος θηλαστικών εν εξελίξει ; Τι να την κάνουμε τη Δημιουργία, όταν όλα είναι αποτέλεσμα ενός μεγάλου εκρηκτικού γεγονότος ; Σε Θεό θα πιστεύουμε ή στις αποδείξεις τις Επιστήμης ; Στα παραμυθάκια των θαυμάτων ή στις μεταμοσχεύσεις ;

 Λοιπόν, ξεκάθαρα πράγματα. Ή δεχόμαστε εν Χριστώ το "1 ἔστι δὲ πίστις ἐλπιζομένων ὑπόστασις, πραγμάτων ἔλεγχος οὐ βλεπομένων", ή δεν το δεχόμαστε. Ή πιστεύουμε "24 τῇ γὰρ ἐλπίδι ἐσώθημεν· ἐλπὶς δὲ βλεπομένη οὐκ ἔστιν ἐλπίς· ὃ γὰρ βλέπει τις, τί καὶ ἐλπίζει; 25 εἰ δὲ ὃ οὐ βλέπομεν ἐλπίζομεν, δι' ὑπομονῆς ἀπεκδεχόμεθα", ή δεν το πιστεύουμε. Παρ' εκτός και συνδράμει σε τούτο η επιστήμη, οπότε δεν έχουμε την εν Χριστώ Ιησού πίστη. Έχουμε την επί αποδείξει πίστη της επιστήμης με την όχι πάντοτε απαραίτητη θεία (εν πίστει) παρέμβαση . Ή δεχόμαστε το λάθος της εαρινής ισημερίας, ή δεν το δεχόμαστε και πορευόμαστε όλοι στο δρόμο που χάραξε ο πάπας : Ένας θεός για όλους, όλες οι θρησκείες και όλες οι εκκλησίες είναι δρόμοι για τον ένα θεό, θείο δώρο οι δογματικές διαφορές, δηλαδή οι αιρέσεις, και ...

 Με το καλό, θα μας πουν, ήρθε καιρός όλοι μαζί να γιορτάσουμε την παγκόσμια ημέρα του γιαχβέ, του αλλάχ, του θεού, ή τέλος πάντων μιας ανώτερης δύναμης. Τι τα θέλουμε τα πολλά ονόματα ; Μας μπερδεύουν και μας κάνουν κακό. Όποιος δεν συμμορφώνεται - θρησκευτική ορθότης - ερρέτω, κοινώς στα τσακίδια.

2) Προς το Ανώνυμο που διερωτάται τι δουλειά έχει ένας σχισματικός παλαιοημερολογίτης στο πελατολόγιο της αποτείχισης (σημ. με συνέπεια στην καινοτομία) και "ποια η σχέση των ημερολατρών με τη Μία Αγία Ορθόδοξη Εκκλησία του Χριστού", όπως γράφει.

Ας αρχίσουμε από το τέλος. Απάντηση στο ερώτημα ποια η σχέση του ψεύδους (ημερολάτρες) με την αλήθεια ; Ακριβώς, είναι η  ίδια (σχέση) με αυτή, που έχει το αλάθητο δόγμα του πάπα με την επιστήμη, ή το δημοκρατικά αλάθητο δόγμα της στατιστικής με τον πολυκέφαλο προτεσταντισμό. 

Όταν το ερώτημα σχέσεως το θέτει ένας ψεύτης, ψεύδεται, όταν επικαλείται την Μία Αγία Ορθόδοξη Εκκλησία του Χριστού (αλήθεια). Έχει "μαύρα μεσάνυχτα", όπως λένε. Και τούτο, επειδή ο ίδιος αν και δεν είναι ημερολάτρης, είναι όμως απερίφραστα επιστημονολάτρης, δηλαδή χρονολάτρης. Οι παπικοί χρονομέτρες επιστήμονες προσδιόρισαν την ακριβή περιστροφή των ουρανίων σωμάτων και μας έβγαλαν σκάρτους. Έτσι δεν είναι ; Οπότε, γιατί να μη βγουν άχρηστα όσα δεν συμφωνούν με την επιστήμη ; Τι λογής είναι αυτή η "μπακαλίστικη" λογική, που θέλει, ό,τι δεν συμφωνεί με το εργαστήριο, αυτά να ανάγονται στη μεταφυσική και όσα συμφωνούν με το ένα κι ένα κάνουν δύο, τότε να διορθώνουμε τα μεταφυσικά ; Ποιος λοιπόν είναι ο ημερολάτρης και ποιος δεν είναι ; Εδώ "μας" θέλω.

Και πάμε στην αρχή, τί δουλειά έχει ένας σχισματικός παλαιοημερολογίτης στο πελατολόγιο της εν καινοτομία αποτείχισης. Τα παλιά μας ρούχα, εννόησε Παράδοση, Οικουμενικές Σύνοδοι, ιεροί Κανόνες, πατέρες της Εκκλησίας, δεν ήταν και δεν είναι ποτέ παλιά. Κάποιοι, όμως, ειδικοί στα υφάσματα και εξειδικευμένοι στα μανταρίσματα και στα μονταρίσματα - οι Αισθητικοί είναι τεχνίτες σ΄ αυτά - μας είπαν ότι τα είχε φάει ο σκόρος. 'Έπρεπε να τα μπαλώσουμε και τους τα δώσαμε. Τα επέστρεψαν καινούργια.

 Δεν άργησε να φανεί η απάτη, έγιναν κομμάτια, ξεσκίστηκαν. Τα "σκουτιά" που φορούσαμε δεν ήταν δικά μας, δικά τους ήταν και από αυτούς τα είχαμε αγοράσει. Βάλαμε λοιπόν τα φυλαγμένα δικά μας, ήταν τα βαφτιστικά μας, τα γαμπριάτικα, τα ευλογημένα και τα αγιασμένα. Τα φορέσαμε και τους τα δείξαμε. Οι ειδικοί χαμογέλασαν ειρωνικά, και δείχνοντας κατανόηση είπαν : Η διαφορά μας είναι ως προς την Αισθητική του πράγματος !

 16 οὐδεὶς δὲ ἐπιβάλλει ἐπίβλημα ῥάκους ἀγνάφου ἐπὶ ἱματίῳ παλαιῷ· αἴρει γὰρ τὸ πλήρωμα αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ ἱματίου, καὶ χεῖρον σχίσμα γίνεται.

(*)  Βέπε, http://apotixisi.blogspot.gr/2014/08/blog-post_30.html
(**)  http://kyprianoscy.blogspot.gr/2014/08/blog-post_13.html

Δεν υπάρχουν σχόλια: