Αλλοίωση, "εν ανομίαις συνελήφθην"

"Ευμορφία", για όλους

Επαναγωγή, "εις το καθ΄ομοίωσιν επανάγαγε ..."

Δευτέρα, 5 Μαΐου 2014

Περί ερωτικής σχεσιολογίας


Νεότερη επεξεργασία, Τρίτη 6 Μαΐου 2014  και Σχόλια, 7 Μαΐου 2014 
Αγαπητέ κ. Κυπριανέ (...) Δεν είμαι ούτε θεολόγος ούτε τίποτα, ούτε είμαι σε θέση να κρίνω τον οποιονδήποτε πόσο μάλλον ιεράρχη. Απλώς ακούω, βλέπω, παρατηρώ, φιλτράρω και προτιμώ να βιώνω παρά να θεωριτικολογώ, προσπαθώ τουλάχιστον. Θα το εκτιμούσα πάρα πολύ αν άκουγα/διάβαζα την γνώμη σας επ' αυτού (του κειμένου).
Σας ευχαριστώ. Π
Σημείωση, βλέπε σύνδεσμο παραπομπής (*)

κυπριανός χ

Ἁγίῳ Πνεύματι, πᾶσα ψυχὴ ζωοῦται, καὶ καθάρσει ὑψοῦται, λαμπρύνεται τῇ Τριαδικῇ μονάδι, ἱεροκρυφίως.

Κι εγώ σας ευχαριστώ.
Επειδή γράψατε ότι δεν είσαστε θεολόγος, ότι δεν είσαστε σε θέση να κρίνετε, ότι απλά "ακούω, βλέπω, παρατηρώ, φιλτράρω και προτιμώ να βιώνω παρά να θεωρητικολογώ", σας πληροφορώ τα κατωτέρω. Σημειώνω, δεν είμαι θεολόγος.

Πολλά πράγματα βιώνουμε οι άνθρωποι, όπως, πολιτικά, οικονομικά, εργασιακά, κοινωνικά και πολλά άλλα. Επειδή όμως αυτό μας προξενεί - σε μερικούς και όχι όλους - σχετικό μπέρδεμα, ή σύγχυση, προκύπτει ανάγκη αξιολογικής ιεράρχησης όλων αυτών τα οποία βιώνουμε. Οπότε, είμαστε υποχρεωμένοι να ασχοληθούμε και με τα θεωρητικά, παρότι εσείς δεν το προτιμάτε, νομίζοντας ότι η ενασχόληση με αυτά καταλήγει σε θεωρητικολογία. Θα συμφωνήσω ότι μπορεί να συμβαίνει, δεν θα δώσω όμως την εξήγηση. Η απάντηση απαιτεί έκταση λόγου.

Είμαστε, λοιπόν, υποχρεωμένοι να ασχολούμαστε και με τα θεωρητικά, σε αντίθεση με τους εμπειριστές οι οποίοι προτάσσουν τα έργα, μάλιστα δε, αυτά που προέρχονται από ανθρώπους. Δεν γνωρίζω πόσοι από τους ενδεδυμένους το ιερό σχήμα έχουν υπόψη το "αρχή παντός έργου λόγος και προ πάσης πράξεως βουλή". Πάντως, γνωρίζουν το λεγόμενο "αγιοπατερικό" : Πράξις θεωρίας επίβασις. Το αυτονόητο για τον άνθρωπο, ότι αυτός ο ίδιος είναι θεωρίας επίβαση, φαίνεται δεν ισχύει, αν και λόγω ο Θεός είπε "26 ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ᾿ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ καθ᾿ ὁμοίωσιν" (Γν. α΄) . Στη συνέχεια ακολουθεί η πράξη : "7 καὶ ἔπλασεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον, χοῦν ἀπὸ τῆς γῆς, καὶ ἐνεφύσησεν εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ πνοὴν ζωῆς, καὶ ἐγένετο ὁ ἄνθρωπος εἰς ψυχὴν ζῶσαν" (Γν. β΄). Χρήσιμο θεωρώ εδώ το ««8 ἀλλὰ μόνον εἰπὲ λόγῳ, καὶ ἰαθήσεται ὁ παῖς μου» (Mτ.η').

Οι φέροντες το ιερό σχήμα του ποιμένα ή κληρικού και παράλληλα ασκούντες το λειτούργημα της μαθητείας των πιστών στα ιερά Γράμματα, έχουν μετατρέψει τη θεολογία σε σχεσιολογία, αφού γι΄ αυτούς ισχύει το πρακτικό θεώρημα : αρχή παντός έργου σχέση και προ πάσης πράξεως βουλή σχέσεως. Δευτερεύουσας και ήσσονος σημασίας είναι, ότι όλα αυτά έγιναν - και γίνονται - με το λόγο.

Ότι ο άνθρωπος βρίσκεται σε σχέση με τον κόσμο και τα εγκόσμια - απαντώ τώρα στην επιθυμία σας - ουδείς αντιλέγει. Δεν μπορούμε όμως να κάνουμε θεολογία με τη σχέση, όπως δεν μπορούμε να κάνουμε θεολογία με την αρχή της ηδονής (Φρόιντ), με την αρχή της γαστρός (φάγωμεν πίωμεν), με την αρχή της Χημείας (όλα είναι χημεία) ή της Φυσικής ενέργειας (όλα είναι ενέργεια). Αρχή της Θεολογίας, όσο το επιτρέπουν οι δυνάμεις του ανθρώπου, είναι η περί θανάτου αρχή. Και τούτο, προκειμένου να αναδειχθεί η άρση της βεβαιότητας του θανάτου, η κυριαρχία της Ζωής. Κάτι που ανεπιτυχώς προσπαθεί η σχεσιολογία του έρωτα (θεολογία των ημερών) με τα λογοτεχνικά ευφυολογήματα του τύπου :

Η χωρίς επιφυλάξεις παράδοση στο θείο έρωτα ξεμπλοκάρει την ύπαρξή μας από φόβους. Όταν έχεις γευτεί τον έρωτα του Χριστού, συμφιλιώνεσαι με τη κτίση μαθαίνοντας ότι ο έρωτας είναι σταυρός, προσφορά και σεβασμός. 

Το βίωμα του αναστάντος Κυρίου δεν έχει ανάγκη ερωτικής αναφοράς. Ή, αν αυτό είναι θεμιτό, μη λησμονούμε ότι ειπώθηκε από ασκητές, οι οποίοι έκαναν πράξη τον ερωτικό λόγο ευρισκόμενοι στην πλήρη κατά Θεό ερημία και όπου : "Νῦν πάντα πεπλήρωται φωτός, οὐρανός τε καὶ γῆ, καὶ τὰ καταχθόνια· ἑορταζέτω γοῦν πᾶσα κτίσις, τὴν Ἔγερσιν Χριστοῦ, ἐν ᾗ ἐστερέωται".

 Υστερόγραφο
1. Θέτοντας την ηδονή στην πρώτη σειρά αξιολόγησης και ιεράρχησης (αρχή της ηδονής), ο άνθρωπος οδηγείται μετά βεβαιότητος στην οδύνη : τετραμελής οικογένεια ξεκληρίστηκε σε τροχαίο, θάνατος οκτάχρονου σε μπαλόνι του λούνα-παρκ κ.π.ό.

2. Θέτοντας την γαστέρα στην πρώτη σειρά αξιολόγησης, ο άνθρωπος πάσχει πλήθος νοσηρών καταστάσεων της υγείας. Στην οδύνη καταλήγουν κι αυτά.

3. Θέτοντας τη Χημεία ή την Φυσική ενέργεια στην πρώτη σειρά αξιολόγησης, ο άνθρωπος ανακαλύπτει ( τεχνογνωσία ) καταστροφικά εφευρήματα - δεν λείπουν βέβαια και τα αγαθά - με σκοπό τον μονοπολικό έλεγχο των προϊόντων τροφής ( μεταλλαγμένα ζώα και τρόφιμα ) και τον επίσης μονοπολικό εξανδραποδισμό - λόγω οικονομικής και πολεμικής ισχύος - εθνών, λαών, κρατών. Και αυτά προξενούν απερίγραπτη οδύνη.

Σε αντίθεση με όλα αυτά, η αξιολογική ιεράρχηση εκείνη, που θέτει τον θάνατο στην πρώτη σειρά, αναμέλπει τη χαρμόσυνη προσευχή :

" Ἀνάστασιν Χριστοῦ θεασάμενοι (...)  ἰδοὺ γὰρ ἦλθε διὰ τοῦ Σταυροῦ  χαρὰ ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ (...) Ἀναστὰς ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ τοῦ τάφου καθὼς προεῖπεν, ἔδωκεν ἡμῖν τὴν αἰώνιον ζωὴν καὶ μέγα ἔλεος ".
Και βεβαίως τὴν αἰώνιον ζωὴν !  Ότι " διά θανάτου τό θνητόν, διά ταφῆς τό φθαρτόν μεταβάλλεις, ἀφθαρτίζεις γάρ θεοπρεπέστατα, ἀπαθανατίζων τό πρόσλημμα ".

" Ἁγίῳ Πνεύματι, ἀναβλύζει τὰ τῆς χάριτος ῥεῖθρα, ἀρδεύοντα ἅπασαν τὴν κτίσιν, πρὸς ζωογονίαν ".


(*)  http://salograia.blogspot.gr/2014/04/sex.html όπου το σχετικό (απόσπασμα από) κείμενο :

Πίσω από τον Έρωτα
π. Βαρνάβα Γιάγκου

Απόδειξη της ερωτικής μας ανικανότητας είναι η επιδερμικότητα αυτής της εμπειρίας. Όταν ο έρωτας εξαντλείται στα γλυκερά λόγια και βιώματα και στη τυποποιημένη τεχνική του έρωτα, που οδηγεί στην ευδαιμονία και τη στιγμιαία αυτοπραγμάτωση, εκφράζεται ο φόβος και η αδυναμία να συναντήσουμε αληθινά το πρόσωπο του άλλου.

Η αγάπη είναι εμπειρία επώδυνη για τον ψυχικό μας κόσμο, γι’ αυτό αποφεύγουμε να ανοιχθούμε πιο ουσιαστικά. Προτιμούμε τις ήρεμες σχέσεις, όπου δεν συνδεόμαστε βαθιά με τον άλλο, για να μπορούμε να εξερχόμεθα όταν προσβάλλεται ο ναρκισσισμός μας. Πίσω από την γλύκα του έρωτα υπάρχει πάντα η διακινδύνευση. Είναι μια μορφή αυτοαπώλειας.

Το ολοκληρωτικό δόσιμο φέρει την απειλή της αποτυχίας και του εκμηδενισμού. Πως ξέρεις ότι αγάπησες τον κατάλληλο άνθρωπο; Πως ξέρω πως θα γίνω εύκολος για εκμετάλλευση; Τον ίδιο τρόμο έχομε και στο πλησίασμα του Θεού. Όταν προσεύχομαι ψάχνοντας την αγάπη Του, παραδίδοντας το κέντρο της ύπαρξής μου σε Αυτόν, δεν ξέρω τι θα συναντήσω και πώς θα αντέξω το θέλημά Του.

Πίσω από κάθε έρωτα υπάρχει υψωμένος ο θάνατος – ο θάνατος του θελήματός μας, της δύναμής μας, του συμφέροντός μας. Αλλά τρομακτικότερα στέκεται ο θάνατος ως χωρισμός. Καταφέρνεις να συνδεθείς ολοκληρωτικά με τον άνθρωπό σου και μελαγχολείς αναλογιζόμενος την ώρα του θανάτου του. Ξέρεις ότι θα πεθάνεις, γι’ αυτό αγαπάς με πάθος που αναμειγνύεται με τρόμο. Εξ αιτίας του φόβου του θανάτου συνήθως επιλέγουμε τις ρηχές ερωτικές σχέσεις, για να αποφύγουμε το φόβο της απώλειας του αγαπημένου, ή εμμένουμε στον αυτονομημένο σωματικό έρωτα, για να καλύψουμε το άγχος του θανάτου.

Ο θάνατος είναι το σύμβολο της έσχατης ανικανότητας, γι’ αυτό προσπαθούμε να αποδείξουμε τη ζωντάνια μας, ότι είμαστε νέοι, ελκυστικοί, με το σωματικό έρωτα. Η υπερβολική αναφορά στη σεξουαλική ικανότητα έρχεται να φιμώσει τους φόβους μας για μια εσωτερική ανικανότητα.

Η αναζήτηση του αναστάντος Χριστού, η εσωτερική πάλη για αναζήτηση της αγάπης που νικά το θάνατο, είναι η άλλη πρόταση που οι διανοούμενοι θα αποκαλούσαν θρησκευτική νεύρωση. Η χωρίς επιφυλάξεις παράδοση στο θείο έρωτα ξεμπλοκάρει την ύπαρξή μας από φόβους. Όταν έχεις γευτεί τον έρωτα του Χριστού, συμφιλιώνεσαι με τη κτίση μαθαίνοντας ότι ο έρωτας είναι σταυρός, προσφορά και σεβασμός.

9 σχόλια:

Kyprianos Christodoulides είπε...

Σ : ( βλέπε http://salograia.blogspot.gr/2014/04/sex.html )

Όποιος βοηθήσει τους νέους σε αυτήν την εγκράτεια - και όχι μόνον σε αυτήν, ο Κυπριανός ανέφερε κάποια είδη ακόμη...

κχ :
Παιδαγωγός δεν είμαι, γιατρός είμαι. Στο χέρι τους (των νέων) είναι. Η μονογαμική σχέση είναι το α και το ω, που άλλοι το συνδέουν με το αγαπώ, όχι όμως και ο γράφων, Η ταπείνωση - άρνηση του ιδίου, εξ ενστίκτου, θελήματος - οδηγεί στην αγάπη. Ο ταπεινός άνθρωπος δεν είναι πλεονέκτης, δηλαδή ειδωλολάτρης, όπως οι σημερινοί, που φθάνουν στο σημείο να καταναλώνουν - μέσω σχέσης ερωτικής - ακόμη και τον άνθρωπο. Δεν καταναλώνουμε μόνο αγαθά. Καταναλώνουμε και το αγαθό του έρωτα με τις πολλαπλές ερωτικές μας σχέσεις. Προαγωγός, κυρίως, η τηλεόραση. (Παρένθεση, η πρό τηλεόρασης εποχή ήταν η ακουστική-φωνητική πραγματικότης, vocal reality, αλλά δεν απέδωσε τα αναμενόμενα. Η εικονική-οπτική πραγματικότητα, virtual reality, την εκτόπισε πλήρως πέτυχε.).

Όσο δε γι΄ αυτό : Η αναζήτηση του αναστάντος Χριστού ( με επεξηγηματικό το " η εσωτερική πάλη για αναζήτηση της αγάπης που νικά το θάνατο, είναι η άλλη πρόταση" ) δεν είναι αναζήτηση. Διότι υπάρχει, εφόσον όλοι έχουμε Μυρωθεί και Βαπτισθεί, η πανσθενουργός Χάρις την οποία ξεχνάμε και ψαχνόμαστε. Όταν όμως έχεις τα ανεξίτηλα δεδομένα αυτά (Χρίσμα και Βάπτισις) δεν μπορεί να γίνεται λόγος για απώλεια, άρα και αναζήτηση. Λόγο κάνουμε τότε περί λησμονιάς, δηλαδή λήθης, ενώ η αλήθεια είναι, συν τοις άλλοις, η διαρκής και πάντα εν εγρηγόρσει τελούσα ( : ζώσα ) μνήμη : 19 καὶ λαβὼν ἄρτον εὐχαριστήσας ἔκλασε καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς λέγων· Τοῦτό ἐστι τὸ σῶμά μου τὸ ὑπὲρ ὑμῶν διδόμενον· τοῦτο ποιεῖτε εἰς τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν 20 ὡσαύτως καὶ τὸ ποτήριον μετὰ τὸ δειπνῆσαι ... (Λκ. κβ΄).

Τέλος, να σημειώσω ότι δεν διεκδικώ το δίκιο μου, διότι "όπου δικαιολογίαι εκεί το δίκαιον και ου το φιλάνθρωπον". Έμαθα να ασκώ την ιατρική φιλάνθρωπα, παρά τα όσα "δίκαια" - κατ΄ άνθρωπο και κατά κόσμο - της επιστήμης.

Kyprianos Christodoulides είπε...

Ανώνυμος έγραψε (βλέπε προηγούμενο σύνδεσμο παραπομπής) ...
Αγαπητέ κ. Κυπριανέ σας ευχαριστώ για την απάντηση σας.
Έχω την αίσθηση ότι συμφωνούμε, δεν βλέπω να λέμε διαφορετικά πράγματα.

Έγραψα στο σχόλιο μου ότι όντως στην ομιλία του π.Βαρνάβα υπήρξαν κάποια πράγματα που άκουσα που μου δημιούρησαν ερωτηματικά, το είπα απλά και δεν μπήκα σε αναλύσεις. Το κείμενο περι έρωτος ωστόσο με καλύπτει στην ουσία.
Καταλαβαίνουμε όλοι λίγο πολύ ένα φάλτσο ακόμα κι αν δεν είμαστε όλοι μουσικοί. Αλλά ακόμα κι αν σε ένα έργο εξαιρετικό περάσουν δυο, άντε τρία φάλτσα που δεν τα πιάσουμε δεν θα έχουμε χάσει την ουσία του ή έστω όση από αυτην μπορούμε να λάβουμε.
Αλλά και να τα καταλαβαίναμε αυτά τα φάλτσα τα οποία μπορεί να παίχτηκαν από άγνοια ή για όποιο άλλο λόγο θα ήταν λίγο περίεργο να επικεντρώναμε την προσοχή μας σε αυτά χάνοντας την ουσία του έργου.

Παράδειγμα:
"Η χωρίς επιφυλάξεις παράδοση στο θείο έρωτα ξεμπλοκάρει την ύπαρξή μας από φόβους. Όταν έχεις γευτεί τον έρωτα του Χριστού, συμφιλιώνεσαι με τη κτίση μαθαίνοντας ότι ο έρωτας είναι σταυρός, προσφορά και σεβασμός." (Βλέπε "Πίσω από τον έρωτα" μ. Βαρνάβα)

και το δικό σας :

"Το βίωμα του αναστάντος Κυρίου δεν έχει ανάγκη ερωτικής αναφοράς. Ή, αν αυτό είναι θεμιτό, μη λησμονούμε ότι ειπώθηκε από ασκητές, οι οποίοι έκαναν πράξη τον ερωτικό λόγο ευρισκόμενοι στην πλήρη κατά Θεό ερημία, όπου : Νῦν πάντα πεπλήρωται φωτός, οὐρανός τε καὶ γῆ, καὶ τὰ καταχθόνια· ἑορταζέτω γοῦν πᾶσα κτίσις, τὴν Ἔγερσιν Χριστοῦ, ἐν ᾗ ἐστερέωται"

Δεν διαφωνώ καθόλου, το αντίθετο μάλιστα, συμφωνώ απολύτως! Καταλαβαίνετε όμως τι θέλω να πω. Επίσης όταν έγραψα ότι δεν θεωρητικολογώ δεν εννούσα ότι δεν ασχολούμε με την θεωρία, απλώς πιστεύω ότι συχνά η πολύ θεωρία μας βγάζει από την ουσία.
Το γράψιμο όπως είπα δεν είναι το δυνατό μου σημείο και συμπαθάτε με αν δεν εκφράστηκα καλύτερα για να γίνω πιο κατανοητός.
Το να παρατηρεί κανείς και να φιλτράρει χωρίς να πέφτει σε αυθαιρεσίες κάνοντας ό,τι νομίζει κι ό,τι τον βολεύει προυποθέτει ότι έχει μια βάση. Χωρίς φάρους τι θα κάνανε τα καράβια άλλωστε..

Άρα όλα χρειάζονται κι έχουν την αξία τους. Όμως τελικά κι ένας αγράμματος που δεν έχει διαβάσει ποτέ του τίποτα ούτε έχει μπει σε αναλύσεις θεολογικές ή άλλες κλπ πιστεύω ότι έχει τις ίδιες ευκαιρίες να αγιάσει για παράδειγμα, όσες έχει κι ένας μορφωμένος που έχει μελετήσει κι έχει μάθει απ'έξω όλα τα συγγράμματα όλων των πατέρων μας. Τα παραδείγματα άπειρα, ακόμα και ατόμων που δεν είχαν υπ'όψιν τους ούτε καν το ευαγγέλιο.
Η πρόθεση μετράει και η καθαρή καρδιά, αυτη είναι και η μάχη. Η αγάπη δεν κάνει διακρίσεις.
Π

Kyprianos Christodoulides είπε...

Σ :
Ελα άρχοντα Χριστοδουλίδη! Πες το παρασύνθημα!

κχ
Δεν έχω τίποτα παραπάνω να γράψω. Σοφά είναι αυτά του Π. Το μόνο, όταν πρόκειται για θέματα θεολογικά, τα "φάλτσα" είναι ασυγχώρητα. Απλά και μόνο, του θυμίζω την "σκιαμαχία" περί της ουσίας. Ομοούσιος οι μεν (Μέγας Αθανάσιος), ομοιούσιος οι δε (Άρειος) . Όλα κρίθηκαν από ένα ιώτα. Και δεν ήταν μόνο αυτό, χόντρυνε το πράγμα, ώστε να φθάσουμε στα σημερινά.

Kyprianos Christodoulides είπε...

Ανώνυμος έγραψε ...
Αγαπητέ κ.Κυπριανέ μου υπάρχουν φάλτσα και φάλτσα :)
Το ιώτα δεν ήταν απλώς φάλτσο, εκεί ανατινάχθηκε η ορχήστρα ολάκερη :)
Π

Kyprianos Christodoulides είπε...

Σ :
Η λεπτομέρεια. σε κάθε περίπτωση, είναι τεράστιας σημασίας, πράγματι...

κχ :
Αγαπητή μου,
Το ζήτημα των λεπτομερειών απαιτεί αξιολογική κατάταξη, διότι πολλές από αυτές, αν και φαίνονται σημαντικές, είναι κυριολεκτικά ασήμαντες. Λόγοι αποπροσανατολισμού της αναγορεύουν συνήθως σε σημαντικές. Σημασία έχει, όπως καταλαβαίνεις, ποιές από τις λεπτομέρειες θα κρίνουμε αξιόλογες και ποιές θα τις αγνοήσουμε. Σε μερικά ζητήματα, όπως για παράδειγμα τα θρησκευτικά, τα πράγματα είναι δύσκολα και δεν μας βοηθά σε τίποτα η γενίκευση - από άλλα παρεμφερή θέματα - του : "σε κάθε περίπτωση είναι τεράστιας σημασίας η λεπτομέρεια". Φερ΄ ειπείν, το παράδειγμα που προσκόμισε ο Π. με τα ασήμαντα "μουσικά φάλτσα", είναι εντελώς επουσιώδες για το θέμα που μας απασχολεί και συζητάμε.

Δεν μπορούμε να κάνουμε θεολογία μέσω της σχέσης - αναπόδραστα ερωτικής, παρεμπιπτόντως αγαπητικής, και έστω γαμικής - μεταθέτοντας και μετατρέποντας την κοινωνία ανδρός και γυναικός "εις σάρκα μία", σε ένα θλιβερό "πάρε-δώσε" με επιδόρπιο το θεωρητικό " όταν έχεις γευτεί τον έρωτα του Χριστού, συμφιλιώνεσαι με τη κτίση μαθαίνοντας ότι ο έρωτας είναι σταυρός, προσφορά και σεβασμός".

Με άλλα λόγια, μας λέει ο συγγράψας τα ανωτέρω, έρωτας είναι ο Χριστός και μπράβο του ! Αλλά, μπράβο - τι άλλο να πει κανείς; - και σε όλους όσους αυτά τα πετάνε στα σκουπίδια. Μαζί όμως πετάνε και το Χριστό, ή του κάνουν τη χάρη να τον εκτιμούν σαν ένα μεγάλο φιλόσοφο.

Δεν είναι ο "έρωτας του Χριστού" (sic) αυτό που μας συμφιλιώνει με την κτίση. Η φύση του ανθρώπου δεν είναι ερωτική, τουλάχιστον, καθώς τη διδάσκουν οι νεοορθόδοξοι φορείς των αλλότριων γνωστικών δοξασιών. Οι οποίοι θέλουν τον έρωτα να είναι ταυτόσημος και με τη γνώση. Όπως γράφουν, ο "᾿Αδάμ δὲ ἔγνω Εὔαν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκε τὸν Κάϊν ". Φαίνεται, η γεύση του απαγορευμένου καρπού, έκανε τον Αδάμ να ερωτευτεί την Εύα ! Τι άλλο να υποθέσουμε ;

Θα επαναλάβω ότι η φύση μας, αν θέλεις και αρχή των ανθρώπων, δεν είναι η ερωτική. Δεν είναι, άρα, και η σχέση. Προς τούτο, θα επικαλεστώ εδάφιο από το Κατά Ιωάννη ια΄, στο οποίο διαβάζουμε : "37 εἶπεν οὖν αὐτῷ ὁ Πιλᾶτος· Οὐκοῦν βασιλεὺς εἶ σύ; ἀπεκρίθη Ἰησοῦς· Σὺ λέγεις ὅτι βασιλεύς εἰμι ἐγὼ. ἐγὼ εἰς τοῦτο γεγέννημαι καὶ εἰς τοῦτο ἐλήλυθα εἰς τὸν κόσμον, ἵνα μαρτυρήσω τῇ ἀληθείᾳ·".

Φύση μας και αρχή μας είναι η αλήθεια, η μαρτυρία της αλήθειας, και ουδέν έτερο. Δεν είναι ούτε η αρχή της ηδονής - μετεξελίχθηκε με τη σχέση -, ούτε η αρχή της γαστέρας, ούτε η αρχή της Χημείας, της Φυσικής ενέργειας, ή ό,τι άλλο ήθελε προκύψει με όλα τα εν σχέσει εκτός από την αλήθεια.

penelope είπε...

Μπαινω σε λαθος σελιδα..τελοςπαντων δεν πειραζει.
Χριστος Αληθως ανεστη (εαν το δεχεσθε...)κυριε Κ.Χ και σας ευχομαι υγεια και ο,τι σωτηριολογικο επιθυμειτε!
Πρωτη φορα μπαινω στη σελιδα σας.Δεν εχει καμια σημασια...
Εγω μπηκα για εναν και μονον λογο.
Να σας ευχαριστησω που ακομα και ειστε σε αλλη συνοδο ,κανετε αγωνα κατα του Οικουμενισμου μαζι με εμας τους απλους χριστιανους και αυτο πολυ το εχουμε εκτιμησει.
Μονον αυτο και τιποτε αλλο γιατρε.Να εισθε καλα !Ηθελα να σας το πω και στο μπλοκ Θρησκευτικα και στις Ακτινες αυτο,αλλα για να μη σκανδαλισθουν αλλοι χριστιανοι ,δεν μπορεσα.Δεν εχει σημασια και εσεις βοηθατε στον αγωνα!
Ευχαριστω πολυ κυριε Κ.Χ!!!!!
Φιλαδελφα παντοτε!πηνελοπη

Kyprianos Christodoulides είπε...

penelope :
Χριστος Αληθως ανεστη (εαν το δεχεσθε...) κυριε Κ.Χ και σας ευχομαι υγεια και ο,τι σωτηριολογικο επιθυμειτε!

kx
Μα είναι ποτέ δυνατόν να μη δέχομαι το Χριστός Αληθώς Ανέστη ; Πώς το διανοηθήκατε ; Έχω αφήσει πουθενά κανένα υπονοούμενο, ή, μήπως, επειδή ανήκω σε άλλη Σύνοδο, αυτό απαγορεύεται και αυτοαποκλείεται ; Αν δεν είναι Ορθόδοξη η Σύνοδος στην οποία ανήκω, δεν θα ήταν ορθόδοξα - λόγω και έργω - αυτά που γράφω. Ελπίζω να είναι, άλλοι θα το πουν και όχι εγώ.

Σας ευχαριστώ για την επίσκεψη και τον ενισχυτικό σας λόγο.

Kyprianos Christodoulides είπε...

- Ανώνυμος8 Μαΐου 2014 - 1:33 π.μ.
κ.Κυπριανέ με συγχωρείται και πάλι για την παρέμβαση αλλά θέλω να προσθέω τα εξής.

Κατανοητή η ένσταση σας και είναι απόλυτα ορθή!
Είναι ένα ευαίσθητο θέμα από θεολογικής απόψεως και όχι μόνο και συμφωνώ σε ότι γράψατε.

Θέλω να πιστεύω ωστόσο ότι η πρόθεση του συγγραφέα ήταν η προσέγγιση των νέων η οποία στην εποχή μας τουλάχιστον δεν είναι και τόσο απλή με όλο αυτον τον βομβαρδισμό που δέχονται, και όχι η διαστρέβλωση,εκούσια ή ακούσια της αληθείας.
Ίσως ακούγομαι αφελής, ίσως να είμαι κιόλας και ζητώ συγνώμη γι αυτό.

Μπορείτε βέβαια να μου πείτε πιθανόν, ναι αλλά δεν μπορεί κανείς και πόσο μάλλον ένας ιεράρχης που κάνει διάλεξη πχ να λέει ανακρίβειες.
Στο τι είναι αλήθεια και τι όχι δεν θα διαφωνήσω διόλου αυτό έλειπε, είπα άλλωστε ότι δεν μου αρέσει να θεωριτικολογώ. Η διάκριση είναι άλλο θέμα και μάλιστα μεγάλο.
Άλλωστε τελικά δεν είναι και τόσο μπερδεμένα όλα όπως θέλουν να μας τα παρουσιάζουν κάποιοι.

Όμως προσωπικά τουλάχστον και προκειμένου να μην τρομάξω τον απέναντι μου όπου μιλάει "άλλη γλώσσα" να το πω έτσι απλά, θα προτιμούσα να χρησιμοποιούσα και όρους που μπορεί να μην είναι ακριβής.

Γιατί κ.Κυπριανέ μου εσείς και γω πχ αλλά και όσοι μπορούμε να καταλάβουμε αυτό που σωστότατα λέτε:

"Θα επαναλάβω ότι η φύση μας, αν θέλεις και αρχή των ανθρώπων, δεν είναι η ερωτική. Δεν είναι, άρα, και η σχέση."

..αλλά αν το πω αυτό σε έναν άνθρωπο που το μόνο που ξέρει είναι να παίρνει και να δίνει ηδονή γιατί αυτό θεωρεί φυσιολογικό και λογικό μάλιστα, αφού όπου και να γυρίσει να δει αυτό βλέπει κι αυτό του μάθανε, άσχετα αν τελικά είναι φανερό και στον ίδιο ότι αυτή η δουλειά δεν τον κάνει ευτυχισμένο στην τελική μα το αντίθετο,
θα φύγει τρέχοντας και η ζημιά θα είναι μεγαλύτερη.

Τέλος πάντων καταλαβαίνετε τι θέλω να πω. Επαναλαμβάνω, θέλω να πιστεύω ότι αυτή ήταν η πρόθεση του συγγραφέα, αν πάλι είναι αλλιώς...τι να πω, ο θεός βοηθός!
Π

Kyprianos Christodoulides είπε...

Απάντηση

- Kyprianos Christodoulides8 Μαΐου 2014 - 1:48 μ.μ.
Αγαπητέ κ. Π.
Είσαστε απόλυτα κατανοητός και σας συγχαίρω για το προσεκτικά μελετημένο σχόλιο, σχετικά με αυτά που έγραψα.

Η φύση μας, αγαπητέ κύριε, είναι η αλήθεια, αν προτιμάτε, η μαρτυρία της αλήθειας.

Θα πρέπει οι νέοι μας, που κατηχούνται στην εκκλησιαστική σεξουαλικότητα (sic), αυτό που μόλις πιο πάνω έγραψα να το μάθουν, όπως και αρκετά άλλα, παρότι «πολλά πταίοντες άπαντες», ή ακόμη και «ουδείς άξιος» . Η Χάρις μας έχει δοθεί με το Χρίσμα και την Βάπτιση, η δε πορεία μας είναι να καταστήσουμε εμφανές - καίτοι αμαρτωλοί - μέσα στην πρωτοφανή για τα χρονικά παγκόσμια φαυλότητα, υποκρισία, και ψευτιά, αυτό το «πᾶς ὁ ὢν ἐκ τῆς ἀληθείας ἀκούει μου τῆς φωνῆς».

Είναι δε πρωτοφανής η σημερινή κατάσταση, μάλιστα θα έλεγα πολύ χειρότερη εκείνης των χρόνων του Ιησού, διότι μη ξεχνάμε ο τότε κόσμος ήταν βουτηγμένος στην ειδωλολατρία και άγνωστα ήταν όλα τα της Θεολογίας. Σήμερα, όπου τα πάντα είναι γνωστά, κυριαρχεί η ειδωλολατρία - εικονική ή ανεικονική - αφού η αίρεση την παρουσιάζει με ένδυμα θεολογικό και χριστιανικό. Ταιριάζει εδώ το ...

20 Τότε ἤρξατο ὀνειδίζειν τὰς πόλεις ἐν αἷς ἐγένοντο αἱ πλεῖσται δυνάμεις αὐτοῦ, ὅτι οὐ μετενόησαν· 21 οὐαί σοι, Χοραζίν, οὐαί σοι, Βηθσαϊδά· ὅτι εἰ ἐν Τύρῳ καὶ Σιδῶνι ἐγενήθησαν αἱ δυνάμεις αἱ γενόμεναι ἐν ὑμῖν, πάλαι ἂν ἐν σάκκῳ καὶ σποδῷ καθήμεναι μετενόησαν. 22 πλὴν λέγω ὑμῖν, Τύρῳ καὶ Σιδῶνι ἀνεκτότερον ἔσται ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως ἢ ὑμῖν. 23 καὶ σὺ Καπερναούμ, ἡ ἕως τοῦ οὐρανοῦ ὑψωθεῖσα, ἕως ᾅδου καταβιβασθήσῃ· ὅτι εἰ ἐν Σοδόμοις ἐγενήθησαν αἱ δυνάμεις αἱ γενόμεναι ἐν σοί, ἔμειναν ἂν μέχρι τῆς σήμερον. 24 πλὴν λέγω ὑμῖν ὅτι γῇ Σοδόμων ἀνεκτότερον ἔσται ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως ἢ σοί. (Ιν. ια΄)

... γι΄ αυτό, νομίζω, δεν αποτελεί υπερβολή αυτό που έγραψα ( : Είναι πρωτοφανής η σημερινή κατάσταση, μάλιστα θα έλεγα πολύ χειρότερη εκείνης των χρόνων του Ιησού). Ώστε, δεν πρέπει να απορούμε «ὅτι γῇ Σοδόμων ἀνεκτότερον ἔσται ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως ἢ ... » με τους σημερινούς σιωνιστές ορθόδοξους (νεοορθόδοξοι), τους παπικούς σιωνιστές, και τους απροκάλυπτα σιωνιστές προτεστάντες. Έχουν καταλάβει από ποιους κινδυνεύουν και μπήκαμε στο στόχαστρο. Αν απορεί κανείς, ας διάβασει :
http://hellaspress-angel.blogspot.gr/2014/05/H-Orthodoksia-einai-h-kyria-apeilh-gia-ton-dytiko-politismo-leei-o-Souhdos-ypourgos-Ekswterikwn-Karl-Bilnt.html

Γιατί, λοιπόν, αυτά και πλήθος άλλα, μένουν εκτός ενδιαφερόντων της "εκκλησιαστικής σεξουαλικότητας" και ο π. Βαρνάβας αρκείται στην ερωτολογία (σημ ερωτισμό, θα έγραφα) του "όταν έχεις γευτεί τον έρωτα του Χριστού, συμφιλιώνεσαι με τη κτίση μαθαίνοντας ότι ο έρωτας είναι σταυρός, προσφορά και σεβασμός" ; Μαρτυρία έρωτος καλείται να δώσει ο πιστός ή μαρτυρία αληθείας ; Και μην πει κανείς ότι ο πιστός είναι ερωτευμένος με την αλήθεια ! Όταν η φύση μας, η αρχή μας, είναι η αλήθεια - πᾶς ὁ ὢν ἐκ τῆς ἀληθείας ἀκούει μου τῆς φωνῆς - τι δουλειά έχει ο έρωτας (αρχή της ηδονής) ; Τι δουλειά έχει το στομάχι ; Τι δουλειά έχει η Χημεία και η Φυσική ενέργεια ; Τι δουλειά έχει η σχέση ; Τα επιφαινόμενα του είναι, δεν μπορούν ποτέ να υποκαταστήσουν το είναι, για να του πούμε διαφορετικά, κάπως δύσκολα και ολίγον φιλοσοφικά.

"Έθελξας πόθω με,Χριστέ,και ηλλοίωσας τω θείω σου έρωτι. αλλά κατάφλεξον, πυρί άϋλω τας αμαρτίας μου ...",

διαβάζουμε στην Ακουλουθία της Μεταλήψεως. Οι φθοροποιοί ποιμένες το κακοποίησαν. Άλλοι ταύτισαν τις μεταμοσχεύσεις με τη θεία Μετάληψη και έτεροι δίνουν διαλέξεις, ή γράφουν βιβλία, με θέμα την "εκκλησιαστική σεξουαλικότητα", για να μας πουν πάνω-κάτω ότι ο Χριστός είναι ο έρωτας, ότι όλα είναι σχέση, ότι θεός είναι η σχέση. Βέβαια, όλα είναι και κατανάλωση ! Άρα, κατανάλωση είναι και ο θεός !! Ήμαρτον Κύριε.