Αλλοίωση, "εν ανομίαις συνελήφθην"

"Ευμορφία", για όλους

Επαναγωγή, "εις το καθ΄ομοίωσιν επανάγαγε ..."

Πέμπτη, 17 Απριλίου 2014

« ... ὁ ἐν ὕδασι τὴν γῆν κρεμάσας»

«Σήμερον κρεμᾶται ἐπὶ ξύλου ὁ ἐν ὕδασι τὴν γῆν κρεμάσας»

Ένας αμφισβητίας και περιεργαζόμενος τα θρησκευτικά γράμματα, με ρώτησε κάποτε τι θέλει να πει αυτό το "σήμερον κρεμάται επί ξύλου ο εν ύδασι την γην κρεμάσας". Σκέφτηκα για λίγο και του απάντησα ως εξής :

Η έκφραση αυτή είναι ποιητική - οι ποιητικές εκφράσεις κάτι συμβολίζουν - συνάμα δε, είναι και πραγματική. Δηλαδή, εξ αντικειμένου γενόμενη. Και είναι μεν ποιητική, δηλώνοντας με αυτό το "εν ύδασι την γην κρεμάσας", το απερίγραπτα θαυμαστό γεγονός να κρέμεται όλη η γη από το νερό ! Είναι δε αντικειμενική δηλώνοντας ότι, πράγματι, κάποτε η γη κρεμάστηκε κυριολεκτικά από το νερό. Και πότε αυτό έγινε ; Με τον, επί Νώε, Κατακλυσμό.

Αυτή ήταν η απάντηση και ειλικρινά, δεν γνωρίζω αν έχουν κάποια "πατερική", όπως συνηθίζεται σήμερα να λέγεται, τεκμηρίωση. Η δική μου ολιγομάθεια, περιοριζόμενη αποκλειστικά στα θρησκευτικά γράμματα, αυτά τα λίγα με δίδαξε. Αν κάνω λάθος, ας με διορθώσουν οι καλώς γνωρίζοντες τα θεολογικά. Θα τους ήμουν υποχρεωμένος και θα τους ευχαριστούσα. Δεν γνωρίζω αν έπεισα τον αμφισβητία, πάντως, έφυγε σκεπτικός.

Δεν υπάρχουν σχόλια: