Αλλοίωση, "εν ανομίαις συνελήφθην"

"Ευμορφία", για όλους

Επαναγωγή, "εις το καθ΄ομοίωσιν επανάγαγε ..."

Σάββατο, 30 Νοεμβρίου 2013

Ανώνυμος έγραψε, "από τον Θεό ζητάμε δύναμη στην πίστη μας"

Ανώνυμος έγραψε ...
Από τον Θεό ζητάμε δύναμη στην πίστη μας . Αν έχουμε δύναμη στην πίστη μας δεν πρόκειται να προδώσουμε τον Κύριο μας . Η πίστη μας θα μας οδηγήσει στο να γίνουμε μάρτυρες .
Δεν ζητάμε από το Θεό να μας αξιώσει να γίνουμε μάρτυρες, αλλά θέλουμε να γίνουμε μάρτυρες, και για αυτό ζητάμε δύναμη στην πίστη μας . Ώστε να μην πλανηθούμε . Αν δεν πολεμήσει κάποιος το κακό,  αν δεν πολεμήσει κάποιος τον αντίχριστο, πως θα γίνει μάρτυρας ;


και ο σχολιαστής απάντησε ...
Από τον Κύριο ζητάμε να μας προσθέσει πίστη, στην πίστη που έχουμε, και όχι "δύναμη πίστεως". Επίσης, αδύναμη πίστη καθόλου δεν συνεπάγεται προδοσία ή πλάνη. Η τριττή άρνηση του Απ. Πέτρου δεν ήταν ούτε το ένα, ούτε το άλλο, ήταν η εκ φύσεως (ενστικτώδης) ανθρώπινη δειλία προ ενός επικείμενου κινδύνου. Το να ισχυριστεί κάποιος ότι η άρνηση οδηγεί νομοτελειακά σε προδοσία ή πλάνη, κατά τη γνώμη μου, δεν ευσταθεί. Περιορίζομαι επιγραμματικά μόνο σε αυτά. Δεν θέλω να διευρύνω περισσότερο το θέμα.

Παρεμπιπτόντως, παρόμοιο ζήτημα είχε τεθεί και στον άγιο Κυπριανό, επίσκοπο Καρχηδόνος, όταν έπρεπε να δώσει τη λύση στο πρόβλημα με Χριστιανούς, που απέφυγαν, όταν εδιώκοντο, το μαρτύριο και θυσίαζαν στα είδωλα. Ήταν το ζήτημα των πεπτοκότων. Η πρότασή του ήταν να γίνονται δεκτοί, να μην αποβάλλονται από την Εκκλησία, η οποία τελικά εισακούστηκε και επικράτησε στη Σύνοδο Καρχηδόνος (251 μ.). Σημειώνουμε, ο ίδιος και η αγία Ιουστίνα, μαρτύρησαν επειδή δεν κατέδωσαν το μέρος όπου κρύβονταν Χριστιανοί (διωγμοί επί αυτοκράτορος Βαλεριανού 256 μ.Χ.).

Συμβουλευτικά. τώρα, σας γράφω να ιεραρχείται τα θέματα, ερωτήματα ή απορίες, και να μην τα "σωριάζετε" χύμα όλα μαζί. Διότι, συμβαίνει, η απάντηση που θα σας δίνουν, σε ένα ή περισσότερα από αυτά, να είναι ερωτηματικής φύσεως. Δηλαδή, να γεννά νέα ερωτήματα. Ως εκ τούτου, επειδή υπάρχει και αυτό το αναπόφευκτο ενδεχόμενο, καλό είναι, γενικά τώρα μιλώντας, να περιοριζόμαστε σε ένα θέμα, φροντίζοντας αυτός που απαντά, να είναι όσο το δυνατόν περισσότερο επεξηγηματικός. Επίσης, επειδή παρακολουθείτε στο διαδίκτυο ομιλίες θρησκευτικού (ή θεολογικού) περιεχομένου από γέροντες με κολλαριστά ράσα - ίσως και άλλους άνευ - καλό είναι να είσαστε προετοιμασμένος. Θέλω να πω, να έχετε επιμεληθεί όσο σας είναι εφικτό της καλλιέργειας στα ζητήματα αυτά. Ένα και βασικότατο είναι ο εκκλησιασμός, είναι όμως εξίσου σημαντικό η συστηματική μελέτη όχι μόνο της Καινής Διαθήκης, αλλά και της Παλαιάς.

Ευχής έργο θα ήταν αν μπορούσατε να διαβάσετε στο αμετάφραστο Κείμενο των Ο΄  την Αγία Γραφή, από την αρχή μέχρι το τέλος,  και σημαντικά θα προοδεύσετε, αν κάνετε το ίδιο, και με την Φιλοκαλία των Ιερών Νηπτικών. Μετά θα ακολουθήσουν άλλα.

Περιορίζομαι μόνο σε ένα σημείο του πρώτου σας μηνύματος, ειδικότερα στο ζήτημα : "από τον Θεό ζητάμε δύναμη στην πίστη μας". Αφήνω τα άλλα (: να μην προδώσουμε τον Κύριο μας ... να γίνουμε μάρτυρες ... να μην πλανηθούμε).

5 Καὶ εἶπον οἱ ἀπόστολοι τῷ Κυρίῳ· Πρόσθες ἡμῖν πίστιν. (Λκ. ιζ' )

Αν οι απόστολοι ήταν ασθενείς στην πίστη, πόσο μάλλον εμείς; Εκείνοι ζήτησαν, αλλά και εμείς ζητάμε, να μας ενισχύσει (προσθέσει στην) ο Κύριος την πίστη μας με πίστη. Και ποια ήταν η απάντηση : "Εἰ ἔχετε πίστιν ὡς κόκκον σινάπεως, ἐλέγετε ἂν τῇ συκαμίνῳ ταύτῃ, ἐκριζώθητι καὶ φυτεύθητι ἐν τῇ θαλάσσῃ, καὶ ὑπήκουσεν ἂν ὑμῖν. 7 Τίς δὲ ἐξ ὑμῶν δοῦλον ἔχων ἀροτριῶντα ἢ ποιμαίνοντα, ὃς εἰσελθόντι ἐκ τοῦ ἀγροῦ ἐρεῖ, εὐθέως παρελθὼν ἀνάπεσε, 8 ἀλλ' οὐχὶ ἐρεῖ αὐτῷ· ἑτοίμασον τί δειπνήσω, καὶ περιζωσάμενος διακόνει μοι ἕως φάγω καὶ πίω, καὶ μετὰ ταῦτα φάγεσαι καὶ πίεσαι σύ; 9 μὴ χάριν ἔχει τῷ δούλῳ ἐκείνῳ ὅτι ἐποίησε τὰ διαταχθέντα; οὐ δοκῶ. 10 οὕτω καὶ ὑμεῖς, ὅταν ποιήσητε πάντα τὰ διαταχθέντα ὑμῖν, λέγετε ὅτι δοῦλοι ἀχρεῖοί ἐσμεν, ὅτι ὃ ὠφείλομεν ποιῆσαι πεποιήκαμεν".

Τι θέλει να πει με αυτό, Ότι, αν θέλουμε να ενισχύσουμε την πίστη μας, οφείλουμε πάντα να λέμε "δοῦλοι ἀχρεῖοί ἐσμεν, ὅτι ὃ ὠφείλομεν ποιῆσαι πεποιήκαμεν". Το θέλημα του αγίου Θεού είναι να έχουμε πίστη, αλλά με ταπείνωση και όχι έπαρση. Η προσθήκη και η ενίσχυση της πίστεως μόνο εν ταπεινώσει επιτυγχάνεται. Αν τώρα αυτό μας οδηγήσει - κάτω από όποιες συνθήκες - και στο μαρτύριο, είναι άλλο θέμα. Ας έχουμε όμως υπόψη, ότι δεν θα οδηγηθούμε προκαλώντας. Άλλοι θα μας προκαλέσουν κι εμείς αμυνόμενοι, ομολογώντας την αλήθεια, θα δώσουμε αν χρειαστεί τη ζωή μας. Βεβαίως, όχι μιμούμενοι το παράδειγμα του Σαμψών : Αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων.

"6 μείζονα δὲ δίδωσι χάριν· διὸ λέγει· ὁ Θεὸς ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται, ταπεινοῖς δὲ δίδωσι χάριν". (Ικ. δ΄)

Παρασκευή, 29 Νοεμβρίου 2013

Ανώνυμος έγραφε "γενηθήτω το θέλημά σου"

Ανώνυμος έγραφε ...
Ευχόμαστε προς τον Κύριο να γίνει το θέλημα του. Το θέλημα του Κυρίου είναι οι  η εκπλήρωση των προφητειών ... εμείς επιθυμούμε να έρθει ο αντίχριστος, να έρθουν τα χρόνια του αντίχριστου, προκειμένου να μας φέρει από πίσω και τον Χριστό μας

και ο σχολιαστής συμπλήρωνε ...
Ο Χριστός δεν θα έλθη ... από την πίσω πόρτα. Πάντα μπροστά βρίσκεται και τον αντίχριστο τον φέρνετε όλοι εσείς που τον επιθυμείτε, όπως γράφετε, για να καταφθάσει ο Κύριος. Κόλαση να κάνουμε τη γη, "ίνα πληρωθή το ρηθέν" υπό γερόντων και ορώντων.

Σας έμαθαν το "Πάτερ ημών", λέτε το "γενηθήτω το θέλημά σου", και γράφετε "ευχόμαστε προς τον Κύριο να γίνει το θέλημά του". Ναι, αλλά "ως εν ουρανώ και επί της γης", η βασιλεία αυτού πάντων δεσπόζει. Αυτό γιατί δεν σας το είπαν; Μην κόβετε, αυτά που δεν κόβονται. Θέλημα του αγίου Θεού και των προφητειών, δεν είναι να γίνει κόλαση η γη, να έλθη ο αντίχριστος, για να γίνουμε μάρτυρες και να δούμε τον Κύριο και τη Δευτέρα Παρουσία.

Γράμματα στραβά σας δίδαξαν οι δάσκαλοι της καινοτομίας. Παπαγαλίζετε το "Πάτερ ημών", δεν βλέπετε όμως ότι προτάσσεται το "αγιασθήτω το όνομά σου", ύστερα ακολουθεί το "ελθέτω η βασιλεία σου" και τέλος έρχεται το "γενηθήτω το θέλημά σου", με την διευκρίνιση του "ως εν ουρανώ και επί της γης". Για να γίνει το θέλημα του Θεού, ο πιστός πρέπει πρώτα να αγιάζει το όνομα του θεού Πατρός, κατόπιν να παρακαλεί την έλευση της βασιλείας του θεού Υιού και Λόγου, και τότε μας αποκαλύπτεται το εν αγίω Πνεύματι και θεό  θέλημα της τρισυποστάτου θεότητος "ως εν ουρανώ και επί της γης".

Ώστε, έτσι, λοιπόν ; " ...  εμείς επιθυμούμε να έρθει ο αντίχριστος "; Αλλά τι γράφει; 

«Καὶ νῦν ἀντίχριστοι πολλοὶ γεγόνασι» (1Ιν. β΄.18)

Αν ήταν όπως λέτε, οι πατέρες της Εκκλησίας θα τα είχαν παρατήσει από νωρίς και θα έκαναν πράξη όσα έγραφε ο αναθεματισμένος Ωριγένης ή ο Θεόδωρος Μοψουεστίας : Η Εκκλησία εδραιώθηκε, στήθηκε, όλα αποκαταστάθηκαν, κόλαση δεν υπάρχει. Αυτό κάνουν οι οικουμενιστές - ήταν και ο στόχος της προσθήκης των ημερών το 1924 - αλλά δεν σας το λένε. Μας θέλουν όλους να βράζουμε στο ίδιο καζάνι και όποιος γράφει κάτι σαν αυτά εδώ, φανατικό και φασίστα τον λέτε ( : με ζήλο ου κατ΄ επίγνωση ). Προτιμάτε τον κατ΄ επίγνωση ζηλωτή π. Ευθύμιο Τρικαμηνά. Θέλετε, δηλαδή, την   αποτείχιση μέσα στην καινοτομία και εκ της καινοτομίας! Και περιμένουμε να δούμε προκοπή ... .

Κάντε την πράξη, δεν ξέρω όμως πώς θα αντιδράσετε, όταν ο νεωτερισμός σας οδηγήσει να συνεορτάζετε μετά Ιουδαίων, ίσως και Μουσουλμάνων. Εκεί πάει το πράγμα, η κόλαση θα συνεορτάζει με τον παράδεισο - έκαστος με τη δική του λατρευτική έκφραση - και μην έχετε την ψευδαίσθηση ότι ο αντίχριστος θέλει μάρτυρες. Έμαθε, το ίδιο λάθος δεν θα κάνει. Έχει άλλους τρόπους, έξυπνους τρόπους, να βγάζει από τη μέση όσους τον ενοχλούν. Εσείς τον βοηθάτε, άλλωστε, τον επιθυμείτε.

Α, και να μη το ξεχάσω. Συνεχίσετε να δίνετε την ψήφο σας, όπως σας λένε οι ορώντες και μη τολμώντες, ψηφίζοντας κατά συνείδηση "ὧν ἕκαστος κατὰ διάνοιαν ἔχει, καὶ πάντων καὶ πασῶν" .

Τετάρτη, 27 Νοεμβρίου 2013

Οι σύγχρονοι της καινοτομίας αντιοικουμενιστές

Για περισσότερα βλέπε http://katanixis.blogspot.gr/2013/11/2013_22.html . Αν έχετε και την υπομονή δείτε και το βίντεο.

Ανώνυμος, 22 Νοεμβρίου 2013 - 7:25 μ.μ. :
"Το παράδειγμα της Μονής Εσφιγμένου κατά την γνώμη μου είναι παράδειγμα προς αποφυγή . Γιατί όμως ;
Διότι πολύ απλά αυτοί που θέλουν να γίνουν από τώρα Ομολογητές της Πίστεως προκειμένου να αγιάσουν διακόπτοντας το μνημόσυνο του πατριάρχη δεν κάθονται ταμπουρωμένοι στο κτήριο της μονής αλλά δέχονται τους διωγμούς που τους επιβάλουν και αποχωρούν από το μέρος που τους διώχνουν ."


Σχόλιο από κυπριανός χ :
Εάν τα πράγματα είναι όπως τα περιγράφει ο Ανώνυμος, 22 Νοεμβρίου 2013 - 7:25 μ.μ., τότε κακώς απάντησε ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος προς τον Μωάμεθ τον Πορθητή, όταν του ζήτησε να του παραδώσει την Πόλη. Ώφειλε, κατά τα γραφόμενα του Ανώνυμος, 22 Νοεμβρίου 2013 - 7:25 μ.μ., να μην αντισταθεί, ακολουθώντας το παράδειγμα του αγ. Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Το οποίο, ο εν συγχύσει ευρισκόμενος Ανώνυμος, 22 Νοεμβρίου 2013 - 7:25 μ.μ, επικαλείται.

Ας τον πληροφορήσουμε λοιπόν ότι ο αγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος, όπως και ο αγ. Ιωάννης ο Πρόδρομος και πλήθος άλλοι, έδωσαν το παράδειγμα, μεμονωμένα και όχι ομαδικά, να αγωνιζόμαστε έως θανάτου τον υπέρ αληθείας αγώνα. Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος και αρκετοί άλλοι αυτοκράτορες, έδωσαν το ομαδικό παράδειγμα να αγωνιζόμαστε αμυνόμενοι, όλοι μαζί ενωμένοι, υπέρ αληθείας, υπέρ πίστεως και πατρίδος δηλαδή, ακριβώς όπως έκαναν και οι αγωνιστές του 1821. Οι οποίοι, καθώς φαίνεται και κατά τον Ανώνυμο, 22 Νοεμβρίου 2013 - 7:25 μ.μ, δεν εφήρμοσαν το παράδειγμα του αγ. Ιωάννου του Χρυσοστόμου ή ακόμη και αυτό του Κυρίου.

Τέλος, ως προς την "συγκλονιστική ευχή" (sic) του γ. Αγάθωνα με την οποία κλείνει το σχόλιό του έτερος Ανώνυμος, 22 Νοεμβρίου 2013 - 9:55 μ.μ. με υπογραφή ΚΛ, αυτό το "όλοι μαζί στον Παράδεισο" προϋποθέτει μεν το μεμονωμένο και ατομικό παράδειγμα του υπέρ αληθείας μαρτυρούντος, αλλά αυτό συνεπιφέρει αναπόφευκτα και τη συλλογική μας άμυνα, όταν το κινδυνευόμενο είναι η ορθοτομούσα Πίστη. Δηλαδή, η άμυνα για την προάσπιση ενός τόπου αγιασμένου - βεβαίως και των οικούντων - από το αίμα των αγίων μαρτύρων ΥΠΕΡ ΑΛΗΘΕΙΑΣ.

Αυτά τα "μεσοβέζικα", είτε από τον γ. Εφραίμ, είτε από τον γ. Αγάθωνα, είναι για τους άλλους. Δεν είναι τα δικά μας. Ο άνθρωπος αγιάζει τον τόπο, όχι ο τόπος τον άνθρωπο, και όσο υπάρχουν άγιοι σε έναν τόπο, η Χάρις του αγίου τριαδικού Θεού τον επισκιάζει. Αν χαθούν οι άγιοι, τότε ο τόπος γίνεται άντρο δαιμόνων, σπήλαιο ληστών, φονέων, και το χειρότερο κιβδηλοποιών της λυτρωτικής Πίστεως.

Ανώνυμος έγραψε : (Προς Κυπριανός Χριστοδουλίδης)
" ... το γεγονός που επικαλεστήκατε με τον Μωάμεθ τον Πορθητή δεν ταιριάζει σε αυτήν την
περίπτωση "

Απάντηση ΚΧ :
Επικαλέστηκα το παράδειγμα του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Παλαιολόγου και του πορθητή Μωάμεθ διότι αμφότεροι ήταν φορείς πίστεως, όπως φορείς πίστεως είναι και οι Μοναχοί της ΙΜ Εσφιγμένου και ο "ανεξαρτήτου φρονήματος" (sic) οικουμενικός Βαρθολομαίος. Ταύτα, σε σχέση και με το περί διακρίσεως κεφάλαιο δια την υμετέραν διάγνωση. Αν είχατε εσείς αυτό που μου καταλογίσατε ότι δεν έχω - δεν το αμφισβητώ καθόλου και συμφωνώ μαζί σας - τότε δεν θα γράφατε : " ... το πρώτο πράγμα που θα ξεχωρίζατε είναι για ποιο λόγο γίνεται ο αγώνας " και τα υπόλοιπα που ακολουθούν. Ο αγώνας αγαπητέ γίνεται μόνο υπέρ Αληθείας και αν αυτό θα μας σώσει την ψυχή, εμείς δεν το ξέρουμε. Αυτό το γνωρίζει Άλλος. Όταν "επί του φοβερού βήματος" ακούσει την απολογία μας, τότε θα μας απαντήσει. Ο γράφων έχει ακούσει, ή μάλλον διαβάσει, τις απολογίες των πατέρων της Εκκλησίας, βλέπει, ακούει, και διαβάζει αυτά που γίνονται κατά της Ιερά Μονής και των Μοναχών της, και βρίσκει ότι η μια πλευρά αγωνίζεται για την Αλήθεια, η άλλη για το ψεύδος

Απάντηση Ανώνυμου προς Ανώνυμο, 23 Νοεμβρίου 2013 - 11:10 π.μ. όπου γράφει :
"2. Κατά τον ίδιο τρόπο αν δεν κάνω λάθος τότε κακός έφυγαν από τα μοναστήρια τους και οι Μακροί Μοναχοί Αδελφοί της Νιτρίας όταν τους κυνήγησαν οι άνθρωποι του αιρετικού Πατριάρχη Αλεξανδρείας Θεοφίλου πηγαίνοντας στην Κωνσταντινούπολη να ζητήσουν προστασία από τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο"

Σχόλιο από κυπριανός χ :
Όχι, δεν έφυγαν κακώς. Πολύ καλά έκαναν, διότι υπήρχε ένα άξιο ανάστημα της Ορθοδοξίας, ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ο και Πατριάρχης Κων/πόλεως. Οι Μοναχοί της ΙΜ Εσφιγμένου πού έχουν να πάνε, αν φύγουν από τον τόπο της Μετανοίας τους; Τόπο, σημειωτέον, ο οποίος φιλοξένησε αγίους, αλλά και τόπο ο οποίος καλείται "Περιβόλι της Παναγίας". Η υπεραγία Θεοτόκος είναι η αεί προστατεύουσα το αγιώνυμο Όρος. Ποιο ανάστημα Ορθοδοξίας υπάρχει σήμερα, μάλιστα σε περίοπτη θέση, το οποίο μπορεί να δώσει τη λύση στο συγκεκριμένο πρόβλημα της οικουμενιστικής και αιρετικής ορθοδοξίας; Νομίζω δεν υπάρχει ουδείς, δεν έχουν κανένα άλλο ειμή μόνο την Δέσποινα του κόσμου. (Σε παρένθεση, υπάρχουν μερικοί ακόμη, αλλά οι κρατούντες τα σκήπτρα της αυθεντικής ορθοδοξίας φρόντισαν και φροντίζουν ακαταπαύστως να τους εκμηδενίσουν). Εκεί μένουν, εκεί θα μείνουν, και ας μας δείξουν οι αγαπολόγοι, οι σχεσιολόγοι και οι λοιποί οικιστές του Όρους ή επισκέπτες λόγιοι ... " -λογοι" (θεολόγοι κλπ.) τις φιλάνθρωπες διαθέσεις τους. Είδαμε ποιες είναι αυτές.

Ανώνυμος έγραψε (προς κυπριανός χ) :
"Λέτε : "Ο άνθρωπος αγιάζει τον τόπο, όχι ο τόπος τον άνθρωπο, και όσο υπάρχουν άγιοι σε έναν τόπο, η Χάρις του αγίου Τριαδικού θεού τον επισκιάζει. "
Η απάντηση μου είναι και αυτό που λέει ο λαός μας ότι κανένας Άγιος δεν άγιασε στον τόπο του"


Απάντηση κυπριανός χ :
Εμφανής η στοιχειωδώς ελλείπουσα θρησκευτική παιδεία, αλλά και θεολογική επάρκεια. Αυτό το "κανένας δεν αγίασε στον τόπο του" δεν το λέει ο λαός. Το έχει πει ο Κύριος και ο ακατήχητος λαός - δυστυχώς, σε αυτόν ανήκει και ο σχολιαστής που το έγραψε - το επαναλαμβάνει αγνοώντας ποιος το είπε και γιατί το είπε.

53 Καὶ ἐγένετο ὅτε ἐτέλεσεν ὁ Ἰησοῦς τὰς παραβολὰς ταύτας, μετῆρεν ἐκεῖθεν. 54 Καὶ ἐλθὼν εἰς τὴν πατρίδα αὐτοῦ ἐδίδασκεν αὐτοὺς ἐν τῇ συναγωγῇ αὐτῶν, ὥστε ἐκπλήσσεσθαι αὐτοὺς καὶ λέγειν· πόθεν τούτῳ ἡ σοφία αὕτη καὶ αἱ δυνάμεις; (...) 57καὶ ἐσκανδαλίζοντο ἐν αὐτῷ. ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· οὐκ ἔστιν προφήτης ἄτιμος εἰ μὴ ἐν τῇ ἰδίᾳ πατρίδι καὶ ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ. (Μτ. ιγ΄)

22 καὶ πάντες ἐμαρτύρουν αὐτῷ καὶ ἐθαύμαζον ἐπὶ τοῖς λόγοις τῆς χάριτος τοῖς ἐκπορευομένοις ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ καὶ ἔλεγον· Οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ υἱὸς Ἰωσὴφ ; 23 καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· Πάντως ἐρεῖτέ μοι τὴν παραβολὴν ταύτην· ἰατρέ, θεράπευσον σεαυτόν· ὅσα ἠκούσαμεν γενόμενα ἐν τῇ Καπερναοὺμ, ποίησον καὶ ὧδε ἐν τῇ πατρίδι σου. 24 εἶπε δέ· Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι οὐδεὶς προφήτης δεκτός ἐστιν ἐν τῇ πατρίδι αὐτοῦ. (Λκ. δ΄)

Τα πνευματικά δεν είναι άσχετα με τα του βίου. Και ο βίος, η καθημερινή μας ζωή και πράξη, λέει - άλλωστε και η επιστήμη συμφωνεί - ότι ουδείς ιατρός μπορεί να θεραπεύσει εαυτόν. Δεν μπορεί, για παράδειγμα, όταν πρέπει να κάνει εγχείρηση σκωληκοειδίτιδας να χειρουργηθεί μόνος του ή ακόμη να προβεί στη διάνοιξη ενός αποστήματος στην πλάτη του. Θα ζητήσει τη βοήθεια συναδέλφου.

Το "ιατρέ θεράπευσον σ΄εαυτόν" έχει και αυτή τη σημειολογική ερμηνεία. Να θεραπευθούμε μόνοι μας είναι αδύνατον, άρα, αναγκαία η καταφυγή μας στον Ιατρό του σώματος και της ψυχής.

Αλλίμονο, όμως, "οὐδεὶς προφήτης δεκτός ἐστιν ἐν τῇ πατρίδι αὐτοῦ", και το ακόμη χειρότερο, "οὐκ ἔστιν προφήτης ἄτιμος εἰ μὴ ἐν τῇ ἰδίᾳ πατρίδι καὶ ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ". Θα αναρωτηθεί ο αναγνώστης : Γιατί αυτό; Ένας λόγος είναι ότι οι "νομοδιδάσκαλοι" έπαψαν να ενδιαφέρονται για το λογικό ποίμνιο. Το θέλουν άλογο (άνευ λογικής) ποίμνιο. Και όταν συμβεί ένα εκ των προβάτων να έχει αυτό που λείπει σκόπιμα από τα άλλα, τότε οι "νομοδιδάσκαλοι" αντιλαμβάνονται τον κίνδυνο που διατρέχουν, οπότε "οὐκ ἔστιν προφήτης ἄτιμος εἰ μὴ ἐν τῇ ἰδίᾳ πατρίδι καὶ ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ".

Μέρος πρώτο

Το ποιος προκαλεί σύγχυση, επειδή τελεί προφανώς εν συγχύσει, φαίνεται από αυτά που γράφετε κ. ανώνυμε ΚΛ, ή ανώνυμε ΛΚ, ή Ανώνυμος με τάδε ημερομηνία και δείνα ώρα. Τη μια γράφετε ανωνύμως, την άλλη ως ΚΛ αυτοεξηγούμενος, την παρα-άλλη σαν ΛΚ και τούμπαλιν. Λοιπόν, έχουμε και λέμε :

Ανώνυμος έγραψε : (Προς Κυπριανός Χριστοδουλίδης),
Λέτε : "Αυτό το "κανένας δεν αγίασε στον τόπο του" δεν το λέει ο λαός. Το έχει πει ο Κύριος" . Ακόμα καλύτερα τότε .

Απάντηση ΚΧ :
Βεβαίως "ακόμη καλύτερα", θα ήταν όμως ... καλυτερότερα αν αυτό μας το λέγατε εσείς και όχι ότι "το λέει ο λαός". Και πάμε παρακάτω,

Ανώνυμος έγραψε : (Προς τον κ. χριστοδουλίδη)
Άλλο ένα στοιχείο που αποδεικνύει την σύγχυση σας είναι το εξής : Από την μία αναφέρεται στο μήνυμα σας ότι ο άνθρωπος αγιάζει τον τόπο, όχι ο τόπος τον άνθρωπο, και από την άλλη οδηγήστε από τα λεγόμενα σας, στο επόμενο μήνυμα, στα ακριβώς αντίθετα δίνοντας έμφαση στον τόπο και όχι στον άνθρωπο . Ιδού : "Οι Μοναχοί της ΙΜ Εσφιγμένου πού έχουν να πάνε, αν φύγουν από τον τόπο της Μετανοίας τους; Τόπο, σημειωτέον, ο οποίος φιλοξένησε αγίους, αλλά και τόπο ο οποίος καλείται "Περιβόλι της Παναγίας".

Απάντηση ΚΧ :
Προφανώς σας ξέφυγε, ή δεν καταλάβατε τη βαρύτητα και τη σημασία από το απόσπασμα του σχολίου που παραθέσατε, για να αποδείξετε ότι διατελώ εν συγχύσει. Είναι αυτό : Τόπο, σημειωτέον, ο οποίος φιλοξένησε αγίους, αλλά και τόπο ο οποίος καλείται "Περιβόλι της Παναγίας".

Οι Μοναχοί αυτοί αγωνίζονται για να διασωθεί ένας τόπος αγιασμένος από την αίρεση και την αφάνεια που αυτή συνεπάγεται και επιφέρει. Αγωνίζονται για να κρατήσουν χώματα αγιασμένα από το αίμα των υπέρ Αληθείας μαρτύρων. Την Αλήθεια και τους Μάρτυρες αυτής υπερασπίζονται, όχι την άψυχη χωματένια ύλη, που πάνω σ΄ αυτή έδρασαν, έζησαν, και βίωσαν την κατά Χάριν θεοειδή τους αλλοίωση. Και επαναλαμβάνω, αυτό το οποίο παραλείψατε, καταθέτοντας αποσπασματικά το " ο άνθρωπος αγιάζει τον τόπο, όχι ο τόπος τον άνθρωπο ". Ιδού, λοιπόν, το πλήρες εδάφιο : "Ο άνθρωπος αγιάζει τον τόπο, όχι ο τόπος τον άνθρωπο, και όσο υπάρχουν άγιοι σε έναν τόπο, η Χάρις του αγίου τριαδικού Θεού τον επισκιάζει. Αν χαθούν οι άγιοι, τότε ο τόπος γίνεται άντρο δαιμόνων, σπήλαιο ληστών, φονέων, και το χειρότερο κιβδηλοποιών της λυτρωτικής Πίστεως".

Αν ρίξετε μια ματιά στο τι γίνεται σήμερα στην Αίγυπτο, στη Συρία, στη Λιβύη, αλλά και σ΄ αυτή την Παλαιστίνη, και θυμηθείτε ότι κάποτε εκεί άνθιζε η Χριστιανοσύνη, θα καταλάβετε ακόμη καλύτερα αυτό που έγραψα. Παρένθεση, ακόμη δεν ήρθε η σειρά της Τουρκίας. Περιττεύει η ματιά στην γειτονιά μας, την Ευρώπη της Δυτικής Χριστιανοσύνης - χριστιανισμού μάλλον - και τα κατορθώματά της.

Μέρος Δεύτερο

Ανώνυμος έγραψε : (Προς Κυπριανός Χριστοδουλίδης)
1. Διακρίνω ότι δεν έχετε διάκριση ...

Απάντηση ΚΧ :
Δεν ισχυρίστηκα ότι έχω αυτή την αρετή

Ανώνυμος έγραψε : (Προς Κυπριανός Χριστοδουλίδης)
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης είναι Ορθόδοξος Ρασοφόρος ανεξαρτήτου φρονήματος ... .

Απάντηση ΚΧ :
Καλό κι αυτό, αλλά ολίγον "εν συγχύσει". Διότι, τελικά τι είναι ο οικουμενικός Βαρθολομαίος; Είναι οικουμενικός "ανεξαρτήτου φρονήματος" (sic), ανεξαρτήτως φρονήματος, ή τέλος ανεξάρτητος φρονήματος; Παρακαλείται ο ασύγχυτος Ανώνυμος που το έγραψε να μας απαντήσει ασυγχύτως. Τι θέλει να μας πει αυτό το "ανεξαρτήτου φρονήματος"; Μήπως η Ορθοδοξία είναι υπεράνω παντός φρονήματος; Ορθόδοξο φρόνημα δέν υπάρχει; Ή μήπως πρέπει να διαγράψουμε εντελώς τη λέξη "φρόνημα" και "φρόνησις";
Αυτά και τέλος.

Ανώνυμος έγραψε :
"Προς κ. Κυπριανό που με περισσή ευκολία μπαίνετε στη διαδικασία να κατηγορήσετε ιερέα για κενοδοξία "Θα πρέπει να αποφεύγεται την πτώση στην Κενοδοξία . Η αποφυγή γίνεται μέσο της αντίληψης" έχω να σας πω ένα πράγμα
ΣΤΡΑΒΟΜΑΡΑ


Απάντηση ΚΧ :
" ... έχω να σας πω ένα πράγμα : ΣΤΡΑΒΟΜΑΡΑ".
Συ είπας.

Ανώνυμος έγραψε :
Άγιος ειναι ο αγωνιστής και δεν ειναι αλάθητος, μόνο ο Κύριος ήταν.

Σχόλιο ΚΧ :
Και όμως, έκανε ένα λάθος. Το ανακάλυψε ο πάπας και οι μελετώντες τάς γραφάς ( ιστορικοί της επιστήμης ). Μας έδωσε λάθος την ημερομηνία γεννήσεως, άρα, σε λάθος χρόνο εορτάζουμε το Πάσχα. Άσε, δε, που χάσαμε και τις μέρες μας οι Ορθόδοξοι. Μείναμε πίσω, τρέχουμε και ποτέ δεν φτάνουμε τους άλλους, θέλω να πω την πρόοδο.

Πα, πα, πα, κακό που μας βρήκε. Παναγιά μου, βοήθα να τους φτάσουμε, τουριστικό ξενώνα θα σου κάνω το αγιονόρος, να έρχονται να προσκυνούν τη χάρη σου .

Και κάτι προς τον ομιλητή (βίντεο) π. Νικόλαο Μανώλη.
Τον ακούσαμε να μας λέει για τους νεομάρτυρες επί τουρκοκρατίας, που έπαιρναν ευλογία από τον γέροντά τους για να μαρτυρήσουν υπέρ Πίστεως.

Από όσα έχω διαβάσει σχετικά με τους νεομάρτυρες δεν "πήγαιναν γυρεύοντας", κατά το λαϊκό "σφάξε πασά να αγιάσω". Δημόσιο κήρυγμα έκαναν απευθυνόμενοι προς τους ομόδοξους Χριστιανούς Ορθόδοξους για τις πλάνες του Ισλάμ. Οι παρευρισκόμενοι μωαμεθανοί τους κατάγγελλαν και το αποτέλεσμα ήταν η ενώπιον των αρχών ομολογία τους υπέρ της εις Χριστόν Πίστεως. Αυτό είχε ως συνέπεια τον θάνατό τους.

Πέραν όμως αυτού, εκείνο που επίσης πρέπει να λεχθεί, είναι ότι οι περισσότεροι από τους νεομάρτυρες, σύμφωνα με όσα - και όχι όλα τα - μαρτυρολόγια αυτών έχω διαβάσει είχαν γίνει εξωμότες. Είχαν, δηλαδή, "τουρκέψει" και γι΄ αυτό το λόγο τους έδιναν την ευλογία οι πνευματικοί. Αυτό θα έπρεπε να το είχε αναφέρει ο π. Νικόλαος. Όσον δε αφορά στον άγιο Κοσμά τον Αιτωλό, η κατηγορία που του αποδόθηκε δεν στάθηκε ικανή να τον στείλει στον θάνατο όταν τον ανέκρινε ο Κουρτ Πασάς. Άλλοι ήταν εκείνοι που τον δολοφόνησαν.

Κρίσις, διάκρισις, κρίμα

Επειδή αρέσκονται πολλοί να χρησιμοποιούν θεολογικούς όρους, πχ. όπως η λέξη διάκριση, αλλά αγνοούν την εννοιολογική σημασία τους, τα κατωτέρω που ακολουθούν.

«24 μὴ κρίνετε κατ' ὄψιν, ἀλλὰ τὴν δικαίαν κρίσιν κρίνατε».
Η "δικαία κρίσις", μπορούμε να πούμε ότι είναι και η διάκριση. Σημαίνει δε τούτο, κρίση με τη βοήθεια, ή την μεσιτεία (δια) του Κυρίου. Ακόμη καλύτερα με το εν Χριστώ, και κατά Χριστόν, δίκαιο. Με άλλες λέξεις, την εν Χριστώ δικαιοσύνη, δηλαδή την Αλήθεια.

Η κατά κόσμον "διάκριση", είναι η επί ματαίω κρίση δια-της-νοήσεως (διανοητικά ή εγκεφαλικά) η οποία μπορεί λαθραίως να επικαλείται τον Κύριο, επικαλούμενη το "άλλο διάκριση και έτερο κατάκριση". Τούτο έμμεσα δηλώνεται με το "μὴ εἰς κρῖμα ἢ εἰς κατάκριμα", το οποίον μυστικά επευχόμενος λέγει ο λειτουργός της θείας Ευχαριστίας κατά την Αγία Αναφορά. Το "μὴ εἰς κρῖμα" δήλον ότι σημαίνει αναξίως, ή επί ματαίω, κάτι που επιφέρει αναπόφευκτα την τιμωρία του άνευ διακρίσεως - διάβαζε, κρίση με την βοήθεια, ή δια της μεσιτείας, του Κυρίου - μεταλαμβάνοντος «εἰς νῆψιν ψυχῆς, εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν, εἰς κοινωνίαν τοῦ Ἁγίου σου Πνεύματος, εἰς Βασιλείας οὐρανῶν πλήρωμα, εἰς παρρησίαν τὴν πρὸς σέ».

Επειδή τελείωσα με τους κου-λου, λου-κου και πάντως Ανώνυμους, γράφω τα κατωτέρω αορίστως απευθυνόμενος σε αορίστως προσδιοριζόμενους. Πιθανότατα, δεν είναι ένας, είναι πολλοί. Λεγεών οι ανώνυμοι .

«24 μὴ κρίνετε κατ' ὄψιν, ἀλλὰ τὴν δικαίαν κρίσιν κρίνατε»

Κατά τα φαινόμενα, καθόσον οι Μονοφυσίτες έγιναν "αδελφή εκκλησία", οι σημερινοί μας ηγέτες στα θεολογικά και οι συνακόλουθοι αυτών - δηλώνουν οπωσδήποτε αντιοικουμενιστές - σκέφθηκαν ότι το μονοφυσιτικό "εκ δυο φύσεων" (παρένθεση, στο "μια η υπόστασις του Κυρίου") ήταν κρίσις κατ΄ όψιν, δηλαδή οφειλόμενη σε ορθογραφικό λάθος. Έγινε, τότε, ένα ορθογραφικό ή φραστικό λάθος και το εν δύο φύσεσι έγινε εκ δυο φύσεων. Τώρα το κατάλαβαν οι επί των θεολογικών - για τον γράφοντα θρησκευτικών - ηγήτορες και μας είπαν ότι καλό είναι να έχουμε ... διάκριση. Να αντιλαμβανόμαστε δηλαδή την ουσία ενός γραπτού, μπορεί και προφορικού, κειμένου και όχι την ορθογραφία.

Πάντως, δια τον γράφοντα, ισχύει ότι τα θρησκευτικά δεν είναι "πατσαβουρογραφία", ή ακόμη "φάλτσα" ομιλία, αν πρόκειται για προφορικό λόγο, καθόσον προσπαθεί να είναι συνεπής προς το

" ἁγίασον τοὺς ἀγαπῶντας τὴν εὐπρέπειαν τοῦ οἴκου σου ".

Νοητέον, ευπρεπής οφείλει να είναι και ο οίκος του σώματος ( : 19 ἢ οὐκ οἴδατε ὅτι τὸ σῶμα ὑμῶν ναὸς τοῦ ἐν ὑμῖν ἁγίου Πνεύματός ἐστιν, οὗ ἔχετε ἀπὸ Θεοῦ, καὶ οὐκ ἐστὲ ἑαυτῶν; ) με τα εξ αυτού - λόγω (φωνή) ή έργω (γραφή) - συναρτώμενα και εκπορευόμενα. Επίσης, για να μη θεωρηθεί ότι υπερβαίνω τα θεολογικώς - θρησκευτικά για τον γράφοντα - εσκαμμένα, καλώς γνωρίζω ότι άλλη η βαρύτητα του "εκ δύο φύσεων", έτερη δε αυτή των "διευκρι -ν Η - σεων", που βλέπει ο αναγνώστης της ανάρτησης στο ιστολόγιο της "Κατάνυξις"

" Σὺ αὐτοὺς ἀντιδόξασον τῇ θεϊκῇ σου δυνάμει "

Ανώνυμος έγραψε :
Το ότι ένας τόπος φιλοξένησε αγίους ή που καλείται "Περιβόλι της Παναγίας " δεν προσάπτει κύρος και αγιότητα σε αυτούς που αυτοπροβάλλονται προς τα έξω χαρακτηρίζοντας εαυτούς "Ορθόδοξους Ομολογητές " και "προστάτες" του τόπου . Διότι η αυτοπροβολή δεν συνοδεύεται από ταπεινότητα αλλά από υπερηφάνεια λόγο της πτώσεως στην Κενοδοξία .

Απάντηση ΚΧ :
Αφού διακρίνατε την στραβομάρα μου, αγαπητέ, τι κάθεστε και ασχολείστε ακόμη μαζί μου; Απορώ. Αλλά, έστω, αφού επιμένετε, σας απαντώ. Γράφετε

"δεν προσάπτει κύρος και αγιότητα σε αυτούς που αυτοπροβάλλονται προς τα έξω χαρακτηρίζοντας εαυτούς "Ορθόδοξους Ομολογητές " κλπ., κλπ.

Πώς βγάζετε το συμπέρασμα ότι αυτοπροβάλλονται χαρακτηρίζοντας εαυτούς ; Δική σας κρίση, ή μάλλον διάκριση, για να μην γράψω κατάκριση, είναι και κανενός άλλου. Οι Μοναχοί της ΙΜ Εσφιγμένου προστατεύουν τον τόπο της μετανοίας των, από τα αρπακτικά νύχια ενός πατριάρχη, ο οποίος γυμνή κεφαλή κηρύσσει αίρεση. Εσείς αυτό το αποδίδεται σε λόγους αυτοπροβολής ! Τότε, λοιπόν, είμαστε απόλυτα δικαιολογημένοι να πούμε ότι την αυτοπροβολή τους επιδίωκαν ο Μέγας Αθανάσιος, ο Μάξιμος ο Ομολογητής, ο Ιωάννης ο Δαμασκηνός, ο Θεόδωρος Στουδίτης, ο Μέγας Φώτιος, ο Μάρκος ο Ευγενικός, ο Γρηγόριος Παλαμάς και πολλοί άλλοι.
Και αυτά, διότι καθ΄ υμάς :

" η αυτοπροβολή δεν συνοδεύεται από ταπεινότητα αλλά από υπερηφάνεια λόγο της πτώσεως στην κενοδοξία " δικά σας αυτά και σημειώσατε, η "κενοδοξία" γράφεται με κάπα πεζό..

Βάλατε τη διάγνωση της αυτοπροβολής, διακρίνατε την έλλειψη ταπείνωσης, τους κατακρίνατε για οίηση, τελικό συμπέρασμα η πτώση στην κενοδοξία. Και τι απομένει ;

" Οι πατέρες υπήρξαν ατυχή θύματα του αρχεκάκου " !!!

Παρά ταύτα, δηλώσατε ότι " δεν είμαι οικουμενιστής και ούτε έχω καμία σχέση με ποιμένες φιλοοικουμενιστές ". Αυτό αγαπητέ μου προκύπτει μόνο του, ή κατα συνεκδοχήν, όπως λέμε. Άλλωστε, μη το ξεχάσουμε κι αυτό, δηλώσατε γραπτώς ότι ο οικουμενικός είναι για σας "ανεξαρτήτου φρονήματος" κι αυτό τα λέει όλα.

Και σας παρακαλώ, "17 Τοῦ λοιποῦ κόπους μοι μηδεὶς παρεχέτω·"

Ανώνυμος έγραψε :
Η διάγνωση της κενοδοξίας ( ... ) οφείλεται ακριβώς επάνω στην Αλήθεια που προέρχεται από την φωνή Του Κυρίου . Από αυτά δηλαδή που γνωρίζουμε όλοι μας μέσα από τον Λόγο Του Κυρίου όπως είναι αποτυπωμένος στην Καινή Διαθήκη.

Σχόλιο ΚΧ :
Δεν διαφωνώ, αλλά δεν ξεχνώ ότι η λέξη "ομοούσιος" ουδόλως αναφέρεται στην Καινή Διαθήκη. Η συνείδηση της Εκκλησίας - εννοώ του πληρώματος, κλήρου και λαού, της Εκκλησίας και δεν γράφω "αυτοσυνειδησία" - την έκανε δεκτή. Αν με ρωτήσετε γιατί, την απάντηση θα την βρείτε στο Ιν. ιστ΄ 13

Μου έθεσαν, κάποτε, το ερώτημα αν είμαι Ορθόδοξος ή όχι. Απάντησα ότι αυτό δεν μπορώ να το πω εγώ, άλλοι θα το πουν, αν και το βρίσκω λίγο δύσκολο το τελευταίο, έτσι που καταντήσαμε. Δηλαδή, μας κατάντησαν, για να εξηγούμαστε. Διότι μας προέκυψαν και οι υποδυόμενοι τον Ορθόδοξο, αφού αγνόησαν Τοπικές ή Οικουμενικές Συνόδους, που αναθεμάτισαν την παπική καινοτομία του Γρηγοριανού καλενδαρίου. Αποκτήσαμε τους καινοτόμους της Ορθοδοξίας, τους οποίους ποτέ άλλοτε δεν είχαμε. Αυτοί, λοιπόν, έχοντας την ισχύ της (πολιτικής) εξουσίας - είχαν σημειωτέον και την ίδια αντισυμβατική πίστη - αποφάσισαν και είπαν ότι όποιος δεν συναντιλαμβάνεται τα νέα δεδομένα της ορθοδοξίας, θέτει εαυτόν εκτός εκκλησίας, είναι σχισματικός, αιρετικός και τα τοιαύτα.

Θα περίμενε κανείς ότι εκεί θα τέλειωνε το πράγμα. Αλλά δεν τέλειωσε. Έμειναν αρκετοί, που δεν το έβαλαν κάτω και υποχρεωτικά πλέον, βρέθηκαν στην ανάγκη να διαφοροποιηθούν από τους καταχραστές του ονόματος Ορθόδοξος και Ορθοδοξία. Διότι, εν τω μεταξύ, μας βρήκαν και άλλου είδους ορθοδοξίες μετά από την καινοτομία. Είχαμε τους ορθόδοξους μαρξιστές, όταν η πίστη πολιτικοποιήθηκε, αλλά και τους ορθόδοξους Εβραίους, όταν αποκτήσαμε τις τρεις μονοθεϊστικές θρησκείες !

Καταλαβαίνει κανείς, μετά από αυτά, ότι είναι δύσκολο να προσδιοριστεί ποιος είναι Ορθόδοξος, ποιος δεν είναι, και ποιος είναι ο fake orthodox ( έχω τους λόγους μου για τη χρήση της αγγλικής ).

Σήμερα, λοιπόν, έχουμε τους Αυθεντικούς ορθόδοξους, που άλλαξαν το εκκλησιαστικό εορτολόγιο, έχουμε και τους Γνήσιους, που δεν το άλλαξαν. Ωστόσο, υπάρχουν και μερικοί άλλοι γνήσιοι, όπως και από την άλλη πλευρά υπάρχουν οι αυθεντικοί, με τις όποιες παραλλαγές και αποχρώσεις. Χαρακτηριστικό δείγμα της νέας και Αυθεντικής ορθοδοξίας είναι να λες : Αυτό μην το κάνεις, διότι αν εσύ έχεις το σθένος τα άλλα αδέλφια σου, ας πούμε, παράδειγμα, οι Ρώσοι, οι Σέρβοι και οι Ουκρανοί, δεν έχουν το ίδιο "τσαγανό" με σένα.

Αυτή την ορθοδοξία την απορρίπτω. Προτιμώ εκείνους που έμειναν στα παλαιά, στην παραδοθείσα Πίστη, στην ιερή μας Παράδοση, την Παρακαταθήκη που κληρονόμησα από τους γονείς μου, τους οποίους παρέσυραν οι καινοτόμοι. Είχαν ορφανά να ταΐσουν. Κάποιος επιζών πρέπει να τους ανάβει το καντήλι και προσευχόμενος να παρακαλεί :

Πᾶσαι τῶν Ἀγγέλων αἱ στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, Ἀποστόλων ἡ δωδεκάς, οἱ Ἅγιοι Πάντες, μετὰ τῆς Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν, εἰς τὸ σωθῆναι ἡμᾶς

Αυτό είναι το Μνημόσυνο που τους κάνω, άλλο τίποτα δεν έχω.

Ανώνυμος έγραψε :
Κάποιος που πραγματικά θέλει να μάθει πάνω στο ζήτημα του ημερολογίου δεν θα ακούσει ούτε εσάς ούτε εμένα αλλά θα ψάξεις κάποιον που είναι πνευματικά ανεβασμένος με τα έργα του , με τις πράξεις του και με όλη την ζωή του

Σχόλιο ΚΧ :
Κάποιος που πραγματικά θέλει να μάθει πάνω στο ζήτημα του ημερολογίου θα κάνει τον κόπο πρώτα να αναρωτηθεί ο ίδιος και ύστερα να ερωτήσει τους άλλους. Και το ερώτημα : Ποιος λόγος υπήρχε για να γίνει η αλλαγή ; Ήταν αίτημα του εκκλησιαστικού πληρώματος ή ήταν αίτημα άλλων κέντρων, συνήθως σκοτεινών, μυστικιστικών, θεοσοφικών και κυρίως διπλωματικών ;

Και εφόσον το ερώτημα δεν τίθεται από κανένα - σημείωση, τίθεται ρητορικά ή ακαδημαϊκά - διότι πλέον αποκτήσαμε τη νοοτροπία αγέλης και όχι λογικού ποιμνίου, ελέω των πνευματικά ανεβασμένων, διάβαζε ορόντων και γερόντων, ας μας απαντήσουν στο αμέσως επόμενο ερώτημα : Ανεβήκαμε πνευματικά όλα τούτα τα χρόνια ή μήπως καταβαραθρωθήκαμε ; Δεν μας έφθανε ότι χάσαμε τον ελληνισμό της Μικράς Ασίας, αλλά αφού σφαχτήκαμε μεταξύ μας, χάθηκε ύστερα και η Κύπρος. Και τώρα μας λένε ότι η κρίση είναι πνευματική! Και πώς να μην είναι μετά από το τόσο μεγάλο μας "ανέβασμα"; Προβλέπω, θα ανεβούμε ακόμη ψηλότερα - το λέει και το λαϊκό άσμα - φτερά θα βγάλουμε σαν τον Ίκαρο, αλλά μυαλό δεν πρόκειται να βάλουμε. Ας είναι καλά η σχεσιολόγοι μας, οι συναφειακοί μεταπατέρες με τις Ακαδημίες τους και όλα θα μας έρθουν καλά.

Και να μη το ξεχάσω,

"Αν μας πιέσουν να αλλάξουμε την πίστη μας και τις εκκλησιαστικές μας συνήθειες , θα αρνηθούμε κατηγορηματικά ομολογώντας την πίστη μας και θα αποτειχιστούμε από δαύτους . Δεν έχει έρθει όμως η ώρα εκείνη στην παρούσα φάση", κι αυτό δικό σας.

Εδώ ταιριάζει απόλυτα το " 1 Καὶ προσελθόντες οἱ Φαρισαῖοι καὶ Σαδδουκαῖοι πειράζοντες ἐπηρώτησαν αὐτὸν σημεῖον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐπιδεῖξαι αὐτοῖς. 2 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς· Ὀψίας γενομένης λέγετε· εὐδία· πυρράζει γὰρ ὁ οὐρανός· 3 καὶ πρωΐ· σήμερον χειμών· πυρράζει γὰρ στυγνάζων ὁ οὐρανός· ὑποκριταί, τὸ μὲν πρόσωπον τοῦ οὐρανοῦ γινώσκετε διακρίνειν, τὰ δὲ σημεῖα τῶν καιρῶν οὐ δύνασθε γνῶναι; "

Και ποια τα σημεία ; "Ο άνθρωπος αγιάζει τον τόπο, όχι ο τόπος τον άνθρωπο, και όσο υπάρχουν άγιοι σε έναν τόπο, η Χάρις του αγίου τριαδικού Θεού τον επισκιάζει. Αν χαθούν οι άγιοι, τότε ο τόπος γίνεται άντρο δαιμόνων, σπήλαιο ληστών, φονέων, και το χειρότερο κιβδηλοποιών της λυτρωτικής Πίστεως. Αν ρίξετε μια ματιά στο τι γίνεται σήμερα στην Αίγυπτο, στη Συρία, στη Λιβύη, αλλά και σ΄ αυτή την Παλαιστίνη, και θυμηθείτε ότι κάποτε εκεί ήκμαζε η Χριστιανοσύνη, θα καταλάβετε ακόμη καλύτερα αυτό που έγραψα" κλπ.

Αν αυτό δεν σας φθάνει, τότε κάνετε μια αναδρομή στο παρελθόν, όταν οι ρωμαϊκές λεγεώνες ισοπέδωσαν τους μετέπειτα ονομασθέντες Αγίους Τόπους και διέσπειραν όσους επέζησαν. Μείνατε λοιπόν, εσείς και οι όμοιοι με εσάς, στους ορώντες πνευματικούς (Αριζόνα, Έσσεξ και όπου αλλού) δεν ξέρω όμως πώς θα είναι τα πράγματα, όταν σας δώσουν το σύνθημα της κατ' επίγνωσιν συντονισμένης αντίδρασης. Ο οικουμενικός Βαρθολομαίος είναι ανεξάρτητου φρονήματος, δηλαδή μη εξαρτώμενος από συναισθηματικές κλίσεις, διανοήματα, σκέψεις και ό,τι άλλο σημαίνει η λέξη αυτή. Έτσι σας θέλει, έτσι θα σας φτιάξει. Εμείς θα παραμείνουμε σε αυτό που είμαστε, σε αυτό που έχουμε, σε ό,τι μας παραδόθηκε : " ... μὴ ὑπερφρονεῖν παρ’ ὃ δεῖ φρονεῖν ἀλλὰ φρονεῖν εἰς τὸ σωφρονεῖν ἑκάστῳ ὡς ὁ θεὸς ἐμέρισεν μέτρον πίστεως." (Ρμ. ιβ΄ 3)

" Τοῦ λοιποῦ κόπους μοι μηδεὶς παρεχέτω "

Ανώνυμος έγραψε :
Ο Χριστός βρίσκεται στο κέντρο ενός κύκλου και όχι στα άκρα

Σχόλιο ΚΧ :
Μπορεί να είναι κι έτσι, δεν είναι όμως "σβούρα" ο Χριστός. Είναι η αρχή και το ατελεύτητο τέλος μιας ευθείας γραμμής.

Αγαπητέ κύριε Ανώνυμε,

Δεν θα μπω στον κόπο να σας απαντήσω στα 4 τελευταία σας συνεχόμενα μηνύματα (27/11/2013) και από ώρας 1:43 μμ. μέχρι 2:53 μμ. Το θεωρώ ματαιοπονία. Με σοφίσματα και σοφιστείες των ορώντων και γερόντων, την απλοϊκότητα των οποίων εκτιμώ, όχι όμως και τα θεολογικά τους επιχειρήματα, δεν ανακατεύομαι. Είναι αφελέστατα και παιδαριώδη. Δεν θα εξηγήσω τους λόγους. Οφείλω όμως να πω ότι λυπάμαι, λυπάμαι πολύ. Ελπίζω, υπάρχουν νοήμονες αναγνώστες, που είναι σε θέση να καταλάβουν αυτά που γράφετε εσείς και αυτά που γράφω εγώ.

Τώρα, αν υπάρχει κανείς που θέλει να με ερωτήσει, με βάση την επιχειρηματολογία σας, μπορεί να το κάνει, εστιάζοντας το ενδιαφέρον του σε κάτι από αυτά που γράψατε : Πχ. το αφελέστατο, να παρακαλάμε τον Κύριο να έλθη ο Αντίχριστος για να γίνουμε μάρτυρες. Δηλαδή, να αλλάξουμε το "ελθέτω η βασιλεία σου" στο "Πάτερ ημών", και να λέμε "ελθέ Αντίχριστε, γενηθήτω το θέλημά σου ίνα μαρτυρήσω δια τον Ιησού". Αυτά δεν είναι μόνο αφελή και απλοϊκά, είναι και επικίνδυνα. Αν, λοιπόν, κάποιος μου ζητήσει την άποψή μου "γι΄ αυτό και γι΄ αυτό, που λέει ο ... ", θα του την δώσω. Με μια όμως προϋπόθεση, με όνομα και διεύθυνση. Όχι ανώνυμα, όπως κάνουν πολλοί. Που θέλουν να έλθη ο Αντίχριστος, για να γίνουν μάρτυρες, αλλά δεν έχουν ούτε το θάρρος, ούτε την τόλμη, να μας δείξουν ποιοι είναι. Φοβούνται τον Μεγάλο Αδελφό, τον διαδικτυακό αδελφό, και οχυρωμένοι πίσω από την αοριστία που τους παρέχει το ιντερνέτ, μας λένε ότι θέλουν, παρακαλούν τον Κύριο, ώστε να μας βγεί ο Αντίχριστος για να μαρτυρήσουν.

Αυτά, αγαπητέ μου, να πάτε και να τα πείτε - ως συνήθως ανώνυμα - σε άλλους. Θα βρείτε αρκετούς. Διότι, είπαμε, οι "νομοδιδάσκαλοι" θέλουν το ποίμνιο άλογο (άνευ λογικής) και άβουλο, όχι σκεπτόμενο και με κρίση. Οι ορώντες τους εξυπηρετούν όσο δεν μπορείτε να φαντασθείτε.

Καλό Παράδεισο σας εύχομαι και σας ευχαριστώ που μου δώσατε την ευκαιρία να πω λίγα λόγια. Επίσης, ευχαριστώ και το ιστολόγιο, που δέχτηκε έναν σχισματοαιρετικό (σημ. τι να κάνουμε, αφού έτσι θέλετε;) παλαιοημερολογίτη. Θέλω να ελπίζω, το γράφω πάλι, ότι νοήμονες αναγνώστες εξακολουθούν να υπάρχουν.-

Απάντηση σε ανυπόστατες κατηγορίες κατά της Εκκλησίας ΓΟΧ

Τα κατωτέρω από το ιστολόγιο http://www.imab.gr/index.php/news/latest-news , υποσελίδα "Νέα" (βλ. φωτογραφία). Είναι σχετικό με τη νέα επίθεση από τα μέσα της ενημέρωσης και από ρασοφόρους της κρατικοδίαιτης καινοτόμου εκκλησίας της νέας ορθοδοξίας και των νέων μας χρόνων, κατά της Εκκλησίας των Παλαιοημερολογιτών, ή του Παλαιού των ημερών. Υπογραμμίσεις, έντονη γραφή και χρώμα φόντου, δικά μου.

κχ

Τὶς τελευταῖες ἡμέρες δημιουργήθηκε θέμα πρὸς «σκανδαλισμὸν» καὶ παραπληροφόρηση, τὸ ὁποῖο ἀφορᾶ ἄμεσα στὴν Ἐπισκοπή μας καὶ θίγει τὴν Ἐκκλησία μας γενικότερα. Πρὸς διευκρίνιση λοιπόν, ὁ Ἐπίσκοπός μας δίνει ταπεινὰ ἀπαντήσεις σὲ ὅσα κατὰ καιροὺς ἐπιτήδειοι ρασοφόροι μᾶς καταλογίζουν. Βεβαίως,πολλὰ περισσότερα μποροῦν νὰ γραφοῦν ἀπὸ ἱστορικῆς,κανονικῆς καὶ θεολογικῆς πλευρᾶς. Ἡ ἐνημέρωση αὐτὴ δίνει τὴ δυνατότητα στὸν ἁπλὸ εὐσεβὴ λαὸ νὰ ἔλθει σὲ ἐπαφὴ καὶ νὰ μάθει τὴν ἀλήθεια σχετικὰ μὲ τὴν πραγματικότητα τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας τῶν Γ.Ο.Χ. Ἑλλάδος, τῆς ὁποίας Ἀρχιεπίσκοπος εἶναι σήμερα ὁ Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Καλλίνικος.

Ὀφειλόμενη ἀπάντηση σὲ ἀνυπόστατες «κατηγορίες»
Μητροπολίτου Γ.Ο.Χ. Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας κ. Χρυσοστόμου Ἐν Ἀχαρναὶς 13-26/11/2013

Αγαπητοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί,

Μὲ πόνο ψυχῆς, μὲ αἴσθημα πικρίας, κι εὐθύνη Ἀρχιερατικὴ γράφω τὰ παρακάτω.
«Ὑμεῖς ἐστὲ τὸ φῶς τοῦ κόσμου » (Ματθ. Ε', 14) λέγει ὁ Κύριος καὶ Θεός μας Ἰησοῦς Χριστὸς σὲ ἐκείνους ποὺ πλημμύρισαν ἀπὸ Ἅγιο Πνεῦμα τὴν Ἁγία ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς καθιστώντας αὐτοὺς ἀξίους διαδόχους του στὸ νὰ ποιμαίνουν καὶ νὰ ὁδηγοῦν στὴ Θέωση ὅλους ὅσους ἐπιθυμοῦν νὰ ἐνταχθοῦν στὸ σῶμα τῆς Ἁγίας Ἐκκλησίας διὰ τοῦ Ἁγίου Βαπτίσματος. Ἡ ἐντολὴ τοῦ Κυρίου μας στοὺς ἀγαπημένους του μαθητὰς κι Ἀποστόλους εἶναι «Πορευθέντες οὖν μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη, βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, διδάσκοντες αὐτοὺς τηρεῖν πάντα ὅσα ἐνετειλάμην ὑμῖν. ..» (Ματθ.: ΚΗ’19-20)

Τὸ ἔργο, ἡ διακονία, ἡ ὑπηρεσία καὶ ἡ Ἀρχιερωσύνη τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων ἦταν νὰ ἐκχριστιανίσουν ὁλόκληρη τὴν ἀνθρωπότητα. Ὅπου κι ἂν πέρασαν, ὅπου κι ἂν κήρυξαν, κατάφεραν, ὡς θεοφόροι, νὰ μεταδώσουν τὸ Φῶς τῆς ἀληθείας καὶ τῆς σωτηρίας τῶν ψυχῶν σ’ ὅσους θέλησαν νὰ γνωρίσουν τὸ Χριστό. Βεβαίως, ἀντιμετώπισαν ἀμέτρητα προβλήματα ἀπὸ ἀλλοπίστους, ἀρνησιχρίστους, ἀκόμη καὶ ἀπὸ ψευδαδέλφους, ὅπως ἀναφέρει ὁ τῶν ἐθνῶν Ἀπόστολος Παῦλος.
Ἀπτόητοι, πιστοί, δυνατοί, μὲ θάρρος, τόλμη καὶ δύναμη κατάφεραν μὲ τὴ Χάρη τοῦ Κυρίου νὰ φέρουν εἰς πέρας τὸ ἔργο ποὺ ἡ Θεία Χάρις τοὺς εἶχε ἐμπιστευθεῖ.
Ἡ μεγάλη τοὺς προσπάθεια ἦταν νὰ μεταφέρουν στοὺς νέους Ἐπισκόπους καὶ Πρεσβυτέρους, ποὺ χειροτονοῦσαν ἐν πνεύματι Ἀγίῳ, ἀνόθευτο τὸ λόγο τοῦ Κυρίου μας, μὲ τὴν ἐντολὴ αὐτὸ νὰ πράττουν καὶ ἐκεῖνοι, οἱ νεοχειροτονούμενοι, γιὰ νὰ μὴν ὑπάρξει ἀλλοίωση τοῦ λόγου τῆς ἀληθείας.
Στὸ πέρασμα αὐτῶν τῶν εἴκοσι αἰώνων, ἀμέτρητοι ἦσαν ἐκεῖνοι ποὺ προσπάθησαν νὰ μιμηθοῦν τὸν Ἰούδα τὸν Ἰσκαριώτη, εἴτε ὡς ἰδιοτελεῖς, εἴτε ὡς προδότες. (Κοινὸ γνώρισμα τῶν ἰσοπεδωτῶν τῆςἘκκλησίας). Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, ἡ Ὀρθόδοξος, ὡς ταμειοῦχος τῆς Θείας Χάριτος, ἀντιμετώπιζε ὅλα αὐτὰ τὰ προβλήματα ἀναλαμβάνοντας ρόλο θεραπευτικό, προσπαθώντας νὰ θεραπεύει ὅλα τὰ ἀσθενὴ μέλη τοῦ σώματός της. Κάποιες φορὲς ἡ θεραπεία ἦταν ἀνώδυνη, ἐνῶ κάποιες ἐπώδυνη,κυρίως ὅταν εἶχε τὴν ὑποχρέωση νὰ ξεκαθαρίσει καὶ νὰ θεραπεύσει «ἀσθενεῖς» ποὺ ἔβλαπταν τὴν Ἐκκλησία μὲ τὴν ψυχικὴ τους ἀσθένεια, ἰδιοτέλεια, πλάνη, αἵρεση, ἀλλότριες πρὸς τὴν Ὀρθοδοξία δοξασίες, γεροντολατρεία, προσωπολατρία καὶ πολλὰ ἄλλα. Κάθε προσπάθεια τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας νὰ δώσει θεραπεία συναντοῦσε καὶ συναντᾶ ἀντιδράσεις ἀπὸ ἄτομα ποὺ ἐμφοροῦντο καὶ ἐμφοροῦνται ἀπὸ
ἰδιοτέλεια, σκοπιμότητα καὶ ἀδιακρισία.

Τεράστια λοιπὸν ἡ εὐθύνη τῶν θεραπόντων ἰατρῶν, οἱ ὁποῖοι εἶναι κατ΄ἀποκλειστικότητα, ὡς πρὸς τὴ διοίκηση τῆς Ἐκκλησίας, οἱ Ἐπίσκοποι καὶ ἡ προέκταση κατ΄ἐντολὴ αὐτῶν, οἱ Πρεσβύτεροι. Αὐτὰ τὰ λίγα, ποὺ ἐν συντομίᾳ σᾶς ἀναφέρω, τὰ γράφω, διότι τὶς τελευταῖες ἡμέρες γίνεται θόρυβος μὲ κάποιο θέμα ποὺ προεβλήθη ἀπὸ τοὺς τηλεοπτικοὺς δέκτες «προσβάλλοντας» τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ. Ἡ εἰρωνεία, ὅμως, εἶναι ὅτι βγῆκαν σὲ κανάλια, σὲ ἐφημερίδες, σὲ συνάξεις τῶν κληρικῶν τῶν Μητροπόλεών τους οἱ Μητροπολίτες τῆς κρατικοδίαιτης Ἐκκλησίας, οἱ ὁποῖοι ἐξυπηρετούμενοι ἀπὸ τὶς δημοσιεύσεις καὶ ἐνημερώσεις τῶν Μ.Μ.Ε. ἅρπαξαν τὴν εὐκαιρία νὰ ἀσκήσουν γιὰ μία ἀκόμη φορὰ κριτικὴ κατὰ τῆς Ἐκκλησίας τῶν Γ.Ο.Χ. λέγοντας καὶ φωνάζοντας ὅτι αὐτὰ ποὺ δημοσιοποίησαν τὰ κανάλια δὲν ἀνήκουν στὴν «Ἐκκλησία» τοῦ κράτους, ἀλλὰ στοὺς παλαιοημερολογίτες ἀποκαλώντας μᾶς μάλιστα «ἀπατεῶνες» δίχως Ἱερωσύνη καὶ Μυστήρια.

Αὐτὰ βεβαίως τ’ ἀκοῦμε ἐδῶ καὶ ἀρκετὰ χρόνια! Αἰσθάνομαι λοιπὸν τὴν ὑποχρέωση ὡς Ὀρθόδοξος Ἀρχιερεὺς νὰ ἀπευθυνθῶ πρωτίστως στὸ Ὀρθόδοξο ποίμνιο ποὺ ποιμαίνω, ἀλλὰ καὶ στὸν κάθε Χριστιανὸ ποὺ θέλει νὰ γνωρίσει τὴν ἀλήθεια ἀναφωνώντας:
Φτάνει πιά, φτάνει! Ἕως πότε θὰ συνεχίζεται αὐτὴ ἡ συκοφαντία, ἡ λεηλασία ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας, ἕως πότε; Δὲν κουράστηκαν ἐνενήντα ὁλόκληρα χρόνια νὰ συνεχίζουν νὰ πολεμοῦν τὴν Ἐκκλησία, τὴν ὁποία λένε ὅτι ὑπηρετοῦν; Δὲ φοβοῦνται τὸ Θεό; Γιατί τέτοια ἀντιμετώπιση στὰ πρόσωπά μας, γιατί τέτοια διαστρέβλωση; Δὲ γνωρίζουν οἱ τοῦ νόμου Ἐπίσκοποι, ὅτι ὅλοι αὐτοὶ ποὺ ἐμφανίζονται μὲ ράσα, μὲ ἐγκόλπια, μὲ μίτρες δὲν ἔχουν καμία σχέση μὲ τὴν Ἐκκλησία τῶν Γ.Ο.Χ. Ἑλλάδος; Δὲ γνωρίζουν ὅτι ἡ Ἐκκλησία μας δὲν ἔχει τὴ νομικὴ κάλυψη τοῦ κράτους (ὅπως ἡ Ἐκκλησία τοῦ νέου), οὕτως ὥστε νὰ προστατεύεται ὁ χῶρος αὐτὸς ποὺ διακονοῦμε; Δὲ γνωρίζουν ὅτι ὅλοι αὐτοὶ οἱ «κληρικοί», ὅλα αὐτὰ τὰ μορφώματα ποὺ ἔχουν γεμίσει τὸ πανελλήνιο, προέρχονται ἀπὸ τὸ χῶρο τοῦ νέου ἡμερολογίου, ὅτι πρόκειται γι’αὐτοὺς ποὺ οἱ νεοημερολογίτες τοὺς ἔχουν γι’ ἀπόσυρση καὶ καθαίρεση;

Τί κρίμα, τί εἰρωνεία, τί θεομπαιξία! Ἀπὸ τὴ μία ἀλλάζουν τὸ ἡμερολόγιο γιὰ νὰ τὸ διορθώσουν, ὅπως ὑπέγραψαν τότε τὸ 1924, ἀπὸ τὴν ἄλλη χάριν οἰκονομίας ἔχουν σήμερα Ναοὺς ποὺ ἀκολουθοῦν τὸ Ἰουλιανὸ ἡμερολόγιο καὶ μνημονεύουν τὸ νεοημερολογίτη Ἐπίσκοπο. Τότε γιὰ ποιὸ λόγο ἔγινε ἡ ἀλλαγὴ καὶ διχάσθηκε ἡ Ὀρθόδοξη Ἑλλάδα μας; Καὶ μάλιστα, οἱ Ἐπίσκοποι καὶ οἱ Ἀρχιεπίσκοποι ἔδιναν τότε ἐντολὲς στὰ ὄργανα τῆς τάξεως μὲ τὴ συναίνεση τῶν ἑκάστοτε ὑπουργῶν, γιὰ νὰ διώκουν ὅλους ὅσοι ἀκολουθοῦσαν τὸ παλαιὸ ἡμερολόγιο. Ἄλλους τοὺς φυλάκιζαν, κληρικοὺς μὲ κανονικὴ χειροτονία τοὺς ἀποσχημάτιζαν, τὰ γραφεῖα τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν εἶχαν γίνει τὰ κουρεῖα τῶν παλαιοημερολογιτῶν Ἱερέων. Ἐπισκόπους σὲ προκεχωρημένη ἡλικία τοὺς ἐξόριζαν, ὅπως τὸν πρώην Φλωρίνης Χρυσόστομο Καβουρίδη. Φτάνοντας στὸ σημεῖο ἀκόμη καὶ νὰ σκοτώσουν νεαρὴ μητέρα δύο παιδιῶν, μόλις 27 ἐτῶν, στὴ Μάνδρα Ἀττικῆς, τὴν Αἰκατερίνη Ρούτη. Ὅσοι δούλευαν στὸ δημόσιο, ἀπολύονταν, ἂν ἀκολουθοῦσαν τὸ παλαιό· ὅσοι πήγαιναν στὸ σχολεῖο ἢ σὲ ἀκαδημίες, ἀποβάλλονταν, ἐὰν δὲν γύριζαν μὲ τὸ νέο. Γκρέμισαν μὲ μπουλντόζες ἐκκλησίες. Διέλυσαν μὲ ἀντλίες τῆς πυροσβεστικῆς τοὺς πιστοὺς ποὺ βρέθηκαν ἔξω ἀπὸ τὴ Μητρόπολη τῶν Ἀθηνῶν, γιὰ νὰ ἑορτάσουν τὸν Εὐαγγελισμὸ τῆς Παναγίας.

Καὶ ὅλα αὐτὰ γιατί; Γιατὶ οἱ συνειδητοὶ Ὀρθόδοξοι Ἕλληνες δὲν θέλησαν νὰ φραγκέψουν θρησκευτικὰ καὶ πολιτικά. Οἱ διωγμοὶ αὐτοὶ δὲν ἔγιναν ἀπὸ ἀθέους, ἀλλὰ ἀπὸ Ὀρθοδόξους Ἕλληνες!!! Ἀπὸ Ἀρχιερεῖς καὶ ἱερεῖς, ἀπὸ ἐκείνους ποὺ πρόδωσαν τὴν Πίστη.
Ἐπίσκοποι τοῦ νέου ἡμερολογίου ἦταν αὐτοὶ ποὺ βρεθήκαν στὴν ἐνθρόνιση τοῦ Πάπα τῆς Ρώμης, τοῦ Ἀντιχρίστου, ὅπως λέγει ὁ Πατροκοσμᾶς, τὸν περασμένο Μάρτιο τοῦ 2013. Ἀντὶ νὰ φροντίσουν ὅλοι οἱ Ὀρθόδοξοι Ἕλληνες νὰ γίνουμε μία οἰκογένεια πνευματική, ὅπως φυσικὰ ὁρίζουν οἱ Ἱεροὶ Κανόνες, ἔξω ἀπὸ τὴν καινοτομία τοῦ καταδικασμένου ἀπὸ τρεῖς Πανορθοδόξους Συνόδους ἡμερολογίου καὶ ἔξω ἀπὸ τὴν παναίρεση τοῦ οἰκουμενισμοῦ, κοιτᾶνε νὰ τὰ βροῦν μὲ τοὺς ἀβαπτίστους Λατίνους καὶ ὅλους τοὺς ἄλλους αἱρετικούς.

Ἐπιβάλλεται πρῶτα να φροντίσουμε τὰ τοῦ οἴκου μας! Γιὰ ὅλα αὐτὰ τὰ μορφώματα τῶν ἀνίερων «ρασοφόρων» ἡ εὐθύνη βαραίνει τὸ χῶρο ἀπὸ τὸν ὁποῖο «γεννήθηκαν», τὴν κρατούσα Ἐκκλησία, ὄχι τὴν Ἐκκλησία τῶν Γ.Ο.Χ. (Ἂς μετρήσουν τὶς λεγόμενες ψευδοσυνόδους παλαιοημερολογιτῶν καὶ θὰ διαπιστώσουν ὅτι κατὰ 95% ὅλοι τους ἦσαν κληρικοὶ ἀπὸτὸ νέο ἡμερολόγιο).
Καὶ ὅσον ἀφορᾶ στὸ θέμα τῆς Ἀποστολικῆς διαδοχῆς, ἂς πάψουν ἐπιτέλους νὰ προπαγανδίζουν ὅτι στὸ χῶρο τοῦ «παλαιοῦ» δὲν ὑπάρχει Ἀποστολικὴ Διαδοχή. Τουλάχιστον οἱ ἀξιοπρεπεῖς, ὄχι οἱ ἐμπαθεῖς, νεοημερολογίτες γνωρίζουν πολὺ καλὰ ἀπὸ ποῦ ἕλκουμε τὴ χειροτονία μας καὶ τὴν Ἀποστολική μας Διαδοχή.

Τὸ 1921 στὰ Ἱεροσόλυμα Πατριάρχης ἦταν ὁ Δαμιανός, ὁ ὁποῖος εἶχε προβλήματα μὲ τοὺς Συνοδικοὺς Ἐπισκόπους του Πατριαρχείου. Πρὶν τὸν κατεβάσουν ἀπὸ τὸ θρόνο, ὁ Πατριάρχης Δαμιανὸς μὲ ἕναν ἄλλο Ἐπίσκοπο τῶν Ἱεροσολύμων καὶ μὲ τὸν ἐπισκέπτη στὴν Ρωσική Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίας Μαγδαληνῆς, Ἐπίσκοπο Ἀναστάσιο (μετέπειτα Μητροπολίτη τῶν Ρώσων τῆς Διασπορᾶς) προέβησαν σὲ νέες χειροτονίες γιὰ τὸ Πατριαρχεῖο. Κανένας δὲν ἀμφισβήτησε τὸ κύρος αὐτῶν τῶν χειροτονιῶν, διότι συνέπραξε ὁ Ἐπίσκοπος ἀπὸ Ὑπερόριον Ἐκκλησία (ὁ Ἀναστάσιος). Κανένας ἀπὸ τοὺς κόλπους τῆς κρατούσης Ἐκκλησίας δὲν διαμαρτυρήθηκε ποτέ! Μάλιστα, ἕνας ἐκ τῶν νέων χειροτονημένων Ἐπισκόπων ἦταν ὁ Τιμόθεος, ὁ μετέπειτα Πατριάρχης Ἱεροσολύμων, τὸν ὁποῖο διαδέχθηκαν οἱ: Βενέδικτος, Διόδωρος Εἰρηναῖος καὶ Θεόφιλος.
Ἐδῶ πρέπει νὰ διευκρινισθεῖ ὅτι ὁ Ἀναστάσιος εἶναι ὁ μετέπειτα Μητροπολίτης τῶν Ρώσων τῆς Διασπορᾶς, κάτω ἀπὸ τὸ ὠμοφόριο τοῦ ὁποίου βρίσκονταν οἱ Ρῶσοι Ἐπίσκοποι. Τὸν Ἀναστάσιο διαδέχθηκε ὁ Ἅγιος Φιλάρετος, ὅπου ἐπὶ προεδρίας του, ἡ Συνοδὸς του ἀνεγνώρισε, ὡς ἀδελφὴ Ἐκκλησία, τὴν Ἐκκλησία Γ.Ο.Χ. Ἑλλάδος, ἡ ὁποία εἶχε λάβει χειροτονίες ἀπὸ τοὺς Ἀρχιερεῖς τους, Σεραφεὶμ Σικάγου, Θεόφιλο, καὶ Λεόντιο Χιλῆς τὸ 1960 καὶ τὸ 1962.
Ἀξίζει νὰ σημειωθεῖ ἐπίσης ὅτι τὸ 2007 ὁ διάδοχος αὐτῶν τῶν Ρώσων Μητροπολιτῶν, ὁ Λαῦρος, μὲ τὸ μεγαλύτερο μέρος τῶν Ἀρχιερέων τῆς Συνόδου τους ἑνώθηκαν μὲ τὴ μητέρα Ἐκκλησία τους, τὴ Μόσχα, ἐπὶ Πατριάρχου Ἀλεξίου, τὴν ἡμέρα τῆς Ἀναλήψεως. Τὸ Πατριαρχεῖο Μόσχας καὶ ἡ Ἐκκλησία τῶν Ρώσων τῆς Διασπορᾶς ἑνώθηκαν καὶ συλλειτούργησαν δίχως νὰ γίνει κάποια τελετὴ ἢ εὐχὴ ἀποκαταστάσεως τῶν τῆς Διασπορᾶς Ρώσων Ἐπισκόπων, διότι ἀνέκαθεν ἦσαν κανονικοί, ἐφ’ ὅσον εἶχαν τὴ χειροτονία ἀπὸ τὸν Ἅγιο Πατριάρχη πασῶν τῶν Ρωσιῶν Τύχωνα (1917) καὶ διαδοχικὰ ἀπὸ τὸν Ἀ ντώνιο, Ἀναστάσιο, Φιλάρετο, Βιτάλιο, Λαῦρο καὶ σήμερα τὸν Ἱλαρίωνα.

Πῶς εἶναι λοιπὸν δυνατὸν ὅλοι οἱ νεοημερολογίτες νὰ συλλειτουργοῦν σήμερα μὲ τοὺς Ρώσους Ἐπισκόπους τῆς Διασπορᾶς, ἐκείνους ποὺ μᾶς ἔδωσαν τὴν Ἀποστολικὴ διαδοχὴ καὶ νὰ λένε ὅτι ἐμεῖς εἴμαστε ‘’ἀχειροτόνητοι’’;  Ἀπλὰ ὑπενθυμίζω ὅτι βλασφημοῦν τὸ Ἅγιον Πνεῦμα. Καὶ ὅσα κατὰ καιροὺς λένε στοὺς πιστούς τους, ὅτι δῆθεν τὰ μυστήρια τῶν παλαιοημερολογιτῶν, ὁ Γάμος, ἡ Βάπτιση καὶ ὁτιδήποτε ἄλλο, εἶναι «ἀνυπόστατα», ἐπειδὴ τάχα δὲν ἔχουν Ἀποστολικὴ Διαδοχή, καλὸ θὰ εἶναι νὰ πάψουν πιά!
Ἀναγνωρίζουν τοὺς ἀναθεματισμένους Λατίνους καὶ τοὺς Ἀγγλικανούς, ποὺ φέρουν «σὲ κοινωνία γάμου» ἀνθρώπους τοῦ ἰδίου φύλου, ἐνῶ τοὺς ἔχοντας κανονικὴ χειροτονία τοὺς λοιδωροῦν! Καὶ αὐτὰ, γιατί δὲν θέλουν νὰ χάσουν ὄχι πιστούς, ἀλλὰ , τολμῶ νὰ πῶ, μᾶλλον πελάτες!Σᾶς ἐνημερώνουμε ὅτι ἐμεῖς πρῶτοι κηρύττουμε στὸ ποίμνιό μας νὰ μὴν ἔχει ἐπικοινωνία οὔτε νὰ συμμετέχει σὲ «τελετὲς ρασοφόρων» ἀνίερων διότι δὲν «ἁγιάζουν». Οἱ ὁποῖοι «ρασοφόροι» δὲν ἔχουν Μυστήρια οὔτε Χάρη Θεοῦ, ἐκμεταλλευόμενοι τὴν εὐσέβεια τῶν ἁπλῶν πιστῶν πρὸς πορισμὸ χρημάτων.

Πιστεύω ὅτι εἶπα ἀρκετά.
Λυπᾶμαι, λυπᾶμαι πολύ!

Τώρα ποὺ ἐπιβάλλεται νὰ εἴμαστε ἕνα σῶμα μέσα στὴν Ὀρθόδοξη Ἑλλάδα, δυστυχῶς, εἴμαστε διχασμένοι. Τὴν εὐθύνη τὴν ἔχουν ἐκεῖνοι ποὺ εἶχαν πρόβλημα μὲ τὶς ἡμέρες, ἄσχετα ἂν αὐτὸ τὸ καταλογίζουν σ΄ἐμᾶς. Ἕνα ἁπλὸ παράδειγμα: ἂν κάποιος μὲ ρωτήσει στὸ δρόμο πόσο τοῦ μηνὸς ἔχουμε σήμερα, θὰ ἀπαντήσω ὅτι εἶναι 14 Νοεμβρίου, ἑορτολογικὰ ὅμως 1η Νοεμβρίου, τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων. Εἶναι τόσο ἁπλὰ τὰ πράγματα! Οἱ ἀδελφοὶ νεοημερολογίτες, καὶ ἐννοῶ τοὺς ρασοφόρους, διέπραξαν τεράστια καὶ ἀνεπανόρθωτα λάθη στὴ νεώτερη ἱστορία τῆς Ὀρθόδοξης Ἑλλάδος. Ἂν σκανδαλίζονται μὲ αὐτὰ ποὺ δημοσιεύουν τὶς τελευταῖες ἡμέρες τὰ κανάλια, ἂς προσπαθήσουν νὰ ξεσκανδαλισθοῦν μὲ τοὺς «ποιμένες» τους, Πατριάρχες, Ἀρχιεπισκόπους, Ἐπισκόπους, οἱ ὁποῖοι δίχως αἰσχύνη ἀπὸ τὴ μία ἀναθεματίζουν ὀρθοδόξους μοναχοὺς ποὺ ἀντιστέκονται στὰ προδοτικά τους συλλείτουργα  (Μονὴ Ἐσφιγμένου) καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη κυρήττουν, γράφουν καὶ ὑπογράφουν : «ὁ Μεγαλοδύναμος Θεὸς ν΄ἀναπαύσει τὸν Ἀτατοὺρκ», δηλαδὴ τὸν ἀβάπτιστο, ἐκεῖνον ποὺ ἦταν ἡ αἰτία νὰ κατακρεουργηθοῦν 353.000 Ἕλληνες τοῦ Πόντου καὶ νὰ ἀδειάσει σχεδὸν ὅλη ἡ Μικρὰ Ἀσία. Ποιός Θεὸς νὰ τὸν ἀναπαύσει ὅμως; Πάντως, σίγουρα ὄχι ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός!

Τελειώνοντας, ἀπὸ τὴν πλευρά μου ἔχω νὰ πῶ μὲ ἀγάπη καὶ μὲ θλίψη στοὺς ἀδελφοὺς ρασοφόρους νεοημερολογίτες: Ἀδελφοί, βλέπετε ξεκάθαρα πῶς ἔχει ἐξελιχθεῖ ἡ κατάσταση στὴν Ὀρθόδοξη Ἑλλάδα μας. Ἀναπαύεστε; Εἶστε ἤρεμοι μὲ ὅλες αὐτὲς τὶς ἐξελίξεις, οἱ ὁποῖες εἶναι καὶ ραγδαῖες; Αὐτὸ μόνο ἔχω νὰ πῶ μὲ ἁπλότητα, ἀλλὰ ἀπὸ βάθους καρδίας: Ἐπιστροφὴ στὸ Χριστό, ἐπιστροφὴ στὶς ρίζες μας! Ἡ ἱστορία δὲ σταμάτησε νὰ γράφεται, συνεχίζεται. Τὸ ἐρώτημα εἶναι: Τί θὰ γράψει ἡ ἱστορία γι΄αὐτοὺς ποὺ ἄλλαξαν τὸ ἡμερολόγιο, ποὺ ἀνοίχθηκαν σὲ διαλόγους διαθρησκειακοὺς μὲ ἀμετανοήτους, ποὺ κυνήγησαν τὰ ἀδέλφια τους, ὅταν ἀντιστάθηκαν σὲ ὅλες αὐτὲς τὶς προδοσίες;

Σίγουρα ἡ ἱστορία θὰ τὰ γράψει. Σίγουρα θὰ γράψει ὅτι Ἕλληνας Μητροπολίτης τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος (ὁ ὁποῖος ἔχει τὸν τρόπο νὰ καταδικάζει τοὺς παλαιοημερολογίτες) παραβρέθηκε στὴν ἐνθρόνιση τοῦ Πάπα. Ποῦ εἶσαι, Πατροκοσμᾶ, νὰ δεῖς τὴν προδοσία τῆς Πίστεως ἀπὸ τοὺς σημερινοὺς Γενιτσάρους Ἀρχιερεῖς; Σίγουρα θὰ γράψει ὅλα τὰ συλλείτουργα «Ὀρθοδόξων» καὶ αἱρετικῶν. Καὶ σίγουρα θὰ γράψει ὅτι οἱ ἀδελφοὶ νεοημερολογίτες ὁμιλοῦν γιὰ «Ἱεροὺς Κανόνες» μόνον ὅταν ἔχουν θέμα γιὰ τοὺς «παλαιοημερολογίτες» καὶ τὸ «παλαιὸ ἡμερολόγιο». Ποτὲ ἄλλοτε δὲν ἀσχολήθηκαν μὲ τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες, φθάνοντας στὴν κατάσταση νὰ χάνουν τὴν Ἀποστολική τους διαδοχή. Γιατὶ διάδοχος τῶν Ἀποστόλων, ὅπως ψέλνει ἡ Ἐκκλησία μας «Καὶ τρόπων μέτοχος καὶ θρόνων διάδοχος τῶν Ἀποστόλων γενόμενος, τὴν πρᾶξιν εὗρες θεόπνευστε εἰς θεωρίας ἐπίβασιν. Διὰ τοῦτο τὸν λόγον τῆς ἀληθείας ὀρθοτομῶν, καὶ τῇ πίστει ἐνήθλησας μέχρις αἵματος…», δὲν εἶναι μόνο ὁ κανονικὸς Ὀρθόδοξος Ἐπίσκοπος ποὺ χειροτονεῖ κανονικῶς Πρεσβύτερο ἢ Ἐπίσκοπο, ὅπως τὴν ἐννοοῦν μέ τρόπο δικανικὸ οἱ ἀδελφοί μας νεοημερολογίτες, ἀλλὰ ὁ χειροτονήσας καὶ ὁ χειροτονούμενος ποὺ διάγει καὶ ζωὴ σύμφωνη μὲ τὴ ζωὴ τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων...
«Ἔχουν γνῶσιν οἱ φύλακες»;
«Ὁ γνοὺς καὶ μὴ ποιήσας, δαρήσεται πολλάς».

Ἴσως κάποιοι νὰ ποῦν ὅτι μὲ αὐτὰ ποὺ ἔγραψα φανατίζουμε τὸν κόσμο, ἀντὶ νὰ κάνουμε καλό. Καλὸ θὰ εἶναι, πρὶν ν’ ἀρχίσουν νὰ ἐπικρίνουν ἐμᾶς, νὰ ἐνσκήψουν μὲ διάκριση καὶ ἀγάπη πάνω στὸ τεράστιο αὐτὸ πρόβλημα, ποὺ ἐδῶ καὶ ἐνενήντα χρόνια διχάζει τὴν Ὀρθόδοξη Ἑλλάδα, για νὰ βρεθεῖ καὶ νὰ δοθεῖ ἡ Ὀρθόδοξη λύση του. Τὸ μόνο βέβαιο εἶναι ὅτι ὅλα τὰ προβλήματα καὶ τὰ σκάνδαλα δημιουργήθηκαν ἀπὸ ἀνθρώπους ἐγκαταλελειμμένους ἀπὸ τὴ Χάρη τοῦ Θεοῦ.

Ἐμεῖς οὔτε ἡμερολόγια ἀλλάξαμε, οὔτε μὲ αἱρετικοὺς συμπροσευχηθήκαμε, οὔτε κυνηγήσαμε κανέναν ποὺ δὲν παρέμεινε στὸ «παλαιό», οὔτε γκρέμισαμε Ναούς, οὔτε σκοτώσαμε κανέναν. Γιὰ νὰ γνωρίσεις τὸ Χριστὸ δὲ φτάνει νὰ λὲς ἁπλὰ ὅτι Τὸν ἀγαπᾶς, ἀλλὰ πρέπει νὰ Τὸν δεῖς μέσα στὸν συνάνθρωπο. Αὐτὴ τὴν ἔννοια ἔχει ἄλλωστε καὶ ἡ ἐντολὴ τῆς ἀγάπης. Δὲν μπορεῖ κάποιος νὰ ἀγαπάει τὸ Θεὸ καὶ ταυτόχρονα νὰ μὴν ἀγαπάει τὸ συνάνθρωπό του· ὅποιος τὸ κάνει ὑποκρίνεται. Αὐτὸς εἶναι καὶ ὁ βασικότερος λόγος ποὺ συνέγραψα τὰ παραπάνω. Ἡ προσωπική μου ἀγάπη, ὅσο ἀτελὴς κι ἂν εἶναι, εἶναι τὸ μοναδικό μου ὅπλο ἐναντίον ὅσων σπιλώνουν τὴν ἀλήθεια συστηματικά.

«Ἀγαπᾶτε ἀλλήλλους!» εἶπε ὁ Χριστός. Τὸ κριτήριο καὶ ἡ προϋπόθεση τῆς σωτηρίας εἶναι αὐτὴ ἡ προτροπή. Ἂς τὸ βιώσει ὁ καθένας μας ἀνάλογα μὲ τὴν ὠριμότητά του, γιατὶ εἶναι τὸ μόνο ποὺ μᾶς ἔχει ἀπομείνει, ἀλλὰ καὶ τὸ μόνο ποὺ μᾶς κάνει νὰ ἐλπίζουμε, ἰδίως σήμερα, ἔτσι ὄπως ἔχουν διαμορφωθεῖ οἱ κοινωνικές καταστάσεις. Ὅταν πραγματικὰ βιώσουμε τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, θὰ διαπιστώσουμε κάτι πολὺ ἁπλό. Ἀφ’ ἑνός μέν ὅτι τὰ μάτια τοῦ ἀληθινοῦ Χριστιανοῦ βλέπουν στὰ μάτια τοῦ συναθρώπου του τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ καὶ ἀφ’ ἐτέρου ὅτι διακρίνουν τὴν ἀλήθεια ἀπὸ τὸ ψεῦδος, τὸ Χριστὸ ἀπὸ τὸν ψευδοχριστό.

Ἡ προσευχὴ καὶ ἡ εὐχή μου εἶναι ὅλοι νὰ γνωρίσουν τὸ Φῶς τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ!

Τετάρτη, 20 Νοεμβρίου 2013

Απολύθηκε παρουσιάστρια επειδή φορούσε σταυρό.

Αυτό έγινε στη Νορβηγία, δηλαδή στο μεγάλο ευρωπαϊκό μας χωριό. Δεν θα αργήσει να έλθη και εδώ. Το ΕΛΙΑΜΕΠ, οι παιδαγωγικοί σύμβουλοι, και η παρέα της κας Ρεπούση δεν θα παραμείνουν αδρανείς. Η αναδημοσίευση από τα ιστολόγια :

http://indobserver.blogspot.gr/2013/11/blog-post_188.html

http://koukfamily.blogspot.gr/2013/11/blog-post_4636.html
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22769&subid=2&pubid=63921840

Γράφει ο Θάνος

Η είδηση:
Δημοφιλής παρουσιάστρια από την Νορβηγία, απολύθηκε επειδή βγήκε στον αέρα φορώντας ένα… σταυρό, κάτι που η μουσουλμανική κοινότητα της χώρας θεώρησε σκανδαλώδες.
Η εμφάνιση της Siv Kristin Sællmann στο κανάλι NRK με ένα χρυσό μενταγιόν το οποίο ήταν διακοσμημένο με μαύρα πετράδια σε σχήμα σταυρού, φέρεται να προκάλεσε την οργή μελών της μουσουλμανικής κοινότητας που διοργάνωσαν διαμαρτυρίες, υποστηρίζοντας ότι η αλυσίδα με τον σταυρό, «προσέβαλε το Ισλάμ».
Σύμφωνα με τους μουσουλμάνους, η επίδειξη ενός χριστιανικού συμβόλου δεν εγγυάται την αμεροληψία του καναλιού.
Το αποτέλεσμα ήταν ο διευθυντής του καναλιού να καλέσει την τηλεπαρουσιάστρια για εξηγήσεις και εν τέλει να την…απαλλάξει από τα καθήκοντά της για να μην προκληθούν επεισόδια.

Επειδή όπως ξέρουμε εδώ και χρόνια ότι συμβαίνει στην Ευρώπη και ειδικά στις "προοδευτικές" δυτικές χώρες μετά έρχεται στην Ελλάδα.... εισαγόμενο από τους προοδευτικοκουλτουριάρηδες.... ας ετοιμαστούμε.
Άλλωστε ήδη δείγματα υπάρχουν....
Συζητήθηκε πρόσφατα σε σεμινάριο διαιτητών ποδοσφαίρου ότι θα ήταν καλό να αποφεύγεται να κάνουν τον σταυρό τους όταν μπαίνουν στον αγωνιστικό χώρο!!!! (δείτε ΕΔΩ)

Στο μεταξύ οι "προοδευτικοί" δεν προσβάλλονται καθόλου όπως ξέρουμε, από τα δημόσια αιματηρά αυτομαστιγώματα των ισλαμιστών...

Φίλοι μου θα ζήσουμε πρωτόγνωρα πράγματα προσεχώς στην πατρίδα μας...
Οι νεοταξίτες και τα εδώ "προοδευτικά" όργανά τους, μας επιφυλάσσουν απίστευτες καταστάσεις....

Θα απαγορεύεται να κάνουμε δημοσίως τον σταυρό μας....
Θα επιτρέπεται όμως να εκδηλώνουν οι ισλαμιστές τα θρησκευτικά τους πιστεύω δημόσια...

Θα απαγορεύεται να μιλάμε κατά των Εβραίων και του "ολοκαυτώματός" τους...
Θα επιτρέπεται όμως να παίζονται θεατρικά έργα που θα σατυρίζουν τα ιερά και τα όσια των Ελλήνων...

Θα απαγορεύεται να παρελαύνουμε στις εθνικές μας επετείους....
Θα επιτρέπεται όμως οι ομοφυλόφιλοι και οι κάθε λογής διεστραμμένοι να κάνουν τα "gay pride"....

Θα απαγορεύεται να χτυπούν την Κυριακή οι καμπάνες...
Θα επιτρέπεται όμως να ανοίγουν τα καταστήματα την Κυριακή καταργώντας την ιερή ημέρα του Κυρίου...

Μας προετοιμάζουν για "δημοκρατικούς" διωγμούς....

Θα τα ανεχτούμε όλα αυτά;
Θα παραμείνουμε πιστοί στις ιερές παραδόσεις και παρακαταθήκες των προγόνων μας;

Μας έφεραν πολιτικούς "γάμους", πολιτικές κηδείες, αυτόματα διαζύγια, εκτρώσεις, ευθανασίες, σύμφωνα συμβίωσης, γάμους ομοφυλοφίλων, gay prides, καύσεις νεκρών, δωρεές οργάνων και ότι αντιχριστιανική και ανήθικη εντολή έχουν λάβει από τα κέντρα της ανομίας...
Ολες έχουν τον ίδιο στόχο...

Την Ορθόδοξη καρδιά του ΄Ελληνα...
Θέλουν να φτιάξουν ένα νέο είδος "έλληνα" αλλοτριωμένο... και πολυπολιτισμικό...

Και το έγκλημα είναι καλά στημένο κι αρχίζει από τα ίδια μας τα παιδιά...

Πρέπει να αντισταθούμε με κάθε τρόπο σε όλες αυτές τις προκλήσεις...
Ο αγώνας μας είναι δίκαιος κι επειδή αυτόν τον κόσμο τον έχει φτιάξει ο δίκαιος Θεός κι ας τον κυβερνά δια των οργάνων του ο αντίχριστος, τελικώς θα νικήσουμε....

Απλα απομένει στον καθένα να επιλέξει σε πιο στρατόπεδο θα παραταχθεί...
Ο πόλεμος φίλοι μου έχει αρχίσει εδώ και χρόνια και στον πόλεμο δεν μπορείς να μένεις για πάντα ουδέτερος...
Αργά ή γρήγορα όλοι μας θα κληθούμε να επιλέξουμε πλευρά...
Και όπως λέει ο Κύριος :  ουδείς δύναται δυσί κυρίοις δουλεύειν ή γαρ τον ένα μισήσει και τον έτερον αγαπήσει ή ενός ανθέξεται και του ετέρου καταφρονήσει, ου δύνασθε Θεώ δουλεύειν και μαμωνά. 

Σάββατο, 16 Νοεμβρίου 2013

Ο μ. Ιγνάτιος Βόλου στην ημερίδα για τα 50 χρόνια από την Β' Βατικανή Σύνοδο

Στις 9 Νοεμβρίου τρέχοντος έτους (2013) διεξήχθη ημερίδα για τα 50 χρόνια της Β΄ Βατικανής συνόδου. Ο παρευρεθείς και προσκεκλημένος μητροπολίτης Ιγνάτιος Βόλου, κλήθηκε να απαντήσει σε πολυεπίπεδη ερώτηση της συντονίστριας της ημερίδας κας. Μαρίας Σικ. Το ερώτημα ήταν "αναφορικά με τις αιρέσεις", όρος που απηχεί ένα απομακρυσμένο ιστορικό παρελθόν και όχι την παρούσα πραγματικότητα, συμπληρώνουμε εμείς. Διότι αιρέσεις δεν υπάρχουν πια. Ωστόσο, κάποιοι επιμένουν και η συντονίστρια κα. Σικ ζητούσε να μάθει αν "υπάρχει ελπίδα, να αλλάξει κάτι στην Ελληνική Εκκλησία στη θεώρηση της Εκκλησίας του Χριστού περισσότερο καθολικής και λιγότερο παραταξιακής, που θα μας κάνει να αισθανόμαστε περισσότερο άνετα μαζί σας, εννοώ τους Ορθοδόξους συμπατριώτες μας ; Και, τέλος, υπήρξε δεύτερη σκέψη σε σας, μετά την έκταση που πήρε στον Τύπο, τώρα τελευταία, η συμμετοχή σας στη σημερινή ημερίδα , σκεφτήκατε να μην έρθετε ;".
Τα σε πλαγία γραφή αφορούν στα λεχθέντα υπό της κας. Σικ.

Αυτό ήταν το ερώτημα και η απάντηση του μ. Ιγνάτιου, μεταξύ άλλων - μπορείτε να τα διαβάσετε όπου παραπέμπει ο αστερίσκος (*) - ήταν η ακόλουθη :

Ιγνάτιος Βόλου ,
Ξέρετε, προσπαθώ και εγώ να εμβαθύνω στα αίτια που οδηγούν έναν άνθρωπο να πάρει τόσο ακραίες θέσεις. Δεν είναι εύκολο γιατί θα πρέπει κανείς να είναι καρδιογνώστης. Γενικά όμως, και αυτό αποτελεί προσωπική μου άποψη, δεν μπορώ να κάνω επιστημονική μελέτη, διαπιστώνω ότι πίσω από τέτοιες συμπεριφορές υπάρχουν ψυχικά τραύματα, που ίσως τα ξέρει μόνο αυτός που φτάνει σε ακραίες εκδηλώσεις και ο Θεός.


Επί τούτων γράφουμε και εμείς τα κατωτέρω :

κυπριανός χ ,
Ώστε, λοιπόν, διαπιστώνει, ο μητροπολίτης Ιγνάτιος, ότι πίσω από τέτοιες συμπεριφορές υπάρχουν ψυχικά τραύματα, που ίσως τα ξέρει μόνο ο Θεός και οι ψυχικά τραυματισμένοι ! Μπράβο στον μετριοπαθή Ιγνάτιο, ο άνθρωπος λέει την άποψή του, δεν κάνει επιστημονική μελέτη, και δεν παραλείπει να μας πει - ταπεινολογίας ένεκεν - ότι μόνο ο καρδιογνώστης Θεός γνωρίζει ποια είναι αυτά τα ψυχικά τραύματα. Αυτός γιατρεύτηκε, δεν έχει πλέον ψυχικά τραύματα. Το φάρμακο του αγαπισμού σε συνδυασμό με την ψευδοταπείνωση τον έκαναν καλά. Κι έτσι, βάζει τη διάγνωση : Πίσω από τις ακρότητες των ποικίλων χριστιανικών παρατάξεων, που συλλήβδην αποκαλούνται "σέκτες", κρύβονται ψυχικά τραύματα.

Αφού λοιπόν είναι τόσο καλός "ψυχογνώστης", όχι όμως και καρδιογνώστης, ας μας αποκαλύψει ποιος άνθρωπος είναι ιαθείς πλήρως, δηλαδή δεν υποφέρει από ψυχικό τραύμα ή τραύματα; " Ότι την ανομία μου εγώ γινώσκω και η αμαρτία μου ενώπιόν μού εστι δια παντός ", γράφει στον Ν΄ Ψαλμό ο Προφήτης Δαβίδ. Δειγματοληπτικά, ας τον βοηθήσουμε και ας γράψουμε : Από τραύματα δεν έπασχε ο προφητάναξ Δαβίδ ; Από τραύματα δεν έπασχε ο άγιος Μέγας Κωνσταντίνος ; Από ψυχικά τραύματα δεν έπασχε ο απόστολος Παύλος ή ο Πέτρος ; Ή μήπως οι Τρεις Ιεράρχες δεν έπασχαν και αυτοί από "ψυχικά τραύματα", όπως και όλοι οι άγιοι της Εκκλησίας ; Ποιος άνθρωπος είναι εκείνος, ώστε να ισχυρίζεται ότι δεν υποφέρει από ψυχικά τραύματα ;

Ασφαλώς και έπασχαν, όπως όλοι πάσχουμε και θα πάσχουμε. Τι έκαναν όμως ; Ο Προφήτης Δαβίδ έγραψε τους ανεπανάληπτους Ψαλμούς, ο άγιος και Μέγας Κωνσταντίνος αναγνώρισε την Χριστιανοσύνη και οι υπόλοιποι άλλοι μας έδωσαν τα ορθά Δόγματα, ώστε οι πιστοί να μπορούν ευκρινώς να ξεχωρίζουν την αλήθεια από το ψέμα, την ταπείνωση από την ταπεινολογία, την αγάπη από την αγαπολογία, την Εκκλησία από τις ψευδοεκκλησίες, τη Θρησκεία από τις ψευδοθρησκείες, την σώζουσα Πίστη από την κίβδηλη και ψευδοποιό πίστη των δαιμόνων. Αυτό ήταν για εκείνους - είναι για όλους - το "Μνήσθητί μου, Κύριε, όταν έλθης εν τη βασιλεία σου".

Με άλλες λέξεις, αυτό είναι Χριστός και χριστιανοσύνη, και όχι  αίρεση με τις παρεμφερείς ετεροδοξίες των ενοποιητικών - κατά τον παπισμό - ομοιοτήτων. Εκεί μέσα είναι βουτηγμένος ο ταπεινολόγος μετριοπαθής Ιγνάτιος. Αν αυτός δεν έχει "ψυχικά τραύματα", τα οποία μάλλον δεν έχει και η κα. Μαρία Σικ, έχει όμως κάτι άλλο σπουδαιότερο, αλλά και βαρύτερο. Έχει γερές πλάτες με ό,τι αυτό συνεπάγεται (σημ. τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται) και σημαίνει. Αυτές τον κρατούν εκεί όπου βρίσκεται - ελέω Χριστοδούλου, μη το ξεχνάμε . Ο μακαρίτης, αν δεν απατώμαι, ήταν απόφοιτος της Λεοντείου, αυτό όμως είναι μια άσχετη λεπτομέρεια. Ή μήπως όχι ;

(*)  http://www.entoytwnika.gr/2013/11/50.html
Σημείωση (16/11/2015) Επειδή ο ανωτέρω σύνδεσμος δεν λειτουργεί βλέπε :   http://paterikiparadosi.blogspot.gr/2013/11/blog-post_216.html

Παρασκευή, 15 Νοεμβρίου 2013

Ο μητροπολίτης Τορόντο Καναδά και οι μικτοί γάμοι

Ένας καθαρόαιμος οικουμενιστής, άνθρωπος δηλαδή του σιωνισμού και της νέας τάξης πραγμάτων, είναι και ο μητροπολίτης Τορόντο (Καναδάς) Σωτήριος. Η εκεί ελληνορθόδοξη ιεραποστολική αδελφότητα "Μέγας Αθανάσιος" δέχθηκε "τα πεπυρωμένα βέλη του πονηρού" μητροπολίτη, επειδή του άσκησε - συστηματικά γίνεται αυτό και καλώς πράττει η αδελφότητα - δριμύτατο έλεγχο. Ιδού λοιπόν τι απάντηση έδωσε, για τα όσα απαράδεκτα τον κατηγορούν και κατά την πίστη μας άξια καθαίρεσης και αφορισμού, ο μ. Σωτήριος. Σημειώνω, ότι εμπεριστατωμένη απάντηση έδωσε η ιεραποστολική αδελφότητα "Μέγας Αθανάσιος" μέσω του εντύπου της ("Θρησκευτική Εβδομάδα") που κυκλοφορεί εκεί, όσο και δια του διαδικτύου ( http://orthodox-voice.blogspot.gr/2013/11/blog-post_9859.html ). Σας συνιστώ να την διαβάσετε. Από τη δική μου πλευρά σταχυολογώ ένα απόσπασμα των κατηγοριών, τις οποίες ανταπέδωσε ο μ. Σωτήριος στην ιεραποστολική αδελφότητα του Τορόντο, και γράφω τα ακόλουθα, μετά από αυτό που διάβασα :

Μητροπολίτης Σωτήριος 
" (...) . Έχουν σταματήσει στο ζήτημα της συμπροσευχής μερικοί άνθρωποι. Και τους έχω εξηγήσει πάρα πολλές φορές, ότι η συμπροσευχή επιτρέπεται. Οι ίδιοι αυτοί, οι οποίοι ομιλούν εναντίον της συμπροσευχής, συμπροσεύχονται με αιρετικούς πάντοτε. Παλαιότερα μου είχε γράψει ένας – δεν θέλω να αναφέρω το όνομά του, πολύ γνωστός - και με κατηγορούσε για την συμπροσευχή. Και του απήντησα με ένα συστημένο γράμμα και του είπα ότι αυτός καθημερινά συμπροσεύχεται με τον γαμπρό του, ο οποίος δεν είναι Ορθόδοξος, αλλά είναι Καθολικός. Και έχω πει πολλές φορές, ότι εφόσον η Εκκλησία μας επιτρέπει τους μικτούς γάμους, τους γάμους των Ορθοδόξων με τους Ρωμαιοκαθολικούς, τους Προτεστάντες, τους Αγγλικανούς, τότε δέχεται και την συμπροσευχή και όχι μόνο. Διότι αυτός ο Καθολικός ή η Καθολική, ο Προτεστάντης ή η Προτεστάντισσα, η Αγγλικανή ή ο
Αγγλικανός, που παντρεύονται μ’ έναν Ορθόδοξο ή μία Ορθόδοξη όχι απλώς συμπροσεύχονται, αλλά συμμετέχουν στο Μυστήριο του γάμου. Θέλουμε να τα καταλάβουμε αυτά ή δεν θέλουμε να τα καταλάβουμε; Μερικοί δεν θέλουν να τα καταλάβουν και κόλλησε η βελόνα τους εκεί.

κυπριανός χ
Ώστε, λοιπόν, οι μικτοί γάμοι, κατά τον σεβασμιότατο, μας ανοίγουν το δρόμο των διαλόγων της αγάπης και των συμπροσευχών ! Λαμπρά, ας κάνει όμως τον κόπο να δει τι λέγουν οι στατιστικές και πόσοι από αυτούς τους γάμους - και όχι μόνο - οδηγούνται σε πλήρες ναυάγιο, συμπαρασύροντας και τα τέκνα αυτών των γάμων . Η γλώσσα των αριθμών είναι αψευδής και αμείλικτη και την αιτία του θλιβερού αυτού φαινομένου, καλό θα ήταν να την αναζητήσει ο ... αγαπητικός μητροπολίτης.

Η "κοινωνικοποίηση" πολιτικού τύπου των ιερών Μυστηρίων σηματοδοτεί, κατά τον γράφοντα τούτα τα ολίγα, και την "απομυστηριοποίηση" (ζητώ συγγνώμη γι΄ αυτές τις -ποιήσεις) των Θεσμών, που έχουν άμεση σχέση με το "άγιο", το "ιερό" και το "όσιο", του βίου των ευσεβών πιστών. Εννοήσατε, την οικογένεια και τις "κατ΄ οίκον εκκλησίες" ενός εκάστου εξ αυτών. Ακατήχητοι καθώς παραμένουν οι πιστοί, επί πλέον δε, υφιστάμενοι αιρετικές διδασκαλίες σαν αυτές του μητροπολίτη Τορόντο, είναι αναμενόμενο οι "εκκλησίες" αυτές να μην αποτελούν μικρογραφία της "Μιας, αγίας, καθολικής και αποστολικής, Εκκλησίας".

Φτιάχνονται σε παραλλαγή, αφού υπάρχουν αρκετές επιλογές . Διότι, μας λέγουν, υπάρχουν και οι άλλες αδελφές - πλην αιρετικές - αυτό δεν το λένε - εκκλησίες . Έτσι, οι "κατ΄ οίκον εκκλησίες" διαλύονται, ξαναφτιάχνονται, ξαναδιαλύονται, και το μόνο που μένει είναι τα "ερείπια" της αγάπης, τα παιδιά . Τέκνα που παραδέρνουν ανάμεσα σε πολύγαμους σκανδαλοποιούς γονείς, για τους οποίους ισχύει ο ανεπανάληπτος Λόγος : "5 καὶ ὃς ἐὰν δέξηται παιδίον τοιοῦτον ἓν ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου, ἐμὲ δέχεται· 6 Ὃς δ' ἂν σκανδαλίσῃ ἕνα τῶν μικρῶν τούτων τῶν πιστευόντων εἰς ἐμέ, συμφέρει αὐτῷ ἵνα κρεμασθῇ μύλος ὀνικὸς εἰς τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ καταποντισθῇ ἐν τῷ πελάγει τῆς θαλάσσης. (Μτ. ιη΄)" . 

 Θα μας απαντήσει ο σεβασμιότατος, ή μήπως πρέπει να κάνουμε υπομονή, μέχρις ότου επιληφθεί αυτού του θέματος και πολλών ακόμη, η αναμενόμενη Μεγάλη (σημ. και προκαταβολικά αγία) Σύνοδος των Ορθόδοξων Πατριαρχείων ; Και για να μην ξεχνιόμαστε, τα θέματα αυτά είναι ήδη λυμένα, οι γνωμοδοτήσαντες όμως επί αυτών "υπήρξαν ατυχή θύματα του αρχεκάκου" και τα θεσπίσματα, νυν αποκαλούνται "τείχη αίσχους". Εν αναμονή λοιπόν της νέας, - και νεοταξικής - Μεγάλης Συνόδου των Ορθοδόξων.

Τετάρτη, 13 Νοεμβρίου 2013

Ο θρόνος της ειδωλολατρίας

Την εποχή όπου ο θρόνος της ειδωλολατρίας γκρεμίζονταν και ανέτειλε ο ήλιος της Δικαιοσύνης, το σαπρό κατεστημένο - άλλως κοινωνικό καθεστώς - για λόγους προστασίας απέδιδε τον κίνδυνο στους Χριστιανούς . Γνωστό τι ακολούθησε . Ανθρώπινα σώματα φώτιζαν τους δρόμους της Ρώμης και η αρένα του Κολοσσαίου γέμιζε θεατές . Τι εξαίσιο θέαμα να βλέπεις λιοντάρια να κατασπαράζουν ανθρώπους!!!

Σήμερα βιώνουμε πάλι την ανατροπή ενός κοινωνικού καθεστώτος και οι λόγοι είναι οικονομικοί, όπως, πιθανολογώ, ήταν και τότε με την ειδωλολατρία. Δεν βλέπουμε όμως να γίνεται κάτι ανάλογο σαν εκείνο με τους Χριστιανούς. Θα περιμέναμε, το λιγότερο, να βλέπαμε τους ανατροπείς να οδηγούνται στα δικαστήρια και στις φυλακές, αλλά κάτι τέτοιο δεν γίνεται. Διότι, απλούστατα, οι ανατροπείς του κοινωνικού καθεστώτος είναι αυτοί οι ίδιοι που το δημιούργησαν. Είναι οι οικονομικοί εγκέφαλοι, που στέλνουν στην ανεργία εκατομμύρια ανθρώπων, υποτίθεται για να μας φτιάξουν ένα καλύτερο κόσμο. Υποτίθεται, και πάλι, οι στρατιές των ανέργων θα είναι οι πρωτοπόροι με τους κοινωνικούς αγώνες που θα επωμιστούν.

Γνωστοί οι αγώνες, γνωστό τι κάνει ο άνθρωπος όταν δεν έχει χρήματα να ζήσει, γνωστό ακόμη και ποιοι είναι εκείνοι που έχουν τα χρήματα. Η εργολαβία κατά του ρατσισμού, του φασισμού, ειδικότερα του αντισημιτισμού και γενικότερα κατά παντός είδους φανατισμού, να είναι καλά και τα υπόλοιπα θα μας έρθουν. Λεφτά υπάρχουν, κοινωνικοί επαναστάτες πάντα υπάρχουν, ο θρόνος της ειδωλολατρίας έμαθε και πλέον δεν κινδυνεύει. Οι δια της ψήφου εκλεγμένοι αντιπρόσωποι τον στηρίζουν, βάζουν πλάτες, όπως είπαν. Αυτή την εντολή φέρουν εις πέρας οι κατά τόπους διορισμένοι κλεπταποδόχοι και είναι αδιανόητο να καταγγείλουν την προϊσταμένη αρχή τους. Αρχή, η οποία τους έμαθε να ζουν πουλώντας κλοπιμαία και εκ συστήματος να ψεύδονται. Όχι όμως και να αποκαλύπτουν τους αρχικλέφτες-διδάσκαλους πάσης μηχανορραφίας.

Δευτέρα, 11 Νοεμβρίου 2013

Το εκκρεμές του πνεύματος και η Ημερίδα για το "Διάταγμα των Μεδιολάνων"

Επί των διαλαμβανομένων στα "Πορίσματα", τα οποία εξήχθησαν από την ημερίδα για την χιλιετία του "Διατάγματος των Μεδιολάνων" - 313 μΧ - βλέπε παραπομπή (*) - της ΙΜ Πειραιώς, κρίνουμε απαραίτητο να προσθέσουμε τα κάτωθι :

Διαβάσαμε στα Πορίσματα : "Το «Διάταγμα των Μεδιολάνων» άνοιξε τον δρόμο για μια νέα μορφή κοινωνίας και φιλανθρώπου πολιτείας, θεμελιωμένες στην ελευθερία της συνειδήσεως των πολιτών της και στις πνευματικές αναζητήσεις τους".

ΚΧ
Όπως όλα τα πράγματα, αλλά και ο άνθρωπος, υπόκεινται στον αδήριτο νόμο της εξέλιξης - το οφείλουμε στον Δαρβίνο - έτσι και το Διάταγμα των Μεδιολάνων ήταν αναπόφευκτο να υποστεί τη δική του μετεξέλιξη. Ποια ήταν αυτή; Ήταν το νέο Διάταγμα της Νυρεμβέργης, το οποίο εκδόθηκε μετά τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου από το εκεί - στη Γερμανία - συσταθέν Δικαστήριο. Το νέο Διάταγμα προέβλεπε ότι όποιος έθετε υπό αμφισβήτηση τις αποφάσεις του, διέπραττε και διαπράττει κολάσιμο πολιτικό - ενδεχομένως και άλλο - αδίκημα και υπόκειται σε ποινή - δεν ξέρουμε τι άλλο θα ακολουθήσει - φυλάκισης. Το νέο περί Ολοκαυτώματος Διάταγμα της Νυρεμβέργης επιβάλλει την δια νόμου αναγνώριση των θυμάτων της ναζιστικής θηριωδίας, γνωστής φυλετικής προέλευσης. Στα θύματα δεν συμπεριλαμβάνονται, αλλά και ουδόλως αναφέρονται, τα εκατομμύρια νεκρών άλλης εθνικότητας και φυλής εξ αιτίας αυτού του πολέμου. Θύματα τα οποία βεβαίως δεν είχαν ουδεμία συμμετοχή.

Τώρα, σχετικά με το ότι "ο μεγαλοφυής αυτοκράτορας μπόρεσε, με τη χάρη του Θεού, να διαπιστώσει, ότι η χριστιανική Εκκλησία από τις αρχές του 4ου αιώνα, αν και μειοψηφία, είχε καταστεί σημαντικός παράγων στη μεταμόρφωση του δημοσίου και ιδιωτικού βίου της αυτοκρατορίας", όπως γράφεται στα Πορίσματα, καλό είναι να μη ξεχνάμε ότι ο "μεγαλοφυής αυτοκράτορας" συμβαίνει να είναι, πρώτον, Μέγας άγιος της Εκκλησίας. Και δεύτερο, ότι το «Διάταγμα των Μεδιολάνων» κανένα δρόμο ΔΕΝ άνοιξε για μια νέα μορφή κοινωνίας και φιλάνθρωπης πολιτείας, "θεμελιωμένες στην ελευθερία της συνειδήσεως των πολιτών της και στις πνευματικές αναζητήσεις τους", όπως επίσης αναφέρουν τα Πορίσματα. Η νέα μορφή κοινωνίας και φιλάνθρωπης πολιτείας ΔΕΝ θεμελιώνεται βάσει ελευθερίας της συνειδήσεως και των, σύμφωνα με αυτή, πνευματικών αναζητήσεων των πολιτών. Ο δρόμος τον οποίο άνοιξε - μάλλον, η οδός την οποία χάραξε - το περιώνυμο Διάταγμα του 313 μΧ. ήταν η οδός της αλήθειας για μια διαφορετικού είδους ζωή, πρόγευση της οποίας είναι η παραδοθείσα υπό των αγίων μαρτυρία, και άλλοτε μαρτύριον, υπέρ αληθείας.

Χωρίς τη γνώση της αληθείας η "ελευθερία της συνειδήσεως" αυτοδιαψεύδεται ή καθίσταται άχρηστη. Όσο δε για τις "πνευματικές αναζητήσεις", αυτές διερευνώνται - διαχριστιανικοί και διαθρησκειακοί διάλογοι - μεταξύ των ταλαντώσεων του εκκρεμούς του πνεύματος, καθώς τούτο, άλλοτε μεν εκφέρεται εκ του Πατρός, πότε δε εκ του Υιού και "19 Σχίσμα οὖν πάλιν ἐγένετο ἐν τοῖς Ἰουδαίοις διὰ τοὺς λόγους τούτους (Ιν. ι΄)".

Παραπομπές

(*) http://aktines.blogspot.gr/2013/11/h-313.html

Υστερόγραφο
Οι διαστροφείς της πίστεως και εισηγητές του "φιλιόκβε" θα μας πουν ότι το πνεύμα εκπορεύεται εκ του Πατρός και εκ του Υιού, δηλαδή και από τους δύο. Κοντολογίς, είναι άνευ σημασίας. Θα γνωρίζουν όμως ότι ο Κύριος είναι ίσος προς τον Πατέρα κατά την θεότητα, ελάσσων δε Αυτού κατά την ανθρωπότητα (εις θεότητα). Μήπως συμβαίνει το ίδιο και με το Πανάγιον Πνεύμα; Μη γένοιτο. Διότι τι λέγει;  "15 ... ὑμᾶς δὲ εἴρηκα φίλους, ὅτι πάντα ἃ ἤκουσα παρὰ τοῦ πατρός μου ἐγνώρισα ὑμῖν (Ιν. ιε΄) " και επάγει, "13 ὅταν δὲ ἔλθῃ ἐκεῖνος, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁδηγήσει ὑμᾶς εἰς πάσαν τὴν ἀλήθειαν· οὐ γὰρ λαλήσει ἀφ' ἑαυτοῦ, ἀλλ' ὅσα ἂν ἀκούσει λαλήσει, καὶ τὰ ἐρχόμενα ἀναγγελεῖ ὑμῖν (Ιν. ιστ΄)". Δηλαδή,  ἃ ἤκουσα παρὰ τοῦ πατρός μου ἐγνώρισα ὑμῖν και  ἀλλ' ὅσα ἂν ἀκούσει ( τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας ) λαλήσει. Πόθεν ακούσει; Παρά του Πατρός ακούσει, και τα ερχόμενα αναγγελεί. Αυτά ακούσθηκαν στις άγιες Οικουμενικές Συνόδους και μας παραδόθηκε το ζωοποιό Σύμβολο Πίστεως με το εκ του Πατρός εκπορευόμενον Άγιον Πνεύμα. Όχι όμως και με το από καθέδρας αλάθητο πνεύμα του παπικού - και διαλεκτικού - "φιλιόκβε".

Σάββατο, 9 Νοεμβρίου 2013

" Κατάλαβες, τώρα, γιατί φοράμε μαύρα;"

Προλογικό σχόλιο
- Στους τοίχους είναι γραμμένο "θάνατος στους φασίστες"
- Ο ραβίνος Μορντεχάϊ Φριζή δηλώνει υπερήφανος, διότι οι ομοεθνείς του εξολόθρευσαν έναν δολοφονικό αντισημίτη σαν τον "κύριο" Κοσμά Αιτωλό. Ήταν φασίστας.
- Οι εντεταλμένοι επί των θεωριών συνωμοσίας κάνουν λόγο για "δίδυμους αδελφούς", όργανα της νέας παγκόσμιας ευταξίας, που μας υπόσχεται μια νέα κοινωνία αγίων. Οι αντισημίτες, σαν τον φασίστα "κύριο" Κοσμά Αιτωλό, πρέπει να εξολοθρευτούν.
- Και οι κυβερνήτες μας ετοιμάζουν το νέο νόμο "περί εικασίας", άλλως "περί εχθροπάθειας".

Αρχίσαμε να μετράμε νεκρούς, η αραβική άνοιξη θα αγκαλιάσει σε λίγο όλη την υφήλιο.
κχ


- 1 Νοέμβριου 2013 ώρα 7.10.

Αυτή η ημερομηνία θα μείνει βαθιά χαραγμένη στην ψυχή και την μνήμη μας. Τα κινητά μας τηλέφωνα χτυπούσαν " Γάζωσαν δύο συναγωνιστές μας στα βόρεια". Στην αρχή μας φάνηκε υπερβολικό, αλλά μετά από λίγο όλα πάγωσαν...
Μέσα σε 40 δευτερόλεπτα 2 θρασύδειλοι φονιάδες που επέβαιναν σε μηχανή μεγάλου κυβισμού ,σταμάτησαν έξω από τα γραφεία της Τ.Ο. Βόρειων Προαστίων .Ο ένας εξ’ αυτών κατέβηκε και φώναξε: "φασίστες ήρθαμε"… και αμέσως ξεκίνησε να πυροβολεί. Δώδεκα σφαίρες άφησαν πίσω τους δύο νεκρούς και έναν βαριά τραυματία. Μουδιασμένοι όλοι. Βυθισμένοι μέσα σε οργή και πόνο προσπαθούσαμε να σκεφτούμε το γιατί. Ποιος θα έκανε κάτι τέτοιο;

-Μέλη ακροαριστερής τρομοκρατικής οργάνωσης αντάρτικου πόλης;
-Τρομοκράτες συνδεόμενοι με ξένα κέντρα;
-Παρακρατικοί τρομοκράτες εντεταλμένοι από ελληνικές μυστικές υπηρεσίες ;

Κανείς δε ξέρει ακόμα. Αλλά ποιος ωφελείται από κάτι τέτοιο; Μα μόνο κάποιος που θα έπαιζε πολύ δυνατά το χαρτί της αποσταθεροποίησης της χώρας ώστε να μπορεί να την ελέγξει καλύτερα. Να σύρει και πάλι τους Έλληνες σε εμφύλιο, για να επιβάλλει την ανθελληνική πολιτική του, αφού ούτως ή άλλως έχει την κυβέρνηση των προσκυνημένων στην διάθεση του. Η οργή μας ξεχείλιζε και σε αυτό ήλπιζαν κάποιοι, αλλά εκεί φάνηκε για άλλη μια φορά το σθένος μας .

Η θυσία των συναγωνιστών μας δεν έγινε αφορμή πολιτικής καπηλείας ,όπως έκαναν κάποιοι άλλοι, ούτε σηματοδότησε την αρχή αναταραχών όπως έγινε σε ανάλογη περίπτωση χρόνια πριν. Δείξαμε με σεβασμό και σεμνότητα την πρέπουσα τιμή στην θυσία. Ήμασταν αυτοί που μίλησαν για ενότητα ανάμεσα στους Έλληνες. Ψύχραιμοι όπως έπρεπε. Αφοσιωμένοι στο σκοπό μας.

Πειθαρχημένοι σαν Σπαρτιάτες. Τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ προσπάθησαν, βεβηλώνοντας την μνήμη τους και λασπολογώντας, να μιλήσουν για προβοκάτσια από μέρους μας. Είναι αδιανόητο για εμάς εν μέσω αυτής της κατοχής που υφίσταται ο λαός μας από την γερμανική μπότα, να επικροτούμε μια εγκληματική πράξη από Έλληνα σε Έλληνα. Μόνο εγκάθετοι θα έκαναν κάτι τέτοιο, με ηθικό αυτουργό το κράτος. Υπάρχει ενδεχόμενο να δεχτούμε και άλλες επιθέσεις ή να προσπαθήσουν με εντεύθεν προβοκάτσιες, να δημιουργήσουν αναταραχή.

ΟΧΙ δεν είναι αντίπαλος μας ο Έλληνας σε καμία περίπτωση.
- ΑΝΤΙΠΑΛΟΙ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ OI ΑΝΘΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΥ ΞΕΠΟΥΛΟΥΝ ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ     ΜΑΣ 
- ΑΝΤΙΠΑΛΟΙ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΚΑΙ ΟΙ ΞΕΝΟΙ ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ..
- ΑΝΤΙΠΑΛΟΙ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ.
- ΑΝΤΙΠΑΛΟΙ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Η Ε.Ε ΚΑΙ ΟΙ ΤΟΚΟΓΛΥΦΟΙ..
- ΑΝΤΙΠΑΛΟΙ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΝΕΝΕΚΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΠΛΟΥΤΟΚΡΑΤΕΣ..
- ΑΝΤΙΠΑΛΟΙ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΚΑΝΑΛΑΡΧΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΤΣΑΤΣΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ.. ΟΙ                     ΛΑΘΡΟΛΑΓΝΟΙ,ΜΙΣΘΟΔΟΤΟΥΜΕΝΟΙ,ΜΙΣΕΛΛΗΝΕΣ,ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΤΣΙΡΑΚΙΑ ΤΟΥΣ..

Θα σταθούμε εναντίων τους ενωμένοι. ΕΝΩΜΕΝΟΙ, απέναντι στα ανθελληνικά τους σχέδια. ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ για πατρίδα και ελευθερία. Η πραγματική τιμή στην μνήμη των πεσόντων μας θα επέλθει πραγματικά όταν όλοι μας είμαστε έτοιμοι να δώσουμε όπως αυτοί, την ζωή μας. Όταν κατανοήσουμε ότι η δικαίωση του αγώνα και της θυσίας χρειάζεται κοφτερό μυαλό, θέληση, γνώση, οργάνωση. H αρχή , η μέση και το τέλος αυτού του αγώνα είναι ο ελληνικός λαός πρέπει να είμαστε πάντα ΔΙΠΛΑ του.

Σαν άγια εικόνα φαίνεται. Οι συναγωνιστές μας, σαν δυο φλόγες φωτίζουν τα πάντα γύρω μας. Έτσι και εμείς πρέπει να αδράξουμε την φλόγα και να την μεταλαμπαδεύσουμε σε όσους μέχρι τώρα σκέκονταν παράμερα και απλά φωτίζονταν από την λάμψη της. Όπως αυτοί για την πίστη τους εκτελέστηκαν, έτσι και εμείς θα πρέπει να θεωρούμε ότι όποιος λιγοψυχήσει τώρα, η πράξη του θα ισοδυναμεί με προδοσία. Ακόμα και αν πρέπει να γίνουμε αυστηροί θα το κάνουμε. Έχουμε το δικαίωμα αυτό, γιατί είμαστε με τους εαυτούς μας πάνω από όλα. ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΚΑΙ ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ..

Ήρθε η ώρα να σταματήσουν τα λόγια, διαφορετικά θα υπονομευτεί το οικοδόμημα που πάνω του στεκόμαστε όλοι. Στην πράξη θα αποδεικνύεται ότι είμαστε η αφρόκρεμα του έθνους. Στεκόμαστε περά και πάνω από όλα. Ακλόνητοι και πιστοί. Σάρκες και βούληση από γρανίτη. Δεν κάνουμε βήμα πίσω. Κάτι τέτοιο θα ήταν προσβολή για τους νεκρούς και τους φυλακισμένους συναγωνιστές μας.

- «Ήρθαμε φασίστες» μας φώναξαν. Και η απάντηση ήρθε αμέσως : ΣΑΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑΜΕ..
- «Λιώστε τους» είπαν...Εδώ θα είμαστε πάντα εφιάλτες στα όνειρα σας.
- «Τσακίστε τους» είπαν...Και από τις στάχτες μας θα ξαναγεννηθούμε.
- «Κανείς σας δεν θα μείνει» είπαν... Ερχόμαστε και είμαστε χιλιάδες...το αίμα μας ΘΕΡΙΕΥΕΙ!!..

Μπροστάρηδες μας, οι ήρωες τα αδέλφια μας Μανώλης και Γιώργος.. Kαταλάβατε τώρα γιατί φοράμε μαύρα; Δεν είναι μόδα, είναι θυμητικό...
Δεν ξεχνώ ... Πάντα θα τιμώ.

  Ύπνω και θανάτω διδυμά ωσιν. ο ύπνος και ο θάνατος είναι δίδυμα αδέλφια . . . 

ΚΑΛΗ ΑΝΤΑΜΩΣΗ ΑΔΕΡΦΙΑ . . .
ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΣ

ΜΑΥΡΟΣ ΚΑΒΑΛΑΡΗΣ
ELNEWS - HELLENICPRIDE

elnewsgr.blogspot.com

Παρασκευή, 8 Νοεμβρίου 2013

Η αναβίωση του καταδικασθέντος και αναθεματισθέντος Ωριγενισμού

Οι οικουμενιστές και οι καινοτόμοι συνοδοιπόροι τους, κατ΄ ευφημισμό αντιοικουμενιστές, αποκρύπτουν την επανεμφάνιση του Ωριγενισμού


Στις 18 Μαΐου του τρέχοντος (2013) έτους δημοσίευσα άρθρο με τον ερωτηματικό τίτλο "Ρωτάμε για να μαθαίνουμε", μπορείτε να το διαβάσετε στο δεσμό   http://kyprianoscy.blogspot.gr/2013/05/blog-post_18.html . Το ερώτημα απευθυνόταν προς τον π. Θεόδωρο Ζήση και ζητούσα να μάθω : "Γιατί ρίχνει το βάρος - θεωρεί, νομίζει, καταλογίζει ευθύνες - στο σιωνισμό και στη μασονία για τον οικουμενισμό και αφήνει άθικτο τον ωριγενισμό και την αποκατάσταση των πάντων;" . Ευνόητο, ότι δεν μου απάντησε . Απάντησε αντ΄ αυτού ανώνυμος σχολιαστής με την υπογραφή "Ειδήμων", ο οποίος με λοιδορούσε, επειδή "τα έχω μπερδεμένα". Μου συνιστούσε να σκέφτομαι πριν γράψω. Μου είπε ακόμη ότι άλλα εκείνος γράφει και άλλα εγώ καταλαβαίνω, ότι έχω πρόβλημα, ότι κάνω τον εξυπνάκια, και τέλος, να μην επιμένω (σημ. φτιάχνοντας σαλάτες) σε κάτι "που κανένας ηγέτης του αντιοικουμενισμού ή καθηγητής της Θεολογίας ή κληρικός επιφανής, δεν έχει δώσει ή πει".

Ας κάνει λοιπόν τον κόπο, αυτός και οι ηγέτες του αντιοικουμενισμού, οι επιφανείς καθηγητές της Θεολογίας και οι κληρικοί, να διαβάσουν  αυτά που ειπώθηκαν και γράφτηκαν στην εφημερίδα "Ελεύθερο Βήμα" στις 9/8/1925 . Αναδημοσιεύθηκαν τον Μάϊο του 1929 και σημειώνω, είναι συνέντευξη του τότε πατριάρχη Βασιλείου του Γ΄ στον δημοσιογράφο Β. Βεκιαρέλλη. Μέρος από αυτά τα βλέπετε στη φωτογραφία, όπου με κίτρινο χρώμα επισημαίνω την άμεση σχέση ωριγενισμού και οικουμενισμού. Τα περισσότερα, εκεί όπου παραπέμπει ο αστερίσκος (*).

Τα ανωτέρω σαν πρόλογος σε αυτά που ακολουθούν. Αφορμή στάθηκε ένα άρθρο, που παρείχε ικανές πληροφορίες για το σημερινό οικουμενιστικό κατάντημα και την συνεχιζόμενη κάθετη πτώση μας με το όχημα της ... αποκατάστασης των πάντων. Οι τεχνικοί διόρθωσαν όλα τα λάθη, είπαν για μασονία, για σιωνισμό, άφησαν όμως ανέλεγκτο τον σχεδιαστή της αποκαλούμενης σήμερα "παναίρεσης". Έγραφε λοιπόν ο αρθρογράφος τα εξής :

" Οι δύο αυτοί αιρετικοί που ανήλθαν, εξαιτίας της αποστασίας του λαού, στον Πατριαρχικό θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως, ήταν οι πρώτοι, αλλά όχι οι μόνοι, μεγάλοι προδότες της Ορθοδόξου Πίστεως "

ΚΧ
O συντάκτης του άρθρου αναφέρεται στους πατριάρχες Μελέτιο Μεταξάκη και Βασίλειο Γεωργιάδη.΄Ομως, φταίχτης της αποστασίας δεν είναι ο λαός του Θεού. Αποστάτες, ή καλύτερα προδότες, είναι οι επικεφαλής προϊστάμενοι, οπωσδήποτε και οι υφιστάμενοι, οι οποίοι αφήνουν ακατήχητο το λαό και κατά συνέπεια αδιάφορο . Αυτοί δίνουν τις εντολές στους καθ΄ ύλην υπεύθυνους κληρικούς να ακολουθήσουν τη δική τους - υποτίθεται ορθόδοξη - γραμμή και οι λειτουργοί αυτό κάνουν . Αν αντιδράσουν θα υποστούν τις προβλεπόμενες από τους Ιερούς Κανόνες κυρώσεις. Σημειωτέον, οι Ιεροί Κανόνες δεν ισχύουν όταν παραβάτες είναι οι εκκλησιαστικώς προϊστάμενοι.

Έτσι, λοιπόν, φτάνουμε στο θλιβερό σημείο να κατηγορούμε σαν αποστάτη το λαό του Θεού, παραβλέποντας ποιος είναι η αιτία, οπότε, το αποτέλεσμα (αιτιατό) γίνεται αίτιο και η σύγχυση τελειωμό δεν έχει . Τι λέγει όμως ; "1. Κριτής σοφὸς παιδεύσει τὸν λαὸν αὐτοῦ, καὶ ἡγεμονία συνετοῦ τεταγμένη ἔσται. 2 κατὰ τὸν κριτὴν τοῦ λαοῦ αὐτοῦ οὕτως καὶ οἱ λειτουργοὶ αὐτοῦ, καὶ κατὰ τὸν ἡγούμενον τῆς πόλεως πάντες οἱ κατοικοῦντες αὐτήν", μας πληροφορεί η Σοφία Σειράχ (ι΄ 1-2).

Σωστά είναι αυτά που γράφει ο αρθρογράφος, ας μη ρίχνει όμως το βάρος στο λαό του Θεού. Ο λαός είναι ανίσχυρος, ιδιαίτερα μάλιστα, όταν στρεβλά τον διδάσκουν με το γνωστό "εκτός εκκλησίας δεν υπάρχει σωτηρία". Αυτό όμως το "εκτός εκκλησίας" σημαίνει, πέρα και πάνω από όλα, "εκτός Δόγματος", δηλαδή, εκτός του θεσπισθέντος υπό των αγίων Οικουμενικών Συνόδων Δόγματος, στο οποίο, σημειώνουμε, περιλαμβάνεται η καταδίκη και ο αφορισμός του Ωριγένη και των διδαχών του .

Θα με ρωτήσετε " τότε, τι μπορεί να κάνει ο λαός του Θεού ;" και η απάντηση είναι : Όλοι έξω από τους ναούς με ένα σύνθημα : Να φύγουν οι προσκυνημένοι στην αίρεση και τότε θα εκκλησιαστούμε. Ποιος όμως τα λέει αυτά ; Όλοι σκύβουμε το κεφάλι μένοντας προσωρινά ευχαριστημένοι με τα ευκαιριακά κηρύγματα/αναθέματα ( βλέπε περίπτωση μ. Πειραιώς Σεραφείμ ) . Στο κάτω της γραφής καθένας χωριστά έχει την ψυχή του . Φυσικά, δεν μας λείπουν και τα υψηλής εμβέλειας ψυχοσωτήρια εντάλματα, που έχουν να κάνουν με την ενότητα βάσει του κοινοτικού πνεύματος. Πρέπει να  βρούμε πάλι και να επαναπροσδιορίσουμε τη χαλασμένη ελληνική και ορθόδοξη ταυτότητά μας . Τούτο θα γίνει, αν ξαναγυρίσουμε στην ενορία με το πνεύμα της κοινότητας, μας λένε. Ότι το πνεύμα της κοινότητας αντικαταστάθηκε από το συντεχνιακό απεργιακό πνεύμα, δεν το λένε.

Πλανεμένος και ακατήχητος ο λαός, έμαθε να απεργεί μόνο για τα πολιτικά , εργασιακά και άλλα, δικαιώματα . Για τα δικαιώματα του Θεού, τα δικαιώματα της Εκκλησίας, δηλαδή της ψυχής του, δεν έμαθε ποτέ να απεργεί, και σταματώ εδώ.-

(*)  http://www.entoytwnika.gr/2013/10/blog-post_26.html

Πέμπτη, 7 Νοεμβρίου 2013

Η καινοτόμος ορθοδοξία των πολεμίων του οικουμενισμού


Το μακροσκελές τούτο άρθρο δημοσιεύθηκε στο ιστολόγιο αυτό σε δυο συνέχειες με τίτλο "Η Ορθοδοξία των Οικουμενιστών". Το παρουσιάζω εδώ, τώρα, ενιαίο αφού έγιναν μερικές διορθώσεις.

- "Δηλαδή, το πρόβλημά σας, το άγχος σας και όλη η ενασχόλησή σας είναι να "συγχαρούμε" τον κύριο Κ...; Αυτό σας ενδιαφέρει και όχι να δοθεί μια σωστή λύση στο ζήτημα... ; ", έλεγε ο ένας των συνομιλητών στο διαδικτυακό καφενείο.

Η κουβέντα περιστρεφόταν γύρω από την πλημμυρίδα των μεταναστών, λαθραίων και μη, για να δεχθεί τα ακόλουθα σχόλια:

 - "Εσείς νομίζετε ότι μπορεί να δοθεί σωστή λύση στο ζήτημα; Και ποια είναι αυτή; Μήπως μέσω διεθνών συντονισμένων δράσεων με σεβασμό στην ανθρώπινη αξία και χωρίς υστερίες, όπως λέτε; Μα κάτι τέτοιο δεν φαίνεται από πουθενά. Οι "διεθνείς συντονισμένες δράσεις" διακατέχονται από το δικό τους ιδεολόγημα (γιατί, δεν είναι;) "πατρίδα μας ο πλανήτης Γη". Λησμονούν οι "διεθνείς συντονισμένες δράσεις" ότι χρειαστήκαμε χίλια περίπου χρόνια για να απαλλαγούμε από αυτοκράτορες και αυτοκρατορίες (ή αποικιοκρατίες) και κάθε κράτος να αποκτήσει τη δική του οντότητα και ταυτότητα. Τι θέλουμε πάλι; Να στήσουμε ξανά μια πελωρίων διαστάσεων αυτοκρατορία, ώστε πατρίδα μας να είναι ο πλανήτης Γη; Να ξεχάσουμε γλώσσα, πατρίδα και θρησκεία;

 Αν δεν συμφωνείτε με αυτά, τότε δικαίως κακίζετε τον κυριο Κ... . Χωρίς όμως να το υποψιαζόσαστε, πέφτετε στην παγίδα πολύ χειρότερων ιδεολογημάτων.

 Θα σας παρακαλούσα να μην αποδώσετε πολιτική χροιά στα λεγόμενά μου. Αν είπα αυτά, είναι διότι όχι μόνο δεν περιμένω τίποτα από τους πολιτικούς. Δεν περιμένω απολύτως τίποτα και από τους εκκλησιαστικούς ταγούς, που είναι πλήρως υποταγμένοι στη νέα αυτοκρατορία που ετοιμάζεται. "Πλανηταρχία" είναι ο πολιτικός όρος και "Οικουμενισμός" ο θρησκευτικός".

Ο συνομιλητής παρατήρησε :
- "«Ὅτε καταβὰς τὰς γλώσσας συνέχεε, διεμέριζεν ἔθνη ὁ Ὕψιστος· ὅτε τοῦ πυρὸς τὰς γλώσσας διένειμεν, εἰς ἑνότητα πάντας ἐκάλεσε». Αυτό είναι το Πολίτευμα της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας. Ενότητα των πάντων εν Χριστώ. Στην ενότητα αυτή είναι κλητά «πάντα τα έθνη». Αυτό θα μπορούσε να στηρίξει περίφημα το «πατρίδα μας ο πλανήτης Γη». Γιατί αυτή θα είναι η Βασιλεία του Θεού: Μία Ουράνια Κοινή των Πάντων Πατρίδα με Κεφαλή και Κέντρο τον Θεάνθρωπο Ιησού Χριστό",

για να δεχθεί ένα ακόμη, περισσότερο αναλυτικό σχόλιο:

- "Μήπως όμως ξεχάσατε ότι ο πρωτόπλαστος εγκαταστάθηκε σε μέρος με σαφώς περιγεραμμένα όρια ; Κι αν αυτό αφορά στον παλαιό Αδάμ, μήπως αυτά που μας λέτε αφορούν στους "μαθητεύσαντες" και όχι αορίστως σε όλους τους ανθρώπους; Το νομίζετε "αυτονόητο" τούτο;
 Αλλά έστω και αυτονόητο. Μήπως πέρα από αυτά που λέτε διαζωγραφίζονται μεσσιανικές - χιλιαστικές προσδοκίες και τάσεις; Κάτι δεν μου φαίνεται να στέκει καλά σε όλα αυτά τα ωραία. Γιατί κι εγώ θυμάμαι το "η βασιλεία η εμή ουκ εστιν εκ του κόσμου τούτου ... νύν δε η βασιλεία η εμή ουκ έστιν εντεύθεν" Ιν. ιθ΄ 36, και περιττό να σας δώσω το υπόμνημα του στίχου 36.

Αποτελεί ευχή της Εκκλησίας το "ελθέτω η βασιλεία σου", την οποία φυσικά ο πιστός αμυδρά προγεύεται στη θεία Λειτουργία, στη θεία Λατρεία. Μακάρι να ήταν εφικτό να γίνει πατρίδα μας ο πλανήτης Γη και όλοι,"εν ενί στόματι και μια καρδία δοξάζειν και ανυμνείν" κλπ. Δεν το βλέπω να γίνεται και οπωσδήποτε είναι πολύ δύσκολο το "ίνα ώσιν έν καθώς ημείς". Αυτό βέβαια συναρτάται με το "ου περί τούτων δε ερωτώ μόνον αλλά και περί των πιστευόντων δια του λόγου αυτών εις εμέ" (Ιν. ιη΄ 20) και το οποίο υπομνηματίζεται στο στίχο "Εγώ περί αυτών ερωτώ. ου περί του κόσμου ερωτώ, αλλά περί ών δεδωκά μοι,ότι σοί εισί" (Ιν. ιζ΄ 9). Τα βλέπετε αυτά πιθανά και εφικτά; Όλοι αυτοί "οι πιστεύοντες δια του λόγου αυτών εις εμέ" νομίζετε ότι αποκλείεται να πιστεύουν καθώς κάνουν οι δαίμονες και οι αιρετικοί;

 Μου λέτε στη συνέχεια για εθνοφυλετισμούς, για εθνικές ιδέες και για μασονία, που έφτιαξε τα εθνικά κράτη. Αλλά οι εθνοφυλετισμοί και οι εθνικές ιδέες αφορούσαν και είχαν άλλου είδους προέλευση και περιεχόμενο από αυτό που εσείς τους δίνετε. Και στο κάτω της γραφής, μπροστά σ΄ αυτό που είναι ήδη έτοιμο ( : νέα αυτοκρατορία και οικουμενισμός, ύστερα από το λάθος της μασονίας με τα εθνικά κράτη που έφτιαξε), ερχόσαστε σεις τώρα να τους υπερακοντίσετε με τις μεσσιανικές προσδοκίες σας. Τι να πω ; ΄Οτι λυπάμαι ειλικρινά;

 Πολιτική χροιά, σας το επαναλαμβάνω, ζήτησα να μη δώσετε σ΄ αυτά που σας λέω. Το ζητώ και πάλι και θα ευχόμουν να μπορούσατε να κρατήσετε τη Ρωμιοσύνη : την αληθινή "μας" ταυτότητα, μέσα στη δίνη του διαχρονικού οικουμενιστικού (σημ. άλλο οικουμενικός) ελληνισμού. Πολύ φοβάμαι ότι με αυτά τα ανοίγματα, σύντομα θα γίνουμε κάτι σαν τις γλαφυρές φιγούρες του περασμένου αιώνα, όπως ήταν ο Δελαπατρίδης.

Παρέλειψα όμως να σχολιάσω και αυτόν τον τόσο ενθουσιαστικό λόγο σας : "Στην αγκαλιά της Ορθοδοξίας κάθε πιστός νιώθει κατ’ ανάγκην και Έλληνας! Και είναι Έλληνας! Στη συνείδηση της Εκκλησίας κάθε άθεος ή αλλόθρησκος ούτε είναι ούτε μπορεί να αισθάνεται Έλληνας".

Προφανώς αναφερόσαστε στην Ορθοδοξία της Ρωμιοσύνης, στη συνείδηση της Εκκλησίας λίαν απομακρυσμένων αιώνων, όταν δίνονταν αγώνες ώστε η αίρεση να μην υποκαταστήσει την ορθή δόξα, την ορθή λατρεία, κοντολογίς την αλήθεια.

 Το βλέπετε αυτό να γίνεται σήμερα; Ομιλεί κανείς για αιρέσεις; Το αντίθετο. Βλέπουμε εναγκαλισμούς, ασπασμούς, συμπροσευχές και πολλά ακόμη θλιβερά διαβάζουμε. Ποιος όμως είναι εκείνος που τολμά να τα καταγγείλει. Τον πολιτικό ηγέτη και τον σχηματισμό των "συνεγερθέντων" ορθοδόξων θέτουμε σαν υψηλό στόχο και όλα τα υπόλοιπα τα σκεπάζουμε με το πρόσχημα της Ρωμιοσύνης, του οικουμενικού ελληνικού πνεύματος, που το κατέστρεψαν "οι Μασόνοι, οι σκοταδιστές «Διαφωτιστές» της Δύσεως και οι συνεχιστές τους'"(sic). Εσείς δεν είσαστε μέσα σ΄ αυτούς. Θέλετε όμως τον ενταφιασμό και του "κρατικού μορφώματος", αλλά και του διεστραμμένου χριστιανικού (παραλείψατε το "χριστιανικού") οικουμενικού πνεύματος.

 Τι λογής είναι αυτή η 'ορθοδοξία', που από τη μια μας αποκαλύπτει τη θεοσοφική προπαγάνδα του Zeitgeist και από την άλλη κάνει τα στραβά μάτια όταν οι πατέρες της Εκκλησίας κατηγορούνται ως ατυχή θύματα του αρχεκάκου, είναι κάτι μεταξύ πολλών ακόμη που κανείς δεν καταλαβαίνει. Η 'ρωμιοσύνη' να είναι καλά και τα λοιπά μεσσιανικά οράματα για τη νέα πατρίδα μας : Τον πλανήτη Γη, με εγκατεστημένη επί της γης της Βασιλείας του Θεού. Αυτό δεν θέλετε; Ποιο; "Αυτό είναι το Πολίτευμα της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας. Ενότητα των πάντων εν Χριστώ. Στην ενότητα αυτή είναι κλητά «πάντα τα έθνη». Αυτό θα μπορούσε να στηρίξει περίφημα το «πατρίδα μας ο πλανήτης Γη». Γιατί αυτή θα είναι η Βασιλεία του Θεού: Μία Ουράνια Κοινή των Πάντων Πατρίδα με Κεφαλή και Κέντρο τον Θεάνθρωπο Ιησού Χριστό", όπως γράψατε.

 Οπωσδήποτε αυτό επιθυμείτε. Πείτε λοιπόν στους ακροατές σας ότι το μόνο που χρειάζεται είναι "ο πιστεύσας εν Χριστώ". Ως προς το "βαπτισθείς" δεν είναι απαραίτητο (ο πιστεύσας και βαπτισθείς σωθήσεται). Και πολλά ακόμη μας είναι άχρηστα.

 Αυτή είναι  η "ορθοδοξία" που μας προσφέρουν οι στολισμένοι με άμφια, ή χωρίς αυτά, κήρυκες της νέας στρεβλής ορθοδοξίας, της καινοτόμου ορθοδοξίας για να είμαι ακριβής. Ένας θρησκευτικός και θεολογικός μινιμαλισμός που μας νανουρίζει και κοιμόμαστε με αναπαυμένη τη συνείδηση."

Στη συνέχεια ο συνομιλητής που υποστήριζε τη χριστιανική εκδοχή (: πατρίδα μας ο πλανήτης Γη) επιστράτευσε και γνώμες σεβαστών επισκόπων, οι οποίοι στο παρελθόν είχαν ισχυριστεί ότι : "Εάν η Πατρίς υπηρετεί τον Χριστόν και την Πίστη, καλή και ευλογημένη και να χύσουμε τα αίματά μας υπερασπιζόμενοι τα ιερά και τα όσιά της. Αν όμως η όποια κρατική οντότητα γίνεται το όχημα για τον αποχριστιανισμό του ευσεβούς Γένους των Ρωμηών, τότε ας καταποντιστεί εις τα βάθη της αβύσσου μαζί με όλους τους μασόνους και νεογενίτσαρους πολιτικάντηδες που μας σπρώχνουν μακριά από την Ορθοδοξία και τη σωτηρία!" (Αυγουστίνος Καντιώτης).

Υπενθύμισε ακόμη :"Ο μέγας Απόστολος των Εθνών, όταν περιγράφει την σύσταση της Εκκλησίας: «ὅπου οὐκ ἔνι Ἕλλην καὶ Ἰουδαῖος, περιτομή καὶ ἀκροβυστία, βάρβαρος, Σκύθης, δοῦλος, ἐλεύθερος, ἀλλὰ τὰ πάντα καὶ ἐν πᾶσι Χριστός»", και εμφατικά δήλωνε :"Πώς λοιπόν θα αποτολμήσουμε εμείς, στο Όνομα μάλιστα του Χριστού και της Εκκλησίας, να θέσουμε διαχωριστικές γραμμές αποκλεισμού και υποτιθέμενης φυλετικής ανωτερότητος, διαστρέφοντας και συκοφαντώντας την Εκκλησία και την αποστολή Της; Όσοι το κάνουν αυτό, δεν μπορούν να ισχυρίζονται ότι κινούνται εντός των πλαισίων της Εκκλησίας και του Ευαγγελίου".
Τέλος, δεν θα μπορούσε να μην καταλήξει με το συνηθισμένο, και απόλυτα ορθό, επιχείρημα: "Η Εκκλησία ουδέποτε επλανήθη και ούτε δύναται να πλανηθεί όσοι ανάξιοι ή προδότες και αν ευρεθούν στους κόλπους Της! Είναι Σώμα Χριστού, Χριστός παρατεινόμενος εις τους αιώνας".

Τα σχόλια που ακολούθησαν είχαν ως εξής:

"Η διαφωνία μου και η επ΄ αυτής επιχειρηματολογία, στηρίζεται σε ένα λεπτό, αλλά καίριο, σημείο. Βρισκόμαστε σε μια εποχή όπου τα σύνορα γκρεμίζονται και οι θρησκείες (αν σας ενοχλεί, γράψατε εκκλησίες) εξομοιώνονται. Ας θυμηθούμε: "Οι ομοιότητες μας ενώνουν,οι διαφορές μας χωρίζουν" και γνωρίζετε ασφαλώς ποιος το είπε.
Γράφετε ότι είναι προτιμότερο να πάει στην άβυσσο η πατρίδα, αν οι κυβερνήτες την σπρώχνουν μακριά από Χριστό, Ορθοδοξία και σωτηρία. Λέτε όμως κι από την άλλη, ότι η Εκκλησία (σ.σ. ονομάζεται και "κιβωτός σωτηρίας") ουδέποτε πλανήθηκε. Σήμερα όμως έχουμε κυβερνήτες που μας σπρώχνουν στην άβυσσο της αθεΐας και από την άλλη, τους ταγούς της Εκκλησίας να μας λένε ότι όλες οι εκκλησίες είναι αδελφές και κλαδιά ενός και του αυτού δέντρου. Ερωτώ : Πλανημένες αυτοαποκαλούμενες "εκκλησίες" υπάρχουν ή δεν υπάρχουν; Και τι μπορούμε να κάνουμε για να γλυτώσουμε από την κακοποιό τους δράση; Αν φύγουμε, μη δεχόμενοι τον μολυσμό που ακούσια δεχόμαστε με τη μνημόνευση αιρετικού επισκόπου, θα μας χαρακτηρίσουν σχισματικούς, φανατικούς και "εκτός εκκλησίας". Τι είδους ασφάλεια μας παρέχει αυτή η εκκλησία ; Που δεν σφάλλει ποτέ και μας καλεί να αναμίξουμε τις αγάπες μας με όλους αυτούς που την κατακομμάτιασαν ;
Κυβερνήτες και κόμματα μπορούμε να τα αγνοήσουμε εντελώς. Ψήφο θέλουν κι εμείς ψήφο δεν δίνουμε σε κανένα. Την διαδικασία τη δημοκρατική την έχουμε πετάξει στην άβυσσο. Με την Εκκλησία τι θα κάνουμε ; Θα δεχόμαστε την ευλογία των συμπροσευχομένων και συνευοχούμενων επισκόπων μας με το "μάγμα" των αλλόθρησκων και των ετερόδοξων ή θα πρέπει να στείλουμε κι αυτή τη διεστραμμένη εκκλησία στην άβυσσο ;

Δύσκολο το ερώτημα που σας θέτω. Αλλά όχι ότι απάντηση δεν υπάρχει. Δεν είναι άλλη από τη συστηματική και έμπρακτη καταγγελία της αθεΐας των "κληρονομικώ δικαίω" κυβερνητών μας, που αφετηρία έχει μια ψευδέστατη "εν Χριστώ αγάπη" μιας πλανεμένης εκκλησίας φιλόδοξων και φιλοπρωτεύοντων ταγών. Τα πρόσωπα αυτών των ταγών, δεν είναι Πρόσωπα που αναδεικνύουν το Θεσμό της Εκκλησίας. Είναι πρόσωπα που αναδεικνύουν το εγώ και τον εγωϊσμό τους. Αυτή την εκκλησία δεν την θέλουμε. Θέλουμε την αληθινή, την πραγματική Εκκλησία, γι΄ αυτό και φεύγουμε. Την άβυσσο δεν την αγαπάμε.

Έπειτα, θεωρώ λίαν επικίνδυνο να τονίζουμε στοιχεία δευτερεύοντα, πχ. ου γαρ έχομεν ώδε μένουσαν πόλιν κλπ., σε ένα κόσμο που αγνοεί - αν δεν διαβάλλει - εντελώς τα πρωτεύοντα. Με αυτό το σκεπτικό μπορείτε να καταλάβετε τις αντιρρήσεις μου. Είμαστε σήμερα μάρτυρες, όσοι τουλάχιστον βλέπουμε πίσω από τα πράγματα, αυτού που συντελείται. Κάποιοι προωθούν (δεν εννοώ εσάς) για καθαρά χρησιμοθηρικούς λόγους, ευαγγελικά και αποστολικά εδάφια προκειμένου η ανευλόγητη προσπάθεια της πολτοποίησης των λαών να ευλογηθεί και να γίνει αποδεκτή η ενοποίηση ολόκληρης την ανθρωπότητας.

Οπωσδήποτε, δεν σας αφορούν τα μεσσιανικά και χιλιαστικά οράματα. Αλλά πόσοι από αυτούς που σας διαβάζουν, είναι σε θέση να καταλάβουν τη διαφορά ανάμεσα σε έναν αισθητό κόσμο της χριστιανικής πνευματικότητας και έναν κόσμο της γιεχωβίτικης και πάσης άλλης πλανημένης (αιρετικής) χριστιανικής, κυρίως όμως χιλιαστικής, δοξασίας;  Μάλιστα δε,σε μια περίοδο που επίσημα χείλη μας διαβεβαιώνουν ότι όλες οι θρησκείες διαφέρουν μόνο ως προς τις "λατρευτικές εκφράσεις".

Ο Χριστιανισμός όταν άρχισε να ορθώνει το ανάστημα βρέθηκε αντιμέτωπος όχι μόνο με την ειδωλολατρία αιώνων, αλλά και με την αίρεση, που τον έριχνε πίσω στην ειδωλολατρία. Το ίδιο συμβαίνει σήμερα και θα συμβαίνει πάντα. Δύσκολα μπορούν να καταλάβουν οι άνθρωποι τη δυναμική τροπή προς την "καλήν αλλοίωσιν" που υφίστανται με το άγιο Βάπτισμα. Τόσο δύσκολα, ώστε σήμερα να λέμε ότι δεν είναι απαραίτητο, ακόμη και όταν κάποιος συνειδητά αντιληφθεί ότι βρίσκεται για χρόνια σε πλάνη και αίρεση. Άλλοι βέβαια κάνουν βλακωδώς λόγο για προσηλυτισμό.

Εν πάση περιπτώσει το θέμα δεν είναι εκεί. Είναι σ΄ αυτό που λέτε : "Πώς λοιπόν θα αποτολμήσουμε εμείς, στο Όνομα μάλιστα του Χριστού και της Εκκλησίας, να θέσουμε διαχωριστικές γραμμές αποκλεισμού και υποτιθέμενης φυλετικής ανωτερότητος, διαστρέφοντας και συκοφαντώντας την Εκκλησία και την αποστολή Της;".

Νομίζετε, όποιος βλέπει όλα αυτά που γίνονται σήμερα και εκθέτει τους βάσιμους φόβους του, ότι θέτει γραμμές διαχωρισμού και ότι προτείνει την υποτιθέμενη φυλετική του υπεροχή;

Ακριβώς, στο σημείο αυτό θα σας αναφέρω έναν διάλογο που είχα κάποτε με έναν ψευδομάρτυρα του Ιεχωβά. Μου ήρθε κρατώντας στα χέρια του την Αγία Γραφή των εκδόσεων της Βιβλικής Εταιρίας και μου είπε: "Ορίστε, εδώ λέει αυτό". Έβγαλα κι εγώ απ' το συρτάρι το Κείμενο των Εβδομήκοντα και του είπα: "Λάθος, εδώ λέει αυτό κι αυτό". Μου απάντησε: " Ξέρεις, εγώ είμαι άνθρωπος που λίγα γράμματα γνωρίζει. Δες όμως τι γίνεται και με τόσες χιλιάδες σαν εμένα; Με αυτό το βιβλίο που σου έφερα τα καταλαβαίνω όλα. Με το δικό σου δεν καταλαβαίνω τίποτα". Και τότε του απάντησα: " Εφόσον καταλαβαίνεις ότι λίγα γράμματα ξέρεις, ψάξε και ρώτησε. Και με διάθεση μαθητή ζήτησε εσύ, και όποιος άλλος συναισθάνεται την αδυναμία του, να σου πουν άλλοι αυτά που δεν μπορείς να μάθεις μόνος σου ή να τα καταλάβεις. Υπάρχουν εκείνοι που έφαγαν όλη τους τη ζωή στις ερημιές προσευχόμενοι, διαβάζοντας και μελετώντας, αυτά τα γράμματα.". Αυτά είπα στον ψευδομάρτυρα και δεν μου ξαναχτύπησε την πόρτα.  Σας απαντώ, λοιπόν, τούτη τη γνώση που αποκτήσαμε, δεν σημαίνει ότι μας κάνει καλύτερους από τους άλλους. Το αντίθετο. Στις πλάτες μας έχουμε ένα βαρύ φορτίο που το κουβαλάμε και περιμένουμε κάποιον να μας σταματήσει, να μας ρωτήσει, για να πάρουμε κι εμείς μιαν ανάσα.

Κανείς, αγαπητέ μου, δεν επιθυμεί να αναδείξει την φυλετική του ανωτερότητα. Ούτε βάζει διαχωριστικές γραμμές. Αν αυτές υπάρχουν δεν τις βάλαμε εμείς. Είναι εκ Θεού, γνωστού όντος άλλωστε ότι "και επί πάσι τούτοις μεταξύ ημών και υμών χάσμα μέγα εστήρικται". Αυτά και τέλος.