Αλλοίωση, "εν ανομίαις συνελήφθην"

"Ευμορφία", για όλους

Επαναγωγή, "εις το καθ΄ομοίωσιν επανάγαγε ..."

Δευτέρα, 24 Δεκεμβρίου 2012

Χριστουγεννιάτικα ... Κάλαντα


Βγήκαν και στο διαδίκτυο μερικοί να μας πουν τα δικά τους κάλαντα, σήμερα 24/12/2012, αφού γλυτώσαμε από την προφητεία των Μάγια. Και τι μας είπαν: Διαβάστε (*) :

Του Θωμα Ακρωτηριανάκη
Στο χριστουγεννιάτικο μήνυμά του του 2008,ο Οικ.Πατριάρχης Βαρθολομαίος Α' έγραφε,είπε :
«Η ενσάρκωσις αυτη του Υιου του Θεου ... έγινεν εις συγκεκριμένην ιστορικην στιγμην, επι του
Αυτοκράτορος Οκταβιανου Αυγούστου, περι το 746 (με τα νεα αστρονομικα δεδομένα) απο κτίσεως Ρώμης...». Το 746 απο κτίσεως Ρώμης αντιστοιχει στο 7 με 6 π.Χ.,που διαφέρει αρκετα χρόνια απο το 1 μ.Χ., που αντιστοιχει στο 753 απο κτίσεως Ρώμης. Επίσης,και ο Πάπας Ρώμης Βενέδικτος ΙΣτ' πρόσφατα σε βιβλίο του («O Ιησους απο τη Ναζαρετ : Αφηγήσεις για τη νηπιακη ηλικία»,που πρωτοκυκλοφόρησε στις 20 Νοεμ.2012) έγραψε κάτι όμοιο, ότι ο Διόνυσιος (που όρισε το έτος γέννησης του Χριστου στο 1 μ.Χ.) «...έκανε ένα λάθος στους υπολογισμους  του κατα αρκετα χρόνια.Η πραγματικη ημερομηνιία της γέννησης του Ιησου ήταν αρκετα χρόνια νωρίτερα».

Θέλουν λοιπόν κι αυτοί να ακούσουν  τα Κάλαντα  Ας τους κάνουμε τη χάρη

Ώστε ο οικουμενικός Βαρθολομαίος και ο υπεροικουμενικός πάπας εκεί εντοπίζουν το ενδιαφέρον της Χριστιανοσύνης! Στην ακριβή ημερομηνία της θείας Ενανθρωπήσεως!! Με την ακρίβεια άλλων πραγμάτων τι γίνεται;

Όταν οι πάπες υπέγραφαν τις αποφάσεις των Οικουμενικών Συνόδων, όπου κάθε προσθήκη ή αφαίρεση από το Σύμβολο της Νικαίας Κων/πόλεως κρινόταν έκθεσμη και αιρετική, ήταν ή δεν ήταν ακριβείς; Τι είδους ήταν η νέα τους ακρίβεια, όταν αποφάσισαν να προσθέσουν το φιλιόκβε; Έγιναν ανακριβείς επειδή διαπίστωσαν την ανακρίβεια της Γεννήσεως του Θεανθρώπου;

Την πίστη δεν την καθορίζουν τα Μαθηματικά, ούτε οι αριθμοί, ούτε η Γεωμετρία. Αντιθέτως, η πίστη αυτά τα ανατρέπει : Μονάς εν Τριάδι. Η λογική των αριθμών, της γεωμετρίας και των μαθηματικών, εδώ σκοντάφτει. Ας φρόντιζαν λοιπόν, ο οικουμενικός Βαρθολομαίος και ο υπεροικουμενικός πάπας, να είναι σε όλα τα άλλα ακριβείς και ας έκαναν την παραχώρηση να δεχθούν ένα αστρονομικό ή άλλο - στη γενικότητά του - λάθος. Άλλωστε, άνθρωποι είμαστε, μη το ξεχνάμε, και τα ανθρώπινα υπόκεινται σε λάθη. Λάθος, κατά τους αφελείς και της λογικής αμύντορες, πλην όμως βλάσφημους, μπορεί να ήταν και η θεία Ενανθρώπηση. Αποδείχθηκε όμως (: θανάτω θάνατον πατήσας) ότι δεν ήταν καθόλου λάθος :

"Και ο Λόγος σαρξ εγένετο και εσκήνωσεν εν ημίν, και ΕΘΕΑΣΑΜΕΘΑ την δόξαν αυτού, δόξαν ως μονογενούς παρά πατρός, πλήρης χάριτος και αληθείας, Ιωάννης ΜΑΡΤΥΡΕΙ περί αυτού και κέκραγε λέγων, ούτος ην ον είπον, ο οπίσω μου ερχόμενος έμπροσθέν μου γέγονεν, ότι πρώτος μου ην"
Καθώς αντιλαμβάνεστε, το πρόβλημα δεν είναι στην ημερομηνία της θείας Γέννησης. Το πρόβλημα είναι ο οικουμενικός Βαρθολομαίος και ο υπεροικουμενικός πάπας, αυτά τα γεννήματα του σιωνισμού. Καλά Χριστούγεννα

(*) http://ksipnistere.blogspot.gr/2012/12/blog-post_1180.html (Σχόλιο Ανωνύμου, όπου και η φωτογραφία)

2 σχόλια:

Κυπριανός Χριστοδουλίδης είπε...

Ο χρήστης Ανώνυμος άφησε ένα νέο σχόλιο στην ανάρτηση "Για το έτος γέννησης του Χριστού αντίφαση στα ...":

Η γέννηση του είναι μια υπέροχα γοητευτική ιστορία , η οποία όμως δεν μπορεί να αποδειχτεί.
Αν δούμε την ιστορική αλήθεια, θα διαπιστώσουμε ότι δεν υπάρχει καμία πληροφορία που να τεκμηριώνει την παρουσία του Ιησού στη γη.

Η φάτνη, οι μάγοι, η σφαγή των νηπίων δεν έχουν καμιά ιστορική βάση.

Ο βασιλιάς Ηρώδης ήταν ιστορικό πρόσωπο, αλλά η σφαγή των νηπίων δεν είναι εξακριβωμένη και δικαιολογημένη από καμιά μαρτυρία.

Ακόμη και να έγιναν ορισμένα περιστατικά, η ταραγμένη εκείνη εποχή ήταν γεμάτη από παρόμοια γεγονότα χωρίς ιδιαίτερη σημασία.

Η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία και κατοχή είναι γεμάτη από σφαγές που συνόδευαν τις εξεγέρσεις των σκλαβωμένων λαών της Ρωμαϊκής επικράτειας.

Σύμφωνα με τα ιστορικά δεδομένα, ένα πλήθος από προφήτες διεκδικούσαν το προνόμιο να σώσουν τον άνθρωπο από την αμαρτία. Ο Ιησούς, ίσως, ήταν ένας από τους Μεσσίες της εποχής δηλαδή.

Oλοι οι σύγχρονοι του Ιησού ιστορικοί απλά τον ξέχασαν και τον θυμήθηκαν τα Ευαγγέλια;

Υπήρχε περίπτωση κάποιος να περπατάει στην θάλασσα, να ανασταίνει νεκρούς και να μην μνημονεύσει κανένας ιστορικός;
Τον πρώτο μ.Χ. αιώνα υπήρχαν γύρω στους 40 ιστορικούς στην περιοχή που έζησε ο Ιησούς, οι οποίοι έγραψαν την ιστορία της Ιουδαίας, την κατοχή από τους Ρωμαίους, και περιέγραψαν και με λεπτομέρειες την ιστορική καταστροφή της Ιερουσαλήμ το 70 μ.Χ. Από όλους αυτούς, μόνο τρεις αναφέρουν κατι ελάχιστα για τον Ιησού.
Από αυτές τις αναφορές οι δύο είναι πιθανότατα πλαστές (προστέθηκαν εκ των υστέρων) και η τρίτη μάλλον δεν τον αφορά. Ο Φίλων ο Αλεξανδρινός (30 π.Χ.- 54 μ.Χ.), Εβραίος φιλόσοφος, ο οποίος είχε ενεργό ρόλο εκπροσώπησης των Εβραίων στη Ρώμη, έγραψε σημαντικά ιστορικά και φιλοσοφικά έργα, αλλά δεν αναφέρει ΤΙΠΟΤΑ για το Χριστό και τη διδασκαλία του ή τους περίφημους 12 μαθητές του, ενώ περιγράφει στα έργα του μέχρι και ασήμαντες λεπτομέρειες από τη ζωή των Ιουδαίων της εποχής του.
Ο Σενέκας που έζησε τον 1ο αιώνα, αν και εκφράζει στα έργα του φιλοσοφικές απόψεις που δεν διαφέρουν σημαντικά από αυτές του χριστιανισμού και γι’ αυτό επαινείται από τους πατέρες Τερτυλλιανό και Ιερώνυμο, δεν κάνει στα έργα του ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΑΝΑΦΟΡΑ στο Χριστό και στους χριστιανούς, παρ’ ότι σχολιάζει επιπτώσεις στην πολιτική της Ρώμης από διάφορα σημαντικά και ασήμαντα γεγονότα της εποχής.
Όσο για τον Ιώσηπο ενώ περιγράφει με λεπτομέρειες διάφορα περιστατικά από την ιστορία του λαού του, αναφέρεται σε διάφορες εβραϊκές αιρέσεις καθώς και στους αρχηγούς τους, δεν κάνει όμως καμιά αναφορά σε χριστιανούς ή χριστό όμως σε κάποιο σημείο των «Ιουδαϊκών Αρχαιοτήτων» αναφέρεται απρόσμενα και μάλλον επαινετικά στη δραστηριότητα και τα θαύματα του Χριστού, τον οποίο αποκαλεί Μεσσία.
Έτσι οι ιστορικοί, συνάγουν το συμπέρασμα ότι η αναφορά του Ιώσηπου στο Χριστό οφείλεται σε μεταγενέστερη προσθήκη στο έργο του

Αυτά προς το παρόν, πάντως είμαι ανοιχτός για κουβεντούλα.

Κυπριανός Χριστοδουλίδης είπε...

κυπριανός Χ :

"16Τίνι δὲ ὁμοιώσω τὴν γενεὰν ταύτην; ὁμοία ἐστὶ παιδίοις καθημένοις ἐν ἀγοραῖς ἃ προσφωνοῦντα τοῖς ἑτέροις αὐτῶν λέγουσιν· 17ηὐλήσαμεν ὑμῖν, καὶ οὐκ ὠρχήσασθε, ἐθρηνήσαμεν ὑμῖν, καὶ οὐκ ἐκόψασθε. 18ἦλθεν γὰρ Ἰωάννης μήτε ἐσθίων μήτε πίνων, καὶ λέγουσι· δαιμόνιον ἔχει· 19ἦλθεν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐσθίων καὶ πίνων, καὶ λέγουσιν· ἰδοὺ ἄνθρωπος φάγος καὶ οἰνοπότης, τελωνῶν φίλος καὶ ἁμαρτωλῶν. καὶ ἐδικαιώθη ἡ σοφία ἀπὸ τῶν τέκνων αὐτῆς!"

Οι ιστορικοί της εποχής ούτε με τον Ιωάννη ασχολήθηκαν, ούτε και με τον "υἱὸ τοῦ ἀνθρώπου". Πώς ήταν δυνατόν άλλωστε; Είχαν άλλα πράγματα, σοβαρότερα, για να ασχοληθούν οι αριστείς των γραμμάτων και όχι με έναν "φάγο καὶ οἰνοπότη, τελωνῶν φίλο καὶ ἁμαρτωλῶν". Οι Κολωνακιώτες εκείνης της εποχής, επειδή ως φαίνεται πολλοί "Καματεροί" θα υπήρχαν, δεν καταδέχθηκαν να καταπιαστούν με τον Ιησού. Σήμερα, πάντως, όλους τους "Καματερούς" τους ξέρουμε, τίποτα δεν αμφισβητούν οι αριστείς της επιστήμης, και αυτοί μας ανοίγουν τα μετανεωτερικά ιστορικά μας μάτια.

"καὶ ἐδικαιώθη ἡ σοφία ἀπὸ τῶν τέκνων αὐτῆς!"