Αλλοίωση, "εν ανομίαις συνελήφθην"

"Ευμορφία", για όλους

Επαναγωγή, "εις το καθ΄ομοίωσιν επανάγαγε ..."

Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2011

Βίοι παράλληλοι

Το 1967 είχαν προγραμματισθεί εκλογές. Αλλά δεν έγιναν, το Σύνταγμα καταλύθηκε διότι όλοι είχαμε υποστεί κατάγματα και έπρεπε να μπούμε στο γύψο. Μπήκαμε έχοντας στέμμα στο κεφάλι και βγήκαμε με το σκουφάκι της δημοκρατίας. Η παγκοσμιοποίηση δεν γίνεται με τα αυτοκρατορικά αναγνωριστικά του emperor κατανεμημένα εδώ κι εκεί. Η πλανηταρχία προτιμά να χαρίζει το σκουφάκι. Το έργο της διευκολύνεται αφάνταστα και μη νομίσει ο αναγνώστης ότι ο γράφων διάκειται ευμενώς σε παρωχημένα πολιτικά συστήματα με στέμματα, αυλές και άλλα σχετικά.

Πριν από δυο χρόνια έγιναν εκλογές δημοτικές. Είχε προηγηθεί το "λεφτά υπάρχουν" και μετά διαπιστώθηκε ότι πάμε για χρεωκοπία. Αποτέλεσμα; Οι εκλογές απαξιώθηκαν και ένα 40% πήγε να ψηφίσει.

Το σύστημα άρχισε να κλονίζεται. Κατάλαβε ότι αν συνέχιζε με την ίδια "φάμπρικα" του ψεύδους οι εκλογείς θα μειώνονταν περισσότερο. Η ψευτοδημοκρατία θα αποκαλυπτόταν.

Έτσι, μας ήρθαν τα ποικίλα "κινήματα" με αποκορύφωμα τις συγκεντρώσεις των αγανακτισμένων. Αν γίνονταν αύριο εκλογές, η συμμετοχή θα άγγιζε το 100% με τους αρίστους, τους εντίμους κλπ. Αυτούς όλους που μας λένε ... την αλήθεια.

Το σύστημα επεξεργάζεται την αναγόμωση της κάλπης με τις "αλήθειες" (τις ξέραμε και πριν ακόμη μας τις πουν) που μας παρέχουν εκείνοι που συνετέλεσαν στα σημερινά δεινά.

Θα γίνουν εκλογές και θα τρέξουμε - τώρα μαζικά - να ψηφίσουμε όσους θα λένε "όχι στο Μνημόνιο". Αλλά κάτω από το τραπέζι θα έχουν συμφωνηθεί όλα. Δηλαδή, τα συμφωνημένα για την παγκόσμια οικονομία, και ο αναγνώστης να λάβει υπόψη ότι λέγοντας "οικονομία", εννοούμε τη "νομή" του "οίκου" και συναφώς του νόμους για τη "νομή" αυτή. Το χρήμα (κεφάλαιο) καθορίζει τους νόμους και τη νομή και τον οίκο.

Σε αυτά, θα πρέπει να προσθέσει ο αναγνώστης ότι οι άριστοι και οι έντιμοι που θα μας προκύψουν, θεωρούν "οίκο" τους τον παγκόσμιο οίκο του χρήματος. Τούτο όμως δεν θα μας το πουν. Και ακόμη, δεν θα μας πουν ότι ο παγκόσμιος "οίκος" παραμένει δίχως αφέντη. Ο νέος πλανητικός αυτοκράτορας δεν ξέρουμε αν θα έχει στέμμα στο κεφάλι ή αν θα είναι απλά ένας ερχόμενος και απερχόμενος ανά τετραετία δια ψήφου. Εκεί είναι το πρόβλημα.

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Δύσκολα τα πράγματα. Πολύ δύσκολα. Μαιμούδες παντού - σωστή η φωτογραφία που είχατε βάλει πρόσφατα. Μαιμού προβλήματα, μαιμού αδιέξοδα, μαιμού ειδικοί, μαιμού πατριώτες και μαιμού αντιδράσεις.
Γιάννης - Θεσσαλονίκη

Κυπριανός Χριστοδουλίδης είπε...

Ευχαριστώ τον σχολιαστή/αναγνώστη

Είναι όντως δύσκολα. Το περισσότερο για εκείνους που πάνε να φτιάξουν τη νέα τους αυτοκρατορία, το νέο τους παγκόσμιο βασίλειο.

Οι μεν παραδοσιακοί θέλουν με στέμμα τον αυτοκράτορα (βασιλέα), κεχρισμένο από το θεό τους όπως γινόταν τότε, οι δε προοδευτικοί (σημ. αυτοί είναι οι εξ εθνών, δηλαδή οι αθετήσαντες την παράδοση και μιχθέντες με αλλότριους θεούς) θέλουν δημοκρατία και ψήφο. Την οποία ποτέ δεν είχαν.

Θα φαγωθούν μεταξύ τους, όπως πάντα, αλλά θα την πληρώσουν και άλλοι.