Αλλοίωση, "εν ανομίαις συνελήφθην"

"Ευμορφία", για όλους

Επαναγωγή, "εις το καθ΄ομοίωσιν επανάγαγε ..."

Τρίτη, 31 Μαΐου 2011

Η Ελλάδα του Ελ Μπαραντέι



Ο πρύτανης του Παν. Αθηνών, ο Μίκης Θεοδωράκης και οι διανοούμενοι καλούν τους αγανακτισμένους (το "μπουλούκι") στα Προπυλαια σήμερα σε ανοιχτή συγκέντρωση.

Τα προεκλογικά μπαλκόνια μεταφέρονται στα Προπύλαια. Εκεί που βρίσκονται οι σκηνίτες λαθρομετανάστες και ζητούν πολιτικό άσυλο.

Οι διανοούμενοι θέλουν να μας πουν τα γνωστά, αυτά που μας έχουν πει και τα μάθαμε. Αν ήταν ο στόχος τους σωστός, θα έπρεπε να είχαν δώσει και τους λόγους που το κάνουν. Τουλάχιστον το στίγμα τους. Να καταγγείλλουν το δωσίλογο καθεστώς της Μεταπολίτευσης εκφράζοντας την λαϊκή απαίτηση για άμεσες εκλογές με σκοπό την παραπομπή και δέσμευση όλων των περιουσιακών στοιχείων όσων διετέλεσαν διαχειριστές των πολιτικών μας πραγμάτων.

Να εξαγγείλουν πλήρη έλεγχο αυτών των παρασίτων χωρίς τις γνωστές δικολαβίες των συνταγματολόγων και των λοιπών νομομαθών. Που αντί για Νόμους έφτιαξαν παράθυρα και τρυπούλες νόμων με τις διασταλτικές τους ερμηνείες.

Καιρός να ελεγχθούν οι λίγοι από τους πολλούς. Η εφαρμογή του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων.

Μπορούν αυτό να το κάνουν; Δεν μπορούν. Λοιπόν, ας μας αφήσουν ήσυχους. Η Ελλάδα δεν είναι η Αίγυπτος του Ελ Μπαραντέι, όπως πάνε να τη φτιάξουν οι διανοούμενοι.

Δευτέρα, 30 Μαΐου 2011

Με την ηδονή του ψεύδους, τα ούφο πλησιάζουν


Νεότερη επεξεργασία 31/05/2011

Μάθαμε κι αυτή την είδηση. Μας προσφέρεται μάλιστα και με αποσπασμάτια μικρών βίντεο. Τι λέει η είδηση; Ότι στη Ρωσία, στο Krasnodar, εμφανίστηκαν τεράστια αγρογραφήματα και ότι υπήρχαν και αυτόπτες, νυχτερινοί αυτόπτες, γιατί όλα έγιναν νύχτα (σημ. πάντα νύχτα μας βρίσκουν τα ούφο). Λέει η είδηση :
"Πολλοί ντόπιοι αναφέρουν ότι το βράδυ της δημιουργίας του αγρογραφηματος παρατήρησαν κυκλικές ιπτάμενες σφαίρες στον ουρανό"

Δηλαδή, λέμε κι εμείς, τα ούφο πλησιάζουν (θα είναι νύχτα). Και λέμε επίσης, μετά τον ανταγωνισμό των δύο υπερδυνάμεων για την κατάκτηση του Διαστήματος, έχουμε τώρα τον ανταγωνισμό του ποιός από τους δύο θα μας φέρει τα καλύτερα και πλέον αξιόπιστα ούφο.

Περιμένουμε με μεγάλη ανυπομονησία

- Ούφο, ούφο, είσαι δώ;
- Κάνω αγρογραφήματα
- Ούφο, ούφο, μέρα θάρθεις ή νύχτα;

Το ούφο δεν απάντησε, οι ανταγωνιστές προσπαθούν ποιος θα φέρει τα ούφο της ημέρας.

Μάθαμε ακόμη και κάτι άλλο, μετά τη σύλληψη του διευθύνοντος το ΔΝΤ κυρίου Στρώς Καν.

Δολοπλοκίες, άλλοτε δολοφονίες, ίντριγκες, συνομωσίες και κατασκοπίες, σχέδια μαζικής εξόντωσης λαών, αντισχέδια ήπιας σταδιακής εξολόθρευσης και άλλα πολλά, όσα γίνονται με την ηδονή του ψεύδους

Έχουμε και τα ούφο, για να μη ξεχνιόμαστε ...

Και γιατί όλα αυτά; Διότι οι σοσιαλκαπιταλιστές διαφωνούν με τους καπιταλσοσιαλιστές για τη γκλαμουριά του σοσιαλισμού με χρυσά στολίδια, με σουΐτες στα Sofitel και καμαριέρες που κάθονται, ανοίγουν το στοματάκι τους και με ένα βαθύ αναστεναγμό (λύπης και συντριβής) καταγγέλλουν μετά το βιασμό τους στην αστυνομία.

Εμείς, βλάκες ως συνήθως, είπαμε "λεφτά υπάρχουν" κοπρίτες. Εκείνοι όμως είναι ασυναγώνιστοι στην ηδονή του ψεύδους με την πλησμονή της εξαπάτησης.

Από το Ιδρυμα Προασπίσεως Ηθικών και Πνευματικών Αξιών

ΙΔΡΥΜΑ ΠΡΟΑΣΠΙΣΕΩΣ
ΗΘΙΚΩΝ & ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΑΞΙΩΝ


29 Μαΐου 1453 Η ΠΟΛΙΣ ΕΑΛΩ...

29 Μαΐου τέλος τοῦ 20οῦ καὶ ἀρχὲς τοῦ 21ου αἰῶνος Η ΕΛΛΑΣ ΕΑΛΩ....

Ἡ ἱστορία δυστυχῶς ἐπαναλαμβάνεται:

1. Ὅπως ἐπανειλημμένως ἔχομε ἀναπτύξει καὶ στὸ περιοδικό μας «ΦΩΤΕΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ» (π.χ. τεύχη 35 σελὶς 22 & 41 σελὶς 80), οἱ «φίλοι» μας Χριστιανοί-ἀχρίστιανοι τῆς δύσεως, οὐσιαστικὰ μᾶς μισοῦν τόσον πολύ, ὥστε κατὰ τὶς σταυροφορίες (12ος αἰὼν) ἄνοιξαν τὶς φυλακὲς καὶ μᾶς ἔστειλαν ὅλους τοὺς θανατοποινῖτες καὶ βαρυποινῖτες δῆθεν νὰ μᾶς ἀπελευθερώσουν τοὺς Ἁγίους Τόπους, οὐσιαστικὰ ὅμως νὰ διαλύσουν τὸ Ἑλληνικὸ Βυζάντιο, τουτέστιν τὴν Ὀρθοδοξία. Ἡ συμπεριφορὰ τῶν εἰδεχθέστατων αὐτῶν ἐγκληματικῶν στοιχείων ἦτο συστηματικὲς λεηλατήσεις, βιασμοὶ γυναικοπαίδων καὶ λοιποὶ βανδαλισμοί.

Αὐτοὶ οἱ ἀπερίγραπτοι βιασμοὶ γυναικοπαίδων, οἱ βεβηλώσεις τῶν ἱερῶν καὶ τῶν ὁσἰων ἠνάγκασαν τοὺς ὀρθοδόξους Ἕλληνες καὶ λοιποὺς ὑπηκόους τῆς ἑλληνικῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας νὰ ἀναφωνοῦν: «καλύτερα μὲ τὴ τουρκιὰ παρὰ μὲ τὴ φραγκιά» καὶ «προτιμώτερο τὸ φέσι τοῦ τούρκου παρὰ ἡ τιάρα τοὺ πάπα». ("κρειττότερον ἐστίν εἰδέναι ἐν τῇ μέσῃ τῇ πόλει φακίολον βασιλεύον Τούρκων ἤ καλύπτραν Λατινικήν").

2. Μὲ τὶς ἀπάνθρωπες καὶ ἀντιχριστιανικὲς συμπεριφορὲς τῶν σταυροφόρων καὶ μὲ τὶς ἀνυπόφορες κατοχὲς τῶν παπικῶν ἐξησθένησε τόσον πολὺ τὸ ἑλληνικὸ Βυζάντιο, ὥστε ἦτο ἀναπόφευκτος ἡ ὑποδούλωσίς του στοὺς Τούρκους.

Μερικοὶ δὲ αὐτοκράτορες ὑπῆρξαν ἀνίκανοι, ἄφρονες, σπάταλοι, δοτοὶ καὶ συνέχιζαν νὰ βασίζωνται στὸ πάπα καὶ στοὺς παπικοὺς καὶ ἔδιδαν ἀθρόα προνόμια στοὺς Ἰωαννῖτες, στοὺς Βενετσάνους, καὶ λοιποὺς παπικοὺς ἀετονύχηδες.

Ἔτσι προπαρασκεύασαν τὸ ἔδαφος γιὰ τὴν ὑποδούλωσι τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας στοὺς Ὀθωμανοὺς Τούρκους.

3. Μήπως ὅμως καὶ σήμερα δὲν ἐπαναλαμβάνονται τὰ ἴδια καὶ χειρότερα;

Μὲ τὶς «ἐρωτοτροπίες» ὄχι μόνον ἀνεγκέφαλων καὶ ἐξωμοτῶν πολιτικῶν ἀλλὰ καὶ δυστυχῶς τῆς πνευματικῆς καὶ θρησκευτικῆς ἡγεσίας, πλὴν ἐνίων, ἐφέραμε τὸν ἀντίχριστο πάπα, ὁ ὁποῖος μᾶς ἐνέπαιζε μὲ τὸ νά λέγῃ ὅτι τὸ «νὰ προσευχηθοῦμε ὑπὲρ τῶν πατέρων ἡμῶν (σταυροφόρων)» τοῦτο ἐσήμαινε ὅτι δῆθεν ἐζήτησε συγνώμην...

4. Συμμετέχοντες οἱ ἐρωτοτροποῦντες αὐτοὶ ἐπὶ 10 ετἰες ὁλόκληρες στὶς ἀτέρμονες συζητήσεις γιὰ τὴν «ἑνότητα τῶν ἐκκλησιῶν» θωπεύουν τὰ αὐτιὰ τόσον πολὺ τῶν παπικῶν καὶ τῶν προτεσταντῶν, ποὺ καυχῶνται οἱ αἱρετικοὶ γιὰ τὴν «νοημοσύνη» μας, θεωροῦντες τὶς ἀντιπροσωπίες τῶν ὀρθοδόξων ὡς «χαϊβάνια», μὴ δυνάμενα νὰ ἀντιληφθοῦν, ὅτι οἱ αἱρετικοὶ ἔχουν ὡς δόγμα των τὸ «οὐ μὲ πείσεις κὰν μὲ πείσεις» καὶ ὅτι δὲν ὑπάρχει κωφότερος ἀπὸ αὐτὸν ποὺ δὲν θέλει νὰ ἀκούῃ καὶ ὅτι δὲν ὑπάρχει περισότερο ἀνόητος ἀπὸ αὐτὸν ποὺ δὲν θέλει νὰ καταλάβῃ...

5. Μήπως καὶ σήμερα δὲν ὑπάρχουν ἄφρονες, ἀνεγκέφαλοι καὶ δοτοὶ πολιτικοί, οἱ ὁποῖοι ἐφαρμόζουν πιστὰ τὶς ἐντολὲς τῶν ἐντολέων τους, ὄχι μόνον ἀνεχόμενοι τὰ καταχθόνια σχέδια τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων ἀλλὰ καὶ ἐνθέρμως ὑποστηρίζοντάς τα, ὡς π.χ. τὴν ἀθρόα εἰσβολὴ ἀλλοφύλων = λαθρομεταναστῶν, τὴν νομιμοποίησί τους, τὴν ἑλληνοποίησί τους, ὑπογράφοντες συνθῆκες νὰ δεχώμεθα τὴν ἐπιστροφὴ αὐτῶν τῶν λαθρομεταναστῶν στὴ χώρα πρώτης εἰσόδου τους στὴν Ἑνωμένη Εὐρώπη, καφῶν στὸν ἐναέριο χῶρο μας, μάλιστα δὲ οὐδὲ καὶ τὴν σύμβασι γιὰ τοὺς χιλιάδες λαθρομετανάστες, ποὺ μᾶς «ξεφορτώνουν» καθημερινῶς, ὑποχωροῦντες κατὰ κράτος, δεχόμενοι νὰ ἐπιστρέφωμε στὴ Τουρκία μόνον 2.000 τὸ ἔτος.

Ἐνῷ οἱ Τοῦρκοι μᾶς ἀπειλοῦν μὲ casus belli, οἱ προδότες πολιτικοί μας κόπτονται γιὰ τὴν ἄμεση εἰσδοχὴ τῆς Τουρκίας στὴν Ἑνωμένη Εὐρώπη! ! !

Δηλαδὴ διευκολύνουν τὴν Τουρκία νὰ κατακτήσῃ τὴν χριστιανικὴ Εὐρώπη διὰ τῶν γεννήσεων καὶ νὰ τὴ μετατρέψῃ σὲ μωαμεθανική! ! !

Τόσον ἀστοιχείωτοι εἶναι οἱ Ἕλληνες ἰθύνοντες καὶ δὲν γνωρίζουν ὅτι ἡ Ἑλλάδα εἶναι ἡ πύλη τῆς Εὐρώπης γιὰ τοὺς ἀνατολικούς, ἀσιατικοὺς καὶ ἀφρικανικοὺς λαούς;

Τόσον πολὺ τοὺς ἀφιονίζουν οἱ ἑταῖροι μας μὲ ποτά, ναρκωτικά, γυναῖκες, ἤ ἐπιβήτορες ἀνωμάλων ἐκπροσώπων τῆς Ἑλλάδος, ὥστε ἀναφωνοῦν «yes sir, ok» κλπ, καὶ δὲν γνωρίζουν νὰ ποῦν καὶ κανένα ὄχι;

Ἤ ἔχουν ὀμόσει γῆ καὶ ὕδωρ στὶς καταχθόνιες σκοτεινὲς δυνάμεις, ποὺ τοὺς προβάλλουν καὶ ἐπιβάλλουν;

Τόσον πολὺ εἶναι ἐκμαυλισμένη ἡ πλειοψηφία τῆς πνευματικῆς καὶ θρησκευτικῆς ἡγεσίας καὶ δὲν συνειδητοποιεῖ ἐπιτακτικὴ τὴ ἀνάγκη νὰ ἁρπάζῃ τὶς σφενδόνες καὶ νὰ κατατροπώνῃ τοὺς βαρεῖς, προβατόσχημους λύκους τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων, ἐφαρμόζουσα τὸ «τῶν οἰκιῶν ἡμῶν ἐμπιπραμένων ἡμεῖς ἄδομεν»;

Δὲν βλέπουν καὶ δὲν ἀκούουν, ὅτι ἐκτὸς ἀπὸ τὰ τεράστια ποσά, ποὺ δίδουν ὁ Γκέοργκ Σόρος καὶ οἱ λοιποὶ σιωνιστὲς καὶ ὄργανα τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων σὲ γενίτσαρους τοῦ πνεύματος, γιὰ νὰ ἐργάζωνται συστηματικὰ γιὰ τὴν διαστροφὴ τῆς ἑλληνικῆς ἱστορίας, τοῦτο γίνεται καὶ μὲ χρήματα τοῦ ἀγρίως ἐκμεταλλευομένου πτωχοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ; (π.χ. ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα νὰ ἐπιχορηγῇ, κατόπιν ἐντολῆς τοῦ τουρκικοῦ παραρτήματος της, μὲ 1.000.000 Εὐρὼ τέτοιες ἀνθελληνικὲς προπαγάνδες).

Καὶ αὐτοὶ οἱ ἀνούσιοι καὶ ἀνθέλληνες ἕλληνες, ἐξ ἰδίων κρίνοντες τὰ ἀλλότρια, νὰ πράττουν τὸ ἀνουσιούργημα καὶ νὰ χαρακτηρίσουν καὶ τὸν θρυλικὸ Γέρο τοῦ Μοριᾶ ὡς ἀνώμαλο, δηλαδὴ σὰν τὰ μοῦτρα τους!

O tempora, o mores! (Ὤ καιροί, ὤ ἦθοι)!


6. Παραμονὲς τῆς ἁλώσεως τοῦ 1453 εἶχαν φθάσει οἱ πνευματικοὶ ἰθύνοντες νὰ ἀσχολοῦνται ἀκόμη καὶ μὲ τὸ ἄν οἱ ἄγγελοι εἶναι ἀρσενικοῦ ἤ θηλυκοῦ γένους· ὅπως καὶ τότε, ἔτσι καὶ σήμερα ἀπασχολοῦνται μὲ μηδαμινὰ θέματα, ἐνῷ ἐπίκειται ἠθικοκοινωνικός, ἐκπαιδευτικὸς καὶ οἰκονομικὸς καταποντισμὸς τῆς πατρίδας μας.

7. Στὸ περιοδικό μας «ΦΩΤΕΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ», τὸ ὁποῖον ἐκτυπώνομε σὲ 45.000 ἀντίτυπα, στὸ τεῦχος 32 σελίδα 27, εἴχαμε ἀναφέρει ὅτι ἡ Μάργκαρετ Παπανδρέου μὲ τὴν τούρκισσα δημοσιογράφο Zeynep Oral συνέστησαν τὸ 1997 τὴν ὀργάνωσι Winpeace καὶ ἔθεσαν τὶς βάσεις τοῦ Νόμου 2929/2001 (ΦΕΚ 142Α)· ὁ δὲ υἱός της ὡς Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν μαζὶ μὲ τὸν Ismael Gem, χορεύοντας ζεϊμπέκικα καὶ «μερακλωθέντες» ἀπὸ αὐτά, συνἐταξαν τὸν ὡς ἄνω Νόμο εἰς ἐφαρμογὴ τῶν καταχθονίων σχεδίων τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων.

Κατ’ αὐτὸν τὸν Νόμον, τὴν ἑλληνικὴ ἱστορία θὰ τὴν γραφουν Τοῦρκοι ἤ τουρκίζοντες ἱστορικοί, τὴν δὲ τουρκικὴ Ἕλληνες. Καὶ οἱ μὲν Ἕλληνες ἰθύνοντες, γενίτσαροι τοῦ πνεύματος ὄντες, ἐφήρμοσαν τὸν Νόμο αὐτόν, ὄχι μόνον Κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, ἀλλὰ καὶ τῆς Νέας Δημοκρατίας: Π.χ. «...Συνωστισμὸς στὴ Σμύρνη...» τῆς κας Ρεμπούση· καὶ ἡ νεοεποχίτισα Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Παιδείας Κουτσίκου ἐδαιμονίζετο τόσον πολύ, ὥστε, παρὰ τὴν γενικὴ κατακραυγή, δὲν ἤθελε νὰ ἀλλάξῃ τὸ κατάπτυστο αὐτὸ σχολικὸ βιβλίο, ὁ δὲ Πρωθυπουργὸς Κώστας Καραμανλής, ὁ ὁποῖος ἐπίσης παίρνει ἐντολὲς ἀπὸ τὴν ἰδία στοὰ Μπίλτενμπεγρκ ὅπως καὶ ὁ Γεώργιος Παπανδρέου, ἤμειψε τὴν νεοεποχίτισα Γιαννάκου, τοποθετείσας αὐτὴν ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ ψηφοδελτίου γιὰ τὴν Εὐρωβουλὴ, ἀθετῶν τὸν λόγο του στὴ πανάξια καὶ δραστήρια Εὐρωβουλετή, τὴν βραβευθεῖσα ἀπὸ τὶς Βρυξέλλες κα Μαρία Κασσιώτη-Παναγιωτοπούλου.

8. Ἄπειρα τέτοια ἄκρως δυσάρεστα καὶ καταστρεπτικὰ παραδείγματα θὰ ἠμπορούσαμε νὰ ἀναφέρωμε, ἀλλὰ δὲν ἐπιθυμοῦμε νὰ κουράσουμε τοὺς ἀναγνῶστες τῆς ἱστοσελίδας μας καὶ φίλων ἱστοσελίδων.

9. Ἐξ ὅλων αὐτῶν ἀποδεινκύεται ὅτι ἡ Ἑλλὰς τὶς τελευταῖες δεκαετίες «ἐάλω» ὀλίγον κατ’ὀλίγον ἀπὸ τὶς σκοτεινὲς δυνάμεις.

10. Τονίζομε γιὰ μία ἀκόμη φορά, ὅτι ἀπόρροια τῆς ἠθικῆς κρίσεως, ποὺ μᾶς καλλιεργοῦν συστηματικὰ τὰ τελευταῖα 60 χρόνια οἱ σκοτεινὲς δυνάμεις διὰ τῶν ὀργάνων των, Ἕλληνες ἰθύνοντες καὶ ψευδοδιανοουμένους, εἶναι ἡ σημερινὴ οἰκονομικὴ κρίσις, εἰς τὴν ὁποία μᾶς κατήντησαν ἀνίκανοι, φαῦλοι καὶ ἀνεγκέφαλοι Ἕλληνες πολιτικοί, ρεμβαζούσης τῆς πνευματικῆς καὶ θρησκευτικῆς ἡγεσίας, πλὴν ἐνίων.

11. Παρ’ ὅλον ποὺ ἰδιοποιήθησαν καὶ ἐξανέμισαν ἀμύθητα ποσὰ τοῦ σχεδίου Μάρσαλ, τῆς ΕΟΚ-Ἑνωμένης Εὐρώπης κ.λπ., γιὰ νὰ διορίζουν φαῦλοι πολιτικοί μας τὸν συρφερτὸ τῶν κλαδικῶν-συνδικαλιστικῶν καὶ κομματικῶν των ὀργανώσεων- παράσιτα τῆς κοινωνίας, καὶ διὰ νὰ πληρώνουν μισθοὺς καὶ συντάξεις στὰ παράσιτα αὐτά - κατὰ τὸν Ἀντιπρόεδρον της Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας κ. Πάγκαλον «κοπρίτες», συνῆψαν καὶ τέτοια θαλασσοδάνεια, ὥστε ὑποθήκευσαν καὶ τὰ τρισέγγονα καὶ τὰ τετρασέγγονα μας στοὺς ξένους.

Ἡ ἱστορία ἐπαναλαμβάνεται: Μετὰ τὸν ἀτυχῆ πόλεμο τοῦ 1897 οἱ Ἄγγλοι μᾶς ἐδωσαν δάνειο, παρακρατήσαντες προκαταβολικῶς τοὺς τόκους δύο ἐτῶν καὶ ἔδωσαν στὸ μεσολαβήσαντα λόρδο Κόχραν μόνον 17.000 λίρες.

Ἀπὸ τότε ἐπεκράτησε ἡ λαϊκὴ παροιμία «ἔπεσε λόρδα» .

Ἔτσι στερούμεθα συστηματικὰ καὶ τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας ἀπειλούμενοι νὰ καταποντισθοῦμε στὴν ἄβυσσο.

12. Ἄς κάνωμε νινευιτικὴ μετάνοια, ἄς ἐπιστρέψωμε στὶς ρίζες μας καὶ ἂς ἀντισταθοῦμε, διαφορετικὰ «ζήτω ποὺ καήκαμε».

13. Μία ἀπὸ τὶς ἐλάχιστες ἐξαιρέσεις τῆς πνευματικῆς μας ἡγεσίας, εἶναι τὸ φωτισμένο πνεῦμα τοῦ μεγάλου μουσικοσυνθέτου μας, εὐλαβοῦς καὶ ταπεινοῦ ἐνσυνειδήτου Χριστιανοῦ καὶ Ἕλληνα πατριώτη Σταμάτη Σπανουδάκη, τοῦ ὁποίου τὸ ἔργο εἶναι μία συνεχὴς προσπάθεια γιὰ ἐπιστροφὴ στὶς ρίζες μας.

Τὸ ἔργο του γιὰ τὸν ΜΑΡΜΑΡΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΙΑ εἶναι μοναδικὸ στὸ εἶδος του.

Τὸ ἔχομε ἀναρτίσει στὴν ἱστοσελίδα μας www.fotgrammi.gr στὸ θέμα «VIDEO ἀπὸ τὴν ἐκδήλωσι μας στὸ Πολεμικὸ Μουσεῖο 25.1.2010»· συνιστοῦμε ἐνθέρμως στοὺς φίλους τῆς Φωτεινῆς Γραμμῆς νὰ τὸ παρακολουθήσουν καὶ νὰ ἀναγεννηθοῦν πνευματικά, μαζὶ μὲ ὅλη τ]ν πολὺ ἐνδιαφέρουσα ἐκδήλωσι (βραβεύσεις ἀειμνήστου, ταπεινοῦ καὶ εὐλαβοῦς σέρβου πατριάρχου κυροῦ Παύλου, μεγάλου ἀγωνιστοῦ ἀειμνήστου Νικολάου Ψαρουδάκη, τοῦ Σταμάτη Σπανουδάκη κ.λπ εὐπρεπῶν χριστιανῶν καὶ ἑλλήνων πατριιωτῶν, γιὰ νὰ δημιουργῶνται ).

Ετοιμαζόμαστε, σε λιγο μας έρχεται η φοροκάρτα


Διάλογοι αναγνωστών

Κύριε Χ... καλημέρα,
Η πρώτη δόση αληθινής Νέας Τάξης έρχεται. Διάβασα σήμερα το κάτωθι άρθρο
'Από τα μέσα Ιουνίου η προμήθεια της φοροκάρτας

Στα μέσα Ιουνίου το υπουργείο Οικονομικών θα προμηθεύσει τους φορολογούμενους με την φοροκάρτα.

Η φοροκάρτα θα τεθεί σε εφαρμογή στο τέλος Ιουνίου και θα απαλλάξει τους πολίτες από την υποχρέωση να συγκεντρώνουν αποδείξεις από τις συναλλαγές τους.

Η φοροκάρτα ή αλλιώς η κάρτα αποδείξεων θα είναι προαιρετική και θα χορηγείται μόνο στους πολίτες που θα ενταχθούν στο σύστημα παραγγελίας και διαθέσεως των μαγνητικών καρτών.

Ο χρήστης της κάρτας θα υποχρεούται να δηλώσει στην Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων (ΓΓΠΣ) του υπουργείου Οικονομικών τον αριθμό της μέσω διαδικτύου (internet) και με την χρήση μηνυμάτων κινητής τηλεφωνίας (SMS)'
Πηγή: in.gr.
Μένει να περιμένουμε να οργανωθεί αντίσταση στο Σύνταγμα για την φοροκάρτα. Κάτι μου λέει ότι θα περιμένουμε πολύ.

Μία

κύριος Χ

"Μένει να περιμένουμε να οργανωθεί αντίσταση στο Σύνταγμα για την φοροκάρτα. Κάτι μου λέει ότι θα περιμένουμε πολύ."
Μία


Εδώ ταιριάζει ο τίτλος του μυθιστορήματος του Ντίκενς "Μεγάλες Προσδοκίες" ... μπουλουκηδόν.

Για να υπάρξει αντίσταση απαιτείται προεργασία και πάνω απ΄ όλα ένα μίνιμου κοινής συμφωνίας. Αν αυτό δεν είναι η Πίστη, όλα πάνε χαμένα. Πίστη έχουμε βέβαια, αλλά την κάναμε πολυφωνική και πολυπολιτισμική.

Πάω να συνεχίσω την ανάγνωση του μυθιστορήματος.
....
Και συνεχίζω (μετά την ανάγνωση του Ντίκενς)

Ξέρεις ποια θα είναι η συνέχεια; Νομίζω τη φαντάζεσαι. Οι μη προαιρούμενοι θα μαζεύουν τις αποδείξεις, αλλά σε κάποια στιγμή, θα πάνε στο κατάστημα και θα τους πουν εκεί : Δυστυχώς μας χάλασε το μηχάνημα των αποδείξεων και δεν υπάρχουν ανταλλακτικά. Ούτε υπάρχουν και άλλα μηχανήματα κοπής αποδείξεων.

Οπότε θα πας σε άλλο μαγαζί. Κι αυτό όμως μετά από λίγο θα σου πει τα ίδια. Χαλάνε τα μηχανήματα, πως να το κάνουμε, και άλλα δεν υπάρχουν.

Λοιπόν; Τι θα γίνει στο τέλος με ... την προαίρεση;
Κατάλαβες το κόλπο;

Ακόμη υπάρχει και το άλλο ενδεχόμενο. Θα ελέγχονται εξονυχιστικά οι μη προαιρούμενοι. Και αν μεν λίγα ξοδεύουν, άρα πολλά τους μένουν, θα τους τα παίρνουν.
Αν πάλι πολλά ξοδεύουν, άρα πολά έχουν, πάλι θα τους κόβουν το υψηλό εισόδημα.

Είτε τρως καθημερινά πασατέμπο ή φασιανό θα είναι το ίδιο.

"Πάμε κάρτα", φύγαμε, πρέπει να αποκτήσουμε την "παγκόσμια προαίρεση".

Κυριακή, 29 Μαΐου 2011

Το παγκόσμιο Δόγμα του σκεπτκισμού επιβάλλει ...


(φωτο.Ένας αμετανόητος δογματικός-μη σκεπτικιστής)

Σκεπτικισμός: Φιλοσοφική τάση, έκφραση της αμφιβολίας για τη δυνατότητα προσέγγισης της αντικειμενικής αλήθειας. Κατ' άλλους είναι ένα φιλοσοφικό σύστημα που αρνείται τη δυνατότητα της γνώσης γενικά ισχυουσών αληθειών, το αντίθετο του δογματισμού.

Η φιλοσοφική αυτή διδασκαλία θεμελιώθηκε στην αρχαία Ελλάδα από τον Πύρρωνα (περίπου 360 - 270 π.Χ.)


Η είδηση από το ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ http://orthodox-watch.blogspot.com/2011/05/google.html και πληροφορούμαστε ότι :

Σιωνιστικές οργανώσεις πέτυχαν δικαστική εντολή η οποία επιβάλλει στην Google το κλείσιμο ιστολογίων με αντισημιτικό περιεχόμενο

Τώρα αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε γιατί χρεωκόπησε η Αργεντινή και έπεσε στα χέρια του ΔΝΤ.

Καταλαβαίνουμε ακόμη γιατί βρισκόμαστε κι εμείς στην ίδια μοίρα.

Παγκόσμιο δόγμα το εβραϊκό ολοκαύτωμα. Όποιος το αμφισβητεί η λυχνία της Μενορά θα τον κάψει.

Παλαιά τους Χριστιανούς τους έτρωγαν τα λιοντάρια. Σήμερα τους τρώει το ΔΝΤ ή αν έχουν γείτονες, οι γείτονες που ανάβουν τα κεράκια της επτάφωτης λυχνίας.

Το δόγμα των σκεπτικιστών, οι οποίοι αυτοπροσδιορίζονται και ως "αδογματικοί", μας ήρθε!

Πραγματικά, είναι να χάνει κανείς τα μυαλά του με τον σκεπτικισμό της μασσονίας και των παραφυάδων της. Όχι δόγμα αλλά παγκόσμιο Δόγμα έγινε το ολοκαύτωμα. Κατά τα λοιπά, μπορούμε να αμφιβάλλουμε σε όλα!

Τα "μπουλούκια" της πλατείας



Η κοινωνική αγανάκτηση που άρχισε με τα Ιουλιανά του 1965 είχε την κατάληξη του στρατιωτικού πραξικοπήματος (χούντα) των συνταγματαρχών.

Ο στόχος της Νέας Τάξης είχε επιτευχθεί : Αφ΄ ενός καταργήθηκε η Βασιλευομένη Δημοκρατία (σημ. παγκοσμιοποίηση με πολλούς βασιλείς και βασίλεια δεν γίνεται) και αφ΄ ετέρου η Κύπρος τεμαχίσθηκε. Έπειτα, οι αφελείς πατριώτες, υπηρέτες της Νέας Τάξης και αναμορφωτές του φρονήματός μας δικάστηκαν, ξεχάστηκαν, αλλά έθεσαν γερές τις σοσιαλιστικές βάσεις του νέου δημοκρατικού μας πολιτεύματος στην Ευρώπη των λαών.

Τα σημερινά ασύντακτα και ασυντόνιστα "μπουλούκια" των αγανακτισμένων της πλατείας, είναι τα νέα Ιουλιανά που μας ετοίμασε η παγκοσμιοποίηση, αφού πλέον οι αχυνάνθρωποι της Μεταπολίτευσης έφεραν και αυτοί αισίως εις πέρας το έργο που τους ανατέθηκε, δηλαδή τη χρεωκοπία της Ελλάδας.

Ο στόχος και πάλι επιτεύχθηκε, αλλά με δημοκρατικές διαδικασίες. Η πατρίδα πουλήθηκε και η διάδοχος κατάσταση με νέους αχυρανθρώπους, έντιμους, άριστους, τεχνοκράτες κλπ. είναι έτοιμη. Υποτίθεται αυτοί θα είναι λιγότερο κλέφτες από τους προηγούμενους της Μεταπολίτευσης. Αλλά δεν γίνεται. Η παγκόσμια διεθνής σπείρα του χρήματος δεν θέλει έντιμους συνεργάτες. Θέλει οι άριστοι να είναι μάστορες της ψευτιάς και στην απάτη, όπως είναι οι κεφαλές της σπείρας, που κλέβει αδιάντροπα το μόχθο των εργαζομένων σε παγκόσμιο επίπεδο.

Τα "μπουλούκια" της πλατείας είναι βαθειά νυχτωμένα. Νομίζουν ότι με την ειρηνική τους αγανάκτηση κάτι θα μπορέσουν να κάνουν. Οπωσδήποτε κάτι θα καταφέρουν. Κάποια συναυλία θα ακούσουμε και οι λαθραίοι των πεζοδρομίων λίγα ευρώ θα βγάλουν από το εμπόρευμα, το απλωμένο στα σεντόνια.

"Θα κάνουμε ό,τι πει η Εκκλησία"



Ο γνωστός λόγιος μοναχός και αρθρογράφος π. Μωυσής, δημοσίευσε επιστολή στο περιοδικό ΠΑΡΑΚΑΘΗΚΗ, τεύχος 77, προκειμένου να απαντήσει στον συμμοναστή του π. Ησαΐα περί του θέματος των μεταμοσχεύσεων. Σημειώνεται ότι ο μοναχός Μωυσής έχει υποστεί ο ίδιος μεταμόσχευση, συχνά πυκνά κάνει ομιλίες και γράφει περί αυτού του (θεόσδοτου!) επιστημονικού επιτεύγματος. Ο συμμοναστής αυτού π. Ησαΐας, έχει εντελώς διαφορετική την γνώμη. Η οποία μάλιστα κατοχυρώνεται και από γνώμες αγίων μορφών σύγχρονων Ορθοδόξων ασκητών.

Επικαλούμενος λοιπόν τη γνώμη ενός εξ αυτών γράφει ο μοναχός Μωυσής:


"Δεν θα ασχοληθούμε με επιστημονικά θέματα, τα οποία δεν γνωρίζουν όλοι οι ιατροί. Απορούμε με τις ειδικές γνώσεις του π. Ησαΐα και με την τόλμη του να ελέγχει την Εκκλησία. Ο Γ. Παΐσιος συχνά έλεγε: Ό,τι πει η Εκκλησία! Θα κάνουμε υπακοή στην Εκκλησία"

Με αυτού του είδους την αφοριστική και δίκην δόγματος απόφανση του γέροντος Παϊσίου, έρχεται ο μοναχός Μωυσής να τεκμηριώσει το θεμιτό των μεταμοσχεύσεων, προσέτι επικαλούμενος τις μαρτυρίες άλλων, που είτε διάβασαν είτε άκουσαν φράσεις του κοιμηθέντος οσιακού Γέροντα.

Επί των γραφομένων του μοναχού Μωυσή θα είχαμε πρώτον να παρατηρήσουμε :

Αν τα επιστημονικά θέματα που αφορούν στις μεταμοσχεύσεις δεν τα γνωρίζουν όλοι οι ιατροί, κατά ένα λόγο ακόμη περισσότερο δεν είναι δυνατόν να τα γνωρίζουν και οι μοναχοί. Πόσο μάλλον και οι αναφερόμενοι Γέροντες, οι γνώμες των οποίων καλούνται προς επικύρωση ή ακύρωση του είδους αυτού των επεμβάσεων. Είναι πάντως προς τιμήν τους, και αυτό προσμαρτυρεί της καλής εσωτερικής των πληροφορίας, διότι είχαν επισημάνει έγκαιρα και πολύ πριν γίνουν γνωστά "επιστημονικά θέματα που δεν τα γνώριζαν ούτε όλοι οι ιατροί", ότι αυτές οι επεμβάσεις υπέκρυπταν δόλο. Ενδεχομένως και ο μοναχός Μωυσής αυτό να μη το εγνώριζε - αν και δεν φαίνεται πιθανό, σύμφωνα με όσα γράφει.

Το επόμενο είναι αυτή η δίκην κολυμβήθρας του Σιλωάμ αναφορά του μοναχού Μωυσή : "Ό,τι πει η Εκκλησία, θα κάνουμε υπακοή στην Εκκλησία", διότι αυτό έλεγε ο γέροντας Παΐσιος.

Αυτού του είδους η υπακοή στην Εκκλησία, θυμίζει κάποιες άλλες "υπακοές", τις οποίες προφανώς δεν εννοούσε ο γέροντας Παΐσιος. Διότι άλλην Εκκλησία είχε προ οφθαλμών και βίωνε με τον οσιακό του βίο.

Ο οικουμενικός Βαρθολομαίος δικαιολογώντας όλα τα απαράδεκτα ανοίγματα που συστηματικά διαπράττει - και οι προκάτοχοι το ίδιο έκαναν - επικαλείται τη σύμφωνη γνώμη όλων των Ορθοδόξων Πατριαρχείων, πράγμα το οποίο σημαίνει υπακοή όλων : πιστών και εκκλησιών (πατριαρχείων) στην Εκκλησία. Αλλά ποιά Εκκλησία; Αυτή που άγεται και φέρεται σύμφωνα με τις διπλωματικές εντολές και υποδείξεις της πολιτικής ραδιουργίας ή την Εκκλησία του Κλήρου και του Λαού; Η τελευταία τελεί υπό διωγμώ.
Πόσο λαμβάνονται υπόψη οι πιστοί και πόσο οι κληρκοί, οι οποίοι ορθώνουν το ανάστημά τους προ αυτής της σύγχρονης μάστιγας του οικουμενισμού και των επακολούθων της : μεταμοσχεύσεις, εξωσωματικές, σύμφωνα ελεύθερης συμβίωσης ομοφύλων με υιοθεσίες ή απόκτηση τέκνων, κάρτα του πολίτη και πλείστα άλλα; Ποιος τους ακούει όλους αυτούς; Αυτοί δεν είναι Εκκλησία; Είναι μόνο η κατά τα αλλόθρησκα πρότυπα "κάστα" μιας ειδικά επιλεγμένης ιερατικής εξουσίας;

Αυτή είναι η λεγομένη κακή υπακοή. Ουδεμία σχέση έχει με την υπακοή την οποία ο ασκητής Γέροντας υπεδείκνυε. Δηλαδή, την υπακοή στην Εκκλησία της νήψης, της άσκησης, της ταπείνωσης και όχι στην εκκοσμικευμένη εκκλησία των κοινωνικών εκδηλώσεων και των συναυλιακών ακροαμάτων χάριν της διαφορετικότητας. Υπακοή στην Εκκλησία των αγίων οφείλουμε όλοι να έχουμε, όχι στην εκκλησία
ατομικών επιδιώξεων των φιλοπρωτευόντων.

Η τρίτη τέλος παρατήρηση σχέσιν έχει με αυτό που γράφει ο μοναχός Μωυσής : "Την υπόθεση αυτή (σημ. μεταμόσχευση) την έχουμε πληρώσει με πολύ πόνο και αίμα".

Εμείς θα του απαντούσαμε φέρνοντας στη μνήμη του τις στρατιές των αγίων μαρτύρων :

"Τοιγαρούν και ημείς, τοσούτον έχοντες περικείμενον ημίν νέφος μαρτύρων, όγκον αποθέμενοι πάντα και την ευπερίστατον αμαρτίαν, δι΄ υπομονής τρέχωμεν τον προκείμενον ημίν αγώνα, αφορώντες εις τον της πίστεως αρχηγόν και τελειωτήν Ιησούν, ος αντί της προκειμένης αυτώ χαράς υπέμεινεν σταυρόν, αισχύνης καταφρονήσας."

Δεν είναι φρόνιμο να διηγούμαστε εμείς τα ανωτέρω. Όταν όμως "δια την αλήθειαν της πίστεως" οι πνευματικοί ταγοί καταφάσκουν στις μεταμοσχεύσεις, δεν μπορούμε να σιωπήσουμε :

"επεί νωθροί γεγόνατε ταις ακοαίς, και γαρ οφείλοντες είναι διδάσκαλοι δια τον χρόνον, πάλιν χρείαν έχετε του διδάσκειν υμάς τινα τα στοιχεία της αρχής των λογίων του Θεού".

Πηγή http://aktines.blogspot.com/2011/05/77.html

Σάββατο, 28 Μαΐου 2011

Το βραχιολάκι του κυβερνήτη



Όπως θα δείτε στη φωτογραφία, ο κυβερνήτης μας φορεί ένα βιοενεργειακό βραχιολάκι. Είναι κινεζικής σύλληψης και αμερικανικής εκτέλεσης. Έχει την ιδιότητα να απομακρύνει την κακή (αρνητική) ενέργεια και να μας τροφοδοτεί - είμαστε μπαταρίες - με την καλή (θετική).

Έχει σχεδιαστεί με βάση τους αλγορίθμους (Καμπάλλα και δεν συμμαζεύεται) και ο κάτοχός του γίνεται κάτι σαν τον "σούπερμαν". Τον κινηματογραφικό αστέρα, που ο δυστυχής, σε μια άτυχη γι΄ αυτόν στιγμή έπεσε κάτω από το άλογο και πέρασε τον υπόλοιπο βίο που του έμεινε σε αναπηρικό αμαξίδιο. Την εποχή εκείνη δεν γνωρίζω αν υπήρχε το βραχιολάκι και πιθανολογώ πως όχι. Τώρα που ανακαλύφθηκε οι κάτοχοι και φορείς του δεν κινδυνεύουν - κι αυτό το πιθανολογώ.

Πάντως ο κυβερνήτης μας το φορεί, διότι ιππεύει ποδήλατα και όχι άλογα. Σε λίγο θα μας υποχρεώσει να το φορέσουμε όλοι. Η κάρτα του πολίτη που σχεδιάζει, θα μας πει, κρύβει κι αυτή μέσα της βιοενέργεια. Όποιος θα την πάρει, δωρεάν μάλιστα, δεν θα κινδυνεύει. Η μπαταρία, δηλαδή η ψυχή και ήγουν η ενέργεια, που όλοι έχουμε θα είναι πάντα "θετικά" φορτισμένη. Όποιος δεν την πάρει, αλί και τρις αλί. Η αρνητική ενέργεια, λόγω έλλειψης της κάρτας, θα του λιγοστέψει τις μέρες. Λοιπόν, σπεύσατε και να θυμάστε :


Η Δημιουργία εξηγήθηκε με το μπιγκ μπανκ
Η Ψυχή εξηγήθηκε με την ενέργεια
Ο Ανθρωπος εξηγήθηκε με το Δαρβίνο και τους πιθήκους

Νενικήκαμεν, η σοφία των αριθμών είναι εδώ

Οι Καμπαλιστές καλά τα πήγαν
Οι Έλληνες αποβλακώθηκαν
Υποδεχθείτε την κάρτα των ηλιθίων πολιτών

Χαίρετε.

Παρασκευή, 27 Μαΐου 2011

Οι ορθόδοξες μαϊμούδες



Νεότερη επεξεργασία μετά προσθήκης 27/05/2011
Αν δεν σας κουράζει, διαβάστε και τα σχόλια


Εκτός από τα διάφορα άλλα "ορθόδοξα" : σταλινισμούς, εβραϊσμούς και πολιτικούς πολιτισμούς (πολιτική ορθότητα) έχουμε και τις ορθόδοξες μαϊμούδες. Θέλετε ένα παράδειγμα; Ορίστε:

Ένας σχολιαστής προκειμένου να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα και να πείσει εαυτόν και αλλήλους ότι θρησκεία σημαίνει και συνεπάγεται λατρεία των ειδώλων, ενώ αντίθετα εκκλησία σημαίνει λατρεία του ακτίστου, αρύεται επιχειρήματα από συνόδους και αγίους. Φθάνει δε στο σημείο να μας πει ότι:

"Θρησκεία έχουμε, όταν ειδωλοποιούμε ακόμη και το Χριστό, τον οποίον τοποθετούμε στο βάθρο, στο οποίον προηγουμένως είχαμε τον Βάαλ και τον θυμιάζουμε, του ανάβουμε κεριά, του φτιάχνουμε φανουρόπιτες, βάζουμε τα σώβρακά μας κάτω από την αγία Τράπεζα και άλλα πολλά".

Αυτά όμως δεν συμβαίνουν, μας λέει, αν προηγουμένως έχουμε φροντίσει να μετανοήσουμε με νήψη και προσευχή. Και υποτίθεται, πως μας τα παρέχει μόνο η εκκλησία. Η θρησκεία όχι, διότι εξ ορισμού "θρησκεία ίσον λατρεία των ειδώλων".

Γιατί όμως η θρησκεία αποκλείει τη νήψη και την προσευχή δεν μας το λέει. Του αρκεί ότι, κάθε ταύτιση του ακτίστου θεού με το κτιστόν του θεού, είναι πράξη εμφαίνουσα ειδωλοποίηση, όπως αναφέρει η σύνοδος της Λαοδικείας και γράφει ο π. Ρωμανίδης.

Η σύνοδος όμως της Λαοδικείας δεν γράφει αυτό. Γράφει ότι "ου δει Χριστιανούς εγκαταλείπειν την Εκκλησίαν του Θεού και απιέναι, και αγγέλους ονομάζειν, και συνάξεις ποιείν, όπερ απαγορεύεται". Είναι σαφές, δεν πρέπει οι Χριστιανοί να ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΟΥΝ ΦΕΥΓΟΝΤΕΣ (: και εγκαταλείπειν και απιέναι) την Εκκλησία του Θεού.

Όποιος εγκαταλείπει (τον Θεό) φεύγοντας από την Εκκλησία υποστρέφει στη θρησκεία των ειδώλων. Δεν σημαίνει όμως αυτό ότι όποιος μένει εντός Εκκλησίας, είναι εκτός θρησκείας. Που το βρήκαν αυτό; Δικό τους είναι και μας υποβάλλουν τα προτεσταντικά καμώματα, δηλαδή τις κατηγορίες που μας προσάπτουν, και τις οποίες "ορθοδόξως" αναμασά ο συνοδός αυτών σχολιαστής :

"ειδωλοποιούμε ακόμη και το Χριστό, τον οποίον τοποθετούμε στο βάθρο (σημ. προφανώς εννοεί τις Εικόνες), στο οποίον προηγουμένως είχαμε τον Βάαλ και τον θυμιάζουμε, του ανάβουμε κεριά, του φτιάχνουμε φανουρόπιτες, βάζουμε τα σώβρακά μας κάτω από την αγία Τράπεζα και άλλα πολλά".

Μας φέρνει τέλος και τον άγιο Νεκτάριο και την αναφορά του στην περίοδο της Εικονομαχίας. Αλλά αυτά του αγίου Νεκταρίου είναι αντιγραφή όσων γράφει ο Κ. Παπαρηγόπουλος. Δεν μας το είπε αυτό. Τον ευχαριστούμε πάντως που μας τα υπενθύμισε. Για να μη ξεχνάμε το θρίαμβο των Εικόνων και τον άγιο Νεκτάριο.

Ο σχολιαστής επανήλθε γράφοντας :

"Εμάς μας απασχολεί η γνώμη ενός αγίου και τίποτε άλλο. Τώρα, αν ο άγιος Νεκτάριος μας παραπλάνησε, τότε το θέμα παίρνει άλλη διάσταση."

Και η απάντηση ήταν :

Αγαπητέ κύριε

Αυτή την έμμεση διαβολή κατά του προσώπου του αγ. Νεκταρίου να την κρατήσετε για τον εαυτό σας και όχι γιά όσους θα σας διαβάσουν και θα νομίζουν ότι "παραπλανά" ο άγιος. Παραπλανημένος μπορεί να είστε εσείς. Εμείς δεν είμαστε.

Διαβάστε αυτά που γράφει ο Παπαρηγόπουλος και δείτε μετά αυτά που εξιστορεί ο άγιος Νεκτάριος. Ιστορία κάνει όταν γράφει για "Μεταρύθμιση και Εικονομαχία", δεν κάνει θεολογία.

Τι πάτε και τα κολλάτε αυτά στο θέμα Θρησκεία-Εκκλησία; Αγωνιζόσαστε μάταια να επιχειρηματολογήσετε και επειδή δεν σας βγαίνει τίποτα, αρκείστε σε ένα: "Αν αυτά που ειπώθηκαν έγιναν καταληπτά με αυτό τον τρόπο, ειλικρινά λυπούμεθα".

Πείτε μας για να το μάθουμε κι εμείς, τι είναι αυτό που σας λυπεί δια τον ατυχή δικό μας τρόπο κατανόησης των γραφομένων σας;

Ήρθε ο Χριστός να καταργήσει το Νόμο και δεν το καταλάβαμε;
Ήρθε να καταργήσει την πίστη και δεν το καταλάβαμε;
Ήρθε να καταργήσει τη φιλοσοφία και δεν το καταλάβαμε;
Τι ήρθε, τέλος πάντων, να καταργήσει;

Ήρθε να οικοδομήσει την Εκκλησία. Μήπως εμείς διαφωνούμε σ΄ αυτό; Σημαίνει όμως τούτο ότι η δόμηση της Εκκλησίας κονιορτοποιεί τη Θρησκεία; Άπαγε.

Το έγραψα και θα το ξαναγράψω : Εκ Θεού η Θρησκεία, αλλά εκ του Διαβόλου η παραχάραξη της Θρησκείας. Όποιος αφελώς πάει να καταργήσει τη Θρησκεία, αντί να καταργήσει τον παραχαράκτη Διάβολο, προσπαθεί να ακυρώσει το έργο του αγίου Θεού. Διότι χωρίς Θρησκεία η Εκκλησία αλλοιώνεται, διαφθείρεται, και αντί αγίων βγάζει μεταπατερικά, συναφειακά, καλλιτεχνικά και άλλα αισθησιαρχικά τέρατα της εξελικτικής διεργασίας.

Αν το ορατόν του αγίου Θεού και Πνεύματος του Θεού είναι η Εκκλησία (το άγιον Πνεύμα όλον συγκροτεί τον θεσμόν της Εκκλησίας), το αόρατον Αυτού είναι η Θρησκεία. Τι σημασία έχει αν τη διαφθείρει ο Εωσφόρος; Μήπως το ίδιο δεν κάνει και στην Εκκλησία με τον εσμό των αιρετικών; Χρέος μας είναι να φανερώνουμε τα
...

"εντάλματα και διδασκαλίας των ανθρώπων, άτινά εστι λόγον μεν έχοντα σοφίας εν εθελοθρησκία και ταπεινοφροσύνη και αφειδία σώματος, ουκ εν τιμή τινι προς πλησμονήν της σαρκός".

Αυτή την εθελοθρησκεία οφείλουμε να καταγγέλουμε και όχι τη δική μας. Εκ Θεού τριαδικού είναι η δική μας Θρησκεία, δεν είναι εξ ανθρώπων.

Η πλεονεξία ζωής της Διορθοδόξου Επιτροπής Βιοηθικής



Όπως μας πληροφορεί το ιστολόγιο ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ έληξαν χθές οι εργασίες της συνάντησης της "Διορθόξου Επιτροπής Βιοηθικής". Πραγματοποιήθηκε στις 23 με 26 μηνός Μαΐου υπο την αιγίδα του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Ορθόδοξο Ακαδημία της Κρήτης και στην οποία συμμετείχαν εκπρόσωποι των Ορθοδόξων Αυτοκεφάλων Εκκλησίων απο όλο τον κόσμο, πλην της Εκκλησίας της Βουλγαρίας. Πιο κάτω μας παρέχει το ανακοινωθέν που εξέδωσε μετά το πέρας των εργασιών η διορθόδοξος, για θέματα βιοηθικής, επιτροπή. Ιδού τι μας ανεκοινώθη :
Συνήλθεν εις την πρώτην συνάντησίν της εις την εν Κολυμβαρίω Ορθόδοξον Ακαδημίαν Κρήτης, από 23ης έως 26ης Μαΐου 2011, ως φιλοξενουμένη του Οικουμενικού Πατριαρχείου, η Διορθόδοξος Επιτροπή Βιοηθικής με την συμμετοχήν πασών των ανά τον κόσμον Ορθοδόξων Αυτοκεφάλων Εκκλησιών. Οι αντιπρόσωποι της Εκκλησίας της Βουλγαρίας δεν ηδυνήθησαν τελικώς να παρασθούν.
Η Επιτροπή Βιοηθικής συνεκροτήθη κατόπιν προτάσεως της Α.Θ.Π. του Οικουμενικού Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου και ομοφώνου αποφάσεως των Προκαθημένων των Ορθοδόξων Εκκλησιών κατά την Σύναξιν αυτών εν Φαναρίω τον Οκτώβριον του 2008.
Των εργασιών της Διορθοδόξου Επιτροπής προήδρευσεν ο Μητροπολίτης Περγάμου Ιωάννης, εκπρόσωπος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, χρέη Γραμματέως δε αυτής εξετέλεσεν ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης του Οικουμενικού Θρόνου κ. Μακάριος Γρινιεζάκης.

Η Επιτροπή, μετά την εναρκτήριον και εισαγωγικήν ομιλίαν του Προέδρου αυτής, εμελέτησεν την μέθοδον και τα θέματα, τα οποία θα την απασχολήσουν, προκειμένου να επιτευχθή ενιαία τοποθέτησις της Ορθοδόξου Εκκλησίας επί των θεμάτων της Βιοηθικής.
Η Επιτροπή απεφάσισε να εξετάζη εις εκάστην Συνάντησιν αυτής εν συγκεκριμένον βιοηθικόν ζήτημα, το οποίον θα επιλέγηται κατά προτεραιότητα αναλόγως των ποιμαντικών, εκκλησιολογικών, θεολογικών και κοινωνικών αναγκών.
Δοθέντος ότι το ζήτημα της αναπαραγωγής συνιστά εν από τα πλέον ζωτικά και φλέγοντα θέματα, το οποίον δημιουργεί μείζονα βιοηθικά διλήμματα εις την Ποιμαντικήν της Εκκλησίας, η Επιτροπή απεφάσισεν όπως εις την επομένην Συνάντησιν αυτής μελετήση το εν λόγω ζήτημα, ανέθεσεν δε εις εισηγητάς εκ των μελών της να παρουσιάσουν την επιστημονικήν και θεολογικήν πλευράν αυτού.

Ο Σεβ. Μητροπολίτης Κισάμου και Σελίνου κ. Αμφιλόχιος, Πρόεδρος της Ορθοδόξου Ακαδημίας Κρήτης, παρέθεσε δείπνον εις την τράπεζαν του Ιδρύματος προν τιμήν των συνέδρων, εις το οποίον παρεκάθησαν ο Σεβ. Αρχιεπίσκοπος Κρήτης κ. Ειρηναίος και συνοδικοί Μητροπολίτες εκ της Μεγαλονήσου Κρήτης.
Η Διορθόδοξος Επιτροπή Βιοηθικής, η οποία θα συνέλθη και πάλιν μετά την παρέλευσιν έτους, προσβλέπει, με την χάριν του δομήτορος της Εκκλησίας Ιησού Χριστού, εις το να προσκομίση καρπούς εις δόξαν Κυρίου και εκπλήρωσιν του χρέους και της αποστολής της Ορθοδόξου Εκκλησίας εις τον σύγχρονον κόσμον.
† Ο Περγάμου Ιωάννης


Αυτή λοιπόν ήταν η πρώτη και "παρθενική" εμφάνιση της διορθόδοξης επιτροπής για τα βιοηθικά προβλήματα, που μας κομίζει η Νέα Εποχή της νέας τεχνολογικής επανάστασης με τα εκατομμύρια των ανέργων. Και σε αυτή την πρώτη της εμφάνιση η επιτροπή χάραξε την πορεία της για το επόμενο θέμα που θα την απασχολήσει. Ποιο θα είνα αυτό; Ιδού :"Το ζήτημα της αναπαραγωγής συνιστά εν από τα πλέον ζωτικά και φλέγοντα θέματα". Η αναπαραγωγή, δηλαδή η ζωή που μας φτιάχνει ο εργαστηριακός σωλήνας και την διασφαλίζουν οι μεταμοσχεύσεις, είναι το πρώτο και βασικό μέλημα της πρωτοεμφανιζόμενης "διορθόδοξης" επιτροπής (σημ. τώρα αντί για Συνόδους και συνόδους θα έχουμε επιτροπές) για τα βιοηθικά.

Ας μη ξεχνάμε, την αρχή την έκανε ο μακαρίτης ο Χριστόδουλος με πρώτο πρόεδρο τον νυν Μητροπολίτη Λαυρεωτικής και Μεσογαίας. Άξιος ο μισθός που έλαβε ως πρόεδρος.

Η σπουδή της ζωής ενδιαφέρει τον οικουμενικό Βαρθολομαίο, προΐσταται όμως της Ορθοδοξίας και Ορθοδοξία είναι κατά βάσιν σπουδή θανάτου : "Νεκρώσατε ουν τα μέλη υμών τα επί της γης, πορνείαν, ακαθαρσίαν, πάθος, επιθυμίαν κακήν, και την πλεονεξίαν, ήτις εστίν ειδωλολατρία", μας λέει ο Απ. Παύλος. Και τι από αυτά πράττουν τα διορθόδοξα πατριαρχεία και ο ημέτερος οικουμενικός είναι άλλο θέμα. Ποιος νεκρώνει τα μέλη του στην πορνεία, στην ακαθαρσία, στα πάθη, στις κακές επιθυμίες και το σημαντικότερο, στην πλεονεξία; Δυσκολεύομαι να βρώ την απάντηση και το μόνο που έχω να κάνω, είναι να θυμηθώ τον Ιερομόναχο Διονύσιο, εγκάτοικο στο ξωκλήσι του αγίου Λυπίου :

"Και οι δίκαιοι κατά την Θεία Γραφή πόσοι είναι; "... Εμνέσκανε το λοιπόν αποκάτου από τα μάτια μου τα τρία δάχτυλα μοναχά, καi τα εχτυπούσα ανήσυχα απάνου στο φιλιατρό για να βοηθήσω το νου μου να εύρη κάνε τρείς δίκαιους. Αλλά επειδή αρχινήσανε τα σωθικά μου να τρέμουνε σαν τη θάλασσα που δεν ησυχάζει ποτέ, ασήκωσα τα τρία μου έρμα δάχτυλα κι έκαμα το σταυρό μου. Έπειτα θέλοντας να αριθμήσω τους αδίκους, έχωσα το ένα χέρι μέσα στη τσέπη του ράσου μου και το άλλο ανάμεσα στο ζωνάρι, γιατί εκατάλαβα, αλίμονο! πως τα δάχτυλα δεν εχρειάζονταν ολότελα. Και ο νους μου εζαλίστηκε από τον μεγάλο αριθμό ...".

Τα έγραφε αυτά ο Διονύσιος Σολωμός (Η γυναίκα της Ζάκυθος) τα επαναλαμβάνουμε κι εμείς σήμερα.
Η σπουδή της ζωής ενδιαφέρει τους διορθόδοξους, η σπουδή της πλεονεξίας. Δεν τους αφορά ούτε η σπουδή, ούτε η μελέτη θανάτου :


Διά θανάτου τό θνητόν,
διά ταφής τό φθαρτόν μεταβάλλεις,
αφθαρτίζεις γάρ θεοπρεπέστατα,
απαθανατίζων τό πρόσλημμα

Ήταν για άλλες εποχές αυτά, τώρα έχουμε τα βιοηθικά προβλήματα της νέας τεχνολογίας και της Νέας Εποχής της αγάπης. Η πλεονεξία (ήτις εστιν ειδωλολατρία) ζωής είναι το μείζον και αυτό θα απασχολήσει τους επιτρόπους της διορθόδοξης βιοηθικής μέριμνας.

Τετάρτη, 25 Μαΐου 2011

Προς υμνητή του πατερικού π. Ι. Ρωμανίδη


Αν δεν σας κουράζει διαβάστε και τα σχόλια

Είπαν ότι ο "πατριάρχης" της νεοορθοδοξίας είναι ο μακαρίτης π. Ιωάννης Ρωμανίδης. Βγήκαν ύστερα μερικοί άλλοι και απέκρουσαν τον ισχυρισμό αυτό, μάλιστα του απένειμαν τεραστίου μεγέθους (πανεπιστημιακά) εύσημα ορίζοντας την θεολογία σε προ και μετά τον π. Ρωμανίδη.
Έγραψε κάποιος νέο υμνολόγιο του κοιμηθέντος προ ετών και αναφερομένου πατρός, είπα κι εγώ να συμπληρώσω τον ύμνο :

1) Ο Άρειος καταδικάστηκε ως αιρετικός για το ΟΜΟΙΟΥΣΙΟΝ, αντί του ΟΜΟΟΥΣΙΟΝ

2) Ο Νεστόριος για το ΧΡΙΣΤΟΤΟΚΟΣ, αντί του ΘΕΟΤΟΚΟΣ

3) Ο Μονοφυσιτισμός για το "ΕΚ δύο φύσεων", αντί του "ΕΝ δύο φύσεσι"

4) Ο παπισμός για το "εκ του Πατρός ΚΑΙ ΕΚ ΤΟΥ ΥΙΟΥ" αντί του "ΕΚ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ".

Κατά τα λοιπά, θα λέγαμε, οι αιρετικοί ήταν "κατά πάντα Ορθόδοξοι". Μετά έγιναν ... σαλάτα.

Ο π. Ρωμανίδης ήταν εκείνος που εισηγήθηκε τον εξοβελισμό της Θρησκείας και στη θέση της να βάλουμε την Εκκλησία. Αυτό έγινε και η νεο(κακο)δοξία ημών των λεγομένων (πλέον) ορθοδόξων θέριεψε και ο οικουμενισμός γιγαντώθηκε.

Αν υπήρχαν Ορθόδοξα αντανακλαστικά ο π. Ρωμανίδης είτε θα ήταν υποχρεωμένος να ανακαλέσει ή θα είχε την τύχη όλων εκείνων που καταδικάστηκαν ως αιρετικοί.
Υπήρξαν φωνές, αλλά αυτές ήταν δυστυχώς ψίθυροι ή άλλως "φωνές βραχνές". Και οι άλλες, διότι υπήρχαν και άλλες, τις σκέπαζε η βουή των διαλόγων της αγάπης. Δεν τις άκουγε κανείς, αλλά ούτε επέτρεπαν σε κανένα να τις γνωστοποιήσει.

Ο εξοβελισμός της Θρησκείας και η αντικατάσταση από την "εκκλησία", ήταν ένας ακόμη Δούρειος Ίππος για να χάσουμε την πίστη μας και στη θέση της να βάλουμε το υποκατάστατο μιάς εκ των πολλών "εκλησιών" με προμετωπίδα την πατερικότητα. Που μετά έγινε μεταπατερικότητα και τέλος συναφειακότητα.

Αυτά, αγαπητέ κύριε

Συμπληρωματικό

Αν η Θρησκεία είναι εκ Θεού και η Εκκλησία εξ ανθρώπων, τότε, με αυτά που μας είπε ο π. Ρωμανίδης (: Θρησκεία ίσον νευροβιολογική ασθένεια) καταργούμε τον άγιο Θεό και στη θέση του βάζουμε τον άνθρωπο ή Άνθρωπο. Οπότε, καθένας δίνει το δικό του ορισμό - ως προς το Αλφα Κεφαλαίο.

Κατά συνέπεια, κάθε "εκκλησία" που φτιάχνει ο άνθρωπος (ή Άνθρωπος) είναι σύμφωνη με αυτό που έχει μέσα εις την κεφαλήν του. Η οποία είναι στεγνή από τη Θρησκεία και έρημη από το Θεό.

Τρίτη, 24 Μαΐου 2011

Το φάσμα των συχνοτήτων


Η σημερινή είδηση :

"Παράλληλα, σύμφωνα με το ΥΠΟΙΚ έχουν ήδη επιλεγεί σύμβουλοι αποκρατικοποιήσεων για ΔΕΠΑ, ΕΑΣ, ΔΑΑ, ΤΠΔ, Ελληνικό, Φάσμα Συχνοτήτων, ΟΠΑΠ, ΟΔΙΕ, Κρατικά Λαχεία, ΕΛΒΟ, Κοίτασμα Αερίου «Νότια Καβάλα», Ελληνικοί Αυτοκινητόδρομοι, Χαρτοφυλάκιο Ακινήτων Δημοσίου. Επίσης, έχουν δρομολογηθεί διαδικασίες για: ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, ΕΛΤΑ, ΛΑΡΚΟ, Καζίνο, ΤΡΑΙΝΟΣΕ, Περιφερειακά Αεροδρόμια και Λιμάνια…”.

Ταύτα από την ιστοσελίδα enet.gr για το επερχόμενο ξεπούλημα των επιχειρήσεων του Δημοσίου.

Όλα καλά, αλλά αυτό που θα ήθελα να μάθω, είναι για αυτό το λεγόμενο "φάσμα συχνοτήτων" το οποίο δημοπρατείται στους τοκογλύφους. Πρόκειται ασφαλώς για τις συχνότητες εκπομπής των ραδιοτηλεοπτικών σταθμών και αυτό που με κάνει να απορώ είναι τούτο :

Για ποιο λόγο το "φάσμα συχνοτήτων" δεν ιδιωτικοποιείται, έτσι ώστε, ο κάθε ρέκτης του "φάσματος" να πληρώνει τη συνδρομή του και να "βλεπακούει" όλο το 24ωρο, ας πούμε, τον κ. Πρετεντέρη παρέα με τον κ. Τσίμα, τον κ. Καψή και την αξιαγάπητη κα. Τρέμη. Άλλος μπορεί να έχει αδυναμία στα γύφτικα "Τσαντίρια", έτερος στην κα. Στεφανίδου και ότι άλλο διαθέτει το "φάσμα" των ραδιοτηλεοπτικών γούστων. Γιατί η συνδρομιτική τηλεόραση δεν ανοίγει τα πανιά της στον καταγάλανο πόντο που της παρέχει η πατρίδα μας; Οι δείκτες μετρήσεων δείχνουν πάντα υψηλά ποσοστά ναυσιπλοΐας.

Υποπτεύομαι όμως τους λόγους - δημοκρατικούς φυσικά - της απρόσκοπτης διάχυσης των πληροφοριών και της ενημέρωσης. Η ελευθερία της έκφρασης δεν θέλει ειδικά εδώ, σε αυτόν τον τομέα του "φάσματος", να θέσει το φραγμό της επί χρήμασι (συνδρομητικής) τηλεθέασης. Αν γινόταν αυτό τα ποσοστά των παραπληροφορημένων και τελικά αποβλακωμένων θα έπεφταν και αυτός δεν είναι ο στόχος του "φάσματος" και της ελευθερίας στην έκφραση. Οπουδήποτε αλλού η έκφραση πληρώνεται για να τη δεις και να την απολαύσεις. Τον ραδιοτηλεοπτικό άρτο τον απολαμβάνουμε δωρεάν καταβάλοντας τα πάγια μηνιαία τέλη εισφοράς για την ΕΡΤ και τον λοιπό εσμό της οπτικοακουστικής μας διαφθοράς.

Γιατί μας έβαλαν στην ευρωπαϊκή Ένωση;


Γιατί μας έβαλαν στην ευρωπαϊκή Ένωση;

Το ερώτημα πλέον δεν είναι δύσκολο να απαντηθεί. Μας έβαλαν για να μας δανείζουν και μετά να μας αγοράσουν με τα δανεικά τους. Ήξεραν ότι ποτέ δεν θα μπορέσουμε να τα εξοφλήσουμε.

Αν δείτε σήμερα ποιοι βρίσκονται στην ίδια με εμάς μοίρα θα καταλάβετε ακόμη περισσότερα. Ιρλανδία, Ισπανία, Πορτογαλία και Ελλάδα, είναι οι χώρες με εμφανείς, άλυτες και συχνά αιματηρές συνοριακές διενέξεις. Τα υπόλοιπα μέλη δεν έχουν αυτά τα προβλήματα.

Τώρα λοιπόν που μαθεύτηκε το κόλπο τους, καλό θα ήταν να πούμε στους πειναλέους γείτονες, που τρέχουν άλλος για να μπεί στό ΝΑΤΟ και άλλος στην ΕΟΚ, τι φαγητό τους ετοιμάζουν να φάνε με το αστραφτερό σερβίτσιο (τα χρυσά κουτάλια και τα μαχαιροπήρουνα). Την ίδια τύχη με τη δική μας θα έχουν, όπως και τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας PIGS, και τα γουρούνια (pigs) κάποιοι δεν τα τρώνε, ως γνωστόν. Τα σερβίρουν στους άλλους.

Η ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ ΕΟΜ ΚΑΙ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΕΙΣ



Ευχαριστώ τον αναγνώστη και σχολιαστή Γ(...). Η ενημέρωση που μου παρείχε ήταν πολύ χρήσιμη και αποκαλυπτική της δολιότητας που μας κρύβουν οι σχεδιαστές του νομοσχεδίου. Μάθαμε το σημείο διαφωνίας μεταξύ του Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων (ΕΟΜ) και του Υπουργείου Υγείας. Ιδού η ανακοίνωση που εξέδωσε ο πρώτος :

Δελτίο Τύπου του Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων για την κατάθεση σχεδίου νόμου για τις μεταμοσχεύσεις

03/05/11

Τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων (Ε.Ο.Μ.) εξέτασαν τη διαμορφούμενη κατάσταση μετά την κατάθεση του σχεδίου νόμου για τις μεταμοσχεύσεις στη Βουλή.

Ο Ε.Ο.Μ., ο κατά νόμο σύμβουλος της Πολιτείας σε θέματα μεταμοσχεύσεων, ουδέποτε εκλήθη να συμμετάσχει στη σύνταξη του νομοσχεδίου αυτού. Με το παρόν κοινοποιεί ευρύτερα τις θέσεις του, μετά την έγκαιρη γνωστοποίηση τους στον Υπουργό Υγείας.

Συγκεκριμένα, τρία σημεία του Νομοσχεδίου μας βρίσκουν αντίθετους:

1. Η διεύρυνση του κύκλου των δοτών προκειμένου για ζώσες μεταμοσχεύσεις
που προβλέπεται στο άρθρο 8, ενέχει τον ορατό κίνδυνο της εμπορευματοποίησης των. Είμαστε αντίθετοι με την επέκταση της δωρεάς σε άτομα με συναισθηματικό δεσμό, διότι θεωρούμε ότι είναι αδύνατον με οποιοδήποτε τρόπο να κριθεί με αξιοπιστία η ύπαρξη του.

2. Η εικαζόμενη συναίνεση που προβλέπει το άρθρο 9, ακόμα και σε χώρες που είναι νομοθετημένη, όπως στην Ισπανία, στην πράξη δεν χρησιμοποιείται και δεν αφαιρούνται ποτέ όργανα χωρίς την σύμφωνη γνώμη των συγγενών. Με δεδομένες τις αντιρρήσεις που έχουν ήδη εκφρασθεί από τη κοινωνία, θα επηρεαστεί αρνητικά η δωρεά οργάνων.

3. Η δημιουργία Οργανισμών Αφαίρεσης Οργάνων δεν έχει καμία θέση. Η αφαίρεση των διεθνώς γίνεται από τις ομάδες των Μεταμοσχευτικών Κέντρων και σε καμία περίπτωση από τρίτους, οι οποίοι μάλιστα εργάζονται σε ιδιωτικά νοσηλευτήρια.

Επισημαίνουμε ότι η αύξηση των μεταμοσχεύσεων, που αποτελεί το κύριο μέλημα του Ε.Ο.Μ., μπορεί να επιτευχθεί μόνο με την ενίσχυση του Οργανισμού και των δομών που στηρίζουν τη μεταμόσχευση στο πλαίσιο του Εθνικού Συστήματος Υγείας.

Αυτά γράφει το Δελτίο Τύπου και το δικό μας σχόλιο είναι:

Γνωρίζουν οι πολιτικοί όλες τις ενστάσεις που υπάρχουν (σημ. έχουν διατυπωθεί γραπτώς) κατά των φορέων (ΕΟΜ κλπ) της ψευδαγάπης και του κίβδηλου ανθρωπισμού προκειμένου για ζώσες μεταμοσχεύσεις
". Οι υπεύθυνοι των μεταμοσχεύσεων προσπαθούν να μας κάνουν αποδεκτή αυτού του είδους την "ανθρωπιστική σωτηρία" ή το "δώρο θεού", της ιατρικής επιστήμης, για ποικίλα νοσήματα.

Όμως οι σκοτεινές κεφαλές, που απεργάζονται τέτοια νομοσχέδια, άλλα έχουν κατά νου. Παράδειγμα, ο λαθραίος ή ο ημινόμιμος "εγκεφαλικά νεκρός" (σημ. τις οίδε πώς) ο οποίος δεν έχει κανένα οικείο πρόσωπο. Θα υπάρχουν κάποιοι άλλοι - λαθραίοι, ημινόμιμοι κλπ. - σαν αυτόν, οι οποίοι θα σπεύσουν με το αζημίωτο να δηλώσουν ότι "κάποτε τον είχαν ακούσει να εκφράζεται θετικά". Το πιθανότερο και ... αθωότερο (πονηρότερο) είναι ότι δεν θα ενδιαφερθεί κανείς, οπότε με την "εικαζομένη" και τον εγκληματικό νόμο που θα ψηφίσουν, τα όργανα θα παραλαμβάνονται νόμιμα και ανεξάρτητα από τον "εξ αγάπης για τον συνάνθρωπο" αλτρουΐσμό.

Αυτά και πολλά άλλα δεν τα βλέπουν οι ρομαντικοί του ΕΟΜ και λέγουν "ναι" στο έγκλημα, αλλά όχι στον δια νόμου φόνο! Θέλουν να γίνεται το έγκλημα με χριστιανική - κυρίως ή άλλου είδους - αγάπη!! Ας πούμε, με την κοινωνική και φιλάνθρωπη "αγάπη" της μασσονίας.

Ειλικρινά, είναι να τρελλαίνεται κανείς. Οι φορείς του ΕΟΜ είναι χειρότεροι από τους πολιτικούς νομοθέτες. Οι τελευταίοι προσπαθούν να δικαιολογήσουν επάξια το ρόλο που τους έχει αναθέσει η διεθνής μαφία του χρήματος. Το ανθρωπιστικό συναισθηματικό περιτύλιγμα τους είναι άχρηστο πρακτικά, δεν τους ενδιαφέρει.

Πέμπτη, 19 Μαΐου 2011

Η «αποδόμηση» της ταξικής συνείδησης


Η φωτογραφία είναι για τους επαναστάτες της νύχτας και της μουτζούρας και του νυχτοκάματου για την πρέζα. Ας διαβάσουν λοιπόν.
ΚΧ


Ρεσάλτο, Μάιος 2006
Γράφει ο Ροβεσπιέρος

Όσο πιο ελεύθερη είναι η αγορά τόσο πιο σκλάβοι γίνονται οι άνθρωποι. Η «ελεύθερη αγορά εργασίας» ( «τα ανοικτά σύνορα») αποτελεί τη μεγαλύτερη απειλή για το ευρωπαϊκό προλεταριάτο.

Στρατηγική επιδίωξη των Ευρωπαίων καπιταλιστών είναι η αντικατάσταση των Ευρωπαίων εργατών από τριτοκοσμικούς εργάτες: Αυτό αποτελεί ένα από τα πιο μεγάλα και τα πιο δραματικά ταξικά ζητήματα της εποχής μας.

Το πρόβλημα με τους εισαγόμενους τριτοκοσμικούς εργάτες δεν είναι μόνο η αύξηση της ανεργίας, η κατάρρευση των μισθών και των εργασιακών κατακτήσεων. Είναι ένα πρόβλημα πιο στρατηγικό: Η δραματική πτώση της ταξικής πολιτικής συνείδησης, που κυριολεκτικά διαλύει κάθε δυνατότητα πάλης των Ευρωπαίων εργατών κατά των σημερινών σαρωτικών επιθέσεων του κεφαλαίου.

Πολλοί «αριστεροί» λένε: «Και οι ξένοι είναι εργάτες, οπότε, βιώνοντας την ίδια ταξική καταπίεση με τον Ευρωπαίο εργάτη, θα αποκτήσουν και αυτοί ταξική συνείδηση».

Πίσω από τέτοιου είδους απλουστευτικές αντιλήψεις κρύβεται μια οικονομίστικη διαστρέβλωση του μαρξισμού.

Η ταξική συνείδηση δεν είναι η άμεση αντανάκλαση των οικονομικών σχέσεων. Δεν γεννιέται αυτόματα από την καταπίεση και εξαθλίωση. Συχνά μάλιστα συμβαίνει και το αντίθετο: Η οικονομική και κοινωνική εξαθλίωση οδηγεί και στην εξαθλίωση της συνείδησης.

Η απόκτηση της ταξικής συνείδησης είναι μια διαδικασία διαλεκτική. Το πολιτικό, αλλά και το πολιτισμικό στοιχείο, η αγωνιστική ιστορία, αλλά ακόμα και αυτές οι εθνικές παραδόσεις παίζουν αποφασιστικό ρόλο στη δημιουργία της ταξικής συνείδησης.

Τα παραδείγματα είναι άφθονα. Οι αφρικανικοί και ασιατικοί λαοί, που κατά γενική ομολογία είναι οι πιο καταπιεσμένοι του κόσμου, δεν διαθέτουν τα πιο δυναμικά εργατικά κινήματα.

Οι ΗΠΑ, η πιο ισχυρή οικονομικά χώρα του πλανήτη και το εργατικό κίνημα εκεί είναι πολύ πίσω από αυτό της Ευρώπης. Στην Ιαπωνία, άλλη ισχυρή οικονομική χώρα, σχεδόν ανύπαρκτο.

Οι Τούρκοι που μετανάστευσαν στη Γερμανία εδώ και δεκαετίες, όχι μόνο δεν επηρεάστηκαν σε τίποτα από το υψηλότατο ταξικό επίπεδο των Γερμανών εργατών, όχι μόνο δεν έπαιξαν ποτέ κάποιο ρόλο στο γερμανικό εργατικό κίνημα, αλλά σήμερα βρίσκονται και σε χειρότερη κατάσταση ταξικού επιπέδου από την εποχή που μετανάστευσαν. Το ίδιο ισχύει, σε πολύ μεγάλο βαθμό, για τους Ασιάτες της Αγγλίας και τους Αφρικανούς της Γαλλίας.

Συνεπώς, το στοιχείο της ταξικής καταπίεσης από μόνο του δεν φτάνει. Το ευρωπαϊκό προλεταριάτο, για να φθάσει στο σημείο να είναι με διαφορά το πιο συνειδητό, το πιο αγωνιστικό και το πιο πολιτικοποιημένο του κόσμου, πέρασε μια πορεία διαμόρφωσης που κράτησε σχεδόν δύο αιώνες: από τις πρώτες αστικές επαναστάσεις, την ίδρυση μαζικών συνδικάτων και εργατικών κομμάτων, μέχρι και τις εργατικές επαναστάσεις και εξεγέρσεις του 20ου αιώνα.

Το να λέμε ότι μπορούν να ενσωματωθούν σε αυτό το προλεταριάτο μάζες που δεν έχουν περάσει ούτε το 1/10 αυτής της ιστορικής διαμόρφωσης είναι σκέτος παραλογισμός.

Αν στο όνομα ενός ψευδεπίγραφου «ανθρωπισμού» δώσουμε το «αριστερό» άλλοθι στη Νέα Τάξη να διαλύσει, με ταξικά καθυστερημένες μάζες, το ευρωπαϊκό προλεταριάτο, δηλαδή την πρωτοπορία της ανθρωπότητας, τότε το εργατικό κίνημα παγκόσμια θα υποστεί την πιο μεγάλη ιστορική του ήττα.

Από τη δυνατότητα του ευρωπαϊκού προλεταριάτου να υπερασπιστεί τις ιστορικές του κατακτήσεις, θα κριθεί το μέλλον του σοσιαλισμού στον πλανήτη, δηλαδή το μέλλον της ανθρωπότητας. Και από τη στάση απέναντι σε αυτό το ζήτημα θα κριθεί από την πλευρά ποιου στρατοπέδου πολεμάει ο καθένας

Ένα πολιτικά αφελές σχόλιο



Από το ιστολόγιο "Ας μιλήσουμε επιτέλους" : Τι συζητούν υπό άκρα μυστικότητα στην Αθήνα μέλη του αμερικανικού Κογκρέσου; Είδηση χθες βράδυ: Αντιπροσωπεία του αμερικανικού Κογκρέσου βρίσκεται αυτές τις ώρες στην Αθήνα, για υψηλού επιπέδου επαφές με την ελληνική κυβέρνηση, σύμφωνα με πληροφορίες.

Σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής πληροφορίες, τα μέλη του Κογκρέσου, που συμμετέχουν σε ειδική επιτροπή για την Άμυνα, θα έχουν συνάντηση με τον Έλληνα υπουργό Εθνικής Άμυνας, Ευάγγελο Βενιζέλο!!!

Από το ιστολόγιο "Αφελή πολιτικά Σχόλα" : Η Ευρώπη θέλει να μας πουλήσει στην Αμερική για να εξοφλήσει τα μεταπολεμικά της δάνεια και οι Αμερικανοί διαπραγματεύονται την αγορά με στόχο ... το γνωστό στόχο. Παγκόσμια αμερικανοβρετανική αυτοκρατορία, η οποία θα επαναλάβει το έργο του Ναπολέοντα και του Χίτλερ. Σύμφωνο μη επιθέσεως από τη μια και Operation Barbarossa από την άλλη.

Οι Ευρωπαίοι ας αρκεστούν σε ρόλο βυζαντινού θεματοφύλακα. Άλλο τίποτα δεν έχει το καλάθι.


Παραπομπές για το ιστολόγιο και τη φωτογραφία
http://kostasxan.blogspot.com/2011/05/blog-post_2631.html

ΟΙ ΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ Ο ΠΑΠΙΣΜΟΣ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΡΟΟΥΖ.



Από το ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ http://orthodox-watch.blogspot.http://www.blogger.com/img/blank.gifcom/2011/05/blog-post_18.html

ΣΧΟΛΙΟ
Θα παρακαλούσα τον αναγνώστη να διαβάσει πολύ προσεκτικά - και ει δυνατόν περισσότερο από μια φορά - αυτά που ακολουθούν
ΚΧ


Το 1963 ό Ευγένιος ανέλαβε να γράψει ένα δοκίμιο για το έργο του Ντοστογιέφσκι «Μέγας Ιεροεξεταστής» και για το «νέο χριστιανισμό» της Ρώμης. Άντλησε το υλικό του απ' όσα είχε ήδη γράψει για το κεφάλαιο του βιβλίου του, πού ήταν ομότιτλο «Νέος Χριστιανισμός», Τελειώνοντας, σχεδίαζε να στείλει το δοκίμιο στον πατέρα Κωνσταντίνο με την ελπίδα ότι θα εκδοθεί. Μερικές εκατοντάδες σελίδες γράφτηκαν και ξαναγράφτηκαν έτσι ούτε αυτό το δοκίμιο ολοκληρώθηκε ποτέ, εξαιτίας των αλλαγών στη ζωή του.
Στο εισαγωγικό μέρος του δοκιμίου, ό Ευγένιος σκιαγράφησε τις αρχές της βασιλείας του αντίχριστου, όπως περιγράφονται στα κείμενα των Πατέρων της Εκκλησίας και στα έργα των Ορθοδόξων συγγραφέων Σολόβιεφ και Ντοστογιέφσκι.
Ή θρησκεία του «Μεγάλου Ιεροεξεταστή» του Ντοστογιέφσκι - έγραψε - «είναι ή θρησκεία του επίγειου άρτου, των υλικών αγαθών. Έχει ένα κεντρικό δόγμα: ή ευημερία του άνθρωπου ο' αυτόν τον κόσμο είναι το μόνο κοινό και αναγκαίο θρησκευτικό μέλημα όλων των ανθρώπων.
Για όποιον έχει την ικανότητα να διακρίνει την διαφορά, ένας τέτοιος ανθρωπισμός μοιάζει πράγματι με ευτελές υποκατάστατο του Χριστιανισμού- όμως δεν είναι κατά κανένα τρόπο επιφανειακός. Απηχεί ορισμένα απ' τα υψηλότερα ανθρώπινα αισθήματα και ή λογική του - από την στιγμή πού κάποιος δεχτεί την πρωταρχική βάση του συλλογισμού - είναι ακαταμάχητη. Στην πραγματικότητα, αποτελεί το ευφυέστερο και πιο περίτεχνο υποκατάστατο για το Χριστιανισμό πού επινοήθηκε ποτέ».
Ή θρησκεία του «Μεγάλου Ιεροεξεταστή», όπως ισχυρίστηκε ό Ευγένιος, δανείζεται θεμελιώδεις χριστιανικές άξιες - την ειρήνη, την αδελφοσύνη, την ενότητα, την αγάπη - και τις διαστρεβλώνει για να εξυπηρετήσουν την προώθηση αμιγώς επίγειων στόχων. Δεν καταργεί ανοικτά το Χριστιανισμό, απλώς τον επανερμηνεύει και μάλιστα τόσο διεξοδικά, ώστε ειλικρινείς Χριστιανοί οδηγούνται να εργαστούν για τούς ίδιους στόχους, όπως εκκοσμικευμένοι ιδεαλιστές οι όποιοι επιζητούν να οικοδομήσουν το δικό τους ουράνιο βασίλειο, εδώ στη γη.
Ό Ευγένιος ταύτισε τον εγκόσμιο ιδεαλισμό της σύγχρονης εποχής - απ' όπου κι ανέλαβε προέρχεται: από «χριστιανούς», αποκρυφιστές, κομμουνιστές, ή Δυτικούς με κοσμικό φρόνημα - με μια μορφή της αρχαίας αίρεσης ή οποία ονομάζεται χιλιασμός.
Ό χιλιασμός, εκτός από το θεολογικό ορισμό του ως συγκεκριμένη χριστιανική αίρεση, (οι χιλιαστές πιστεύουν ότι ό Χριστός θα έρθει σύντομα στη γη και θα βασιλέψει εδώ μαζί με τούς άγιους Του για χίλια χρόνια, πριν από το τέλος του κόσμου) , αναφέρεται γενικότερα σε οποιαδήποτε έκκοσμικευμένη πίστη προς κάποια μελλοντική εποχή τέλειας ειρήνης και ουράνιας ευλογίας στη γη.
Ό χιλιασμός - μαζί με το μηδενισμό, του οποίου την «πιο φωτεινή πλευρά» εκφράζει - είναι το κλειδί για την κατανόηση του πνεύματος τής εποχής, διότι είναι το κομβικό σημείο γύρω απ' το όποιο πολλά ανόμοια στοιχεία θα ενωθούν.
Στις διακηρύξεις τής σύγχρονης ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας, ό Ευγένιος είδε τις πιο προφανείς ενδείξεις ενός «αναπροσανατολισμού» των χριστιανικών άξιών προς την κατεύθυνση του έκκοσμικευμένου χιλιασμού.
Ανέφερε χαρακτηριστικά την έκκληση του πάπα Ιωάννη του XXIII προς τους Ορθοδόξους Χριστιανούς να υπακούσουν στον «πνεύμα των καιρών» και την αξιοσημείωτη δήλωσή του ότι: «ή φωνή των καιρών είναι ή φωνή του Θεού». Επεσήμανε τα χλευαστικά σχόλια του πάπα απέναντι στην ιδέα ότι το τέλος του κόσμου μπορεί να πλησιάζει και την διεξοδική, απεναντίας, προσπάθειά του να αναπτύξει το δόγμα για μία επικείμενη «νέα τάξη στις ανθρώπινες σχέσεις».
Αντιπαραθέτοντας την βιβλική εντολή «μη αγαπάτε τον κόσμον μηδέ τα εν τω κόσμω» (Α' Ιωάννου, 2:15), ό Ευγένιος παρέπεμψε στα λόγια του πάπα Παύλου του VI: «Θα αγαπάμε την εποχή μας, τον πολιτισμό μας, την τεχνική επιστήμη μας, την τέχνη μας, τον αθλητισμό μας, τον κόσμο μας». Όπως ακριβώς αυτό το εγκόσμιο αίσθημα οικουμενικής αισιοδοξίας είναι μια νοθευμένη μορφή αγάπης, αλλοιωμένη σε σχέση με την αληθινή Χριστιανική αγάπη, έτσι και ή αντίληψη του λεγόμενου «νέου χριστιανισμού» περί ενότητας, είναι μια εξωτερική απλώς απομίμηση της πνευματικής και εσωτερικής ενότητας των πιστών, για την οποία μίλησε ό Κύριος.
Ό πάπας Ιωάννης ό XXIII θριαμβολογούσε, μιλώντας για την «ενότητα στην εκτίμηση και το σεβασμό απέναντι στην Καθολική Εκκλησία, πού ζωογονεί όσους ακολουθούν μη-Χριστιανικές θρησκείες».
Υπό το φώς αυτής της δήλωσης, ό Ευγένιος συμπέρανε: «Αν ή ανθρωπότητα καταφέρει πραγματικά, όπως ισχυρίζεται ή Ρώμη, να φτάσει σε μια ορατή θρησκευτική αρμονία επί της γης, αναμφίβολα αυτό δε θα έχει να κάνει με μια κοινή Χριστιανική Πίστη, αλλά με κάποια συμφωνία τέτοιας μορφής βασισμένη στην ανοχή και το σεβασμό».
«Ό ανθρωπιστικός ιδεαλισμός» - εξήγησε ό Ευγένιος - «είναι ότι απομένει από το χριστιανισμό, όταν συγκεκριμένα ή Χριστιανική Αλήθεια έχει εκλείψει από αυτόν. Είναι το κοινό έδαφος στον όποιο "χριστιανισμό", όπου Χριστιανοί και μη-χριστιανοί μπορούν να συνυπάρξουν σε ενότητα διότι ακριβώς επειδή πήγασε από το Χριστιανισμό και άντλησε από το Χριστιανικό δόγμα τις ειδικές αρχές του, έχει ακόμα απήχηση σε οποιονδήποτε πιστεύει πρώτα στον άνθρωπο και στην επίγεια ευτυχία. Καθένας ό όποιος αποδέχεται αυτό το δόγμα, μπορεί να του δώσει οποίο νόημα θέλει. Οι Χριστιανοί μπορεί να βρουν σ' αυτό την επίγεια όψη ενός δόγματος το οποίο, στην πληρότητά του, μιλά επίσης και για τον Παράδεισο. Οι μη χριστιανοί μπορούν να εντοπίσουν εκεί, ένα δόγμα για τον άνθρωπο και για μια «ανώτερη πραγματικότητα» πού δεν παραβιάζει τις δικές τους συγκεκριμένες ιδέες για το τί υπάρχει πάνω απ' τον άνθρωπο και πέρα απ' αυτόν τον κόσμο και οι αντιχριστιανικοί μπορούν να βρουν σ' αυτό, μια έκφραση παγκόσμιας σοφίας η οποία εξαντλεί από μόνη της τις θρησκευτικές ανάγκες του ανθρώπου.
Έτσι, με αυτόν τον τρόπο, η Ρώμη μπορεί να γίνει ό δάσκαλος της ανθρωπότητας και η πηγή του οίκουμενιστικού ανθρωπισμού τον οποίο «κάθε καλοπροαίρετος άνθρωπος μπορεί ν' αποδεχτεί, χωρίς να αποδέχεται και τη συγκεκριμένη Χριστιανική Πίστη από την οποία προήλθε».
Δύο χρόνια αφότου ό Ευγένιος έγραψε τα παραπάνω, στις 4 Οκτωβρίου 1965, ό πάπας Παύλος VI έκανε μία πρωτοφανή για τα ιστορικά δεδομένα προσφώνηση ενώπιον των Ηνωμένων Εθνών. Το γεγονός επαλήθευε τα όσα είχε πει ό Ευγένιος στον Γκλέμπ για τα Ηνωμένα Έθνη το 1961, την ημέρα πού συναντήθηκαν για πρώτη φορά.
«Αν εξετάσουμε την προσφώνηση του πάπα στα Ηνωμένα Έθνη - έγραψε ό Ευγένιος - αποκαλύπτεται ένα πολύ σπάνιο γεγονός: δεν αναφέρεται καθόλου κατά την διάρκειά της ό σκοπός της Εκκλησίας του Χριστού, ενώ το όνομα του Χριστού ακούγεται μόνο μια φορά κι αυτό, σε μια αμφιλεγόμενη πρόταση στον τέλος. Ίσως να θεωρείται δεδομένο ότι το κοινό γνωρίζει τί εκπροσωπεί ο πάπας. Πράγματι είπε: "Γνωρίζετε την αποστολή μας". Παρακάτω όμως, διευκρινίζοντας την "φιλοδοξία" της εκκλησίας της Ρώμης, ό πάπας περιορίστηκε να πει ότι (ή Εκκλησία) εύχεται να είναι "μοναδική και παγκόσμια" - "στην πνευματική σφαίρα!"
»Μόνο για ένα λεπτό στην προσφώνησή του, έμοιαζε σαν να ετοιμαζόταν να πει ένα λόγο γνήσιου Χριστιανισμού. Αναφερόμενος στην εντολή του Κυρίου προς τούς αποστόλους Του να «πάνε και να μεταδώσουν το χαρμόσυνο μήνυμα σε όλους τούς λαούς», ό πάπας ανακοίνωσε ότι πραγματικά είχε ένα «χαρμόσυνο μήνυμα» για «όλους τούς λαούς» οι όποιοι εκπροσωπούνται στα Ηνωμένα Έθνη. Για τούς Χριστιανούς, αυτό μπορεί να σημαίνει μόνον ένα πράγμα: το χαρμόσυνο άγγελμα της σωτηρίας, της αιώνιας ενότητας της εν Θεώ ζωής. Ό πάπας ωστόσο είχε ένα διαφορετικό μήνυμα, πού εξέπληξε: "θα μπορούσαμε να πούμε ότι το μήνυμά μας είναι... μια μεγαλειώδης ηθική επικύρωση του υψηλού αυτού θεσμού» αυτό προσφέρει η Ρώμη σήμερα στη θέση του Χριστιανικού Ευαγγελίου!...
»Τα ιδανικά του πάπα δεν προέρχονται από τον Κύριό μας, ούτε από τους Αποστόλους και τους Πατέρες της Εκκλησίας του Χριστού, αλλά από τούς φαντασιόπληκτους ορθολογιστές της μοντέρνας εποχής οι όποιοι έχουν αναβιώσει την αρχαία αίρεση του χιλιασμού - το όνειρο μιας επίγειας χιλιετίας (millenium). Αυτή ή αίρεση φάνηκε σαφώς, στην έκκληση του πάπα για μια «νέα εποχή» («new age») της ανθρωπότητας και για μια «νέα ιστορία - ειρηνική, αληθινά ανθρώπινη ιστορία, όπως την υποσχέθηκε ό Θεός στους καλοπροαίρετους ανθρώπους».

Ή Εκκλησία του Χριστού ποτέ δεν δίδαξε αυτό το περίεργο δόγμα είναι ωστόσο ένα από τα θεμελιώδη δόγματα του ελευθεροτεκτονισμού, του αποκρυφισμού και πολυάριθμων άλλων σεκτών, ακόμη και (χωρίς αναφορά στον Θεό) του μαρξισμού
. Ό πάπας χαιρετίστηκε από τον Τύπο ως «προφήτης», επειδή υιοθέτησε αυτή την σεκταριστική φαντασίωση στον κύριο σώμα του λατινικού δόγματος.

Τετάρτη, 18 Μαΐου 2011

Αφελή ερωτήματα πολιτικά αδαούς ...



Σε περίοδο έκτακτης ανάγκης

Η σημερινή είδηση (ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 18/05/2011) μας πληροφορεί : Στη σύνοδο της G8, όπου θα κυριαρχήσουν οι αραβικές εξεγέρσεις και η πυρηνική ασφάλεια, ειδικά μετά το πυρηνικό ατύχημα στην Ιαπωνία, θα συμμετάσχουν οι ηγέτες των ΗΠΑ, της Ρωσίας, της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Βρετανίας, της Ιταλίας, του Καναδά και της Ιαπωνίας, καθώς και πολιτικοί ταγοί από άλλες προσκεκλημένες χώρες. Η σύνοδος των G8 θα γίνει στη γαλλική πόλη Ντοβίλ στις 26 και 27 τρέχοντος Μαΐου.

Τα ερωτήματα λοιπόν του αδαούς περί τα πολιτικά είναι τα ακόλουθα:

Πώς η ολοκληρωτικά κατεστραμένη Γερμανία μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο έγινε βιομηχανικός κολοσσός και υπ΄ αριθμόν ένα οικονομικός γίγας της Ευρώπης;
Πώς η πλήρως κατεστραμένη Γαλλία έγινε ο δεύτερος οικονομικός πυλώνας της Ευρώπης μετά τον πόλεμο ανταγωνιζόμενη την Γερμανία και άλλους βιομηχανικούς Γολιάθ;
Και η Ιταλία; Πώς έγινε κι αυτή μέγας βιομηχανικός κολοσσός;
Πώς η Ιαπωνία, που πλήρωσε με το τίμημα της ατομικής βόμβας, κατόρθωσε κι αυτή να είναι μέσα στην ομάδα των 8 (άλλοτε ήταν 7) οικονομικών και βιομηχανικών γιγάντων;

Και για να συνοψίσω τα ερωτήματα σε ένα, πού βρήκαν τα λεφτά αυτές οι οικονομικά κατεστραμένες χώρες, όταν είναι γωστό ότι μετά από έναν πόλεμο χρήματα δεν υπάρχουν; Πάντως βρέθηκαν και η Ευρώπη - αφήνουμε στην άκρη την Ιαπωνία - η κατεστραμένη Ευρώπη πλην της Αγγλίας, έγινε οικονομικά πανίσχυρη με χρήμα όμως που δεν γνωρίζουμε από πού προέκυψε. Μάλιστα, πλεόνασε και φτιάχτηκε το ευρώ.

Και πηγαίνουμε παρακάτω. Μήπως λοιπόν, ρωτά ο πολιτικά αφελής, όλος αυτός ο χάρτινος πλούτος ήταν ένα τεραστίων διαστάσεων δάνειο από τους νικητές του πολέμου (Αγγλία και Αμερική) στους άλλους; Και μήπως οι ηττημένοι και κατεστραμένοι του πολέμου, νυν δε πλουσίως διαβιούντες Ευρωπαίοι, αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην εξόφληση των δανεικών που έλαβαν; Και τέλος, μήπως γι΄ αυτό μας βάζουν το μαχαίρι στο λαιμό να τα πουλήσουμε όλα για να σωθεί η Ευρώπη και το ημέτερο εθνικό συμφέρον;

Ερωτήματα θέτω και τα ερωτήματα αυτά, είναι από έναν πολιτικά μη έμπειρο. Οι πολιτικά ευφυείς και πείραν έχοντες, μπορούν να λύσουν τις απορίες μου; Διότι, αν μη τι άλλο, μας υπενθύμισαν την Ιφιγένεια και τη θυσία της.

Τρίτη, 17 Μαΐου 2011

Ο Δεκέμβρης του 2008 πλησιάζει στην Ευρώπη



http://www.youtube.com/watch?v=4spcaXFBV5I&fhttp://www.blogger.com/img/blank.gifeature=player_embedded

Αφού ακούσατε αυτά που μας είπαν οι κύριοι Όλι Ρεν και Ζαν Κλωντ Γιούνκερ, αφού διαβάσατε αυτά που γράφτηκαν (θα γραφούν ακόμη περισσότερα), θα καταλήξατε στο συμπέρασμα της "ωμής παρέμβασης" αυτών των κυρίων στα εσωτερικά μας. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό, είναι κάτι ακόμη σοβαρότερο.

Ο μεν Όλι Ρεν μας συνέστησε, για να μη γράψω υπέδειξε, όλα τα κόμματα να στηρίξουν το Μνημόνιο και ο Ζαν Κλωντ Γιούνκερ το πήγε ακόμη μακρύτερα. Είπε :
" Δεν είναι συζήτηση για την Ελλάδα, δεν είναι συζήτηση για το Πασόκ, είναι για την Ευρώπη και για το εθνικό συμφέρον της Ελλάδας".

Κανείς από αυτούς δεν αναφέρθηκε σε αυτό που επικαλύπτει το Μνημόνιο, ίσον μέτρα που θα μας οδηγήσουν σε ανάκαμψη της οικονομίας, σε ανάπτυξη και πιο πέρα, στην επαναφορά των δανεισμών με αποδεκτούς όρους. Δηλαδή, δεν αναφέρθηκε καθόλου η Δανειακή Σύμβαση. Τι μας είπε όμως ο κ. Ζαν Κλωντ Γιούνκερ; Το εθνικό συμφέρον της Ελλάδας απαιτεί να συμφωνήσουν όλα τα κόμματα στο υπερεθνικό συμφέρον της Ευρώπης (σημ. το είπε έμμεσα), ήτοι του ευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού, ο οποίος αυτή τη στιγμή διεξάγει ανομολόγητο πόλεμο κατά του αγγλοαμερικανικού ολοκληρωτισμού - πάντα με πρόσημο δημοκρατικό και πρόσχημα την ελευθερία. Αν δεν υπάρξει αυτό το consensus η Δανειακή Σύμβαση (σημ. ευτυχώς δεν έχει ακόμη κυρωθεί) θα μας επιβληθεί με την ψήφο, εννοείται, αυτής ή άλλης δωσίλογης (των αρίστων) κυβέρνησης. Τι άλλο μπορούμε να κάνουμε, όταν δεν υποτάσσουμε το εθνικό μας συμφέρον στο υπερεθνικό(;) της Ευρώπης;


Πιθανολογούν ότι μ΄ αυτό τον τρόπο θα διασφαλισθεί (προσωρινά) το φιλοτεχνούμενο ευρωπαϊκό imperium γαλλογερμανικής έμπνευσης. Ο πολύς Στρως Καν ήταν το πρώτο θύμα του εισέτι ακήρυκτου πολέμου. Αν η κατάσταση οξυνθεί ακόμη περισσότερο, πιθανολογώ με τη σειρά μου, τα Δεκεμβριανά του 2008, θα μεταφερθούν σύντομα εντός της υπερεθνικής ευρωπαϊκής επικράτειας. Το ευρώ πρέπει να πάψει να υπάρχει. Αρκετά ενόχλησε τη βρετανική στερλίνα και το αμερικανικό δολλάριο.

Κυριακή, 15 Μαΐου 2011

ΖΥΜΩΣΕΙΣ ΣΤΗ ΣΕΡΒΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΩΝ 1700 ΧΡΟΝΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΜΕΔΙΟΛΑΝΩΝ


Η φωτογραφία από το ιστολόγιο ΑΚΤΙΝΕΣ

«Αυτό δεν σημαίνει έναρξη της ενότητας αλλά θα δούμε ποιο είναι το περιεχόμενο των 17 αιώνων πίσω μας και θα δούμε τι πρέπει να κάνουμε στο μέλλον», δηλώνει διπλωματικά ο πατριάρχης "πασών των Σερβιών" (κατά το "πασών των Ρωσιών") και ψάχνει το περιεχόμενο των 17 αιώνων πίσω μας. Θέλει να βρούμε (βρει) τι μπορούμε να κάνουμε στο μέλλον για την ενότητα - υπό την σκέπη του ιμπεριαλισμού - των εκκλησιών.

Ταύτα σχετικά με το αν πρέπει ή δεν πρέπει να προσκληθεί ο "παπας πάντων των Χριστιανών" Βενέδικτος 16ος στη Σερβία. Στην πόλη Νις, το 2013 θα εορτασθούν τα 1.700 χρόνια από την έκδοση του Διατάγματος των Μεδιολάνων.

Αλλά προς τι η έρευνα, οι αμφιταλαντεύσεις και τα λοιπά άλλα; Συνέδρια επί συνεδρίων και συμπόσια επί συμποσίων διαλόγων για την ενότητα.

Γιατί δεν βλέπει τον οικουμενικό δικό μας "πατριάρχη πάντων των ορθοδόξων" ο οποίος, αφού έριξε τον λίθο του αναθέματος (οι πατέρες ημών πλανήθηκαν υπό του αρχεκάκου) στο παρελθόν, τώρα πετά με τα φτερά της αγάπης. Η Ορθοδοξία είναι η συμπερίληψη όλων των θρησκειών, καθώς διδάσκει τη συγχώνευση παπισμού και προτεσταντισμού, του αγγλικανισμού προεξάρχοντος. Ο πάπας θα είναι ο πατήρ πάντων των Χριστιανών και ο οικουμενικός δικός μας, πατριάρχης πασών των εκκλησιών (σημ. εδώ είναι ο "κόμπος")

Αν κάνει και ο πατριάρχης "πασών των Σερβιών" την καλήν υπακοήν, όπως εμείς, θα έχει την ωραία δική μας κατάληξη.Θα πλουτήσει αίφνης η Σερβία και κάποια στιγμή, θα αντιληφθεί ότι πάει ολόκληρη για πούλημα. Το πατριαρχείο της Σερβίας αυτό θα πάθει και το ίδιο προδιαγράφεται για Ρουμανία, Βουλγαρία, τα Σκόπια, την Αλβανία και όλα τα υπόλοιπα ντεμέκ ορθόδοξα πατριαρχεία.
Τώρα τους ταΐζουν, ύστερα θα τους θυμήσουν αυτά που διδάσκει η πίστη τους : Νηστεία, εγκράτεια και το "ου γαρ έχομεν ώδε μένουσαν πόλιν". Πουλήστε τα όλα.

"Ετοιμάσατε τις αποσκευές"

http://www.youtube.com/watch?v=ZBGDcPYJVGY

Αφού παρακολουθήσετε το βίντεο στον πιο πάνω σύνδεσμο, τώρα διαβάστε τα παρακάτω και ... ετοιμάσατε τις αποσκευές σας.

"Μπορούμενα κάνουμε τροπικό παράδεισο τον Καναδά, να δεκαπλασιάσουμε τα ψάρια στους ωκεανούς και να κάνουμε κατοικήσιμους τους άλλους πλανήτες ... " κλπ.

Τον Καναδά μπορεί να τον κάνουμε τροπικό παράδεισο, να πολλαπλασιάσουμε τα ψάρια της θάλασσας, αλλά να κάνουμε κατοικήσιμους τους άλλους πλανήτες είναι ανέφικτο.

Διότι αυτό προϋποθέτει μεταβολή των φυσικών σταθερών του Σύμπαντος οι οποίες δεν είναι δυνατόν να τροποποιηθούν προκειμένου οι άλλοι πλανήτες να γίνουν κατοικήσιμοι. Πρέπει να αλλάξουμε το βαρυτικό πεδίο των πλανητών, αν θέλουμε να δημιουργήσουμε περιβάλλον και συνθήκες κατάλληλες για ζωή συμβατή με αυτή της γης, και τούτο δεν γίνεται. Αν υπάρχουν κάποιοι ευφάνταστοι και φιλόδοξοι επιστήμονες που νομίζουν ότι μπορεί να το κάνουν, αυτό θα σήμαινε "συντέλεια πάντων".

Καλά είναι αυτά που λέει ο κύριος Fulford, όχι όμως να μας περνά για "αμερικανάκια" με το όνειρο του εποικισμού των άλλων πλανητών.

Σάββατο, 14 Μαΐου 2011

Η ψυχή και οι νόμοι της Φυσικής

Αθανασία ψυχής

Ένα γράμμα σε εφημερίδα

Αφορμή γι΄ αυτά που θα διαβάσετε στάθηκε ο πολυδιαβασμένος Ψυχίατρος κύριος Ίρβιν Γιάλομ. Κυκλοφόρησε ένα νέο βιβλίο διότι του συνέβη κάτι σημαντικό. Είδε στον ύπνο τη μητέρα του η οποία ουρλιάζοντας του είπε "Μη με ξεχνάς". Γράφει συγκεκριμένα :

«Ακούω τήν μάνα μου να ουρλιάζει το όνομά μου. Τρέχω προς το σπίτι της παιδικής μου ηλικίας και την βλέπω καθισμένη στην σκάλα να μου φωνάζει: "Μη μας ξεχνάς! Μη μας αφήνεις να χαθούμε". Η μάνα μου ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΠΕΘΑΜΕΝΗ. Ήταν ζωντανή και με φώναζε...»!

Δεν έχω διαβάσει το νέο βιβλίο του. Κατά πάσαν πιθανότητα θα διαπραγματεύεται το θέμα, όντως δύσκολο, πώς η ενέργεια μετασχηματίζεται καθ΄ ύπνους σε μορφή ανθρώπου και ουρλιάζει "Μη με ξεχνάς". Κατά μίαν άποψη - δεν θα συμφωνεί ο κ. Γιάλομ - οι δαίμονες έχουν δύναμη, έχουν ενέργεια, αλλά δεν έχουν Ψυχή.

Ο κύριος Γιάλομ είναι ως γνωστόν μαθητής του Επίκουρου και όλα όσα γνωρίζουμε περί ψυχής τα απορρίπτει, δεχόμενος ίσως τη μοντέρνα αντίληψη ότι η ψυχή είναι ενέργεια. Όταν προ διετίας ήταν εδώ μας είχε πει:

«Επιχειρήστε να ζήσετε χωρίς τα προστατευτικά κιγκλιδώματα που προσφέρουν οι διάφορες θρησκείες - εννοώ κάποια μορφή συνέχειας ή αθανασίας, που αρνείται το τελεσίδικο του θανάτου. Νομίζω ότι μπορούμε να ζήσουμε καλά χωρίς αυτά τα κιγκλιδώματα...»

Το Γράμμα που έστειλα σε εφημερίδα είχε ως ακολούθως

"Κύριε διευθυντά

Ο κ. Γιάλομ Ιρβιν κάθισε την Αθήνα στο ντιβάνι για να μας μιλήσει περί θανάτου. Δήλωσε ότι είναι ορθολογιστής και συνεπώς, δεν πιστεύει στην αθανασία της ψυχής. Προφανώς, θα δέχεται ότι η ψυχή υπάρχει, όσο το σώμα είναι ζωντανό. Δεν νομίζω ότι θα απορρίπτει εντελώς την ύπαρξη ψυχής, δεδομένου ότι τότε δεν θα είχε νόημα να είναι ο ίδιος ψυχίατρος.

Μπορεί να μη δέχεται ο κ. Γιάλομ την αθανασία της ψυχής, αλλά δεν είναι ζήτημα πίστεως η αφθαρσία της ύλης (ας αποφύγουμε λογοπαίγνια μεταξύ «άφθαρτου» και «αθάνατου»). Ο νόμος των Λαβουαζιέ - Λαπλάς για την αφθαρσία της ύλης δεν αφορά στην πίστη. Αν λοιπόν ο άνθρωπος συναποτελείται από το ορατό σώμα και την αόρατη ψυχή, που ο κ. Γιάλομ θεραπεύει όσο ζει ο άνθρωπος, ο θάνατος σημαίνει μεν φθορά της (υλικής) ύλης του ανθρώπινου σώματος, αλλά παραμένει αυτό που λέγεται ψυχή και είναι το αφανές της ύλης. Δηλαδή, το άφθαρτο του φυσικού νόμου των Λαβουαζιέ - Λαπλάς.

Ειλικρινά, δεν μπορώ να καταλάβω πού αντιβαίνει η αθανασία της ψυχής: σε αυτά που λέει ο κ. Γιάλομ ή σε αυτά που λένε οι νόμοι της Φυσικής;

Η πίστη, αν αναγάγουμε το θέμα στον τομέα αυτό, τουλάχιστον αυτή που μας μετέδωσαν οι προ ημών, δεν είναι ούτε άλογη ούτε επιχειρημάτων ενδεής και καλά θα κάνουμε να μην κολακευόμαστε όταν κάποιος μας φέρνει τα δικά μας φώτα από την Εσπερία.


ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 09-04-09
Γράμματα Αναγνωστών

Παρασκευή, 13 Μαΐου 2011

Το λαθρεμπόριο του λαθραίου θανάτου

Η είδηση ...

Ο επικεφαλής της σερβικής διπλωματίας, κ. Vuk Jeremić, δήλωσε σήμερα ότι πρέπει να γίνει έλεγχος των κατηγοριών για το λαθρεμπόριο των ανθρωπίνων οργάνων στο Κοσσυφοπέδιο, μέσα σε μια ανεξάρτητη ανάκριση του ΟΗΕ, καθώς και ότι όλοι οι υπαίτιοι πρέπει να λογοδοτήσουν ενώπιον δικαστηρίου και να τιμωρηθούν.

Και η αντι-είδηση ...

Δεν πρόκειται περί λαθρεμπορίου αλλά περί στυγνών δολοφονιών. Ακόμη και αυτές οι εκτελέσεις καταδικασμένων εις θάνατον, που γίνονται στην Κίνα, είναι στην πραγματικότητα φόνοι δια δόλου.

Ο θανατοποινίτης φονεύεται δολίως, δηλαδή μερικώς, και ολοσχερώς στο χειρουργείο. Η εκτέλεση δεν είναι πλήρης, όπως στον δια τυφεκισμού με χαριστική βολή, δι΄ απαγχονισμού, στην ηλεκτρική καρέκλα ή με καρατόμηση, θάνατο.

Τι είδους λαθρεμπόριο είναι η αγοραπωλησία οργάνων, όταν ο συλληφθείς (νόμιμα ή λαθραία) εκτελείται ατελώς, έπειτα πλήρως και τα όργανα πωλούνται επίσημα και δια νόμου; Μπορούμε να κάνουμε λόγο για λαθραίες δολοφονίες; Λαθραίος ο θάνατος, λαθραίες οι αγοραπωλησίες, αλλά λαθραίοι και οι νόμοι (τους).

Πέμπτη, 12 Μαΐου 2011

Σαμαράς-ΓΑΠ: Με το ίδιο σκοινί πνίγονται και βυθίζονται



Από το Ρεσάλτο
Γράφει ο ΘΥΜΙΟΣ

Η σημερινή ομιλία του Αντώνη Σαμαρά απογοήτευσε και τους οπαδούς του, εκτός από τους εντελώς τυφλούς…

Εμείς δεν περιμέναμε και τίποτα περισσότερο. Με το ίδιο σκοινί είναι δεμένοι και η ίδια κοτρώνα βυθίζει την κυβέρνηση και την Αντιπολίτευση: Η κοτρώνα της καπιταλιστικής κατάρρευσης και η υποταγή όλων στο εκτελεστικό έργο των μαφιών του χρήματος.

Ούτε στη διαχείριση της κατάρρευσης δεν διαφέρουν: Επουσιώδεις αποχρώσεις διαχειριστικών διαφορών υπάρχουν μόνο…

Όταν αυτή η κυβέρνηση εκτελεί με θηριώδη κυνισμό και κακουργηματική αυθάδεια τα μακάβρια «συμβόλαια θανάτου» των «νταβάδων» (διεθνών και εγχώριων) και
ο Σαμαράς ή οποιοδήποτε κόμμα παραμένει ΑΚΟΜΑ στην κατοχική Βουλή και με την παρουσία του νομιμοποιεί την εκτέλεση της Ελλάδας, τότε φαντάζει, ως κοροϊδία αυθάδους παράκρουσης, να καλύπτεις τη στάση σου, με το ρητορικό και δημαγωγικό σλόγκαν: «Είμαστε Έλληνες. Είμαστε ο σπόρος που δεν πεθαίνει»!!!!!

Τέτοιες «πατριωτικές» δημοκοπίες τύπου Καρατζαφέρη είναι απλά ναρκωτικά χάπια για τους αφελείς οπαδούς…


Τα υπόλοιπα εδώ http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=5646

Τετάρτη, 11 Μαΐου 2011

"Αν τον Μανώλη τον έλεγαν Αλέξη"...



Νεότερη επεξεργασία 14/05/2011

Δημοσιεύω το μήνυμα που ακολουθεί ανώνυμα, με το ακόλουθο σχόλιο σχετικά με αυτό που αναφέρει για τη σφαγή του άτυχου Μανώλη Καντάρη : "Θύματα όπως ο Μανώλης, η Αγγελική, η Παρασκευή, ο Επαμεινώνδας, αλλά και το αγέννητο παιδί της Αγγελικής έχουν την "ατυχία" να μην είχαν πεθάνει κάτω από τη σημαία της Αριστεράς."
Σημειώνω ότι η άνώνυμη άποψη, αν και εύστοχη, αποτυγχάνει στην εύρεση των κυρίως υπευθύνων και ακόμη, ότι δεν ζήτησα την έγκριση για τη δημοσιοποίησή της. Αν μου ζητήθεί να συμπληρώσω το όνομα του συντάκτη, δεν έχω κανένα ενδοιασμό να το πράξω.


ΣΧΟΛΙΟ
Τα σημερινά "θύματα της Αριστεράς" είναι καλό να μη τα συγκρίνουμε με τα θύματα (και από τις δυο πλευρές) του πρόσφατου οδυνηρού μας παρελθόντος. Τα θύματα της εποχής εκείνης θυσιάστηκαν για μια αριστερά σταλινικών προδιαγραφών. Αυτή η "Αριστερά" ήταν η παραποίηση και η ιδιωποίηση μιας πολιτικής θεωρίας (Μαρξισμός) προς ανάδειξη της προσωπολατρείας, η οποία τηρουμένων των αναλογιών αντέγραφε τη διαστροφή του Χριστιανισμού από τη Δυτική εκκλησία του καθολικισμού. Το αλάθητο δόγμα του πάπα είχε το αντίστοιχο πολιτικό αλάθητο του Στάλιν και των διαδόχων του.

Σήμερα, με δεδομένο ότι ο υπαρκτός σοσιαλισμός εξέπνευσε και προκειμένου να μη δοθεί η δυνατότητα αναθεώρησης, προς εφαρμογή μιάς διαφορετικής Αριστεράς, η Νέα Τάξη πραγμάτων χρησιμοποιεί την αριστερή συνθηματολογία για να προβοκάρει αυτή τη δυνατότητα. Εγκλήματα όπως αυτό του Αλέξη, της Marfin και του Μανώλη, δεν είναι εγκλήματα κατά μαρτύρων της Αριστεράς. Είναι εγκλήματα της Νέας Τάξης και των ενταγμένων στο σύστημα αριστερών απολιθώματων του παρελθόντος (ΚΚΕ). Βεβαίως, δεν απουσιάζει και η εκσυγρονισμένη σύγχρονη μορφή τους (Συνασπισμός, ΣΥΡΙΖΑ). Το καταστροφικό μένος των αριστερών εκδικητών τύπου antifa (αναρχοαυτόνομων, αντιεξουσιαστών κλπ.) δεν αποτελεί το πρωΐμιο μιας νέας Αριστεράς. Είναι η γνώριμη από το πρόσφατο παρελθόν μας σκόπιμη πόλωση, ανάμεσα σε δεξιούς και αριστερούς πατριώτες, προς όφελος της αγγλοαμερικανικής σιωνιστικής σπείρας και των πλανητικών αυτοκρατορικών σχεδιασμών της.

Η σπείρα αυτή είναι βεβαίως καπιταλιστική και επιχειρεί να επιβληθεί με τη σοσιαλιστική (αντιφασιστική, αντιρατσιστική, διεθνιστική και λοιπή μουντζούρικη) διέγερση των αντανακλαστικών του λαού, ο οποίος βρίσκεται αντιμέτωπος προς τις μάζες των εισαχθέντων λαθραίων, αφ΄ ενός και αφ΄ ετέρου, προς τα μέτρα καταλήστευσης των πενιχρών οικονομιών του, στο φάσμα της ανεργίας που αντιμετωπίζει και στην απώλεια της πατρώας γης, για να περιοριστούμε σ΄ αυτά τα λίγα μόνο.

Με αυτό τον τρόπο η επίτευξη της Νέας Τάξης και της παγκσμιοποίησης διευκολύνεται είτε με την δημιουργία νέας κοπής πατριωτικών και εθνικών κομμάτων - είναι η εθνικοπατριωτική νέα δεξιά - με σαφή αντικομμουνιστική ιδεολογία, είτε με την αυστηρή παλαιολιθική προσήλωση στο μαρξιστικό δόγμα της γνωστής σταλινικής επεξεργασίας, βασικό τροφοδότη των "αριστερών" εγκλημάτων και των αριστερών συνθημάτων τύπου antifa και της λοιπής αντιεξουσιαστικής βαρβαρότητας.

Και τώρα το μήνυμα:

Τετάρτη, 11 Μαΐου 2011
Απόψεις: "Αν τον Μανώλη τον έλεγαν Αλέξη"...

Άν τον Μανώλη τον έλεγαν Αλέξη...
και δεν τον είχαν σφάξει σαν τραγί κάτι λαθρομετανάστες, αλλά τον είχε σκοτώσει ένας αστυνομικός θα είχε καεί όλη η Ελλάδα.
- Θα είχαν βγάλει πύρινους λόγους όλοι οι κουλτουριάρηδες και οι αριστεροί για την αξία της ανθρώπινης ζωής.
-Θα είχε κάνει δακρύβρεχτες εκπομπές ο τιμητής των αδικημένων Λαζόπουλος.
-Θα είχαμε πάθει πλύση εγκεφάλου από τις χιλιάδες ώρες τηλεοπτικών, ραδιοφωνικών εκπομπών σε ειδήσεις, talkshow και αφιερώματα (τύπου Τσίμα και Θοδωράκη) για το δυνάστη αστικό σύστημα.
-Θα είχε "αγιοποιηθεί" ο νεκρός και θα είχε "δαιμονοποιηθεί" ο δολοφόνος.
-Θα είχε αλλάξει όνομα ο δρόμος που έγινε το...
γεγονός.
-Θα είχαν κλείσει σχολεία.
-Θα είχαν πετροβοληθεί αστυνομικά τμήματα.

Τώρα, τα σκεπάζει όλα η σιωπή και όποιος τολμήσει να πει κάτι κηλιδώνεται ως ακροδεξιός και ρατσιστής.
Θύματα όπως ο Μανώλης, η Αγγελική, η Παρασκευή, ο Επαμεινώνδας, αλλά και το αγέννητο παιδί της Αγγελικής έχουν την "ατυχία" να μην είχαν πεθάνει κάτω από τη σημαία της Αριστεράς. Αλλιώς Μανώλη, Αγγελική, Παρασκευή και Νώντα θα ήσασταν ήρωες, δρόμοι, πλατείες, τραγούδια, σύμβολα, συνθήματα.
Τώρα είστε απλώς ένα κεράκι στη μνήμη των ταλαίπωρων ανθρώπων που σας αγαπούσαν και που θα τους λείπετε για πάντα, τόσο πολύ.

Ο κίνδυνος του υπερπληθυσμού

Οι παγκόσμιοι εγκληματίες επικαλούνται την Επιστήμη για να μας προειδοποιήσουν : Προσοχή, κίνδυνος από τον υπερπληθυσμό, φωνάζουν οι ψεύτες κομίζοντας τα πιστοποιητικά μιας ξεχαρβαλωμένης επιστήμης, που την έφτιαξαν στα μέτρα τους με το μπιγκ μπανκ και του πιθήκους.

Προσοχή, θα ξεπεράσουμε τα 10δις, ανακοινώνει ο ΟΗΕ, πάρετε μέτρα.

Όχι μόνο 10 δις ανθρώπων μπορεί να ζήσει ο πλανήτης, λέμε εμείς, αλλά πολλαπλάσια νούμερα του δέκα δις. Μας φοβερίζουν διότι απλούστατα, πολλοί άνθρωποι απαιτούν πολλά χρήματα για να ζήσουν. Λίγοι άνθρωποι πιο πολλά χρήματα μένουν στους κατέχοντας τον παγκόσμιο πλούτο.

Λες και τους διόρισε κανείς αυτούς διαχειριστές του πλανήτη και των πλουτοπαραγωγικών πηγών του.

Αν ανοίξουν τα θησαυροφυλάκιά τους η γη μπορεί όλους να μας ζήσει και ακόμη περισσότερους από τα 10δις, τον φοβερό αριθμό που τρομάζει τους κλειδοκράτορες τραπεζίτες.

Λοιπόν, αλλού να τα λένε αυτά και όχι εδώ. Αυτοί οι απατεώνες εντεταλμένοι ψευδοεπιστήμονες, που κτυπούν το καμπανάκι του υπερπληθυσμού, θέλουν να διατηρήσουν και να διασώσουν τα κεκκτημένα τους. Κεκτημένα που αποκόμισαν κατόπιν σφαγών, λεηλασιών και ό,τι άλλο απάνθρωπο μπορεί να σκεφθεί ο ανθρώπινος νους.

Φτάνει πιά, τους μάθαμε. Να πάρουν την ψευδοεπιστήμη τους και να τραβήξουν ... κατά τον Άρη. Μια χαρά θα ζήσουν εκεί παρέα με τα ούφο
.

Τρίτη, 10 Μαΐου 2011

Η Φραγκογιαννού και οι Φράγκοι



Το μυθιστόρημα "Η φόνισσα" του Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη με τη νηπιοκτόνο και βρεφοκτόνο Φραγκογιαννού είναι πασίγνωστο, όπως και ο ευσεβής και Ορθόδοξος συγγραφέας του.

Γνωστό είναι επίσης ότι οι υμνητές του Παπαδιαμάντη επιδίωξαν την αγιοποίησή του, κάτι το οποίο μέχρι τώρα παραμένει σε εκκρεμότητα. Δεν έχει ακόμη ανακηρυχθεί επίσημα από την Εκκλησία ως "ο άγιος των ελληνικών γραμμάτων".

Στο μυθιστόρημα η παιδοκτόνος γρια-Χαδούλα αποφάσιζε να δώσει ένα πρώιμο τέλος στη ζωή των μικρών υπάρξεων για να τα γλυτώσει "από τα βάσανα του κόσμου, που δεν έχουν τελειωμό". Η ιδία είχε έντονες ψυχοτραυματικές εμπειρίες και δεν ήθελε αυτές να τις φορτωθούν οι ερχόμενες στον κόσμο νέες υπάρξεις. Τερμάτιζε γρήγορα τα βάσανα της επακολουθούσης ζωής τους.

Δεν φανταζόταν ποτέ ο Παπαδιαμάντης ότι οι ευλαβούμενοι τη μνήμη του, αυτοί που επιδίωξαν και ακόμη επιδιώκουν την αγιοποίησή του, θα συνέχιζαν το έργο της Φραγκογιαννούς. Αλλά, καθώς είχε Φράγκους διδασκάλους η Φόνισσα, Φράγκους καθηγητές έχουν οι συνεχιστές του έργου της και παράδοξα, τιμητές του Σκιαθίτη διηγηματογράφου.

Οι άνθρωποι που συνεχίζουν το έργο της θεια-Χαδούλας υποκινούνται και αυτοί από αισθήματα νόθου και νοσηρής ευσπλαχνίας, όπως η ηρωΐδα του Παπαδιαμάντη. Ελευθερώνουν τους ανθρώπους από την βάσανο της ζωής, στην οποία είναι αναπόφευκτη, όχι πάντα, και η βάσανος του θανάτου. Η διαφορά είναι ότι η Φραγκογιαννού αφαιρούσε τη ζωή στην αρχή της, οι Φράγκοι της Φραγκογιαννούς στο τέλος της.

Οι γραμμές αυτές σύρονται στο περί μεταμοσχεύσεων θέμα για ένα μόνο λόγο. Η νουβέλα του Αλ. Παπαδιαμάντη δεν τερματίζεται με σύλληψη, δίκη ή εξομολόγη της παιδοκτόνου. Ο συγγραφεύς δίνει το ακόλουθο τέλος :

«Ἡ γραία Χαδούλα εὗρε τὸν θάνατο εἰς τὸ πέραμα τοῦ Ἁγίου Σώστη, εἰς τὸν λαιμὸν τὸν ἐνώνοντα τὸν βράχον τοῦ ἐρημητηρίου μὲ τὴν ξηράν, εἰς τὸ ἥμισυ τοῦ δρόμου, μεταξὺ τῆς Θείας καὶ τῆς ἀνθρωπίνης δικαιοσύνης.»

Στα μισά του δρόμου, μεταξύ θείας και ανθρωπίνης δικαιοσύνης η "γραία Χαδούλα" πνίγεται και τούτο το "μεταξύ" μας φέρνει στο νού ένα άλλο. Και είναι :

22 ἐγένετο δὲ ἀποθανεῖν τὸν πτωχὸν καὶ ἀπενεχθῆναι αὐτὸν ὑπὸ τῶν ἀγγέλων εἰς τὸν κόλπον Ἀβραάμ· ἀπέθανε δὲ καὶ ὁ πλούσιος καὶ ἐτάφη. 23 καὶ ἐν τῷ ᾅδῃ ἐπάρας τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ, ὑπάρχων ἐν βασάνοις, ὁρᾷ τὸν Ἀβραὰμ ἀπὸ μακρόθεν καὶ Λάζαρον ἐν τοῖς κόλποις αὐτοῦ. 24 καὶ αὐτὸς φωνήσας εἶπε· πάτερ Ἀβραάμ, ἐλέησόν με καὶ πέμψον Λάζαρον ἵνα βάψῃ τὸ ἄκρον τοῦ δακτύλου αὐτοῦ ὕδατος καὶ καταψύξῃ τὴν γλῶσσάν μου, ὅτι ὀδυνῶμαι ἐν τῇ φλογὶ ταύτῃ. 25 εἶπε δὲ Ἀβραάμ· τέκνον, μνήσθητι ὅτι ἀπέλαβες σὺ τὰ ἀγαθά σου ἐν τῇ ζωῇ σου, καὶ Λάζαρος ὁμοίως τὰ κακά· νῦν δὲ ὧδε παρακαλεῖται, σὺ δὲ ὀδυνᾶσαι· 26 καὶ ἐπὶ πᾶσι τούτοις μεταξὺ ἡμῶν καὶ ὑμῶν χάσμα μέγα ἐστήρικται, ὅπως οἱ θέλοντες διαβῆναι ἔνθεν πρὸς ὑμᾶς μὴ δύνωνται, μηδὲ οἱ ἐκεῖθεν πρὸς ἡμᾶς διαπερῶσιν."

Επίλογος

Και επί πάσι τούτοις μεταξύ θείας δικαιοσύνης και ανθρωπίνης μέγα χάσμα εστήρικται.