Αλλοίωση, "εν ανομίαις συνελήφθην"

"Ευμορφία", για όλους

Επαναγωγή, "εις το καθ΄ομοίωσιν επανάγαγε ..."

Δευτέρα, 10 Ιανουαρίου 2011

Το σοφό γνωμικό της αρχαίας γραμματείας


Νεότερη επεξεργασία 01/01/2012

Αυτά που θα γράψω δεν αποτελούν συνέχεια διαλόγου. Ενός διαλόγου μεταξύ αυτοθαυμαζόμενου νεανία σε δικές του ερωταποκρίσεις. ΄Οπου ο ίδιος ερωτά και ο ίδιος απαντά θέλοντας να δικαιώσει τον εαυτό του, για να προστατέψει δήθεν ασκητικές μορφές, ή επιχειρεί να καταδικάσει όσους ζουν μέσα στον κόσμο έχοντας σαν πρότυπο τον αναχωρητισμό, ζώντας και φέροντας εντός τους έναν ασκητή, έναν ερημίτη, έναν αναχωρητή.

Το διαδίκτυο μου έδωσε την ευκαιρία να γνωρίσω μερικούς.

Το "ουδέν κακόν αμιγές καλού" είναι σοφό γνωμικό της αρχαίας γραμματείας, ενδεχομένως των προγόνων μας. Αποτελεί όμως και την κορυφαία εκδήλωση του σχετικισμού. Το καλό είναι σχετικό, δεν είναι απόλυτο. Είναι ό,τι απομένει από το κακό.

Όποιος δεν γνωρίζει τι σημαίνει σχετικισμός στη φιλοσοφία, ας το αναζητήσει στο λήμμα αυτό μιας σοβαρής εγκυκλοπαιδείας. Θα πω εδώ σύντομα μόνο τούτο : Το απόλυτο κακό του θανάτου έγινε συντρίμια,έγινε σχετικό, όταν μέσα από το τάφο ανέτειλε το απόλυτο της Ζωής με την Ανάσταση του Κυρίου.

Το τέλος του σχετικισμού επήλθε όταν μέσα στην πλήρη έκπτωση του ανθρώπου, ηβουλήθη ο αγαθός Θεός και ενηνθρώπισε κατά τα προφητευθέντα. Έκτοτε, ουδείς μπορεί να ισχυρίζεται : ας επιμείνουμε στην αμαρτία, για να προκύψει πάλι ένα καλό. Αυτό έγινε άπαξ και συνέχισε να γίνεται, όσο η Εκκλησία έδινε αγώνες κατά των αιρέσεων. Αλλά πλέον, αυτές κυριάρχησαν και κυριαρχούν εδώ και μια χιλιετία. Αυτές καθορίζουν την τύχη του πλανήτη μας σήμερα.

Αν συνεπώς περιμένουμε πάλι "μέσα από την απιστία και το κακό, να προκύψει η πίστη και το καλό", πολύ φοβούμαι ότι θα πρόκειται μάλλον για το οριστικό ξεκαθάρισμα ανάμεσα στο σχετικό καλό και στο παγκόσμιο, διάχυτο, απόλυτο και κυρίαρχο κακό, που επιβάλλεται με τις ευλογίες των θρησκευτικών ταγών.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς, μέσα από ένα μεγάλο κακό, βγήκε ένα επίσης μεγάλο καλό, αποτελεί το εβραϊκό ολοκαύτωμα.

Από τους θαλάμους των αερίων ανάβλυσε η παγκόσμια πλέον κυριαρχία του σιωνισμού και ο οικουμενισμός με την παγκοσμιοποίηση. Αυτό είναι το καλό, που βγήκε μέσα από το κακό. Η καλή νέα πίστη στον οικουμενισμό εκδίωξε την κακή πίστη, που είχαν τα επιμέρους θρησκευτικά δόγματα (εν. αιρέσεις και αλλοδοξίες).

"Καμιά εκκλησία και κανένα θρησκευτικό δόγμα δεν δικαιούται να ισχυρίζεται ότι κατέχει την αλήθεια", ήταν το νέο δόγμα που διεμυνήθη σε διαθρησκειακό παγκόσμιο συνέδριο και πλέον οριστικοποιήθηκε η "θεωρία των κλάδων".

Μέσα από το κακό είναι πλέον αδύνατο να προκύψει το καλό. Κάτι που δεν αποκλείεται φυσικά σε μεμονωμένες περιπτώσεις ατόμων. Όχι όμως γενικότερα. Διότι αυτό έγινε, φανερώθηκε άπαξ και δεύτερη φορά δεν ξαναγίνεται. Θα γίνει, όταν σημάνει η ώρα του θερισμού.

"Από δε της συκής μάθετε την παραβολήν. όταν ήδη ο κλάδος αυτής γένηται απαλός και τα φύλλα εκφύη, γινώσκετε ότι εγγύς το θέρος".

8 σχόλια:

Κυπριανός Χριστοδουλίδης είπε...

Ο "πολύ καλός φίλος" αν θέλει να βλέπει τα σχόλιά του δημοσιευμένα να μην εμπλέκει άλλους. Μπορεί να αναφέρεται εντελώς αόριστα και να μην περιμένει από εμένα να μετριάζω τα σχόλιά του.

Κυπριανός Χριστοδουλίδης είπε...

"Χτυπήματα" μεταξύ σχολιαστών δεν δημοσιεύονται.

Μυρμιδόνας είπε...

Κύριε Κυπριανε...

οποιος γραφει εναντιον μου, παρακαλω να τα δημοσιευεις!

Δεν εχω κανενα προβλημα, αφησε τον κοσμο ελευθερα να με υβριζει!

Αληθεια στο λεω!

Μονο για την Σ. δεν θελω να επιτρεψεις να την βριζουνε!

Παρακαλω κ. Κυπριανε...

Μυρμιδόνας

Κυπριανός Χριστοδουλίδης είπε...

Η σελίδα των σχολίων δεν θα γίνει παλαίστρα.

lykourgos nanis είπε...

Δυστυχώς,δυστυχέστατα κε Χριστοδουλίδη,το διαδίκτυο έχει μετατραπεί σε παλαίστρα και σε ριγκ όπου ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΤΑΤΑ θάβουμε αλλήλους.Σας συγχαίρω για την τακτική σας της μη δημοσίευσης σχολίων άσχετων με την εκάστοτε τρέχουσα ανάρτηση.Επιτέλους πρέπει να μπει ένας φραγμός στην ασυδοσία.Δυστυχώς σε κάποια άλλα κατ επίφασιν χριστιανικά μπλογκς επιτρέπονται τη αδεία των μπλόγκερς τόσο η προκλητική διαστρέβλωση της αλήθειας από κάποιους αρθρογράφους όσο και η ανταλλαγή ύβρεων μεταξύ κάποιων σχολιογράφων.

Κυπριανός Χριστοδουλίδης είπε...

Ευχαριστώ πολύ τον αγαπητό συνάδελφο ιατρό κ. Λυκούργο Νάνη.

Η επισήμανση που κάνει είναι πολύ σημαντική και θα πρόσθετα, ότι το διαδίκτυο μαζί με αυτά τα περίεργα "χριστιανικά" bloggs, καλλιεργεί άλλο ένα ακόμη ψυχοπαθολογικό φαινόμενο διχασμού προσωπικότητας.

Συμβαίνει ο ένας ανώνυμος να είναι ίδιος με έναν άλλο ανώνυμο και ο ένας να υβρίζει τον άλλο ακατάσχετα. Ο ένας να υποστηρίζει το ένα ήμισυ και το έτερο ήμισυ το άλλο μισό του... μισού.

Πλήρης απώλεια φρενών. Το πόση "χριστιανοσύνη" αναβλύζει από τέτοιου είδους μπλογκ και τι λογής "χριστιανοί" (της "πλακίτσας") είναι αυτοί, μόνο η ψυχανάλυση βάθους θα μπορούσε να μας το πει. Αν κι αυτό δύσκολο το βλέπω.

Ευχαριστώ κύριε συνάδελφε.

Ανώνυμος είπε...

Κυριε Χριστοδουλίδη ΜΕ ΟΛΟ ΤΟ ΣΕΒΑΣΜΟ...

δυστυχώς μια κριτική που σας ασκήθηκε, απο θερμόαιμους,ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΣΩΣΤΗ.

Οταν εσείς δημοσιεύατε ΥΒΡΕΙΣ ΚΑΤ ΕΠΑΝΑΛΗΨΙΝ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΑΚΡΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ απο σχολιαστές για σχολιαστές σας, αυτό το βρίσκατε...δημοκρατικό και ...χριστιανικό...
Ο ΚΥΡΙΟΣ ΙΗΣΟΥΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΤΙΣ ΥΒΡΕΙΣ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΝ ΘΑ ΗΤΑΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΣ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΜΕΝΕΣ (ΠΟΥ ΤΟ ΞΕΡΕΤΕ ΠΟΟΟΟΛΥ ΚΑΛΑ ΟΤΙ ΔΕΝ ΗΤΑΝ).

ΟΜΩΣ...ΥΠΗΡΞΑΤΕ ΔΕΙΛΟΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΑΡΕΣΚΟΣ ΚΑΙ ΥΠΟΚΡΙΤΗΣ...
Τώρα που χτυπούν εσάς με βαρείς χαρακτηρισμούς σε άλλα μπλογκς σας...κακοφαίνεται.

Η σχιζοφρένεια δεν είναι μονο των άλλων κύριε ΧΡιστοδουλίδη και ισχύει ΑΠΟΛΥΤΩΣ το ρητό που λέει ΜΑΧΑΙΡΑΝ ΕΔΩΣΕΣ, ΜΑΧΑΙΡΑΝ ΘΑ ΛΑΒΕΙΣ...

Πάντως, ΠΟΤΕ δεν είναι αργά για χριστιανικότερες συμπεριφορές και δηλώσεις όπως λέει και ο κύριος επώνυμος σχολιαστής σου.

Κυπριανός Χριστοδουλίδης είπε...

ΜΕ ΟΛΟ ΤΟ ΣΕΒΑΣΜΟ ανώνυμε σχολιαστή,

Αν διέπραξα στο παρελθόν ένα λάθος δημοσιεύοντας ύβρεις - πράγμα που δεν έγινε ποτέ διότι μετρίαζα τα σχόλια - δεν σημαίνει ότι αυτό θα εξακολουθήσει να γίνεται.

Ούτε σχόλια άσχετα θα δημοσιεύω, ούτε προτίθεμαι να παρασυρθώ εδώ σε απολογία, για όσα αλλού μου καταλογίζουν ΟΛΟΣΩΣΤΑ.

Αν εσύ έχεις κάτι να μου πεις γι΄ αυτά που γράφω και που διάβασες, εδώ είμαστε. Για άλλους όχι.