Αλλοίωση, "εν ανομίαις συνελήφθην"

"Ευμορφία", για όλους

Επαναγωγή, "εις το καθ΄ομοίωσιν επανάγαγε ..."

Κυριακή, 2 Ιανουαρίου 2011

Η ΛΑΣΠΗ, ΤΟ ΣΚΕΥΟΣ, Ο ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΗΣ ΤΗΣ ΛΑΣΠΗΣ ΚΑΙ Η ΣΧΕΣΗ


"καὶ ἔπλασεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον, χοῦν ἀπὸ τῆς γῆς, καὶ ἐνεφύσησεν εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ πνοὴν ζωῆς, καὶ ἐγένετο ὁ ἄνθρωπος εἰς ψυχὴν ζῶσαν."

=====================

"Οὐχ ὡς πηλὸς τοῦ κεραμέως λογισθήσεσθε; μὴ ἐρεῖ τὸ πλάσμα τῷ πλάσαντι αὐτό, οὐ σύ με ἔπλασας; ἢ τὸ ποίημα τῷ ποιήσαντι, οὐ συνετῶς με ἐποίησας;"

====================

"μενοῦνγε, ὦ ἄνθρωπε, σὺ τίς εἶ ὁ ἀνταποκρινόμενος τῷ Θεῷ; μὴ ἐρεῖ τὸ πλάσμα τῷ πλάσαντι, τί με ἐποίησας οὕτως;

21 ἢ οὐκ ἔχει ἐξουσίαν ὁ κεραμεὺς τοῦ πηλοῦ, ἐκ τοῦ αὐτοῦ φυράματος ποιῆσαι ὃ μὲν εἰς τιμὴν σκεῦος, ὃ δὲ εἰς ἀτιμίαν;"

=====================

Ο πηλός, το σκεύος, δεν ρωτά σήμερα "τι με εποίησας ούτω"; Ούτε λέει "ου συνετώς με εποίησας". Στοχάζεται και απαντά : Συ με εποίησας ειπών γεννηθήτω η έκρηξις. Το μέγα μπιγκ μπάνκ!

Η έκρηξη εποίησε τον πηλό και ο πηλός το σκεύος. Όχι όμως καθώς ήταν γραφτό να γίνει μόνο του. Σε κάποιο κρίκο της αλυσιδωτής εξέλιξις ο ειπών γεννηθήτω η έκρηξη κατάλαβε ότι κάτι πήγαινε στραβά.

Το σκεύος "πίθηκας" θα λάτρευε τις εκρήξεις και θα αγνοούσε τον ειπόντα "γεννηθήτω η έκρηξη".

Τότε, ο ειπών κλπ., σκέφθηκε τη σχέση, την οποία κακώς δεν είχε προβλέψει όταν συντελείτο το μπιγκ μπάνκ. Το σκεύος της έκρηξης θα άρχιζε εκ των υστέρων να απορεί και να ρωτά.

Έπρεπε να αιτιολογηθεί πώς ο πηλός έγινε σκεύος.

Έτσι λοιπόν το κεραμεικό είπε ότι η λάσπη έχει σχέση με τον κατασκευαστή της λάσπης, διότι και τα δυο ήταν λάσπη. Λάσπη ο κατασκευαστής, λάσπη ο πηλός και στο τέλος μας προέκυψε το σκεύος.
Η σχέση της λάσπης με τη λάσπη είναι "το σκεύος". Που φτιάχτηκε κάποια στιγμή κατά τη διαδικασία της εξέλιξης από μια μεγάλη έκρηξη (: εγένετο) και ... έναν μεγάλο ειπόντα (: είπε). Αλλά πάντα απόντα.

Οπότε σήμερα άλλοι λένε ότι κάποιος "είπε και έγινε". Οι εξυπνότεροι όμως φρονούν ότι αυτό είναι παραμυθάκι. Ο πίθηκας εφηύρε το μεγάλο "είπε" και το "εγένετο" (έκρηξη), επειδή στην αρχή φοβόταν τις αστραπές και τις βροντές. Σήμερα που δεν τις φοβάται ανακάλυψε τη σχέση. Για να μην αφήσει μόνη και έρημη τη φωνή που είπε το "γεννηθήτω" κι έπειτα χάθηκε και δεν ξανακούστηκε.

Με τη σχέση σφράγισε το στόμα και τώρα περιμένει, γιατί όχι, τους εξωγήινους. Μια άλλου είδους μεγάλη έκρηξη έρχεται ή θα έρθη.

20 σχόλια:

Κυπριανός Χριστοδουλίδης είπε...

Ο Ανώνυμος είπε ... "Η Λέξη "ΣΧΕΣΗ" με ωθει στην Αγαπη, στην φιλία, στην αλληλεγγύη, και στον Ερωτα! Γενικα και ανθρωπινα!
Προφανως, η λέξη Αγάπη ειναι συνώνυμη της "σχέσης".
Θα δεχοσασταν την ερμηνεια αυτή κύριε Κυπριανε;"
(Σημ. Μυμιδόνας ο ανώνυμος)

ΚΧ :
Όταν πρέπει να μιλήσουμε με γλώσσα θεολογική πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί στη χρήση των φιλοσοφικών όρων.

Σπάνια και εντελώς σε εξαιρετικές περιπτώσεις οι εκκλησιαστικοί πατέρες κάνουν χρήση της λέξης "σχέση". Ο άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής την έχει χρησιμοποιήσει αν δεν κάνω λάθος. Από τους άλλους - αναφέρομαι στους Νηπτικούς - δεν θυμούμαι ποιος και πού. Πάντως δεν τη συναντά κανείς στο βαθμό που αυτή χρησιμοποιείται σήμερα.

Γενικά τα ανθρώπινα προϋποθέτουν σχέση και σχέσεις. Δεν είναι όμως αυτό η βασική θεολογική συνθήκη του θεολογείν. Η θύραθεν και έξω φιλοσοφία ενδέχεται να τη θεωρεί ως προϋπόθεση προσδιορισμού και προσέγγισης του απολύτου. Η θεολογία όμως όχι.

Οι πρωτόπλαστοι δεν είχαν σχέση ή σχέσεις με τον άγιο Θεό, ούτε το κατ΄ εικόνα και καθ΄ ομοίωση μας επιτρέπει να δεχθούμε ή να υποθέσουμε αυτή την εκδοχή. "Ο θεός ενετείλατο λέγων", τούτο όμως δεν σημαίνει σχέση. Σχέση είναι όταν η Εύα συνομιλεί με τον όφι και ακολουθεί στη συνέχεια η πτώση.

Οι φιλόσοφοι εκλαμβάνουν την πτώση απουσία σχέσης του ανθρώπου με το Θεό, την δε παρουσία σχέσης θεωρούν ως αποκατάσταση και επαναφορά του κατ΄ εικόνα και καθ΄ ομοίωση. Κανένα σημείο όμως, όπως είπα, δεν υπάρχει που να μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι οι πρωτόπλαστοι είχαν σχέση με το Θεό. Το αρχικό "ενετείλατο λέγων" και το μετά την πτώση "ήκουσαν της φωνής Κυρίου περιπατούντος", δεν σημαίνει σχέση. Σημαίνει αίσθηση του Θεού. Μετά την πτώση η αίσθηση του Θεού γίνεται αίσθηση φόβου : "Ήκουσαν (...) και εκρύβησαν".

Πώς συμβαίνει η αίσθηση να ερμηνεύεται ως σχέση, μένει να το εικάσουμε και περί αυτού να φιλοσοφήσουμε. Πολλά πράγματα αισθανόμαστε, αλλά δεν έχουμε σχέση με αυτά. Θα μας το αποδείξουν όμως οι φιλόσοφοι.

Κυπριανός Χριστοδουλίδης είπε...

Ο χρήστης αμέθυστος άφησε ένα νέο σχόλιο στην ανάρτηση (σ.σ. Βλέπε http://amethystosbooks.blogspot.com/2011/01/blog-post.html)

Aγαπητέ Κυπριανέ,

Η σχέση χρησιμοποιείται από τούς θεολόγους μας γιά νά περιγράψουν τά πρόσωπα τής Αγίας Τριάδος. Ένα μικρό παράδειγμα από τόν Γρηγόριο τόν θεολόγο είναι τό παρακάτω :

Λόγος ΚΘ, 16, 9”: «Η ονομασία
Πατήρ δεν είναι χαρακτηρισμός ούτε της ουσίας, ούτε της ενεργείας, αλλά σημαίνει την σχέσιν του Πατρός προς τον Υιόν ή του Υιού προς τον Πατέρα. Όπως δηλ. εις ημάς τους ανθρώπους αι ονομασίαι αύται φανερώνουν την γνησιότητα και την ομοιότητα φύσεως μεταξύ γεννήτορος και γεννηθέντος».

Τό πρόβλημα τών νεορθοδόξων θεολόγων είναι ότι χρησιμοποιώντας τήν αναλογία τού Ακινάτη, πιστεύουν ότι μπορούμε νά έχουμε σχέσεις όπως τά πρόσωπα τής Αγίας Τριάδος, καταργώντας τό κατά χάριν, καί τήν πτώση, όπως είδαμε νά τήν καταργεί ο Γιανναράς στό "Αίνιγμα τού κακού". Γιαυτό καί τελικώς η χρήση τού όρου σχέση αντί τής αγάπης είναι διαστροφική.

Ανώνυμος είπε...

Κύριε Κυπριανέ προσέχτε τον βρωμοΜυρμιδόνα. Στου Αμέθυστου το μπλογκ είδα δει να γράφει χυδαιότατα πράγματα ακόμα και υπερ των προγαμιαίων σχέσεων.
Είναι γνησιος μαθητής της βρωμόαισχρόγριας.
Προσέξετε τον σας παρακαλώ.

φίλος σας

Κυπριανός Χριστοδουλίδης είπε...

Το ξέρω ανώνυμε. Εδώ μέσα δεν θα υπάρξουν. Ευχαριστώ για το σχόλιο και την προειδοποίηση.

Ανώνυμος είπε...

Και εγώ σας ευχαριστώ πολύ για την ευγένεια σας και την δημοσίευση του σχολίου μου.

φίλος σας (άγνωστος και ανώνυμος)

Ανώνυμος είπε...

Χρόνια πολλά και καλά για το νέο έτος αγαπητέ κ.Χριστοδουλίδη.
Εύχομαι κάθε καλό για εσάς και την οικογενειά σας.

Καλλίμαχος

Σαλογραια είπε...

ΚΥΠΡΙΑΝΟΥΛΗ ΜΟΥ ΛΑΤΡΕΜΕΝΟ ΜΟΥ,
ΕΥΧΟΜΑΙ ΤΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΩΤΙΚΗ ΣΟΥ ΖΩΗ, ΕΝ ΚΥΡΙΩ, ΒΕΒΑΙΩΣ ΠΑΝΤΟΤΕ!

Ανώνυμος είπε...

Η ΑΙΣΧΡΗ ΣΤΑ ΑΙΣΧΡΑ ΠΑΝΤΑ.
Η ΒΡΩΜΑ ΣΤΑ ΒΡΩΜΙΚΑ ΠΑΝΤΑ.

Κυπριανός Χριστοδουλίδης είπε...

Ευχαριστώ την Σαλογραία για την ευχή της ως προς "τα καλύτερα" για το Νέον Έτος, οπωσδήποτε, χωρίς το ερωτικό καρύκευμα.

Σχετικά με "ερωτική ζωή εν Κυρίω", αυτή δεν την έχω, δεν την είχα, δεν τη θέλω και δεν την επιθυμώ. Επειδή ξέρω πού βρίσκομαι. Προηγείται η εν ταπεινώσει και αληθεία ζωή.

Η ζωή που πέρασαν στην άσκηση, στη χαμευνεία, στη νηστεία και σε πλείστα άλλα αθλήματα οι αθλητές της ερήμου, τότε που υπήρχε, εκείνοι μπόρεσαν και μίλησαν, έγραψαν για θείο έρωτα. Τον έζησαν στη μόνωσή τους, τον γεύτηκαν μέσα στις σπηλιές.

Εμείς είμαστε "βαθειά νυχτωμένοι". Και αν γράφουμε για "ερωτική ζωή εν Κυρίω" (sic) είναι διότι θέλουμε να γίνουμε διάσημοι ή να γράψουμε βιβλίο και βιβλία. Να γίνουμε συγγραφείς και να θεολογήσουμε για την "αρχή της ηδονής". Δεν συγκαταλέγεται στις προθέσεις μου και στην προαίρεσή μου κάτι ανάλογο.

Το έκαναν άλλοι και είχαν όλοι κακό τέλος. Οι Εβραίοι έφτιαξαν το "χρυσό μόσχο". Αρχή της ηδονής ήταν τότε ο ουρανίσκος και φυσικά ο πλούτος. Μετά αρχή της ηδονής ήταν η φιλοσοφία, το σκέπτεσθαι και "dum spiro spero". Και όποιος ελπίζει, ζει την ηδονή φιλοσοφώντας. Αλλά κατάλαβαν ότι "πρώτα ζεις, μετά φιλοσοφείς" (primum vivere deinde philosophari). Έπειτα ο Φρόιντ έβαλε στη θέση τους τα πράγματα. Αρχή της ηδονής είναι το σεξ, όχι η "μάσα" και η φιλοσοφία και το στομάχι. Πέρασε όμως κι αυτή η μόδα, αλλά το ζήτημα ήρθε κι έδεσε με κάτι άλλο. Αρχή της ηδονής είναι η κατανάλωση.

Έτσι λοιπόν αρχίσαμε να καταναλώνουμε : Τον έρωτα, τη φιλοσοφία, τα πάντα, αλλά και τους ανθρώπους, για να φτιάξουμε τη νέα κοινωνία - και τάξη - που σε λίγο θα έχουμε. Βάλαμε και κάποιους ασκητές αγίους δικούς μας μέσα στην κατανάλωση, και τώρα ευχόμαστε "τα καλύτερα για την ερωτική ζωή εν Κυρίω".

Αυτά για τους άλλους, όχι για μένα.

Ευχαριστώ

Ανώνυμος είπε...

Έστειλα και ενα σχόλιο στον Οδυσσέα, αν δεν το δημοσιεύσει θα σας το στείλω εσας. Περιμενω λιγο να δω.

Φιλόλαος

Ανώνυμος είπε...

Μπράβο αγαπητέ Χριστοδουλίδη μας. Τί έδωσες σκληρή απάντηση με ευγενικότατο τρόπο, που δεν της αξίζει όμως.
Σα δεν ντρέπεται! Να εύχεται (...) σε ανθρώπους που πρέπει να κοιτάνε την αιώνια ζωή, όπως και η ίδια, που η σάρκα τους έχει μαραθεί, (κι αυτή) να εύχεται παλλινωδίες σε σαρκικά φρονήματα.

Αλλά τέτοια αισχρή ήταν πάντα.
Δεν είναι εύκολο να αλλάξεις φύση πονηρή. Και ιδίως γηρασμένη.

Φιλόλαος

Κυπριανός Χριστοδουλίδης είπε...

Προς τους αναγνώστες,

Ευχαριστώ όλους για τις ευχές. Θα τους παρακαλούσα όμως να είναι προσεκτικοί σε αυτά που γράφουν. Μη με αναγκάζουν να μετριάζω τα σχόλιά τους.Εκτός από αυτά που γράφω, δεν μπορώ να γράφω και τα δικά τους.

Τους προειδοποιώ : Σχόλια υβριστικά, σε άλλους απευθυνόμενα, δεν θα δημοσιεύονται. Δεν θα το επαναλάβω.

Ανώνυμος είπε...

Με συγχωρείτε που παρεκτράπηκα αλλά και η ανοχή έχει τα όρια της και έδωσα πλήρες δίκαιο στους κατηγόρους της.

Φιλόλαος

Κυπριανός Χριστοδουλίδης είπε...

Και κάτι ακόμη, αυτονόητο οπωσδήποτε, αλλά φαίνεται έχουμε πρόβλημα με τα αυτονόητα.

Η ιστοσελίδα αυτή δεν είναι χώρος επίλυσης των διαφορών που έχουν άλλοι μεταξύ τους. Για άλλα θέματα και από αλλού.

Ο,τιδήποτε γράφεται εδώ αφορά εις εμέ και όχι σε άλλον ή άλλους. Αν δέχομαι επιδράσεις από άλλους δεν είναι απαραίτητο να κατονομάζονται.

Νομίζω είμαι σαφής.

Ανώνυμος είπε...

"Η ιστοσελίδα αυτή δεν είναι χώρος επίλυσης των διαφορών που έχουν άλλοι μεταξύ τους. Για άλλα θέματα και από αλλού"
.........................
Ευθυμήσαμε πάλι!
Μπαίνοντας σε αυτή τη σελίδα βλέπουμε πόσο ΑΓΝΟ ΚΑΙ ΠΛΟΥΣΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΘΑΡΟΑΙΜΟ ΜΙΣΟΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΟΙ..."ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ"ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ.

Ο ΘΕΟΣ ΑΣ ΜΑΣ ΦΥΛΑΞΕΙ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ ΤΟΥΣ.
ΑΜΗΝ.

Κυπριανός Χριστοδουλίδης είπε...

Απάντηση

Το μίσος το βλέπουν αυτοί που το έχουν μέσα τους. Όσοι δεν το έχουν δεν το βλέπουν. Γι΄ αυτό μισούνται ακόμη περισσότερο.

Αν μπλέκεις το μίσος με την ιερή αγανάκτηση, διότι υπάρχει κι αυτή, φρόντισε να μάθεις τη διαφορά.

Ανώνυμος είπε...

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΣΧΟΛΙΟ ΠΟΥ ΕΣΤΕΙΛΑ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΑΩ ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΤΩΝ 2 ΚΑΙ 25 ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ;

Κυπριανός Χριστοδουλίδης είπε...

Αν αφορούσε σε μένα θα το έβλεπες. Αν έβαλες κι άλλους μέσα θα το έχασες.

Ανώνυμος είπε...

Εμένα μου αρέσει πάντως να ρίχνω λάσπη.
Ρίξε ρίξε λάσπη, όλο και κάτι θα μείνει που έλεγε και κάποιος...
ΤΑ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ...ΤΑΙΣ ΤΣΕΠΑΙΣ ΗΜΩΝ...ΤΑ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ...

Κυπριανός Χριστοδουλίδης είπε...

Άμα είναι λάσπη η τσέπη σου καλά κάνεις. Θα την έχεις πάντα γεμάτη.