Αλλοίωση, "εν ανομίαις συνελήφθην"

"Ευμορφία", για όλους

Επαναγωγή, "εις το καθ΄ομοίωσιν επανάγαγε ..."

Τρίτη, 22 Δεκεμβρίου 2009

Ο θάνατος ενός Μοναχού

Μοναχός Νικόδημος Γρηγοριάτης
(1955-2009)
"και είδον ουρανόν καινόν και γην καινήν"

Γεννήθηκε στον Πειραιά και όπως μας πληροφορεί ο βιογράφος του (βλ. blogspot ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ και apandaorthdoxias.blogspot com/2009/12)  ηράσθη το μοναχικό σχήμα από νεαρής ηλικίας. Δεν τον γνώριζα. Τη σχετικά σύντομη αλλά μεγαλειώδη πορεία του στις  τάξεις των Μοναχών την πληροφορήθηκα από τα ιστολόγια που αναφέρω και συνιστώ στον αναγνώστη να τα διαβάσei.

Η αιτία που με παρακινεί να του αφιερώσω τον ατελή δικό μου λόγο, είναι διότι θέλω να κρατήσω τη μνήμη του και το Ορθόδοξο φρόνημά του, ζωντανό παράδειγμα μίμησης: Στην πίστη και στην αγιότητα. Στην εποχή μας σπανίζει η έμπρακτη φανέρωση του φρονήματος αυτού. Το υποκαθιστούν άλλα  και το διαφθείρουν. 
Βίος θλίψεων και οδύνης ήταν η ζωή του. Έχασε τον αδελφό του και σύντομα τον πατέρα του. Έμεινε μόνη η μητέρα του. Κι αυτή άρρωστη. Χρειάστηκε να αφήσει τον τόπο της μοναστικής άσκησης για να υπηρετήσει την μητέρα του. Όταν εκείνη πέθανε, ήρθε μετά και η δική του δοκιμασία. Καρδιακή ανεπάρκεια βαρειάς μορφής.
Νοσηλεύθηκε στο Ωνάσειο και του συστήθηκε η θεραπεία της μεταμόσχευσης. Δεν τη δέχθηκε. Επέμενε ότι  οι εγκεφαλικά "νεκροί" είναι βαρύτατα πάσχοντες και προτίμησε να παραμείνει στη ζωή όσο ο Κύριος το επέτρεπε ακολουθώντας τη συμβατική αγωγή. Όποιος δεν γνωρίζει τι σημαίνει καρδιακή ανεπάρκεια τελικού σταδίου, όποιος δεν έχει ζήσει τα περιστατικά αυτών των ασθενών, δεν θα μπορέσει να καταλάβει ποτέ τη δοκιμασία του Μοναχού Νικοδήμου. Η επιστήμη του πρόσφερε την εναλλακτική λυσιτελή θεραπεία της μεταμόσχευσης. Εκείνος όμως την απέρριψε.

Ω, ναι! Το γνωρίζω. Οι φιλάνθρωποι και φιλόϋλοι θα διαμαρτυρηθούν. Θα μπορούσε να είχε ζήσει και να υμνεί τον Κύριο για το θαύμα που συνετελέσθη. Θα μπορούσε μετά να ελεεινολογεί  τον εαυτό του, γιατί στάθηκε αυτός η αφορμή να πεθάνει ένας άλλος συνάνθρωπος, και με δάκρυα να εκζητεί αδιαλείπτως το έλεος του Θεού για το έγκλημα που διεπράχθη. Αυτός έζησε, αλλά ένας άλλος πέθανε. Ήταν ήδη νεκρός, θα τον διαβεβαίωναν οι γιατροί. Το ίδιο μπορεί να του έλεγαν και κάποιοι συμμοναστές του ή μερικοί άλλοι, της ιεροσύνης υψλόβαθμοι και της θεολογίας οι εγκρατείς.

Δεν στάθηκαν όμως ικανά αυτά να μεταστρέψουν το Ορθόδοξο φρόνημα που είχε. Η άμβλυνση και η αλλοίωση που προσπαθούν να μας επιβάλουν οι σοφοί τεχνολόγοι της επιστήμης, μάλιστα εν ονόματι της αγάπης, φαίνεται ότι θα συναντά ακόμη ισχυρά εμπόδια στην ευλογημένη χώρα μας. Οι Μοναχοί δεν ζούν για το σήμερα. Ζούν το αιωνίως και αφθάρτως ζειν. Αυτό είναι η πίστη μας, αυτό και το φρόνημά μας. Προ του θανάτου μας έχουμε ήδη πεθάνει και κάθε Κυριακή, κάθε μικρή ή μεγάλη γιορτή, βιώνουμε την Ανάσταση. Κρύβουμε πάντα ένα Μοναχό μέσα στην καρδιά μας.

Ο Μοναχός Νικόδημος Γρηγοριάτης είχε συναίσθηση και συνείδηση του γεγονότος της Αναστάσεως.
"Μακάριος και άγιος ο έχων μέρος εν τη αναστάσει τη πρώτη. επί τούτων ο δεύτερος θάνατος ουκ έχει εξουσίαν". Η μνήμη του ας είναι αιωνία και η ευχή του να μας συνοδεύει όλους.

7 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Κύριε Χριστοδουλίδη
ενίοτε είσαι ένα πολύ σκληρό και άκαρδο στραβόξυλο αλλά σήμερα με συγκίνησες!

Ανώνυμος είπε...

Kala Xristougenna

Κυπριανός Χριστοδουλίδης είπε...

Αντεύχομαι,

Καλά Χριστούγεννα!

Ανώνυμος είπε...

Καθόλου σκληρός και άκαρδος ο κ.Κυπριανός αγαπητέ. Ούτε στραβόξυλο, απλά φωνάζει στα πραγματικά στραβόξυλα.

Ανώνυμος είπε...

Είχαμε την ευλογία να ζήσουμε τον π.Νικόδημο κι ακόμη δεν έχουμε λόγια για το μέγεθος της πνευματικότητός του.Ποτέ δεν παραπονέθηκε,δε δείλιασε,δε λιποψύχησε.Ελεγε διαρκώς με περισσή παρησσία:"να χαίρεστε,να χαίρεστε έχουμε τον Χριστό μας".Χαιρόμαστε,έχουμε τη μεσητεία σου.Ολοι αδέλφια μου.

Κυπριανός Χριστοδουλίδης είπε...

Ευχαριστώ τον Ανώνυμο της 1ης Φεβρουαρίου. Οι σημερινοί άγιοι παραμένουν, και πρέπει να παραμένουν, άγνωστοι και αφανείς για τους πολλούς. Μόνο όποιοι έχουν νουν Χριστού τους αντιλαμβάνονται και τους παρακαλούν να μεσιτεύουν γι΄ αυτούς, για τη σωτηρία όλων, αλλά και του κόσμου.


"όρα μηδενί είπης, αλλά είπαγε σεαυτόν δείξον τω ιερεί και προσένεγκε το δώρον ό προσέταξε Μωσής εις μαρτύριον αυτοίς." (Μτθ. η΄ 4).

Ανώνυμος είπε...

Βοήθειά μας η Υπαπαντή Του Κυρίου!Ανταποδίδω τις ευχαρισίες για την εν Χριστώ αγάπη σας.Το ετήσιο μνημόσυνο του πατρός Νικοδήμου θα τελεσθεί στον ιερό Ναό της Υπαπαντής Του Κυρίου στον Πειραιά το Σάββατο 6/2.
Χριστός Ανέστη!