Αλλοίωση, "εν ανομίαις συνελήφθην"

"Ευμορφία", για όλους

Επαναγωγή, "εις το καθ΄ομοίωσιν επανάγαγε ..."

Τρίτη, 13 Οκτωβρίου 2009

Οι νέοι παραδοσιακοί











Χωρίς να έχω πρόθεση, είτε διάθεση, να ανοίξω διάλογο με τον αγαπητό κ. Παναγιώτη Τελεβάντο : " Οι παραδοσιακοί πιστοί δεν παίρνουν από κανένα μάθημα εκκλησιαστικού φρονήματος ή αγάπης προς το Πατριαρχείο. Οι ίδιοι οι Οικουμενιστές ο π. Τσέτσης και οι ομόφρονές του οδηγούν στην αποστασία του σχίσματος τους απλοικούς πιστούς.", γράφω τα κατωτέρω:

Συμπληρώνω το, "οι πιστοί δεν παίρνουν από κανένα μάθημα εκκλησιαστικού φρονήματος ή αγάπης", προσθέτοντας "ούτε ακόμη για την πίστη και τη Θρησκεία μας". Το πανάγιον Πνεύμα είναι αυτό που μας μαθητεύει.

Κατόπιν αυτού, διερωτώμαι : Αν οι ορθόδοξοι οικουμενιστές οδηγούν σε σχίσμα με τους νεωτερισμούς που κάνουν, πως δικαιολογείται να είναι "παραδοσιακός" ο εκσυγχρονισμός του ημερολογιακού χρόνου τον οποίο υποστηρίζουν οι νέοι παραδοσιακοί και όψιμοι αντιοικουμενιστές; Εκσυγχρονισμό, τον οποίο ακολουθούν  ρίχνοντας στην πυρά της αίρεσης και του σχίσματος, τους αντιοικουμενιστές των παλαιών ημερών; Είναι κάτι που δεν το καταλαβαίνω. Μάλιστα, στιγμή κατά την οποία έχουν δοθεί απαντήσεις δια Συνόδων, τοπικές έστω, στο (άλλοτε) αίτημα αυτό της παπικής εκκλησίας;

Ένα ακόμη είναι και αυτό. Αν για τους νεότερους παραδοσιακούς ο παλαιοημερολογητισμός αποτελεί σπίλωση - γράφοντας "παλαιοημερολογητισμός" εννοώ την απόρριψη του ημερολογιακού νεωτερισμού και όχι όσα ακολούθησαν - πως αυτό συμβιβάζεται με ό,τι ονομάζουμε Παράδοση; Οι ρίζες τους δεν ακουμπούν στις μέρες τις παλιές;

Αν στις τάξεις των πραγματικών παραδοσιακών υπάρχουν ακραία στοιχεία με ζήλο χωρίς επίγνωση, το ίδιο νομίζω ισχύει και για τους νεωτερίζοντες "παραδοσιακούς". Διότι δεν μπορείς να δέχεσαι το άνοιγμα στη διόρθωση του εκκλησσιαστικού χρόνου, για παράδειγμα, και από την άλλη να μη δέχεσαι τους "διαλόγους αγάπης". Οι οποίοι, για να έλθουμε στα λόγια του ουνίτη π. Σαλάχα, έχουν απλούστατα σαν επιστέγασμα την έκδοση όχι "αποφάσεων" αλλά "κοινών μελετών εργασίας" (:"Είναι τοις πάσι γνωστό ότι τα κοινά κείμενα που εκδίδει η Μικτή Επιτροπή δεν είναι «αποφάσεις», είναι απλά από κοινού μελέτες εργασίας"). Υποθέσεις και γεύματα εργασίας γίνονται με τους διαλόγους. Ποιός ο λόγος να αντιδρούν με ομολογίες τύπου "πίστεως" οι παραδοσιακοί των νέων ημερών; Καλά δεν μας τα λέει ο π. Τσέτσης και ο ουνίτης φίλος του;

Το τελευταίο που θα είχα να πω είναι: Βεβαίως, ο μακαριστός π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος έγραψε "καταπελτώδεις θέσεις" για να θρυμματίσει τη ραχοκοκκαλιά του Παλαιού των ημερών (παλαιοημερολογητισμού). Το ίδιο όμως έγινε και από την άλλη μεριά, με το "Αντίδωρο" του μακαριστού, επίσης, Ιερομονάχου Θεοδώρητου. Ποιός τελικά βγήκε ο κερδισμένος θα το μάθουμε αργότερα. Όταν θα έχουμε γίνει όλοι ουνίτες - εκεί αποσκοπούν οι χρόνιοι διάλογοι της αγαπολογίας - γράφοντας, εν τω μεταξύ, συστηματικές μελέτες και άρθρα κατά του ακραίου οικουμενισμού και κατά του ακραίου(;) θεσμού των Ιερών Κανόνων. Θα είμαστε οικουμενιστές και δεν θα το έχουμε πάρει είδηση.

4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Είπες κάτι για τον π. Επιφάνιο που τον έκανε πραγματικά σκόνη ο π. Θεοδώρητος. Θυμάμαι είχα πάει να γνωρίσω τον π. Επιφάνιο και είχα μεγάλο θαυμασμό για το όνομά του.
Εξομολογήθηκα μια φορά, και μου άφησαν αλγεινή εντύπωση τα τικ που είχε στο πρόσωπό του. Δεν ξαναπήγα.
Μερικά χρόνια αργότερα, έμαθα ότι έπαιρνε ψυχοφάρμακα.
Να το πιστέψω;

Κυπριανός Χριστοδουλίδης είπε...

Δυστυχώς (μπορεί και ευτυχώς) λίγοι γνωρίζουν τον Ιερομόναχο π. θεοδώρητο και λιγότεροι, το σπάνιο θεολογικό έργο που μας έχει αφήσει.Όλοι ξέρουν τον π. Επιφάνιο και τις "καταπελτώδεις" θέσεις του κατά (των πιστών) του Παλαιού των ημερών. Όποιος δεν αναφέρεται στον π. Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο, αντιμετωπίζει τον άμεσο κίνδυνο να κριθεί de facto αποσυνάγωγος. Τον ίδιο θα πάθαινε και ένας σημερινός Εβραίος, αν τολμούσε να μιλήσει για τον Χριστό.

Ανώνυμος είπε...

Προσωπικα, είχαμε γνωρίσει τον π. Θεοδώρητο και τον εκτιμούσαμε απεριόριστα και για την Ορθόδοξη Ομολογία του, και για το ανεπίληπτο καλογερικό ήθος του και τη βαθιά του υπακοή στο γέροντά του, έναν απότομο άνθρωπο, που δεν είχε ούτε το ένα εκατοστό από τη μόρφωση του παπα Θεοδώρητου.
Και όμως του έκανε την υπακοή της αρκούδας, αγγογύστως...
Αγιε πάτερ Θεοδώρητε, πρέσβευε για τον Κυπριανό, να σταματήσει τις πλατωνικές διαμαρτυρίες και να κάνει και καμιά πράξη,διότι η πράξη είναι της θεωρίας η επίβασις...
ΕΠΚ

Ανώνυμος είπε...

κ. Κυπριανέ γράψατε,
Διότι δεν μπορείς να δέχεσαι το άνοιγμα στη διόρθωση του εκκλησσιαστικού χρόνου, για παράδειγμα, και από την άλλη να μη δέχεσαι τους "διαλόγους αγάπης".


Δεν έχω καταλάβει τις αντιρρήσεις σας με το νέο ημερολόγιο. Σε τί επηρεάζει την πνευματική μου πορεία αυτή η αλλαγή; Επίσης θα με ενδιέφερε, αν έχετε τη διάθεση, να συνοψίσετε (σε μια δημοσίευση στο blog) τα σημεία στα οποία έχει "ξεφύγει" ο Πατριάρχης (συγκεκριμένα όμως 1, 2, 3,...). Ένας που διαβάζει αυτό το blog και είναι λίγο άσχετος με αυτά τα θέματα δεν μπορεί να καταλάβει που ακριβώς έγκειται η διαστροφή της αλήθειας.

Α.