Αλλοίωση, "εν ανομίαις συνελήφθην"

"Ευμορφία", για όλους

Επαναγωγή, "εις το καθ΄ομοίωσιν επανάγαγε ..."

Τρίτη, 15 Αυγούστου 2017

Μαθησιακή προαίρεση σέ νεο-ορθόδοξη διαστροφή καί αλλοτρίωση

Τά σχόλια που ακολουθούν έχουν αφορμή άρθρο-σχόλιο, τού γράφοντος. Είναι συγκεκριμένα τούτο : http://kyprianoscy.blogspot.gr/2017/08/blog-post_14.html .
Δημοσιεύθηκε σέ ιστοσελίδα τού φέησμπουκ :
https://www.facebook.com/kypchri/posts/10209959196751887



- Μιχάλης Ριτσάτος :
Προφανώς δεν έχουν όλοι την ίδια ευθύνη και αυτό αποδεικνύεται μαθηματικώς από τα εκλογικά ποσοστά,. Το ποσοστό όμως που εξέλεξε τον ηγέτη "αυτού" προφανώς έχει την ευθύνη (ειδικά ως προς το μέρος της ηθικής-θρησκευτικής ταύτισης του) και μάλλον "χάρη" της παιδεύσεως του μέρους αυτού του λαού, γίνεται και η παραχώρηση εκ Θεού. Όσοι δεν τον αποδέχονται για ηγέτη τους και δεν συμφωνούν με τις αντιλήψεις και τις πρακτικές του ασεβούς ηγέτη (και των λειτουργών αυτού!), (ειδικά ως προς το μέρος της ηθικής-θρησκευτικής ταύτισης) παρ΄ ότι υφίστανται την ασεβή άσκηση της κοσμικής εξουσίας του, έχουν την επιλογή να θεωρούν ως πραγματικό βασιλέα - ηγέτη τους τον "Χριστό" και τους λειτουργούς Αυτού. Αυτό νομίζω εννοεί όταν λέει «Κριτής σοφὸς παιδεύσει τὸν λαὸν αὐτοῦ, καὶ ἡγεμονία συνετοῦ τεταγμένη ἔσται. 2 κατὰ τὸν κριτὴν τοῦ λαοῦ αὐτοῦ οὕτως καὶ οἱ λειτουργοὶ αὐτοῦ, καὶ κατὰ τὸν ἡγούμενον τῆς πόλεως πάντες οἱ κατοικοῦντες αὐτήν. 3 βασιλεὺς ἀπαίδευτος ἀπολεῖ τὸν λαὸν αὐτοῦ, καὶ πόλις οἰκισθήσεται ἐν συνέσει δυναστῶν.». Θα χαθεί λοιπόν ο λαός του απαίδευτου βασιλέα ! ενώ η " πόλις οἰκισθήσεται ἐν συνέσει δυναστῶν" ... (εδώ νομίζω υπονοεί και αυτό που εμείς λέμε εκκλησία του Θεού η οποία θα υπάρχει έως της συντέλειας εφ΄ όσον σε αυτήν ο Θεός θα δώσει ηγέτη κατά την καρδίαν Αυτού!). Ακόμα και όλη η φράση είναι μια παραβολή της πνευματικής - θρησκευτικής ηγεσίας που αποδέχεται ο λαός της κάθε "εκκλησίας". Γίνεται εμφανέστερο λοιπόν το αποτέλεσμα της διαφοράς ηγέτη στο επίπεδο της "εκκλησίας" παρά στο πολιτικό - κοσμικό επίπεδο.

- Kyprianos Christodoulides :
Θά έλεγα ότι συμφωνώ μαζί σου, Μιχάλη Ριτσάτο, μέ μόνη τήν επιφύλαξη γιά τόν στίχο 3. Επειδή, φρονώ, ότι η Εκκλησία είναι μεν συνετή, από τήν άλλη, όμως, δέν είναι ο δυνάστης μας. Η αναφορά τού στίχου 3 απευθύνεται σέ «λαό απαίδευτο», ο οποίος, μέ τά σημερινά δεδομένα, κατηχείται μέ τήν "σύνεση" - ποιά σύνεση, αλήθεια ; - τών Σιωνιστών καί τών υποτακτικών τους . Κατήχηση στήν αίρεση καί σέ δόξα αλλότρια τής καθ΄ ημάς πίστεως, μάς κάνουν οι οικιστές - εγχώριοι καί ξένοι - δυνάστες μας. Η προαίρεση τού απαίδευτου λαού έχει πλήρως διαστραφεί καί καταποντίζει τίς απομένουσες ελάχιστες, εν Χριστώ Ιησού καί Θεό ημών, νησίδες μαθησιακής προαίρεσης.

Επισκοποκεντρική εκκλησία


Από ιστοσελίδα φέησμπουκ δύο σχόλια :

- Robin Edison :
Ερωτική συνάντηση με τον Χριστό, προωθώντας επισκοποκεντρική εκκλησία, είναι αδύνατη.

- Kyprianos Christodoulides :
Μά, τί είναι αυτό που γράψατε κύριε Ρόμπιν ; «Ερωτική συνάντηση με τον Χριστό, προωθώντας επισκοποκεντρική εκκλησία, είναι αδύνατη» ; Συνέλθετε, σάς παρακαλώ, διότι είμαι υποχρεωμένος νά σάς επαναφέρω στήν τάξη τής ... «ερωτικής συναντήσεως με τον Χριστό », όπως μάς συνιστά ο αρθρογράφος κ. Μπουγάς. Σημειώσατε, απηχεί τον Περγάμου Ζηζιούλα καί τόν εγχώριο "his master voice" Γιανναρά.

Προσέξτε λοιπόν. Το κεντρικό πρόσωπο κάθε επισκοπής είναι ο εκάστοτε επίσκοπος, αυτός δέ, ευρίσκεται εις τόπον καί τύπον Χριστού. Είναι έτσι ή δέν είναι, κύριε Ρόμπιν ; Είναι χωρίς πολλά λόγια. Οπότε, οι ερώμενοι (οι εραστές) τόν Κύριο, ερώνται τόν επίσκοπο τής επισκοποκεντρικής περιοχής όπου ζούν. Πείτε μου, λοιπόν, πώς θά αντιδράσει τό κεντρικό πρόσωπο της (επισκοποκεντρικής) περιοχής. Θά δεχθεί τόν έρωτα του ποιμνίου, τών πιστών θέλω νά πώ, ή θά τόν απορρίψει ; Μάλλον τό πρώτο θά γίνει, αφού τό λέει η φύση, παρέα μέ τόν Φρόιντ (αρχή τής ηδονής), συμφωνούσης καί τής εν Κολυμβαρίω συνόδου.

Ούτως εχόντων τών πραγμάτων, ο επίσκοπος καθίσταται διδάσκαλος τής ερωτικής συνάντησης μέ τόν Χριστό, η επισκοποκεντρική εκκλησία γίνεται θεσμός (Κολυμπάρι), καί η ερωτική σχέση επισκόπου καί ποίμνης, κάνει δεκτό κάθε αίτημα ερωτικής σχέσης !

Καταλαβαίνετε, νομίζω, τί θέλω νά γράψω. Αν όχι, τότε σάς συμβουλεύω νά συγκατανεύσετε στήν παιδεραστία, στήν κτηνοβασία, στούς γάμους καί στίς υιοθεσίες ατόμων ιδίου φίλου, τέλος δε, νά συμμετάσχετε ως θεατής ή ως παρελαύνων στά παγκοσμίου ενδιαφέροντος γκέη πράιντ. Διαφορετικά, ο πέλεκυς τής πολιτικής καί τής θρησκευτικής ορθότητας, θά σάς κόψει (τυχαίως) τήν κεφαλή. Κάποιος ενδεής οικονομικός μετανάστης θά βρεθεί (τυχαία) στόν δρόμο σας ή θά μπεί (κατά τό συμβεβηκός) στό σπίτι σας, γιά νά αντεπεξέλθει στά δεινά τής προσφυγιάς.

«Η αγάπη μακροθυμεί, χρηστεύεται, η αγάπη ου ζηλοί, η αγάπη ου περπερεύεται, ου φυσιούται, ουκ ασχημονεί, ου ζητεί τα εαυτής, ου παροξύνεται, ου λογίζεται το κακόν, ου χαίρει επί τη αδικία, συγχαίρει δε τη αληθεία, πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει. Η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει.».

Δευτέρα, 14 Αυγούστου 2017

Οι άρχοντες καί ο λαός


Αφού διαβάσετε πρώτα τό άρθρο στόν επισυναπτόμενο δεσμό, δείτε στήν συνέχεια καί τά δύο σχόλια που ακολουθούν :

http://aktines.blogspot.gr/2011/11/blog-post_1212.html

- Σχόλιο Πρώτο :
Θα μου επιτρέψετε μόνο μία παρατήρηση. Στο Ιερ. γ' 15 λεέι ακριβώς «καὶ δώσω ὑμῖν ποιμένας κατὰ τὴν καρδίαν μου, καὶ ποιμανούσιν ὑμᾶς ποιμαίνοντες μετ' ἐπιστήμης». Ο Κύριος λέει ότι θα δώσει άρχοντες σύμφωνα με το δικό Του θέλημα, «κατὰ τὴν καρδίαν μου» και όχι «συμφώνως πρὸς τὰς καρδίας σας». Άρα κρίνεται άστοχη η παρεμβολή του Ιερ. γ' 15.

Δε λέω ότι είμαι αντίθετος με το κείμενο απλά με την χρησιμοποίηση αυτού του στίχου. Κακοποιούν που κακοποιούν οι αιρετικοί και οι οικουμενιστές την Αγ. Γραφή και την Παράδοση, τουλάχιστον ας προσέχουμε την μετάφραση και την ερμηνεία δυσνόητων σημείων. Σας ευχαριστώ.

Ένας φοιτητής Θεολογίας

- Σχόλιο Δεύτερο :
Τό ανωτέρω, που ακολουθεί τήν ανάρτηση αυτή τών ΑΚΤΙΝΩΝ - τό γράφει ένας φοιτητής τής Θεολογικής - δείχνει σέ τί βάραθρο έχουν πέσει τά κατά τά άλλα ορθόδοξα, εφημερίδα καί ιστοσελίδα, ενημερωτικά μέσα τής ταλαίπωρης πατρίδας μας. Καί ακόμη, συμπληρωματικά αυτών που γράφει ο φοιτητής τής Θεολογίας, είναι και αυτό που ακολουθεί από τήν Σοφία Σειράχ, Κεφ. 10 :

«Κριτής σοφὸς παιδεύσει τὸν λαὸν αὐτοῦ, καὶ ἡγεμονία συνετοῦ τεταγμένη ἔσται. 2 κατὰ τὸν κριτὴν τοῦ λαοῦ αὐτοῦ οὕτως καὶ οἱ λειτουργοὶ αὐτοῦ, καὶ κατὰ τὸν ἡγούμενον τῆς πόλεως πάντες οἱ κατοικοῦντες αὐτήν. 3 βασιλεὺς ἀπαίδευτος ἀπολεῖ τὸν λαὸν αὐτοῦ, καὶ πόλις οἰκισθήσεται ἐν συνέσει δυναστῶν.».

Οι μεταφραστικές λαθροχειρίες δέν πιάνουν ακόμη τόπο. Έτσι, λοιπόν, «... κατὰ τὸν ἡγούμενον τῆς πόλεως πάντες οἱ κατοικοῦντες αὐτήν» καί ερευνητέο κατά πόσον ευσταθεί ο τίτλος, στό άρθρο τής εφημερίδας "Ορθόδοξος Τύπος" καί η αναδημοσίευση από τό ιστολόγιο "ΑΚΤΙΝΕΣ". Ακόμη, ερωτάται, μήπως θά έπρεπε νά ζητήσουν συγγνώμη από τό αναγνωστικό τους κοινό, στό οποίο φορτώνουν τίς ευθύνες, γιά τό σημερινό μας κατάντημα, πράγμα τό οποίο απηχεί τό στερεότυπο γενικό αξίωμα περί συλλογικής ευθύνης.

Όχι, συλλογική δέν είναι η ευθύνη μας. Οι ανάξιοι "κριτές" μετά τών λειτουργών τους καί οι άθλιοι "ηγούμενοι" (πολιτικοί καί θρησκευτικοί) ευθύνονται γιά τά δεινά ( : πόλις οἰκισθήσεται ἐν συνέσει δυναστῶν)  που μάς βρήκαν από τούς δήθεν συνετούς δυνάστες μας. Κανείς άλλος. Τό ενδιαφέρον όλων αυτών είναι πώς νά κρατηθούν στά υψηλά τους αξιώματα, παρέχοντας δικαίωμα ψήφου ακόμη καί σέ έγκλειστους φυλακών, βεβαίως, λόγω ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η λεγόμενη «κοινωνική επανένταξη» είναι τό ζητούμενο του - λεγόμενου κι αυτού - «σωφρονιστικού» (sic) συστήματος Δυτικών προτύπων, όπου γίνεται πλέον εμφανέστατη η άμιλλα μεταξύ προοδευτικότητας καί εγκληματικότητας. Η περιθωριακή μάζα τών αντιεξουσιαστών, τών αναρχοαυτόνομων καί λοιπών ετεροτήτων καί ιδιαιτεροτήτων κρίνει πάντα τό εκλογικό αποτέλεσμα. Η δημοκρατία, ως γνωστόν, δέν έχει καί δέν είχε ποτέ αδιέξοδα, ούτε μέ τον φασιστοναζισμό, ούτε μέ τόν μπολσεβικισμό ! Πώς είναι δυνατόν νά έχει τώρα, όπου όλοι θά είμαστε σέ λίγο αποδεδειγμένα - μέ τσιπάκι - νομοταγείς ;

Εκκλησιαστικότητα ή Θρησκευτικότητα ;

Αφού πρώτα διαβάσετε αυτό καί τά παρακάτω, στόν επισυναπτόμενο σύνδεσμο, δείτε καί το σχόλιο, άν σάς περισσεύει χρόνος :

«Η σύγκρουση ανάμεσα στην θρησκευτικότητα, και την εκκλησιαστικότητα κυριαρχεί για μιαν ακόμη φορά στον ελλαδικό χώρο, με αφορμή την ενδεχόμενη κατάργηση του εκκλησιασμού στα Δημοτικά σχολεία, λόγω της ψηφίσεως νόμου, δια του οποίου την απόφαση για εκκλησιασμό των μαθητών του Δημοτικού λαμβάνει ο Σύλλογος Διδασκόντων. Βεβαίως το Ελλαδικό Υπουργείο Παιδείας δεν προβαίνει στην ψήφιση νόμου συμφώνως με τον οποίο θα ήταν ξεκάθαρη η κατάργηση του εκκλησιασμού, του αγεληδόν εκκλησιασμού, του εκκλησιασμού παρωδία τις περισσότερες φορές, αλλά δίνει την δυνατότητα σε κάθε Σύλλογο Διδασκόντων να αποφασίζει περί της πραγματοποιήσεως του εκκλησιασμού. ( ... ) Εν κατακλείδι ο εκκλησιασμός δεν είναι αποτέλεσμα απόφασης Συλλόγου Διδασκόντων, αλλά αποτέλεσμα ερωτικής συναντήσεως με τον Χριστό .» (Από ιστολόγιο amen.gr)
https://getpocket.com/a/read/1853944287

Σχόλιο
Τό άρθρο είναι μιά ακόμη νεο-ορθόδοξη "μπουρδολογία" μέ άρωμα σχέσης, καί μάλιστα ερωτικής ! Αυτή μάς δίνει τήν λύση στό μπέρδεμα : θρησκευτικότητα ή εκκλησιαστικότητα ;

Τίποτα από όσα γράφει τό άρθρο δέν είναι ορθόδοξο. Επειδή, απλά καί μόνο, η Σύναξη τών πιστών ( : κλήρου καί λαού ) είναι συμμετοχή στό μέγα άθλημα τής εν Χριστώ ζωής, δηλονότι, στήν Αλήθεια.

Όπου απουσιάζει η αλήθεια, η εν Χριστώ Ιησού αλήθεια, τότε μπορούμε νά γράφουμε ο,τιδήποτε, προκειμένου νά αντιδιαστείλλουμε τήν θρησκευτικότητα από τήν εκκλησιαστικότητα, φεύ, οδηγούμενοι ανεπαίσθητα σέ "αγεληδόν" εκκλησιασμό μέσω σχέσης ερωτικής. Οπότε, όλα βαίνουν καλώς, ορθοδόξως καί χριστιανικώς !

Σάββατο, 29 Ιουλίου 2017

Συναλλαγές μέ βραχιολάκι


Από τήν εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ : «Το i-bank payband Visa θα είναι διαθέσιμο σε όλα τα καταστήματα της Εθνικής Τράπεζας από τις 19 Ιουνίου 2017, ενώ η φόρτισή του θα γίνεται και μέσω των εφαρμογών i-bank internet banking, i-bank mobile banking και του i-bank Pay.»

Σχόλιο Κυπριανός Χ.

Είναι κι αυτή η φόρτωση, πανάθεμά την. Μπαταρίες βλέπεις. Ενώ, άν ήταν λίγο ακόμη εξυπνότερο τό βραχιολάκι, θά φόρτιζε μέ τήν ενέργεια - είπαμε, όλα είναι ενέργεια - τού ανθρώπινου σώματος. Κάτι που, ίσως, θα γίνεται μέ τό ενσωματωμένο τσιπάκι. Προβλέπω, θά τό έχουμε σέ λίγο. Οι σπόνσορες ( : Τράπεζες ) δέν φείδονται χρημάτων καί οι ερευνητές αγωνίζονται νά γράψουν ιστορία, νά αφήσουν πίσω τους τό όνομά τους.

Υστερόγραφο
Είπαμε, όλα είναι ενέργεια, όλα όμως είναι καί σχέση ! Άρα, προβλέπω η προετοιμαζόμενη νέα πανορθόδοξη σύνοδος, θά γνωμοδοτήσει βάσει τού «όλα είναι ενέργεια». Ας είμαστε λοιπόν έτοιμοι, διότι "ουαί καί αλίμονο" σέ όποιον τολμήσει νά αμφισβητήσει τό κύρος της καί, ασφαλώς, τήν ... αγιότητά της.

Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017

Μέ τόν Θεολογικό Σύνδεσμο Λάρισας


Στήν ιστοσελίδα "Θεολογικός Σύλλογος Λάρισας" (*) δημοσιεύθηκε ένα άρθρο υπογραφόμενο μέ τά αρχικά Κ.Ν. Ακολουθούν τά σχόλια, δικά μου καί τού αρθρογράφου, πληροφοριακά δέ, τό εν λόγω ιστολόγιο μού έκλεισε, στή συνέχεια, τήν πόρτα :
«Η εγγραφή σας για σχόλια μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (διεύθυνση kyprianos01@gmail.com) έχει ακυρωθεί για αυτήν την ανάρτηση.»

Ιδού λοιπόν τά σχόλια :

- Kyprianos Christodoulides18 Ιουλίου 2017 - 10:04 μ.μ.
 «RELIGIOUSnet - Larissa Societatis theologorum - העמותה של תיאולוגים» Μήπως μπορεί ο συντάκτης τού άρθρου Κ.Ν νά μας πεί, τί σκοπό εξυπηρετεί αυτό εδώ : «העמותה של תיאולוגים» ; Σέ ποιούς απευθύνεται τό άρθρο, πέρα από τούς γνωρίζοντες τήν ελληνική καί, υποτυπωδώς έστω, τό «Larissa Societatis theologorum»; Είναι μήπως ενδιαφερόμενοι διά τά δικά μας συμβαίνοντα περισσότερο από τά δικά τους ;
Πέρα όμως από αυτό, από πότε τά ενύπνια (όνειρα) γερόντων γίνονται δεκτά στήν καθ΄ ημάς ασκητική, νηπτική καί φιλοκαλική, Παράδοση ; Τί συμβαίνει τέλος πάντων ; Αλλά υπάρχει καί κάτι ακόμη. Είναι γνωστό ότι τό γένος μας φημίζεται γιά τόν εύπιστο, ευσεβή καί φιλόθρησκο χαρακτήρα του.( Παρένθεση, τό τελευταίο είναι κοινό χαρακτηριστικό πολλών λαών ). Τούτο μαρτυρείται από τήν ομιλία τού απ. Παύλου στήν Πνύκα.
Μήπως λοιπόν εκεί στηρίζεται όλη αυτή η προσπάθεια των ψευδοχριστιανών - οικουμενιστών καί μή - δήθεν Ορθόδοξων, οι οποίοι επικαλούνται ενύπνια γερόντων (υποτίθεται αγίων) γιά νά πείσουν τό συστηματικά ακατήχητο λαϊκό σώμα τής Εκκλησίας ότι «δέν τρέχει τίποτα», μέ όσα ανατριχιαστικά στό χώρο τής πίστεως βλέπουμε, διαβάζουμε, ακούμε καί ζούμε σήμερα ;
Τά γράφω αυτά, διότι σέ τελική ανάλυση, τό άρθρο από τήν "Larissa Societatis theologorum - העמותה של תיאולוגים", κατατείνει στήν προσπάθεια νά πείσει τόν αναγνώστη του στό «εσύ πήγαινε στήν εκκλησιά νά σώσεις τήν ψυχούλα σου καί άσε όλα τά άλλα».
Η μόδα τών αποτειχίσεων τού Θεολογικού Συνδέσμου τής Λάρισας καθιστά επίκαιρη καί σύγχρονη τήν ανακαινισμένη παλαιά μόδα τής ουνιτικής ενσωμάτωσης μέ τήν ψευδοεκκλησία τής σχέσης καί τής ενστικτώδους ακάθαρτης αγάπης.
Διερωτώμαι, μήπως πρέπει νά προστεθεί στήν νοερά ευχή καί τό «Κύριε Ιησού Χριστέ, υιέ θεού, καθάρισόν μου τήν καρδίαν». Είμαστε άνθρωποι καί ως άνθρωποι, οφείλουμε νά ελέγχουμε καί τά μή βλεπόμενα : «1 Ἔστι δὲ πίστις ἐλπιζομένων ὑπόστασις, πραγμάτων ἔλεγχος οὐ βλεπομένων».( Εβ. ια΄ ).

- N. K.19 Ιουλίου 2017 - 2:13 μ.μ.
 θα σου απαντησω εν μερει χαριν προτροπης του ιστολογου και μονον, διοτι δεν βλεπω στο σχολιο σου κατι που να χρηζει απαντησεως ιδιαιτερης. φερεσαι ασεβως αναφερομενος σε συγχρονους γιγαντες της Εκκλησιας. δεν ξερω αν εσυ πιστευεις στα ενυπνια ή στα οραματα των αγιων, αλλα η Εκκλησια πιστευει. Να σου θυμισω τα ενυπνια του απ. Πετρου και τα οραματα του Παυλου στις Πραξεις; δεν θα μακρηγορησω. Οποιος θελει αποτειχιζεται, ερειδομενος στα δικα του ενυπνια... τον απλο λαο μη σκανδαλιζετε και μην παρασυρετε, διοτι εχετε μεγαλη αμαρτια

- Kyprianos Christodoulides 20 Ιουλίου 2017 - 3:04 π.μ.
«23 ... ἰατρέ, θεράπευσον σεαυτόν·» (Λκ. δ΄)
 Συγκρίνονται οι οράσεις των Απ. Παύλου, Πέτρου καί πολλών άλλων, μέ τά ενύπνια τών συγχρόνων γερόντων ; Οι οποίοι, μάλιστα, φέρονται ως διορατικοί κλπ. ;
Αλλά σέ καιρούς, όπου η λοιμική τού οικουμενισμού - ένας θεός γιά όλους - μάς έχει κυριεύσει, τί κάνει, τί έκανε τό διορατικό χάρισμα, καί τί μάς είπαν οι χαρισματούχοι γέροντες, ώστε νά μή τήν "πάθουμε" σάν τίς μωρές παρθένες ; Συμβαίνει κάτι ή "δέν τρέχει τίποτα" ; Σώνεται τό λαδάκι μας ή μάς φθάνει ; Θά μάς ανοίξει τήν πόρτα ο νυμφίος ή θά μας πεί « ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐκ οἶδα ὑμᾶς» ;

Παρεμπιπτόντως, σάς πληροφορώ ότι δέν βλέπω οράματα, ούτε ενυπνιάζομαι. Μού αρκεί η κατάθεση ομολογίας καί μαρτυρίας τού (όχι δικού μου) Λόγου τής αληθείας, η οποία, θλιβερόν ειπείν, διώκεται ανηλεώς από τούς υποτιθέμενους "φύλακες Θερμοπυλών" καί μάλιστα «όταν προβλέπουν (και πολλοί προβλέπουν) πως ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος, κ’ οι Μήδοι επί τέλους θα διαβούνε» (Κ. Καβάφης).
Οι Μήδοι, αγαπητέ κύριε, διάβηκαν καί η εκκλησία τους, χάρισμά σας. Τήν προστατεύει ο θεός τών Μήδων, ο οποίος τούς διαβεβαιώνει ότι όσοι είναι εντός αυτής σώζονται. Οι εκτός αυτής, που καταγγέλλουν τόν ψευτοθεό τών Μήδων, είναι χαμένοι, είναι θύματα του αρχεκάκου όφεως, είναι μιαροί "αυτοέγκλειστοι στα εθνικιστικά και φονταμενταλιστικά καβούκια τους" (sic), τέλος δέ, "ανιάτως νοσούν από τήν ψυχική καί πνευματική ασθένεια τού ζηλωτισμού", όπως διορατικά - διαγνωστικά, γράψατε.

«23 ... ἰατρέ, θεράπευσον σεαυτόν·» (Λκ. δ΄). Κανείς προφήτης στόν τόπο του καί ουδείς ιατρός τού εαυτού του. Ο θεός τών Μήδων μάς δολοφονεί.

- N. K.20 Ιουλίου 2017 - 3:31 π.μ.
αγαπητε Κυπριανε, φαινεται πως δεν ανηκεις στην Εκκλησια. Μαλλον σε καποια σχισματικη παρασυναγωγη παλαιοημερολογιτων. αρα σε μια ανυποστατη εκκλησιαστικα ανθρωπινη συναξη. φαινεται αυτο απο τον απαξιωτικο τροπο με τον οποιο μιλας για συγχρονους αγιους. ειναι καθαρα βλασφημος. αμφισβητεις την Χαρη του Πνευματος στη σημερινη Εκκλησια και τις θεοπτικες εμπειριες τις περιοριζεις στα πρωτα μεταποστολικα χρονια. το ιδιο αμαρτημα επεσημανε και ο αγιος Συμεων ο Ν. Θεολογος στην εποχη του. και ξερεις πώς το χαρακτηρισε; Βλασφημια του Αγιου Πνευματος. σε αυτο το αμαρτημα υποπιπτεις. ευχομαι να μετανοησεις

- Kyprianos Christodoulides 20 Ιουλίου 2017
«Η εγγραφή σας για σχόλια μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (διεύθυνση kyprianos01@gmail.com) έχει ακυρωθεί για αυτήν την ανάρτηση.»

(*) http://religiousnet.blogspot.gr/2017/07/blog-post.html

Δευτέρα, 10 Ιουλίου 2017

«Τά στερνά τιμούν τά πρώτα». Ποιά είναι τά πρώτα ;



Αγαπητή  κα. ή δις. Χατζηθεοδώρου

Διάβασα (*) τό άρθρο σας («Η καταιγίδα έρχεται στήν Εκκλησία τής Ελλάδος») καί θά είχα νά παρατηρήσω τά εξής :

1) Γράψατε ότι, «ας τα λάβουν όλα αυτά υπ’ όψη τους όσοι μητροπολίτες είναι αντίθετοι του οικουμενισμού και της πανθρησκείας, αλλά αφήνουν τα πράγματα να εξελίσσονται με τη δικαιολογία: “Ας μη φανώ πρόωρα ότι προκαλώ σχίσμα στην Εκκλησία. Αν δω μία πράξη πέραν της “κόκκινης γραμμής”, τότε θα αντιδράσω”.», καί τό ερώτημα που σάς θέτω είναι «ποιός κάνει τό σχίσμα» ; Οι οικουμενιστές, πού θέλουν νά κάνουν μιά Ορθοδοξία καί μιά Εκκλησία (τήν καθ΄ ημάς) αγνώριστη, ή εκείνοι που διαχωρίζουν τή θέση τους καί αποτειχίζονται από αυτή τήν ψευδοεκκλησία ; Σώζουν, δηλαδή, τήν όντως αληθινή Εκκλησία.

2) Τό δεύτερο ερώτημα, συνέχεια τού πρώτου, είναι τό ποιά Εκκλησία θέλουμε ; Τήν Εκκλησία τών αποτειχιζομένων ή τήν αγνώριστη (ψευδο)εκκλησία τών εκσυγχρονιστών καινοτόμων, που οραματίζονται τήν υποταγή όλων στά κελεύσματα του μικρού πάπα - επισκόπου  και δι΄ αυτού (ή αυτών) στόν "ένα θεό γιά όλους" ;

3) Καί τέλος τό τρίτο ερώτημα, τό οποίο είναι μάλλον απορία εις εαυτόν, ίσως δέ καί ενός εκάστου από εμάς.
Μήπως αυτό δέν έγινε πρό 100 περίπου ετών, όταν αποφασίστηκε μιά φαινομενικά καί τυπικά μικρή βελτίωση τού εορτολογικού μας χρόνου, ουσιαστικά όμως ήταν προοίμιο αυτών ( : η καταγίδα) πού ήδη βιώνουμε καί εύστοχα επισημάνατε;

Τό γράφω αυτό διότι, από ενάρξεως τής "άνευ σημασίας" καί χάριν επιστημονικής ακριβείας, μέ τήν τροποποίηση που επήλθε, όσοι μέν έμειναν προσηλωμένοι στά θέσμια τής Εκκλησίας ( : Σύνοδοι καί Παράδοση) χαρακτηρίστηκαν σχισματικοί, όσοι δέ συντάχθηκαν μέ τά νέα δεδομένα, κράτησαν γιά εαυτούς τόν τίτλο τού ιδιοκτήτου τής ζώσης Αληθείας.

Χάριν αυτής, κυκλοφορούν σήμερα φυλλάδια τού τύπου «Φωνή τού Κυρίου» καί συνεχίζουν νά αποπροσανατολίζουν τό λαό τού Θεού, επισημαίνοντας τόν κίνδυνο : «εκτός τής εκκλησίας επισκόπου δέν υπάρχει σωτηρία». Όσοι φεύγουν (αποτειχίζονται) σχίζουν τήν (νέα) εκκλησία. Πείτε μου, λοιπόν, ποιός σχίζει τήν εκκλησία καί ειδικότερα, ποιά Εκκλησία;

Υστερόγραφο
Θά σάς παρακαλούσα νά μή μου καταλογίσετε διάθεση, πρόθεση ή τάση, προσυλητισμού σέ ιστορίες τελειωμένες, όπως συστηματικά μάς έλεγαν καί μάθαιναν στά σχολειά. Μεγάλωσα μέ τίς συμβουλές τής γιαγιάς μου, πού μάς έλεγε - σέ μένα καί στά αδέλφια μου - θεός σχωρέστην : «Τά στερνά τιμούν τά πρώτα». Πάντα, εμένα τουλάχιστον, μέ απασχολούσαν τά "πρώτα" τών σημερινών μας δεινών.

(*)  http://destoolon.gr/2017/07/09/